Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy


CZESC OGOLNA

Rozdzial I

Zakres obowiazywania

Art. 1. 1. Wykonywanie orzeczen w postepowaniu karnym, w postepowaniu w sprawach o przestepstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe i w postepowaniu w sprawach o wykroczenia oraz kar porzadkowych i srodkow przymusu skutkujacych pozbawienie wolnosci odbywa sie wedlug przepisow niniejszego kodeksu, chyba ze ustawa stanowi inaczej.

2. W postepowaniu wykonawczym w kwestiach nie uregulowanych w niniejszym kodeksie stosuje sie odpowiednio przepisy Kodeksu postepowania karnego.

Rozdzial II

Organy postepowania wykonawczego

Art. 2. Organami wykonujacymi orzeczenia sa:

1) sad pierwszej instancji,

2) sad penitencjarny,

3) prezes sadu lub upowazniony sedzia,

4) sedzia penitencjarny,

5) dyrektor zakladu karnego, aresztu sledczego, a takze dyrektor okregowy i Dyrektor Generalny Sluzby Wieziennej albo osoba kierujaca innym zakladem przewidzianym w przepisach prawa karnego wykonawczego oraz komisja penitencjarna,

6) sadowy kurator zawodowy,

7) sadowy lub administracyjny organ egzekucyjny,

8) urzad skarbowy,

9) odpowiedni terenowy organ administracji rzadowej lub samorzadu terytorialnego,

10) inny organ uprawniony przez ustawe do wykonywania orzeczen.

Art. 3. 1. Sad, ktory wydal orzeczenie w pierwszej instancji, jest wlasciwy rowniez w postepowaniu dotyczacym wykonania tego orzeczenia, chyba ze ustawa stanowi inaczej.

2. W sprawach zastrzezonych w niniejszym kodeksie dla sadu penitencjarnego wlasciwy jest ten sad penitencjarny, w ktorego okregu przebywa skazany, chyba, ze ustawa stanowi inaczej. Sadem penitencjarnym jest sad wojewodzki.

3. W stosunku do osob skazanych przez sad wojskowy, w sprawach okreslonych w 2, orzeka wojskowy sad garnizonowy.

4. W sprawach o wykroczenia sad rejonowy jest wlasciwy do wykonywania orzeczen wydanych przez sad oraz rozstrzygniec wydanych przez kolegium do spraw wykroczen.

5. W sprawach o wykroczenia orzekanie dotyczace wykonania rozstrzygniec kolegiow do spraw wykroczen nalezy do sadu rejonowego, w ktorego okregu rozstrzygniecie jest albo ma byc wykonywane, z wyjatkiem spraw zastrzezonych dla sadu penitencjarnego.

Rozdzial III

Skazany

Art. 4. 1. Kary, srodki karne, zabezpieczajace i zapobiegawcze wykonuje sie w sposob humanitarny, z poszanowaniem godnosci ludzkiej skazanego. Zakazuje sie stosowania tortur lub nieludzkiego albo ponizajacego traktowania i karania skazanego.

2. Skazany zachowuje prawa i wolnosci obywatelskie. Ich ograniczenie moze wynikac jedynie z ustawy i przepisow wydanych na jej podstawie oraz z prawomocnego orzeczenia. [od 1 wrzesnia 2003 r. zdanie drugie otrzymuje brzmienie: "Ich ograniczenie moze wynikac jedynie z ustawy oraz z wydanego na jej podstawie prawomocnego orzeczenia." (Dz. U. z 2000 r. Nr 60, poz. 701 i Nr 122, poz. 1318; z 2001 r. Nr 151, poz. 1686 oraz z 2002 r. Nr 121, poz. 1033)]

Art. 5. 1. Skazany jest podmiotem okreslonych w niniejszym kodeksie praw i obowiazkow.

2. Skazany ma obowiazek stosowac sie do wydanych przez wlasciwe organy polecen zmierzajacych do wykonania orzeczenia.

Art. 6. 1. Skazany moze skladac wnioski o wszczecie postepowania przed sadem i brac w nim udzial w charakterze strony oraz wnosic zazalenia na postanowienia wydane w postepowaniu wykonawczym, chyba ze ustawa stanowi inaczej.

2. Skazany moze skladac wnioski, skargi i prosby do organow wykonujacych orzeczenie.

Art. 7. 1. Skazany moze zaskarzyc do sadu decyzje organu wymienionego w art. 2 pkt 3-6 i 10 z powodu jej niezgodnosci z prawem, jezeli ustawa nie stanowi inaczej.

2. Skargi rozpoznaje sad wlasciwy zgodnie z art. 3. W wypadku skazanego odbywajacego kare pozbawienia wolnosci sadem wlasciwym jest sad penitencjarny.

3. Skarga na decyzje, o ktorej mowa w 1, przysluguje skazanemu w terminie 7 dni od dnia zawiadomienia go o decyzji. Skarge wnosi sie do organu, ktory wydal zaskarzona decyzje. Jezeli organ, ktory wydal zaskarzona decyzje, nie przychylil sie do skargi, przekazuje ja wraz z aktami sprawy bezzwlocznie do wlasciwego sadu.

4. Sad powolany do rozpoznania skargi moze wstrzymac wykonanie zaskarzonej decyzji. Odmowa wstrzymania nie wymaga uzasadnienia.

5. Po rozpoznaniu skargi sad orzeka o utrzymaniu w mocy, uchyleniu albo zmianie zaskarzonej decyzji; na postanowienie sadu zazalenie nie przysluguje.

Art. 8. 1. W postepowaniu wykonawczym skazany moze korzystac z pomocy obroncy ustanowionego w tym postepowaniu lub pelnomocnika.

2. W postepowaniu przed sadem skazany musi miec obronce, jezeli:

1) jest gluchy, niemy lub niewidomy,

2) zachodzi uzasadniona watpliwosc co do jego poczytalnosci,

3) nie ukonczyl 18 lat,

4) nie wlada jezykiem polskim.

3. Skazany pozbawiony wolnosci moze porozumiewac sie ze swoim obronca lub pelnomocnikiem bedacym adwokatem podczas nieobecnosci innych osob oraz korespondencyjnie lub telefonicznie.

Rozdzial IV

Postepowanie wykonawcze

Oddzial 1

Wykonywanie orzeczen

Art. 9. 1. Postepowanie wykonawcze wszczyna sie bezzwlocznie, gdy orzeczenie stalo sie wykonalne.

2. Orzeczenie staje sie wykonalne z chwila uprawomocnienia, chyba ze ustawa stanowi inaczej.

Art. 10. 1. Policja w zakresie postepowania wykonawczego wykonuje polecenia sadu.

2. Przepis 1 stosuje sie odpowiednio rowniez do Zandarmerii Wojskowej oraz dowodcy wojskowego, jezeli skazany jest zolnierzem.

3. Przepis 1 stosuje sie odpowiednio rowniez do Agencji Bezpieczenstwa Wewnetrznego, Strazy Granicznej oraz innych organow, jezeli postepowanie wykonawcze dotyczy spraw, ktore zgodnie z przepisami prawa naleza do ich wlasciwosci.

4. Organy i instytucje panstwowe, organy samorzadu terytorialnego oraz stowarzyszenia i organizacje spoleczne w zakresie swojego dzialania udzielaja pomocy organom wykonujacym orzeczenia.

Art. 11. 1. Sad kierujac orzeczenie do wykonania przesyla jego odpis lub wyciag ze wzmianka o wykonalnosci odpowiedniemu organowi powolanemu do wykonywania orzeczenia.

2. Sad przesyla dyrektorowi zakladu karnego lub aresztu sledczego orzeczenie wraz z uzasadnieniem, jezeli zostalo sporzadzone i nie zawiera wiadomosci stanowiacych tajemnice panstwowa. Sad przesyla rowniez posiadane w sprawie informacje dotyczace osoby skazanego, odpisy orzeczen i opinii lekarskich oraz psychologicznych, a na wniosek dyrektora zakladu lub aresztu - rowniez akta sadowe.

3. Minister Sprawiedliwosci, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, okresla, w drodze rozporzadzenia, szczegolowy zakres informacji przesylanych dyrektorowi zakladu karnego lub aresztu sledczego, o ktorych mowa w 2, majac na uwadze koniecznosc zebrania danych osobopoznawczych niezbednych do dokonania prawidlowej klasyfikacji skazanego dla indywidualnego z nim postepowania zmierzajacego do realizacji celow, jakim ma sluzyc wykonanie kary pozbawienia wolnosci.

. 4. W razie skazania tymczasowo aresztowanego lub osoby odbywajacej kare pozbawienia wolnosci, sad zawiadamia o tym odpowiednio dyrektora aresztu sledczego lub zakladu karnego.

5. Organ, o ktorym mowa w 1, zawiadamia sad o przystapieniu do wykonania orzeczenia oraz o zakonczeniu jego wykonywania.

Art. 12. O prawomocnych skazaniach osob podlegajacych obowiazkowi sluzby wojskowej lub sluzby w formacjach obrony cywilnej na kare pozbawienia wolnosci bez zawieszenia jej wykonania, jak rowniez o zmianach dotyczacych wykonywania kary pozbawienia wolnosci, sad zawiadamia rowniez organy wlasciwe w sprawach powszechnego obowiazku obrony, na zasadach i w trybie okreslonych w odrebnych przepisach.

Art. 13. 1. Organ wykonujacy orzeczenie oraz kazdy, kogo orzeczenie bezposrednio dotyczy, moze zwrocic sie do sadu, ktory je wydal, o rozstrzygniecie watpliwosci co do wykonania orzeczenia lub zarzutow co do obliczenia kary.

2. W sprawach o wykroczenia rozstrzygniecie watpliwosci nalezy do sadu okreslonego w art. 3 5.

3. Na postanowienie w przedmiocie okreslonym w 1 lub 2 przysluguje zazalenie organowi wykonujacemu orzeczenie oraz kazdemu, kogo orzeczenie bezposrednio dotyczy.

Art. 14. 1. W postepowaniu wykonawczym organ wykonujacy orzeczenie moze zarzadzic zebranie informacji dotyczacych skazanego, w szczegolnosci w drodze wywiadu srodowiskowego przeprowadzonego przez kuratora sadowego.

2. Minister Sprawiedliwosci w porozumieniu z wlasciwymi ministrami okresla, w drodze rozporzadzenia, inne organy powolane do przeprowadzenia wywiadu srodowiskowego, jego zakres oraz tryb przeprowadzania.

Art. 15. 1. Sad umarza postepowanie wykonawcze w razie przedawnienia wykonania kary, smierci skazanego lub innej przyczyny wylaczajacej to postepowanie.

2. Jezeli zachodzi dlugotrwala przeszkoda uniemozliwiajaca postepowanie wykonawcze, a w szczegolnosci jezeli nie mozna ujac skazanego albo nie mozna wykonac wobec niego orzeczenia z powodu choroby psychicznej lub innej przewleklej, ciezkiej choroby, postepowanie zawiesza sie w calosci lub w czesci na czas trwania przeszkody.

3. Zawieszenie postepowania wykonawczego nie wstrzymuje biegu przedawnienia, chyba ze skazany uchyla sie od wykonania kary. Okres wstrzymania biegu przedawnienia nie moze przekroczyc 10 lat.

Art. 16. Wydane w postepowaniu wykonawczym postanowienia i zarzadzenia dorecza sie skazanemu i prokuratorowi, jezeli przysluguje im srodek zaskarzenia, a nie byli obecni przy ich ogloszeniu.

Art. 17. 1. Sad, kierujac do wykonania orzeczenie o pozbawieniu wolnosci, zawiadamia:

1) sad opiekunczy, jezeli zachodzi potrzeba opieki nad dziecmi skazanego,

2) wlasciwy organ, jezeli zachodzi potrzeba opieki nad osoba niedolezna lub chora, ktora opiekowal sie skazany, albo potrzeba przedsiewziecia niezbednych czynnosci do ochrony mienia lub mieszkania skazanego.

2. O poczynionych wystapieniach i wydanych zarzadzeniach zawiadamia sie skazanego.

Oddzial 2

Postepowanie przed sadem

Art. 18. 1. W postepowaniu wykonawczym sad orzeka postanowieniem.

2. W kwestiach nie wymagajacych postanowienia prezes sadu lub upowazniony sedzia wydaje zarzadzenia.

3. W kwestiach nie wymagajacych postanowienia sadu penitencjarnego zarzadzenia wydaje sedzia penitencjarny.

Art. 19. 1. Sad orzeka na wniosek prokuratora, skazanego albo jego obroncy

lub pelnomocnika oraz z urzedu, a jezeli ustawa tak stanowi - na wniosek innych osob.

2. Wniosek lub skarge mozna zglosic na pismie lub ustnie. W wypadku ustnego zgloszenia spisuje sie protokol.

Art. 20. 1. W postepowaniu wykonawczym sad orzeka jednoosobowo.

2. Zazalenie wnosi sie do sadu, ktory wydal zaskarzone postanowienie. Jezeli sad nie przychyli sie do zazalenia, przekazuje je bezzwlocznie wraz z aktami sprawy do sadu wyzszej instancji.

3. Sad wyzszej instancji rozpoznaje zazalenie jednoosobowo.

Art. 21. W postepowaniu przed sadem prokurator jest strona; w szczegolnosci moze skladac wnioski i wnosic zazalenia na postanowienia wydane w postepowaniu wykonawczym.

Art. 22. 1. O terminie i celu posiedzenia sadu zawiadamia sie prokuratora, skazanego oraz jego obronce lub pelnomocnika, a w razie potrzeby takze inne osoby, o ktorych mowa w art. 19 1. Biora oni udzial w posiedzeniu, jednakze ich niestawiennictwo nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, z wyjatkiem obroncy w wypadkach okreslonych w art. 8 2, chyba ze sad orzeka na korzysc lub zgodnie z wnioskiem skazanego.

2. Sad moze dopuscic do udzialu w posiedzeniu rowniez inne osoby niz wymienione w 1, jezeli ich udzial moze miec znaczenie dla rozstrzygniecia.

Art. 23. 1. Sad moze zarzadzic sprowadzenie skazanego na posiedzenie sadu.

2. Sad moze zlecic przesluchanie skazanego sadowi wezwanemu, w ktorego okregu skazany przebywa.

3. Jezeli postepowanie przed sadem penitencjarnym dotyczy skazanego odbywajacego kare pozbawienia wolnosci, posiedzenie moze odbyc sie w zakladzie karnym.

Art. 24. 1. Jezeli ujawnia sie nowe lub poprzednio nie znane okolicznosci istotne dla rozstrzygniecia, sad moze w kazdym czasie zmienic lub uchylic poprzednie postanowienie.

2. Niedopuszczalna jest zmiana lub uchylenie postanowienia, przewidzianego w 1, na niekorzysc skazanego po uplywie 3 miesiecy od dnia uprawomocnienia sie postanowienia.

Oddzial 3

Postepowanie egzekucyjne

Art. 25. 1. Egzekucje zasadzonych roszczen cywilnych, orzeczonej grzywny, swiadczenia pienieznego, naleznosci sadowych oraz zobowiazania okreslonego w art. 52 Kodeksu karnego prowadzi sie wedlug przepisow Kodeksu postepowania cywilnego, jezeli niniejsza ustawa nie stanowi inaczej.

2. Przepis 1 stosuje sie rowniez do wykonania postanowien o zabezpieczeniu roszczen cywilnych bedacych przedmiotem postepowania karnego oraz grzywny.

3. W pierwszej kolejnosci podlegaja zaspokojeniu zasadzone roszczenia cywilne majace na celu naprawienie szkody lub zadoscuczynienie za doznana krzywde.

Art. 26. Do tytulow egzekucyjnych maja zastosowanie przepisy art. 776-795 Kodeksu postepowania cywilnego.

Art. 27. Egzekucje srodka karnego przepadku oraz nawiazki na rzecz Skarbu Panstwa prowadzi urzad skarbowy wedlug przepisow o postepowaniu egzekucyjnym w administracji, jezeli niniejsza ustawa nie stanowi inaczej.

Art. 28. 1. Orzeczone w stosunku do jednego z malzonkow, pozostajacych we wspolnosci majatkowej, kary grzywny, nawiazki i naleznosci sadowe podlegaja zaspokojeniu z odrebnego majatku skazanego oraz z wynagrodzenia za prace lub za inne uslugi swiadczone przez niego osobiscie, jak rowniez z praw tworcy wynalazku, wzoru uzytkowego oraz projektu racjonalizatorskiego. Jezeli zaspokojenie z tych zrodel okaze sie niemozliwe, egzekucja moze byc prowadzona z majatku wspolnego. Niemoznosc zaspokojenia z majatku odrebnego skazanego stwierdza sie w protokole.

2. Egzekucja z majatku wspolnego jest niedopuszczalna w razie skazania za przestepstwo, ktorym pokrzywdzony jest malzonek skazanego albo osoby, w stosunku do ktorych malzonek ten obciazony jest obowiazkiem alimentacyjnym.

3. W razie skierowania egzekucji do majatku wspolnego, malzonek skazanego moze zadac ograniczenia lub wylaczenia w calosci zaspokojenia naleznosci, wymienionych w 1, z majatku wspolnego lub niektorych jego skladnikow, jezeli skazany nie przyczynil sie lub przyczynil sie w stopniu nieznacznym do powstania tego majatku albo do nabycia okreslonych jego skladnikow lub jezeli zaspokojenie z majatku wspolnego tych naleznosci jest sprzeczne z zasadami wspolzycia spolecznego.

Art. 29. 1. Z chwila prawomocnego orzeczenia srodka karnego przepadku wobec jednego z malzonkow pozostajacych we wspolnosci majatkowej, przedmioty majatkowe, ktorych dotyczy przepadek lub ktore podlegaja egzekucji przepadku rownowartosci przedmiotow lub korzysci, traca z mocy prawa charakter skladnikow majatku wspolnego. Od tej chwili stosuje sie do nich odpowiednio przepisy o wspolwlasnosci w czesciach ulamkowych, przy czym udzial Skarbu Panstwa stanowi czesc orzeczona przepadkiem. Malzonek skazanego moze wystapic odpowiednio z zadaniem okreslonym w art. 28 3.

2. Przepis 1 stosuje sie odpowiednio w wypadku orzeczenia srodka karnego przepadku przedmiotow objetych innym rodzajem wspolwlasnosci lacznej.

Art. 29a. 1. Przy egzekucji srodka karnego przepadku korzysci majatkowej uzyskanej z popelnienia przestepstwa lub jej rownowartosci domniemywa sie, ze rzeczy oraz prawa majatkowe, ktore sa we wladaniu skazanego po orzeczeniu tego srodka, nalezaly do niego juz w chwili wydania orzeczenia.

2. Osoba fizyczna, w stosunku do ktorej dziala domniemanie ustanowione w art. 45 4 Kodeksu karnego, moze wnosic o wylaczenie z jego zakresu przedmiotow majatkowych, ktorych laczna wartosc wedlug oszacowania organu egzekucyjnego nie przekracza przecietnego szesciomiesiecznego dochodu tej osoby; wniosek o wylaczenie zglasza sie do tego organu.

3. W razie nieuwzglednienia wniosku, o ktorym mowa w 2, osoba zainteresowana moze w drodze powodztwa zadac wylaczenia przedmiotow z zakresu domniemania i zwolnienia ich od egzekucji lub dokonanego zabezpieczenia.

Art. 29b. 1. Pozew przeciwko Skarbowi Panstwa o obalenie domniemania ustanowionego w art. 45 4 Kodeksu karnego jest tymczasowo wolny od oplat sadowych, a w razie oddalenia powodztwa powod jest obowiazany uiscic oplaty na zasadach ogolnych.

2. Jezeli w celu obalenia domniemania powod powoluje sie na nabycie odplatne, powinien wskazac zrodlo nabycia i udowodnic pochodzenie potrzebnych do nabycia srodkow.

3. Sprzedaz ruchomosci lub nieruchomosci nie moze nastapic przed prawomocnym rozstrzygnieciem sprawy.

Art. 30. W sprawach wytoczonych przeciwko Skarbowi Panstwa reprezentuje go prezes sadu okregowego lub urzad skarbowy w sprawach, w ktorych wykonal wyrok w zakresie orzeczonego nim przepadku.

Art. 31. W razie dokonania prze dluznik Skarbu Panstwa czynnosci prawnej z pokrzywdzeniem wierzyciela, z powodztwem wystepuje prezes sadu wojewodzkiego lub urzad skarb lub urzad skarb lub urzad skarbowy w sprawach, w ktorych wykonuje orzeczenie.

Rozdzial V

Nadzor penitencjarny

Art. 32. Nadzor nad legalnoscia i prawidlowoscia przebiegu wykonywania kary pozbawienia wolnosci, kary aresztu, tymczasowego aresztowania, zatrzymania oraz srodka zabezpieczajacego zwiazanego z umieszczeniem w zakladzie zamknietym, a takze kar porzadkowych i srodkow przymusu skutkujacych pozbawienie wolnosci sprawuje sedzia penitencjarny.

Art. 33. 1. Sedzia penitencjarny wizytuje zaklady karne, areszty sledcze oraz inne miejsca, w ktorych przebywaja osoby pozbawione wolnosci. Ma on prawo wstepu w kazdym czasie, bez ograniczen, do tych zakladow, aresztow i miejsc oraz poruszania sie po ich terenie, przegladania dokumentow i zadania wyjasnien od administracji tych jednostek.

2. Sedzia penitencjarny ma prawo przeprowadzania podczas nieobecnosci innych osob rozmow z osobami pozbawionymi wolnosci oraz badania ich wnioskow, skarg i prosb.

Art. 34. 1. Sedzia penitencjarny uchyla sprzeczna z prawem decyzje organu wymienionego w art. 2 pkt 5 i 6. Na decyzje sedziego przysluguje skarga do sadu penitencjarnego.

2. Sedzia penitencjarny zawiesza sprzeczna z prawem decyzje organu wymienionego w art. 2 pkt 7-10 i przekazuje sprawe wlasciwemu sadowi penitencjarnemu do rozpoznania.

3. W wypadach okreslonych w 1 i 2 przepis art. 7 5 stosuje sie odpowiednio.

Art. 35. 1. Jezeli zdaniem sedziego penitencjarnego zachodzi potrzeba wydania decyzji nie nalezacej do jego wlasciwosci, a w szczegolnosci decyzji o charakterze administracyjnym, przekazuje on swoje spostrzezenia wraz z odpowiednimi wnioskami wlasciwemu organowi.

2. Organ wymieniony w 1 zawiadamia sedziego penitencjarnego, w terminie 14 dni albo w innym wyznaczonym przez sedziego terminie, o zajetym stanowisku. Jezeli sedzia penitencjarny uzna to stanowisko za niezadowalajace, przedstawia sprawe organowi nadrzednemu nad organem wymienionym w 1; organ nadrzedny zawiadamia sedziego o sposobie zalatwienia sprawy.

3. W wypadku powtarzania sie razacych uchybien w funkcjonowaniu zakladu karnego, aresztu sledczego lub innego miejsca, w ktorym przebywaja osoby pozbawione wolnosci albo gdy istniejace w nim warunki nie zapewniaja poszanowania praw osob tam przebywajacych, sedzia penitencjarny wystepuje do wlasciwego organu nadrzednego z wnioskiem o usuniecie w okreslonym terminie istniejacych uchybien. Jezeli w wymienionym terminie uchybienia te nie zostaly usuniete, sedzia penitencjarny wystepuje z wnioskiem do wlasciwego ministra o zawieszenie dzialalnosci badz likwidacje w calosci lub w czesci okreslonego zakladu, aresztu lub miejsca.

Art. 36. Minister Sprawiedliwosci okresla, w drodze rozporzadzenia, szczegolowy zakres i tryb sprawowania nadzoru penitencjarnego.

Rozdzial VI

Zatarcie skazania

Art. 37. 1. W przedmiocie zatarcia skazania orzeka sad, chyba ze zatarcie nastapilo z mocy prawa.

2. Jezeli w pierwszej instancji wyroki wydalo kilka sadow, wlasciwy jest sad, ktory jako ostatni wydal wyrok skazujacy. Jezeli orzekaly sady roznego rzedu, wlasciwy jest sad wyzszego rzedu.

3. Wniosek skazanego o zatarcie skazania, zlozony przed uplywem roku od wydania postanowienia odmawiajacego zatarcia, mozna pozostawic bez rozpoznania.

Rozdzial VII

Uczestnictwo spoleczenstwa w wykonywaniu orzeczen oraz pomoc w spolecznej readaptacji skazanych

Art. 38. 1. W wykonywaniu kar, srodkow karnych, zabezpieczajacych i zapobiegawczych, w szczegolnosci zwiazanych z pozbawieniem wolnosci, moga wspoldzialac stowarzyszenia, fundacje, organizacje oraz instytucje, ktorych celem dzialania jest realizacja zadan okreslonych w niniejszym rozdziale, jak rowniez koscioly i inne zwiazki wyznaniowe oraz osoby godne zaufania.

2. Podmioty, o ktorych mowa w 1, moga w porozumieniu z dyrektorem zakladu karnego lub aresztu sledczego uczestniczyc w prowadzeniu dzialalnosci resocjalizacyjnej, spolecznej, kulturalnej, oswiatowej, sportowej i religijnej w tych zakladach lub aresztach.

Art. 39. 1. Przedstawiciele stowarzyszen, fundacji, organizacji i instytucji, o ktorych mowa w art. 38 1, kosciolow i innych zwiazkow wyznaniowych oraz osoby godne zaufania moga uczestniczyc w radach oraz innych organach kolegialnych - powolywanych przez Prezesa Rady Ministrow, Ministra Sprawiedliwosci lub podlegle mu organy albo wojewodow - ktorych zadaniem jest swiadczenie pomocy skazanym i ich rodzinom albo koordynowanie wspoldzialania spoleczenstwa z zakladami karnymi i aresztami sledczymi. Przedstawiciele ci oraz osoby godne zaufania moga tez uczestniczyc w spolecznej kontroli nad wykonywaniem kar, srodkow karnych, zabezpieczajacych i zapobiegawczych.

2. Prezes Rady Ministrow okresla, w drodze rozporzadzenia, szczegolowy zakres i tryb uczestnictwa podmiotow, wymienionych w art. 38 1, w wykonywaniu kar, srodkow karnych, zabezpieczajacych i zapobiegawczych, a takze spolecznej kontroli, o ktorej mowa w 1.

Art. 40. 1. W celu koordynowania wspoldzialania organow panstwowych i przedstawicieli spoleczenstwa w zapobieganiu przestepczosci i wykonywaniu orzeczen oraz w celu swiadczenia pomocy w readaptacji spolecznej, a takze wykonywania kontroli spolecznej i dokonywania oceny polityki penitencjarnej, Prezes Rady Ministrow powoluje Rade Glowna do Spraw Spolecznej Readaptacji i Pomocy Skazanym, zwana dalej "Rada Glowna".

2. W sklad Rady Glownej wchodza przedstawiciele wymiaru sprawiedliwosci, Ministrow: Sprawiedliwosci, Pracy i Polityki Socjalnej, Zdrowia i Opieki Spolecznej, Edukacji Narodowej, Spraw Wewnetrznych i Administracji oraz Obrony Narodowej, a takze Policji i Sluzby Wieziennej. W sklad Rady Glownej moga tez wchodzic przedstawiciele stowarzyszen, fundacji, organizacji i instytucji, o ktorych mowa w art. 38 1, kosciolow i innych zwiazkow wyznaniowych, a takze zwiazkow zawodowych, i samorzadu zawodowego, przedstawiciele nauki oraz osoby godne zaufania, mogace przyczynic sie do realizacji celow wymienionych w 1.

3. Stosownie do potrzeb, wojewoda moze powolac terenowe rady do spraw spolecznej readaptacji i pomocy skazanym, zwane dalej "radami terenowymi". Do skladu rady terenowej zaprasza sie rowniez przedstawicieli organow odpowiedniego szczebla, o ktorych mowa w 2, a takze organow samorzadu terytorialnego. Do uczestniczenia w pracach rady terenowej mozna zaprosic rowniez przedstawicieli innych podmiotow, o ktorych mowa w 2. Rady terenowe wykonuja zadania okreslone w 1.

4. Prezes Rady Ministrow okresla, w drodze rozporzadzenia, szczegolowe zasady i tryb powolywania oraz dzialania Rady glownej i rad terenowych.

Art. 41. 1. W celu ulatwienia spolecznej readaptacji, a w szczegolnosci przeciwdzialania powrotowi do przestepstwa, powinno udzielac sie skazanym oraz ich rodzinom niezbednej pomocy, zwlaszcza materialnej, medycznej, w znalezieniu pracy i zakwaterowaniu, a takze porad prawnych.

2. Pomocy, o ktorej mowa w 1, udzielaja wlasciwe organy administracji rzadowej i samorzadu terytorialnego oraz kuratorzy sadowi; pomocy tej moga rowniez udzielac podmioty, o ktorych mowa w art. 38 1.

Art. 42. 1. Skazany moze ustanowic, na pismie, jako swojego przedstawiciela osobe godna zaufania, za jej zgoda, zwlaszcza sposrod przedstawicieli stowarzyszen , fundacji oraz instytucji, o ktorych mowa w art. 38 1.

2. Przedstawiciel skazanego, o ktorym mowa w 1, moze dzialac wylacznie w interesie skazanego i w tym celu skladac w jego imieniu wnioski, skargi i prosby do wlasciwych organow oraz instytucji, stowarzyszen, fundacji, organizacji, kosciolow i innych zwiazkow wyznaniowych.

3. Prezes sadu, upowazniony sedzia, a w toku posiedzenie sad, moze na wniosek skazanego dopusc do udzialu w posterowaniu przed sadem przedstawiciela skazanego, o ktorym mowa w 1. Na postanowienie sadu zazalenie nie przysluguje.

Art. 43. 1. Tworzy sie fundusz pomocy postpenitencjarnej, ktorego przychodami sa srodki pochodzace z potracen w wysokosci 10 proc. wynagrodzenia za prace lub dochodu, o ktorym mowa w art. 125 4, osob skazanych na kare pozbawienie wolnosci oraz srodki pochodzace z dotacji, darowizn, zapisow, zbiorek i innych zrodel. Z funduszu tego udziela sie pomocy osobom pozbawionym wolnosci, zwalnianym z zakladow karnych i aresztow sledczych oraz ich rodzinom. W wyjatkowych wypadkach z funduszu mozna udzielic pomocy rowniez osobom pokrzywdzonym przestepstwem i ich rodzinom.

2. Stowarzyszenia, fundacje ,organizacje i instytucje, o ktorych mowa w art. 38 1, jak rowniez koscioly inne zwiazki wyznaniowe moga otrzymywac z funduszu pomocy postpenitencjarne srodki na udzielanie pomocy, w tym na zapewnienie czasowego zakwaterowania osobom zwolnionych z zakladu karnego lub aresztu sledczego.

3. Minister Sprawiedliwosci okresla , w drodze rozporzadzenia, szczegolowe zasady i tryb udzielania pomocy osobom pozbawionym wolnosci oraz zwalnianym z zakladow karnych i aresztow sledczych oraz ich rodzinom, a takze pokrzywdzonym przestepstwem i ich rodzinom, jak rowniez szczegolowe zasady i tryb tworzenia funduszu pomocy postpenitencjarnej oraz przeznaczania srodkow z tego funduszu na taka pomoc.

CZESC SZCZEGOLNA

Rozdzial VIII

Grzywna

Art. 44. 1. Skazanego na grzywne sad wzywa do jej uiszczenia w terminie 30 dni.

2. W razie bezskutecznego uplywu wyznaczonego terminu grzywne sciaga sie w drodze egzekucji.

Art. 45. 1. Jezeli egzekucja grzywny okaze sie bezskuteczna, sad moze zamienic grzywne nie przekraczajaca stu dziennych stawek, po uprzednim wyrazeniu zgody przez skazanego, na prace spolecznie uzyteczna, okreslajac czas jej trwania i rodzaj. Praca spolecznie uzyteczna trwa najkrocej miesiac, najdluzej 12 miesiecy. Okresla sie ja w miesiacach.

2. Do wykonywania pracy, o ktorej mowa w 1, stosuje sie odpowiednio art. 35 1 Kodeksu karnego oraz art. 53 2 i 3, art. 54-58 oraz art. 60, 62 i 63.

Art. 46. 1. Jezeli skazany, mimo mozliwosci, nie uisci grzywny w terminie ani tez nie podejmie zastepczej formy jej wykonania okreslonej w art. 45 i zostanie stwierdzone, ze nie mozna jej sciagnac w drodze egzekucji, sad orzeka wykonanie zastepczej kary pozbawienia wolnosci przyjmujac, ze jeden dzien pozbawienia wolnosci jest rownowazny dwom stawkom dziennym; kara zastepcza nie moze przekraczac 12 miesiecy pozbawienia wolnosci, jak rowniez gornej granicy kary pozbawienia wolnosci za dane przestepstwo, a jezeli ustawa nie przewiduje za dane przestepstwo kary pozbawienia wolnosci, gorna granica zastepczej kary pozbawienia wolnosci nie moze przekroczyc 6 miesiecy.

2. W razie gdy grzywna zostala uiszczona lub sciagnieta w drodze egzekucji tylko w czesci albo tylko w czesci wykonana w formie pracy spolecznie uzytecznej, sad okresla wymiar zastepczej kary pozbawienia wolnosci wedlug zasad przewidzianych w 1.

3. Sad moze warunkowo zawiesic wykonanie zastepczej kary pozbawienia wolnosci na okres proby, ktory wynosi od roku do 2 lat.

Art. 47. 1. Jezeli grzywna zostala uiszczona w czesci, kare zastepcza zmniejsza sie w sposob odpowiadajacy stosunkowi kwoty zaplaconej do wysokosci grzywny.

2. Od zastepczej kary pozbawienia wolnosci lub wykonywania pracy, o ktorej mowa w art. 45 1, skazany moze sie w kazdym czasie zwolnic przez zlozenie kwoty pienieznej przypadajacej jeszcze do uiszczenia tytulem grzywny.

3. W uzasadnionych wypadkach sad moze na wniosek skazanego, wobec ktorego orzeczono wykonanie zastepczej kary pozbawienia wolnosci, zamienic te kare na wykonywanie pracy, o ktorej mowa w art. 45 1. W takim wypadku przepisy art. 45 i 46 stosuje sie odpowiednio. Ponowna zamiana zastepczej kary pozbawienia wolnosci na wykonywanie pracy, o ktorej mowa w art. 45 1, jest niedopuszczalna.

4. Jezeli skazany uiscil w wymaganym terminie co najmniej polowe grzywny, a egzekucja pozostalej czesci okazala sie bezskuteczna, sad zarzadzajac wykonanie zastepczej kary pozbawienia wolnosci moze okreslic jej wymiar, stosujac, zgodnie z art. 46, przeliczenie korzystniejsze dla skazanego od przeliczenia przyjetego w wyroku. Przepis stosuje sie odpowiednio do wykonywania pracy, o ktorej mowa w art. 45 1.

Art. 48. Przed wydaniem postanowienia okreslajacego wymiar kary zastepczej sad w razie potrzeby wysluchuje skazanego lub jego obronce.

Art. 49. 1. Sad moze odroczyc sciagniecie grzywny albo rozlozyc ja na raty na czas nie przekraczajacy 1 roku, liczac od dnia wydania pierwszego postanowienia w tym zakresie, jezeli natychmiastowe jej sciagniecie pociagneloby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciezkie skutki.

2. W wypadkach zaslugujacych na szczegolne uwzglednienie, a zwlaszcza wowczas, gdy wysokosc grzywny jest znaczna, mozna rozlozyc grzywne na raty na okres do 3 lat.

3. Sad moze w kazdym czasie postanowic w mysl 1 lub 2, az do calkowitego sciagniecia grzywny albo odbycia przez skazanego w calosci zastepczej kary pozbawienia wolnosci.

Art. 50. 1. Sad odwoluje odroczenie uiszczenia grzywny lub rozlozenia jej na raty, jezeli ujawnily sie nowe lub poprzednio nie znane okolicznosci, istotne dla rozstrzygniecia; art. 24 2 niema zastosowania.

2. Rozlozenie grzywny na raty mozna odwolac rowniez wowczas, gdy skazany uchybil terminowi platnosci chocby jednej raty, chyba ze wykaze, iz nastapilo to z przyczyn od niego niezaleznych.

Art. 51. Jezeli skazany, z przyczyn od niego niezaleznych, nie moze uiscic grzywny, a wykonanie tej kary w innej drodze okazalo sie niemozliwe lub niecelowe, sad moze, w szczegolnie uzasadnionych wypadkach, grzywne w calosci lub czesci umorzyc.

Art. 52. Udzielajac skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolnosci, sad penitencjarny moze, jezeli istnieja podstawy do przyjecia, ze skazany uisci grzywne dobrowolnie, wstrzymac uprzednio zarzadzone wykonanie zastepczej kary pozbawienia wolnosci, stosujac jednoczesnie art. 49; wowczas okres odroczenia sciagniecia grzywny lub rozlozenia na raty biegnie od dnia wydania postanowienia o warunkowym przedterminowym zwolnieniu.

Rozdzial IX

Kara ograniczenia wolnosci

Art. 53. 1. Wykonywanie kary ograniczenia wolnosci polega na wykonywaniu przez skazanego wyznaczonej mu pracy oraz innych nalozonych obowiazkow w warunkach ograniczonej wolnosci. Ma ono na celu wzbudzanie w skazanym woli ksztaltowania jego spolecznie pozadanych postaw, w szczegolnosci poczucia odpowiedzialnosci oraz potrzeby przestrzegania porzadku prawnego.

2. Skazany ma obowiazek pracowac sumiennie oraz przestrzegac ustalonych w miejscu pracy porzadku i dyscypliny.

3. Sad poucza skazanego o jego prawach i obowiazkach oraz o konsekwencjach wynikajacych z uchylania sie od odbywania kary.

Art. 54. Kare ograniczenia wolnosci wykonuje sie w miejscu zamieszkania lub zatrudnienia skazanego albo w niewielkiej odleglosci od tego miejsca, chyba ze wazne wzgledy przemawiaja za wykonaniem kary w innym miejscu.

Art. 55. 1. Nadzor nad wykonywaniem kary ograniczenia wolnosci oraz orzekanie w sprawach dotyczacych wykonania tej kary naleza do sadu rejonowego, w ktorego okregu kara jest lub ma byc wykonywana.

2. Czynnosci zwiazane z organizowaniem i kontrolowaniem wykonywania kary ograniczenia wolnosci wykonuje sadowy kurator zawodowy. Przepisy o dozorze i kuratorze sadowy stosuje sie odpowiednio.

Art. 56. 1. W razie orzeczenia kary ograniczenia wolnosci sad przesyla odpis orzeczenia komunalnemu zakladowi pracy wskazanemu przez wlasciwy organ samorzadu terytorialnego badz wskazanemu przez sad innemu zakladowi pracy, placowce sluzby zdrowia lub opieki spolecznej, instytucji albo organizacji niosacej pomoc charytatywna, wzglednie reprezentujacej spolecznosc lokalna.

2. Jezeli w wyroku nie wskazano rodzaju lub miejsca pracy, sad wykonujacy orzeczenie okresla je przy kierowaniu do wykonania orzeczenia, uwzgledniajac w miare mozliwosci prosbe skazanego lub wniosek kuratora sadowego. Zmiana okreslonego przez ten sad rodzaju pracy lub miejsca jej wykonywania moze nastapic rowniez zarzadzeniem sedziego.

3. Komunalne zaklady pracy, obowiazane do przyjecia skazanych w celu wykonywania nieodplatnej kontrolowanej pracy na cele spoleczne, wyznacza wlasciwy organ samorzadu terytorialnego, zas inne zaklady pracy, placowki sluzby zdrowia lub opieki spolecznej oraz inne instytucje lub organizacje niosace pomoc charytatywna, wzglednie reprezentujace spolecznosc lokalna - wyznacza sad za ich zgoda.

Art. 57. 1. Sad wzywa skazanego do stawienia sie w wyznaczonym terminie do wskazanego zakladu, placowki, instytucji lub organizacji. Skierowania do zakladu, placowki, instytucji lub organizacji sad moze dokonac na posiedzeniu z udzialem ich przedstawicieli.

2. Rozpoczecie odbywania kary nastepuje w dniu, w ktorym skazany przystapil do wykonywania nakazanej pracy.

Art. 58. 1. Zaklady pracy, placowki, instytucje lub organizacje, w ktorych jest wykonywana kara ograniczenia wolnosci, maja obowiazek zawiadamiac sadowego kuratora zawodowego w terminach przez kuratora okreslonych o rodzaju przydzielonej skazanemu pracy, jego stosunku do pracy oraz o tym, czy skazy przestrzegal porzadku prawnego, jak rowniez o zakonczeniu wykonywania pracy. Zaklady pracy, placowki, instytucje lub organizacje maja obowiazek wyznaczenia pracownikow odpowiedzialnych za organizowanie pracy skazanych i jej przebieg.

2. Jezeli skazany nie stawil sie w terminie do pracy lub ja porzucil albo nie przestrzega ustalonego porzadku i dyscypliny, zaklad pracy, placowka, instytucja lub organizacja bezzwlocznie zawiadamia o tym sadowego kuratora zawodowego.

3. Kwoty odpowiadajace wynagrodzeniu, jakie za wykonana nieodplatna kontrolowana prace na cele spoleczne nalezaloby zaplacic, gdyby zostala wykonana na podstawie umowy o prace lub umowy o swiadczenie uslug, przeznacza sie w szczegolnosci na cele zwiazane z organizowaniem i kontrolowaniem pracy skazanych.

4. Rada Ministrow okresla, w drodze rozporzadzenia, tryb wyznaczania przez wlasciwy organ samorzadu terytorialnego zakladow pracy, w ktorych wykonywana jest kara ograniczenia wolnosci oraz praca, o ktorej mowa w art. 45 1, szczegolowe obowiazki zakladow, placowek, instytucji i organizacji, o ktorych mowa w art. 56 1, w zakresie wykonywania tej kary i pracy, ubezpieczenia skazanych oraz szczegolowe zasady gospodarowania srodkami uzyskanymi z wykonywania tej kary i pracy, jak rowniez szczegolowe zasady wynagradzania wyznaczonych pracownikow, o ktorych mowa w 1, a takze ulgi, w tym ulgi podatkowe, dla tych zakladow, palcowek, instytucji i organizacji.

Art. 59. 1. Jezeli w stosunku do skazanego zatrudnionego, zamiast obowiazku wykonywania wskazanej pracy, orzeczono potracanie okreslonej czesci wynagrodzenia za prace, sad przesyla odpis orzeczenia zakladowi pracy zatrudniajacemu skazanego, podajac jednoczesnie, na czyja rzecz maja byc dokonywane potracenia i dokad powinny byc wplacane.

2. Wplacajac wynagrodzenie skazanemu, potraca sie okreslona w orzeczeniu czesc wynagrodzenia i bezzwlocznie przekazuje potracona kwote stosownie do otrzymanych wskazan, zawiadamiajac o tym sad. Koszty zwiazane z przekazywaniem tych kwot odlicza sie od dokonywanych potracen.

Art. 60. Sad, a takze sadowy kurator zawodowy moga w kazdym czasie zadac od skazanego wyjasnien dotyczacych przebiegu odbywania kary ograniczenia wolnosci i w tym celu wzywac skazanego do osobistego stawiennictwa.

Art. 61. 1. Jezeli wzgledy wychowawcze za tym przemawiaja, sad moze w okresie wykonywania kary ograniczenia wolnosci ustanawiac, rozszerzac lub zmieniac obowiazki, o ktorych mowa w art. 72. 1 pkt 3-8 Kodeksu karnego, albo od wykonywania tych obowiazkow zwolnic, jak rowniez oddac skazanego pod dozor lub od dozoru zwolnic.

2. Z tych samych wzgledow sad moze zmniejszyc liczbe godzin wykonywanej pracy w stosunku miesiecznym, jednak nie wiecej niz do polowy wyznaczonego czasu pracy.

Art. 62. 1. Sad moze odroczyc wykonanie kary ograniczenia wolnosci na czas do 6 miesiecy, jezeli natychmiastowe wykonanie kary pociagneloby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciezkie skutki.

2. Sad odracza wykonanie kary ograniczenia wolnosci w razie powolania skazanego do czynnej sluzby wojskowej, do czasu ukonczenia tej sluzby. Wobec takiego skazanego sad moze zastosowac odpowiednio przepisy art. 336 3 i 4 Kodeksu karnego.

3. Sad moze odwolac odroczenie wykonania kary ograniczenia wolnosci w razie ustania przyczyny, dla ktorej zostalo udzielone, lub w wypadku, gdy skazany nie korzysta z odroczenia kary zgodnie z celem, w jakim zostalo udzielone, albo razaco narusza porzadek prawny.

Art. 63. 1. Jezeli stan zdrowia skazanego uniemozliwia wykonanie kary ograniczenia wolnosci, sad udziela przerwy w odbywaniu kary do czasu ustania przeszkody.

2. Sad moze udzielic przerwy w odbywaniu kary ograniczenia wolnosci do roku ze wzgledow, o ktorych mowa w art. 62 1. Przepisy art. 62 2 i 3 stosuje sie odpowiednio.

3. Przerwa w wykonywaniu kary ograniczenia wolnosci moze byc orzeczona rowniez na wniosek sadowego kuratora zawodowego.

Art. 64. W razie niewykonania pelnego wymiaru pracy lub innych obowiazkow zwiazanych z kara ograniczenia wolnosci w okresie, na jaki kare te orzeczono - sad orzeka o tym, czy i w jakim zakresie kare te uznac za wykonana ze wzgledu na osiagniete cele tej kary, chyba ze chodzi o obowiazek naprawienia szkody.

Art. 65. 1. Jezeli skazany uchyla sie od odbywania kary ograniczenia wolnosci, sad zamienia ja na zastepcza kare grzywny, przyjmujac jeden dzien kary ograniczenia wolnosci za rownowazny jednej stawce dziennej; sad okresla w takim wypadku wysokosc jednej stawki dziennej - kierujac sie wskazaniami zawartymi w art. 33 3 Kodeksu karnego. Uchylaniem sie moze byc rowniez uporczywe naruszanie obowiazkow, o ktorych mowa w art. 53 1 i 2 niniejszego kodeksu, a takze obowiazkow, o ktorych mowa w art. 34 2 i art. 36 2 Kodeksu karnego, jak rowniez uchylanie sie od dozoru.

2. Jezeli orzeczenie zastepczej kary grzywny byloby niecelowe z uwagi na brak mozliwosci jej uiszczenia lub sciagniecia w drodze egzekucji, sad okresla zastepcza kare pozbawienia wolnosci przyjmujac, ze jeden dzien zastepczej kary pozbawienia wolnosci jest rownowazny dwom dniom ograniczenia wolnosci.

3. Jezeli skazany, mimo mozliwosci uiszczenia zastepczej kary grzywny, nie uisci jej w terminie, a zostanie stwierdzone, ze nie mozna jej sciagnac w drodze egzekucji, sa zarzadza wykonanie zastepczej kary pozbawienia wolnosci, kierujac sie odpowiednio zasadami okreslonymi w 2.

4. Jezeli ustawa nie przewiduje za dane przestepstwo kary pozbawienia wolnosci, gorna granica zastepczej kary pozbawienia wolnosci nie moze przekroczyc 6 miesiecy.

5. Sad moze wstrzymac wykonanie zastepczej kary pozbawienia wolnosci w wypadku, gdy skazany podejmie nakazana prace i podda sie rygorom z nia zwiazanym; wstrzymanie nastepuje do czasu wykonania orzeczonej kary ograniczenia wolnosci.

6. Udzial sadowego kuratora zawodowego w posiedzeniu sadu jest obowiazkowy.

Art. 66. 1. Orzekanie w przedmiocie zmian w sposobie wykonywania kary ograniczenia wolnosci oraz w przedmiocie wykonania kary zastepczej, a takze zwolnienia od reszty kary moze nastapic rowniez na wniosek sadowego kuratora zawodowego.

2. Wniosku skazanego lub jego obroncy zlozonego przed uplywem 3 miesiecy od wydania postanowienia o odmowie zwolnienia od odbywania reszty kary nie rozpoznaje sie az do uplywu tego okresu.

3. Zwalniajac skazanego od odbywania reszty kary, sad zawiadamia o tym zaklad pracy, placowke, instytucje lub organizacje, w ktorej skazany odbywal kare.

Rozdzial X

Kara pozbawienia wolnosci

Oddzial 1

Cele wykonywania kary

Art. 67. 1. Wykonywanie kary pozbawienia wolnosci ma na celu wzbudzanie w skazanym woli wspoldzialania w ksztaltowaniu jego spolecznie pozadanych postaw, w szczegolnosci poczucia odpowiedzialnosci oraz potrzeby przestrzegania porzadku prawnego i tym samym powstrzymania sie od powrotu do przestepstwa.

2. Dla osiagniecia celu okreslonego w 1 prowadzi sie zindywidualizowane oddzialywanie na skazanych w ramach okreslonych w ustawie systemow wykonywania kary, w roznych rodzajach i typach zakladow karnych.

3. W oddzialywaniu na skazanych, przy poszanowaniu ich praw i wymaganiu wypelniania przez nich obowiazkow, uwzglednia sie przede wszystkim prace, zwlaszcza sprzyjajaca zdobywaniu odpowiednich kwalifikacji zawodowych, nauczanie, zajecia kulturalno-oswiatowe i sportowe, podtrzymywanie kontaktow z rodzina i swiatem zewnetrznym oraz srodki terapeutyczne.

Oddzial 2

Zaklady karne

Art. 68. Zaklady karne podlegaja Ministrowi Sprawiedliwosci.

Art. 69. Kare pozbawienia wolnosci wykonuje sie w nastepujacych rodzajach zakladow karnych:

1) zakladach karnych dla mlodocianych,

2) zakladach karnych dla odbywajacych kare po raz pierwszy,

3) zakladach karnych dla recydywistow penitencjarnych,

4) zakladach karnych dla odbywajacych kare aresztu wojskowego.

Art. 70. 1. Zaklady karne wymienione w art. 69 moga byc organizowane jako:

1) zaklady karne typu zamknietego,

2) zaklady karne typu polotwartego,

3) zaklady karne typu otwartego.

2. Zaklady karne, o ktorych mowa w 1, roznia sie w szczegolnosci stopniem zabezpieczenia, izolacji skazanych oraz wynikajacymi z tego ich obowiazkami i uprawnieniami w zakresie poruszania sie w zakladzie i poza jego obrebem.

Art. 71. Minister Sprawiedliwosci moze, w drodze rozporzadzenia, tworzyc, zgodnie z ustalonymi w niniejszym kodeksie celami wykonywania kary pozbawienia wolnosci i z ustalonymi zasadami klasyfikacji skazanych, zaklady karne inne niz wymienione w art. 69 i art. 70 1 lub ustalic inny niz okreslony w art. 81 system wykonywania kary, w szczegolnosci dla sprawdzenia nowych srodkow i metod oddzialywania na skazanych.

Art. 72. 1. Zakladem karnym kieruje dyrektor, a wyodrebnionym oddzialem moze kierowac podlegajacy dyrektorowi kierownik.

2. Funkcjonariusze i pracownicy zakladu karnego, w ktorym skazany przebywa, a takze osoby kierujace jego praca lub innymi zajeciami sa, w zakresie wykonywanych przez nich czynnosci sluzbowych, przelozonymi skazanego.

3. Zaklady karne moga byc tworzone jako samodzielne zaklady lub jako wyodrebnione oddzialy zakladow karnych i aresztow sledczych. Kilka zakladow moze posiadac wspolna administracje badz wydzielone sluzby.

4. Minister Sprawiedliwosci, w drodze zarzadzenia, tworzy, znosi oraz okresla przeznaczenie zakladow karnych.

5. Minister Sprawiedliwosci w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, w drodze zarzadzenia, tworzy i znosi zaklady karne dla odbywajacych kare aresztu wojskowego.

Art. 73. 1. W zakladzie karnym utrzymuje sie dyscypline i porzadek w celu zapewnienia bezpieczenstwa i realizacji zadan kary pozbawienia wolnosci, w tym ochrony spoleczenstwa przed przestepczoscia.

2. Dyrektor ustala porzadek wewnetrzny zakladu karnego.

Art. 74. 1. Zmiane okreslonego w wyroku rodzaju i typu zakladu karnego, a takze orzeczonego systemu terapeutycznego wykonywania kary moze orzec tylko sad penitencjarny.

2. Jezeli po wydaniu postanowienia przez sad penitencjarny zajda nowe okolicznosci uzasadniajace zmiane typu zakladu karnego i systemu terapeutycznego, decyzje w tym przedmiocie moze podjac komisja penitencjarna.

Art. 75. 1. W zakladach karnych dzialaja komisje penitencjarne.

2. W sklad komisji penitencjarnej dyrektor zakladu karnego powoluje funkcjonariuszy i pracownikow tego zakladu. Do udzialu w pracach komisji, z glosem doradczym, dyrektor moze zapraszac takze inne osoby godne zaufania, zwlaszcza przedstawicieli stowarzyszen, fundacji, organizacji i instytucji, o ktorych mowa w art. 38 1, oraz kosciolow i innych zwiazkow wyznaniowych.

Art. 76. 1. Do zakresu dzialania komisji penitencjarnej nalezy:

1) podejmowanie decyzji o skierowaniu skazanego do wlasciwego zakladu karnego,

2) kierowanie skazanego do okreslonego systemu odbywania kary,

- jezeli nie okreslil tego sad w wyroku,

3) ustalanie indywidualnych programow oddzialywan na skazanego i dokonywanie ocen ich wykonywania,

4) dokonywanie ocen okresowych postepow skazanego w resocjalizacji,

5) wykonywanie innych zadan przewidzianych w ustawie i w przepisach wydanych na jej podstawie.

2. Jezeli decyzja komisji penitencjarnej w przedmiocie klasyfikacji jest sprzeczna z prawem, o jej zmianie lub uchyleniu orzeka sad penitencjarny; art. 7 5 stosuje sie odpowiednio.

Art. 77. 1. W zakladzie karnym dyrektor moze powolywac takze inne organy kolegialne, w sklad ktorych moga wchodzic rowniez osoby spoza zakladu.

2. Organy kolegialne moga podejmowac zadania zwiazane z oddzialywaniem na skazanych, zwlaszcza z organizacja ich zatrudnienia i przygotowywaniem do zwolnienia oraz ze wspolpraca z instytucjami, organizacjami, stowarzyszeniami i fundacjami swiadczacymi pomoc skazanym i ich rodzinom.

Art. 78. 1. Kare pozbawienia wolnosci w zakladzie karnym wykonuja funkcjonariusze Sluzby Wieziennej oraz pracownicy tego zakladu.

2. Dyrektor Generalny lub dyrektor okregowy Sluzby Wieziennej moga wydawac dyrektorom zakladow karnych polecenia niezbedne dla prawidlowego i praworzadnego wykonywania kary pozbawienia wolnosci oraz realizowania kierunkow pracy resocjalizacyjnej, a takze uchylac wydane przez nich decyzje sprzeczne z prawem.

Oddzial 3

Wykonywanie kary i jej indywidualizacja

Art. 79. 1. Skazanego na kare pozbawienia wolnosci lub zastepcza kare pozbawienia wolnosci sad wzywa do stawienia sie w zakladzie karnym w wyznaczonym terminie.

2. Jezeli skazany, mimo wezwania, nie stawil sie w zakladzie karnym, sad poleca go doprowadzic. Kosztami doprowadzenia sad obciaza skazanego.

3. Jezeli skazanym jest zolnierz, a sad zarzadza doprowadzenie go do zakladu karnego, obowiazek doprowadzenia spoczywa na wlasciwych organach wojskowych.

Art. 80. 1. Jezeli te sama osobe skazano na kilka nie podlegajacych laczeniu kar skutkujacych pozbawienia wolnosci, wykonuje sie je w takiej kolejnosci, w jakiej uprawomocnily sie orzeczenia, ktorymi wymierzono te kary. Kary porzadkowe i srodki przymusu wykonuje sie w pierwszej kolejnosci.

2. Sedzia penitencjarny moze zarzadzic wykonanie kar i srodkow w innej kolejnosci niz okreslona w 1, jezeli wzgledy penitencjarne za tym przemawiaja.

3. W wypadku skierowania do wykonania orzeczenia o zastosowaniu srodka zabezpieczajacego wobec skazanego, ktory odbywa kare wymierzona innym orzeczeniem, o kolejnosci wykonania kary i srodka zabezpieczajacego rozstrzyga sedzia penitencjarny.

Art. 81. Kare pozbawienia wolnosci wykonuje sie w systemie:

1) programowanego oddzialywania,

2) terapeutycznym,

3) zwyklym.

Art. 82. 1. W celu stwarzania warunkow sprzyjajacych indywidualnemu postepowaniu ze skazanymi, zapobieganiu szkodliwym wplywom skazanych zdemoralizowanych oraz zapewnieniu skazanym bezpieczenstwa osobistego, wyboru wlasciwego systemu wykonywania kary, rodzaju i typu zakladu karnego oraz rozmieszczenia skazanych wewnatrz zakladu karnego - dokonuje sie ich klasyfikacji.

2. Klasyfikacji skazanych dokonuje sie majac na wzgledzie w szczegolnosci:

1) plec,

2) wiek,

3) uprzednie odbywanie kary pozbawienia wolnosci,

4) umyslnosc lub nieumyslnosc czynu,

5) wysokosc pozostalej do odbycia kary pozbawienia wolnosci,

6) stan zdrowia fizycznego i psychicznego,

7) stopien demoralizacji i zagrozenia spolecznego.

3. Podstawa klasyfikacji sa w szczegolnosci badania osobopoznawcze.

Art. 83. 1. Skazanego poddaje sie w miare potrzeby, za jego zgoda, badaniom psychologicznym, a takze psychiatrycznym. Sedzia penitencjarny moze zarzadzic przeprowadzenie badan bez zgody skazanego.

2. Badania, o ktorych mowa w 1, przeprowadza sie przede wszystkim w odpowiednich osrodkach diagnostycznych.

3. Minister Sprawiedliwosci, w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw zdrowia, w drodze rozporzadzenia, powoluje osrodki diagnostyczne, o ktorych mowa w 2, oraz okresli zasady organizacji i warunki przeprowadzania badan w tych osrodkach. Rozporzadzenie uwzgledni potrzebe:

1) wyjasnienia psychologicznych i socjologicznych procesow zachowania skazanego,

2) zdiagnozowania ewentualnych zaburzen psychicznych skazanego,

3) okreslenia ewentualnego postepowania leczniczego i rehabilitacyjnego

- w celu podjecia wlasciwej decyzji klasyfikacyjnej i okreslenia warunkow indywidualnego oddzialywania na skazanego.

Art. 84. 1. W zakladzie karnym dla mlodocianych odbywaja kare skazani, ktorzy nie ukonczyli 24 roku zycia; w uzasadnionych wypadkach skazany moze dalej odbywac kare w tym zakladzie po ukonczeniu 24 roku zycia.

2. Jezeli jest to uzasadnione potrzebami oddzialywania, dorosly skazany po raz pierwszy, wyrozniajacy sie dobra postawa, moze, za swoja zgoda, odbywac kare w zakladzie karnym dla mlodocianych; korzysta on wtedy z takich uprawnien jak mlodociany.

3. Mlodocianych, ktorym do odbycia kary pozostal co najmniej rok lub sprawiajacych trudnosci wychowawcze, poddaje sie badaniom psychologicznym; przepisy art. 83 stosuje sie odpowiednio.

Art. 85. W zakladzie karnym dla odbywajacych kare po raz pierwszy osadza sie rowniez skazanych odbywajacych zastepcza kare pozbawienia wolnosci orzeczona w tej samej sprawie oraz skazanych na kare pozbawienia wolnosci nie wymienionych w art. 86.

Art. 86. W zakladzie karnym dla recydywistow penitencjarnych odbywaja kare dorosli skazani za przestepstwo umyslne na kare pozbawienia wolnosci lub zastepcza kare pozbawienia wolnosci oraz ukarani za wykroczenia umyslne zasadnicza lub zastepcza kara aresztu, ktorzy uprzednio juz odbywali takie kary lub kare aresztu wojskowego za umyslne przestepstwa lub wykroczenia, chyba ze szczegolne wzgledy resocjalizacyjne przemawiaja za skierowaniem ich do zakladu karnego dla odbywajacych kare po raz pierwszy.

Art. 87. 1. Kobiety odbywaja kare pozbawienia wolnosci odrebnie od mezczyzn.

2. Skazana kobieta odbywa kare w zakladzie karnym typu polotwartego, chyba ze stopien demoralizacji lub wzgledy bezpieczenstwa przemawiaja za odbywaniem kary w zakladzie karnym innego typu.

3. Kobiecie ciezarnej lub karmiacej zapewnia sie opieke specjalistyczna.

4. W celu umozliwienia matce pozbawionej wolnosci sprawowania stalej i bezposredniej opieki nad dzieckiem organizuje sie przy zakladach karnych domy dla matki i dziecka, w ktorych dziecko moze przebywac na zyczenie matki do ukonczenia trzeciego roku zycia, chyba ze wzgledy wychowawcze lub zdrowotne, potwierdzone opinia lekarza albo psychologa, przemawiaja za oddzieleniem dziecka od matki albo za przedluzeniem lub skroceniem tego okresu. Decyzje w tym zakresie wymagaja zgody sadu opiekunczego.

5. Minister Sprawiedliwosci okresla, w drodze rozporzadzenia, tryb przyjmowania, w sytuacji, o ktorej mowa w 4, dzieci matek pozbawionych wolnosci do domow dla matki i dziecka przy zakladach karnych oraz zasady organizowania i dzialania tych placowek.

Art. 88. 1. Skazanego odbywajacego kare w systemie programowanego oddzialywania osadza sie w zakladzie karnym typu polotwartego, chyba ze szczegolne okolicznosci uzasadniaja osadzenie go w zakladzie karnym typu zamknietego.

2. Skazanego za przestepstwo nieumyslne lub odbywajacego zastepcza kare pozbawienia wolnosci albo kare aresztu osadza sie w zakladzie karnym typu polotwartego, chyba ze szczegolne okolicznosci przemawiaja za osadzeniem go w zakladzie karnym innego typu.

3. Skazanego stwarzajacego powazne zagrozenie spoleczne albo powazne zagrozenie dla bezpieczenstwa zakladu karnego osadza sie w zakladzie karnym typu zamknietego w warunkach zapewniajacych ochrone spoleczenstwa i bezpieczenstwo zakladu. W zakladzie tym osadza sie rowniez skazanego za przestepstwo popelnione w zorganizowanej grupie albo zwiazku majacym na celu popelnianie przestepstw, chyba ze szczegolne okolicznosci przemawiaja przeciwko takiemu osadzeniu.

4. Skazanego na kare dozywotniego pozbawienia wolnosci osadza sie w zakladzie karnym typu zamknietego.

Art. 89. 1. Jezeli postawa i zachowanie skazanego za tym przemawiaja, przenosi sie go z zakladu karnego typu zamknietego do zakladu typu polotwartego lub otwartego.

2. Przepis 1 stosuje sie odpowiednio przy przenoszeniu skazanego z zakladu typu polotwartego.

3. Skazanego na kare dozywotniego pozbawienia wolnosci mozna przeniesc do zakladu karnego typu polotwartego po odbyciu przez niego co najmniej 15 lat, a do zakladu typu otwartego - po odbyciu przez niego co najmniej 20 lat kary.

4. Ujemna ocena postawy i zachowania skazanego, a takze wzgledy bezpieczenstwa moga powodowac przeniesienie go do zakladu karnego typu polotwartego lub zamknietego.

Art. 90. W zakladzie karnym typu zamknietego:

1) cele mieszkalne skazanych moga byc otwarte w porze dziennej przez okreslony czas, jezeli wzgledy bezpieczenstwa nie stoja temu na przeszkodzie,

2) skazani moga byc zatrudniani poza terenem zakladu karnego w pelnym systemie konwojowania,

3) zajecia kulturalno-oswiatowe i sportowe oraz nauczanie organizuje sie w obrebie zakladu karnego,

4) ruch skazanych po terenie zakladu karnego odbywa sie w sposob zorganizowany i pod dozorem,

5) skazani moga korzystac z wlasnej bielizny i obuwia, a za zezwoleniem dyrektora zakladu karnego - takze z odziezy.

Art. 91. W zakladzie karnym typu polotwartego

1) cele mieszkalne skazanych pozostaja otwarte w porze dziennej, natomiast w porze nocnej moga byc zamkniete,

2) skazani moga byc zatrudniani poza terenem zakladu karnego w systemie zmniejszonego konwojowania lub bez konwojenta, w tym rowniez na pojedynczych stanowiskach pracy,

3) skazanym mozna zezwalac na uczestniczenie w nauczaniu, szkoleniu oraz w zajeciach terapeutycznych organizowanych poza terenem zakladu karnego,

4) skazani moga brac udzial w organizowanych przez administracje poza terenem zakladu karnego grupowych zajeciach kulturalno-oswiatowych lub sportowych,

5) skazani moga poruszac sie po terenie zakladu karnego w czasie i miejscach ustalonych w porzadku wewnetrznym,

6) skazani moga korzystac z wlasnej odziezy, bielizny i obuwia,

7) skazanym mozna udzielac przepustek z zakladu karnego, nie czesciej niz raz na dwa miesiace, lacznie na okres nie przekraczajacy 14 dni w roku.

Art. 92. W zakladzie karnym typu otwartego:

1) cele mieszkalne skazanych pozostaja otwarte przez cala dobe,

2) skazanych zatrudnia sie przede wszystkim poza terenem zakladu karnego, bez konwojenta, na pojedynczych stanowiskach pracy,

3) skazanym mozna zezwalac na uczestniczenie w nauczaniu, szkoleniu oraz zajeciach terapeutycznych organizowanych poza terenem zakladu karnego,

4) skazani moga brac udzial w organizowanych przez administracje, poza terenem zakladu karnego, grupowych zajeciach kulturalno-oswiatowych lub sportowych,

5) skazanym mozna zezwalac na udzial w zajeciach i imprezach kulturalno-oswiatowych lub sportowych organizowanych poza terenem zakladu karnego,

6) skazani moga poruszac sie po terenie zakladu karnego w czasie i miejscach ustalonych w porzadku wewnetrznym,

7) skazani moga korzystac z wlasnej odziezy, bielizny i obuwia,

8) skazani moga otrzymywac z depozytu zakladu karnego pieniadze pozostajace do ich dyspozycji,

9) skazanym mozna udzielac przepustek z zakladu karnego, nie czesciej niz raz w miesiacu, lacznie na okres nie przekraczajacy 28 dni w roku.

Art. 93. Do przepustek okreslonych w art. 91 pkt 7 i art. 92 pkt 9 stosuje sie odpowiednio przepisy art. 139 1, 2, 5 i 7 oraz art. 140.

Art. 94. Skazany na kare aresztu wojskowego odbywa kare w zakladzie karnym typu otwartego, o ile nie zachodza warunki okreslone w art. 88 3.

Art. 95. 1. W systemie programowanego oddzialywania odbywaja kare skazani mlodociani, a takze skazani dorosli, ktorzy po przedstawieniu im projektu programu oddzialywania wyrazaja zgode na wspoludzial w jego opracowaniu i wykonaniu.

2. W programach oddzialywania ustala sie zwlaszcza: rodzaje zatrudnienia i nauczania skazanych, ich kontakty przede wszystkim z rodzina i innymi osobami bliskimi, wykorzystywanie czasu wolnego, mozliwosci wywiazywania sie z ciazacych na nich obowiazkow oraz inne przedsiewziecia niezbedne dla przygotowania skazanych do powrotu do spoleczenstwa.

3. Wykonywanie programow oddzialywania podlega okresowym ocenom; programy te moga ulegac zmianom.

4. Skazanego doroslego przenosi sie do odbywania kary w systemie zwyklym - jezeli nie przestrzega on wymagan ustalonych w programie oddzialywania, albo do systemu terapeutycznego - jezeli zachodza warunki okreslone w art. 96.

Art. 96. W systemie terapeutycznym odbywaja kare skazani z zaburzeniami psychicznymi, uposledzeni umyslowo, uzaleznieni od alkoholu albo innych srodkow odurzajacych lub psychotropowych oraz skazani niepelnosprawni fizycznie - wymagajacy oddzialywania specjalistycznego, zwlaszcza opieki psychologicznej, lekarskiej lub rehabilitacyjnej.

Art. 97. 1. Wykonujac kare w systemie terapeutycznym, uwzglednia sie w postepowaniu ze skazanymi w szczegolnosci potrzebe zapobiegania poglebianiu sie patologicznych cech osobowosci, przywracania rownowagi psychicznej oraz ksztaltowania zdolnosci wspolzycia spolecznego i przygotowania do samodzielnego zycia.

2. Wykonywanie kary dostosowuje sie do potrzeb w zakresie leczenia, zatrudnienia, nauczania i wymagan higienicznosanitarnych. Jezeli wzgledy zdrowotne tego wymagaja, organizuje sie zatrudnienie w warunkach pracy chronionej.

3. Skazanych, ktorzy nie wymagaja juz oddzialywania specjalistycznego, o ktorym mowa w art. 96, przenosi sie do odpowiedniego systemu wykonywania kary.

Art. 98. W systemie zwyklym skazany moze korzystac z dostepnego w zakladzie karnym zatrudnienia, nauczania oraz zajec kulturalno-oswiatowych i sportowych.

Art. 99. Ukarani karami porzadkowymi oraz osoby, wobec ktorych zastosowano srodki przymusu skutkujace pozbawienie wolnosci, odbywaja je wedlug zasad przewidzianych dla osob ukaranych kara aresztu, w pomieszczeniach do tego przeznaczonych, oddzielnie od skazanych.

Art. 100. Skazany odbywa kare we wlasciwym zakladzie karnym, polozonym, w miare mozliwosci, najblizej jego miejsca zamieszkania. Przeniesienie skazanego do innego zakladu moze nastapic tylko z uzasadnionych powodow.

Oddzial 4

Prawa i obowiazki skazanego

Art. 101. Skazanego po osadzeniu w zakladzie karnym nalezy bezzwlocznie poinformowac o przyslugujacych mu prawach i ciazacych na nim obowiazkach, a zwlaszcza umozliwic mu zapoznanie sie z przepisami niniejszego kodeksu i regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolnosci, oraz poddac odpowiednim badaniom lekarskim i zabiegom sanitarnym.

Art. 102. Skazany ma prawo w szczegolnosci do:

1) odpowiedniego ze wzgledu na zachowanie zdrowia wyzywienia, odziezy, warunkow bytowych, pomieszczen oraz opieki lekarskiej i sanitarnej,

2) utrzymywania wiezi z rodzina i innymi osobami bliskimi,

3) korzystania z wolnosci religijnej,

4) otrzymywania zwiazanego z zatrudnieniem wynagrodzenia oraz do ubezpieczenia spolecznego w zakresie przewidzianym w odrebnych przepisach, a takze pomocy w uzyskiwaniu swiadczen inwalidzkich,

5) ksztalcenia i samoksztalcenia oraz wykonywania tworczosci wlasnej,

6) korzystania z urzadzen i zajec kulturalno-oswiatowych i sportowych, radia, telewizji, ksiazek i prasy,

7) komunikowania sie z obronca, pelnomocnikiem, wlasciwym kuratorem sadowym oraz wybranym przez siebie przedstawicielem, o ktorym mowa w art. 42

8) komunikowania sie z podmiotami, o ktorych mowa w art. 38 1,

9) zapoznawania sie z opiniami, sporzadzonymi przez administracje zakladu karnego, stanowiacymi podstawe podejmowanych wobec niego decyzji,

10) skladania wnioskow, skarg i prosb organowi wlasciwemu do ich rozpatrzenia oraz przedstawiania ich, w nieobecnosci innych osob, administracji zakladu karnego, kierownikom jednostek organizacyjnych Sluzby Wieziennej, sedziemu penitencjarnemu, prokuratorowi i Rzecznikowi Praw Obywatelskich,

11) prowadzenia korespondencji, bez jej cenzurowania, z organami panstwowymi i samorzadowymi oraz Rzecznikiem Praw Obywatelskich.

Art. 103. 1. Skazani, ich obroncy i pelnomocnicy oraz wlasciwe organizacje pozarzadowe maja prawo kierowac skargi do organow powolanych na podstawie ratyfikowanych przez Rzeczpospolita polska umow miedzynarodowych dotyczacych ochrony praw czlowieka. Korespondencja, w tych sprawach, osob pozbawionych wolnosci powinna byc bezzwlocznie przekazywana do adresata i nie podlega cenzurze.

2. Przepis art. 8 3 stosuje sie odpowiednio.

Art. 104. Korzystanie przez skazanego z przyslugujacych mu praw powinno nastepowac w sposob nie naruszajacy praw innych osob oraz nie zaklocajacy ustalonego w zakladzie karnym porzadku.

Art. 105. 1. Skazanemu nalezy umozliwiac utrzymywanie wiezi przede wszystkim z rodzina i innymi osobami bliskimi przez widzenia, korespondencje, rozmowy telefoniczne, paczki i przekazy pieniezne, a w uzasadnionych wypadkach, za zgoda dyrektora zakladu karnego, rowniez przez inne srodki lacznosci, oraz ulatwiac utrzymywanie kontaktow z podmiotami, o ktorych mowa w art. 38 1.

2. Skazany cudzoziemiec moze prowadzic korespondencje z wlasciwym urzedem konsularnym, a w razie braku takiego urzedu - z wlasciwym przedstawicielstwem dyplomatycznym oraz korzystac z widzen z urzednikiem konsularnym lub wykonujacym funkcje konsularne pracownikiem przedstawicielstwa dyplomatycznego.

3. Zakres i sposob kontaktow, o ktorych mowa w 1 i 2, w szczegolnosci nadzor nad widzeniami i korespondencja, sa uzaleznione od rodzaju i typu zakladu karnego, w ktorym skazany odbywa kare, a takze od wymogow indywidualnego oddzialywania.

4. Dyrektor zakladu karnego podejmuje decyzje dotyczace zatrzymania lub cenzurowania korespondencji, jezeli wymagaja tego wzgledy bezpieczenstwa zakladu, informujac o tym sedziego penitencjarnego oraz skazanego.

Art. 106. 1. Skazany ma prawo do wykonywania praktyk religijnych i korzystania z poslug religijnych oraz bezposredniego uczestniczenia w nabozenstwach odprawianych w zakladzie karnym w dni swiateczne i sluchania nabozenstw transmitowanych przez srodki masowego przekazu, a takze do posiadania niezbednych w tym celu ksiazek, pism i przedmiotow.

2. Skazany ma prawo do uczestniczenia w prowadzonym w zakladzie karnym nauczaniu religii, brania udzialu w dzialalnosci charytatywnej i spolecznej kosciola lub innego zwiazku wyznaniowego, a takze do spotkan indywidualnych z duchownym kosciola lub innego zwiazku wyznaniowego, do ktorego nalezy; duchowni ci moga odwiedzac skazanych w pomieszczeniach, w ktorych przebywaja.

3. Korzystanie z wolnosci religijnej nie moze naruszac zasad tolerancji ani zaklocac ustalonego porzadku w zakladzie karnym.

4. Minister Sprawiedliwosci, po zasiegnieciu opinii odpowiednich wladz duchownych kosciolow i innych zwiazkow wyznaniowych, okresla, w drodze rozporzadzenia, szczegolowe zasady wykonywania praktyk religijnych i korzystania z poslug religijnych w zakladach karnych.

Art. 107. 1. Skazani za przestepstwo popelnione z motywacji politycznej, religijnej lub przekonan ideowych odbywaja kare w oddzieleniu od skazanych za inne przestepstwa; maja prawo do korzystania z wlasnej odziezy, bielizny i obuwia oraz nie podlegaja obowiazkowi pracy.

2. Z uprawnien, o ktorych mowa w 1, nie korzystaja skazani za przestepstwa popelnione z uzyciem przemocy.

Art. 108. Administracja zakladu karnego ma obowiazek podejmowania odpowiednich dzialan celem zapewnienia skazanym bezpieczenstwa osobistego w czasie odbywania kary.

Art. 109. Skazany otrzymuje trzy razy dziennie posilki, w tym co najmniej jeden posilek goracy, o odpowiedniej wartosci odzywczej, z uwzglednieniem zatrudnienia, wieku i stanu zdrowia, a w miare mozliwosci takze wymogow religijnych i kulturowych, oraz napoj do zaspokajania pragnienia. Dzienna norma zywieniowa dla skazanego powinna zawierac nie mniej niz 2 600 kcal, a dla mlodocianego nie mniej niz 3 200 kcal. Skazany, ktorego stan zdrowia tego wymaga, otrzymuje wyzywienie wedlug wskazan lekarza.

Art. 110. Powierzchnia celi mieszkalnej przypadajaca na skazanego wynosi nie mniej niz 3 m2. Cele wyposaza sie w odpowiedni sprzet zapewniajacy skazanemu osobne miejsce do spania, odpowiednie warunki higieny, dostateczny doplyw powietrza i odpowiednia do pory roku temperature, wedlug norm okreslonych dla pomieszczen mieszkalnych, a takze oswietlenie odpowiednie do czytania i wykonywania pracy.

Art. 111. Skazany otrzymuje do uzytku, z zakladu karnego, odpowiednia do pory roku odziez, bielizne oraz obuwie, o ile nie korzysta z wlasnych. Skazanemu zapewnia sie warunki niezbedne do utrzymania higieny osobistej, w szczegolnosci otrzymuje on z zakladu karnego posciel oraz inne srodki do utrzymania higieny i czystosci w celi.

Art. 112. Skazany korzysta z niezbednego dla zdrowia wypoczynku, w szczegolnosci z prawa do co najmniej godzinnego spaceru i 8-godzinnego czasu przeznaczonego na sen w ciagu doby.

Art. 113. 1. Skazany moze dysponowac posiadanymi w zakladzie karnym przedmiotami wartosciowymi i srodkami pienieznymi pozostalymi po wywiazaniu sie z ciazacych na nim zobowiazan objetych egzekucja.

2. Minister Sprawiedliwosci okresla, w drodze rozporzadzenia, szczegolowe zasady dysponowania przez skazanych posiadanymi przedmiotami wartosciowymi i srodkami pienieznymi oraz wysokosc otrzymywanych kwot pienieznych wolnych od egzekucji.

Art. 114. Skazanemu, ktory nie ma mozliwosci zarobkowania oraz nie posiada niezbednych srodkow materialnych, dyrektor zakladu karnego moze przyznac miesieczna zapomoge w wysokosci do 1/10 przecietnego miesiecznego wynagrodzenia pracownikow.

Art. 115. 1. Skazanym zapewnia sie bezplatna opieke lekarska oraz bezplatne zaopatrzenie w leki, srodki opatrunkowe, a w szczegolnie uzasadnionych wypadkach - w niezbedne protezy.

2. W szczegolnie uzasadnionych wypadkach mozna zezwolic na leczenie skazanego, na jego koszt, przez wybranego przez niego lekarza, jak rowniez na korzystanie z dodatkowych lekow i innych srodkow medycznych.

Art. 116. Skazany ma obowiazek przestrzegania przepisow okreslajacych zasady i tryb wykonywania kary, ustalonego w zakladzie karnym porzadku oraz wykonywania polecen przelozonych i innych osob uprawnionych, a w szczegolnosci:

1) poprawnego zachowania sie,

2) przestrzegania higieny osobistej i czystosci pomieszczen, w ktorych przebywa,

3) poddania sie - niezaleznie od obowiazkow okreslonych w przepisach o zwalczaniu chorob zakaznych wenerycznych i gruzlicy, alkoholizmu i narkomanii - przewidzianym przepisami badaniom, leczeniu, zabiegom lekarskim, sanitarnym oraz rehabilitacji,

4) wykonywania pracy, jezeli przepisy szczegolne, takze wynikajace z prawa miedzynarodowego, nie przewiduja zwolnienia od tego obowiazku, oraz wykonywania prac porzadkowych w obrebie zakladu karnego,

5) dbalosci o mienie zakladu karnego oraz instytucji lub podmiotu gospodarczego, w ktorym jest zatrudniony,

6) poddania sie, w wypadkach i na zasadach okreslonych przepisami, kontroli osobistej dokonywanej za posrednictwem osoby tej samej plci i podczas nieobecnosci osob plci odmiennej oraz sfotografowaniu dla celow identyfikacyjnych.

Art. 117. Skazanego, u ktorego stwierdzono uzaleznienie od alkoholu albo srodkow odurzajacych lub psychotropowych, obejmuje sie za jego zgoda odpowiednim leczeniem i rehabilitacja; w razie jej braku - o stosowaniu leczenia lub rehabilitacji orzeka sad penitencjarny.

Art. 118. 1. W wypadku gdy zyciu skazanego grozi powazne niebezpieczenstwo, stwierdzone orzeczeniem komisji lekarskiej, mozna dokonac koniecznego zabiegu lekarskiego, nie wylaczajac chirurgicznego, nawet mimo sprzeciwu skazanego.

2. W wypadku sprzeciwu skazanego o dokonaniu zabiegu orzeka sad penitencjarny.

3. W naglym wypadku, jezeli zachodzi bezposrednie niebezpieczenstwo smierci skazanego, o koniecznosci zabiegu decyduje lekarz.

Art. 119. 1. Skazany, ktory w celu wymuszenia okreslonej decyzji lub postepowania organu wykonawczego lub uchylenie sie od ciazacego na nim obowiazku powoduje u siebie uszkodzenie ciala lub rozstroj zdrowia, niezaleznie od odpowiedzialnosci dyscyplinarnej, moze byc obciazony w calosci lub w czesci kosztami zwiazanymi z leczeniem.

2. O obciazeniu kosztami, o ktorych mowa w 1, orzeka sad penitencjarny.

Art. 120. 1. W razie wyrzadzenia przez skazanego z jego winy szkody w mieniu zakladu karnego, nie przekraczajacej dwukrotnej wysokosci przecietnego miesiecznego wynagrodzenia pracownikow, dyrektor tego zakladu moze wydac orzeczenie o obowiazku skazanego naprawienia tej szkody przez zaplate odpowiedniej kwoty pienieznej; orzeczenie wraz z uzasadnieniem dorecza sie zainteresowanemu.

2. Skazanemu przysluguje, w terminie 30 dni od otrzymania orzeczenia dyrektora, powodztwo o ustalenie, ze naleznosc nie istnieje w calosci lub w czesci.

3. Sciagniecie naleznosci nastepuje w trybie przewidzianym w przepisach o postepowaniu egzekucyjnym w administracji.

Oddzial 5

Zatrudnienie

Art. 121. 1. Skazanemu zapewnia sie w miare mozliwosci swiadczenie pracy. Skazanego zatrudnia sie na podstawie skierowania do pracy, umowy o prace lub na innej podstawie prawnej albo umozliwia sie skazanemu wykonywanie pracy zarobkowej na wlasny rachunek.

2. Skazany moze podjac zatrudnienie na podstawie umowy o prace lub wykonywac prace zarobkowa na wlasny rachunek, za zgoda i na warunkach okreslonych przez dyrektora zakladu karnego.

3. Zdolnosc skazanego do pracy oraz w miare potrzeby rodzaj, warunki i czas pracy okresla lekarz.

4. Z obowiazku pracy mozna zwolnic skazanego ksztalcacego sie lub z innych waznych przyczyn.

5. W stosunku do skazanych pracujacych stosuje sie przepisy prawa pracy w zakresie czasu pracy oraz bezpieczenstwa i higieny pracy.

6. Skazany na kare dozywotniego pozbawienia wolnosci moze wykonywac prace wylacznie na terenie zakladu karnego.

Art. 122. 1. Przy kierowaniu do pracy uwzglednia sie w miare mozliwosci zawod, wyksztalcenie, zainteresowania i potrzeby osobiste skazanego.

2. Prace zapewnia sie przede wszystkim skazanym zobowiazanym do swiadczen alimentacyjnych, a takze majacym szczegolnie trudna sytuacje materialna, osobista lub rodzinna.

Art. 123. 1. Praca skazanego jest odplatna, z zastrzezeniem 3 i 4. Wynagrodzenie za prace ustala sie w umowie zawieranej przez dyrektora zakladu karnego lub przez skazanego. Wynagrodzenie przyslugujace skazanemu nie moze byc nizsze od minimalnego wynagrodzenia za prace, ustalanego na podstawie odrebnych przepisow.

2. Za prace porzadkowe oraz pomocnicze wykonywane na rzecz zakladu karnego lub za prace porzadkowe na rzecz samorzadu terytorialnego, w wymiarze nie przekraczajacym 60 godzin miesiecznie, wynagrodzenie skazanemu nie przysluguje.

3. Skazanemu, za jego pisemna zgoda, mozna zezwolic na nieodplatne zatrudnienie przy pracach publicznych na rzecz organow samorzadu terytorialnego oraz przy pracach wykonywanych na cele charytatywne, a takze przy pracach porzadkowych i pomocniczych wykonywanych na rzecz zakladu karnego; nie dotyczy to pracy wykonywanej przez skazanego na podstawie przepisow prawa pracy.

4. Za wykonywane prace nieodplatne moga byc skazanemu przyznawane nagrody.

Art. 124. 1. Skazanemu zatrudnionemu odplatnie na innej podstawie niz stosunek pracy, z wyjatkiem umow cywilnoprawnych, przysluguje po roku nieprzerwanej pracy, w czasie odbywania kary pozbawienia wolnosci, zwolnienie od pracy przez okres 14 dni roboczych, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia, a skazanemu pracujacemu na tej podstawie nieodplatnie - 14 dni zwolnienia od pracy, bez prawa do wynagrodzenia.

2. Wymiar urlopu wypoczynkowego przyslugujacego skazanemu zatrudnionemu na podstawie umowy o prace wynosi 18 dni roboczych.

Art. 125. 1. Z wynagrodzenia za prace lub dochodu, o ktorym mowa w 4, potraca sie 10 proc. na cele pomocy okreslonej w art. 43; z pozostalej czesci wynagrodzenia za prace przypada skazanemu 50 proc., a reszte przekazuje sie do budzetu panstwa.

2. Skazanemu, na ktorym ciazy obowiazek alimentacyjny, mozna podwyzszyc przypadajaca mu czesc wynagrodzenia za prace do 75 proc., jezeli osoba uprawniona znajduje sie w trudnej sytuacji materialnej. Podwyzszona czesc wynagrodzenia przekazuje sie osobom uprawnionym do alimentacji.

3. Skazany otrzymuje w calosci, bez potracen, o ktorych mowa w 1, dodatki za prace uciazliwa, niebezpieczna lub szkodliwa dla zdrowia, nagrody regulaminowe i przyslugujace mu z tytulu zatrudnienia, premie za oszczednosc surowca, wynagrodzenie za racjonalizatorstwo i wynalazczosc oraz wynagrodzenie za prace wykonywana ponad okreslona norme pracy lub norme czasu pracy.

4. Skazanemu wykonujacemu prace zarobkowa na rachunek wlasny przypada 75 proc. dochodu pozostalego po potraceniu, o ktorym mowa w 1, a reszte przekazuje sie do budzetu panstwa.

5. Z czesci wynagrodzenia za prace lub dochodu, o ktorym mowa w 4, przyslugujacej skazanemu wolne jest w kazdym czasie od egzekucji i potracen 60 proc..

Art. 126. 1. Z wynagrodzenia za prace, wplat na rzecz skazanego lub z innych zrodel gromadzi sie fundusz, przekazywany skazanemu w chwili zwolnienia z zakladu karnego, przeznaczony na przejazd do miejsca zamieszkania i na utrzymanie, do wysokosci jednego przecietnego miesiecznego wynagrodzenia pracownikow; z funduszu tego nie prowadzi sie egzekucji.

2. Minister Sprawiedliwosci okresla, w drodze rozporzadzenia, szczegolowe zasady i sposob gromadzenia funduszu, o ktorym mowa w 1.

Art. 127. Okresy pracy, za ktora przysluguje wynagrodzenie, wykonywanej przez skazanego w czasie odbywania kary pozbawienia wolnosci, z wyjatkiem prac, o ktorych mowa w art. 123 2 i 3, sa okresami skladkowymi na zasadach okreslonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracownikow i ich rodzin.

Art. 128. 1. Okresy wykonywania przez skazanego odplatnego zatrudnienia, z wylaczeniem pracy wykonywanej na podstawie umow cywilnoprawnych, wlicza sie do okresu pracy, od ktorego zaleza uprawnienia pracownicze, z zastrzezeniem 2 i 3.

2. Przepisu 1 nie stosuje sie, jezeli w mysl przepisu prawa lub postanowienia ukladu zbiorowego pracy do stazu pracy wlicza sie tylko okresy zatrudnienia w danym zakladzie pracy, w okreslonej branzy albo okreslonych stanowiskach lub pracy wykonywanej w szczegolnych warunkach.

3. Okresu pracy, o ktorym mowa w 1, nie wlicza sie do okresu pracy:

1) od ktorego zalezy nabycie prawa do urlopu wypoczynkowego lub innego swiadczenia przyslugujacego z uplywem roku pracy lub okresu krotszego niz rok,

2) wymaganego do zajmowania okreslonego stanowiska pracy.

Art. 129. 1. Rada Ministrow moze okreslac, w drodze rozporzadzenia, zasady i tryb powierzania podmiotom gospodarczym, instytucjom lub organizacjom wykonywania okreslonych zadan w zakresie zatrudnienia i nauczania skazanych oraz opieki postpenitencjarnej.

2. (skreslony)

3. Minister Sprawiedliwosci w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej moze okreslac, w drodze rozporzadzenia, szczegolowe zasady zatrudniania skazanych.

Oddzial 6

Nauczanie

Art. 130. 1. W zakladach karnych prowadzi sie nauczanie obowiazkowe w zakresie szkoly podstawowej i gimnazjum, a takze nauczanie w zakresie szkol ponadpodstawowych, ponadgimnazjalnych i na kursach zawodowych.

2. Zaklad karny ma obowiazek prowadzenia nauczania, stosownie do mozliwosci i uzdolnien mlodocianych skazanych, o ktorych mowa w 3.

3. Pierwszenstwo w uzyskaniu mozliwosci objecia nauczaniem w zakladzie karnym maja skazani , ktorzy nie ukonczyli szkoly podstawowej lub nie maja wyuczonego zawodu albo po odbyciu kary nie beda mogli go wykonywac.

4. Skazanym nie posiadajacym wystarczajacych srodkow pienieznych udostepnia sie nieodplatnie niezbedne podreczniki i pomoce naukowe.

Art. 131. 1. Skazani moga za zgoda dyrektora zakladu karnego uczyc sie w szkolach poza obrebem zakladu karnego, jezeli spelniaja ogolnie obowiazujace wymagania w oswiacie publicznej, zachowuja sie poprawnie oraz nie zagrazaja porzadkowi prawnemu.

2. Dyrektor moze zezwolic skazanemu na udzial w konsultacjach i zdawanie egzaminow poza zakladem karnym, jezeli spelnia on warunki wymienione w 1.

3. Przepisu 2 nie stosuje sie do skazanych na kare dozywotniego pozbawienia wolnosci.

Art. 132. Praca w warsztatach szkolnych i praktyczna nauka zawodu jest obowiazkowa, jezeli wynika z programu nauczania. Praktyczna nauka zawodu moze byc polaczona z praca produkcyjna, jezeli jest to zgodne z tym programem.

Art. 133. Skazanemu wywiazujacemu sie z obowiazkow ucznia po roku nauki mozna udzielic 14-dniowego urlopu, jezeli nie ma on prawa do takiego urlopu z tytulu wykonywanej pracy, w ramach ktorego korzysta on z takich uprawnien i ulg, jakie w okresie urlopu przysluguja skazanemu pracujacemu.

Art. 134. Minister Sprawiedliwosci w porozumieniu z Ministrem Edukacji Narodowej okresla, w drodze rozporzadzenia, szczegolowe zasady i tryb prowadzenia nauczania w zakladach karnych oraz zasady odplatnosci za prace skazanych w warsztatach szkolnych i prace wykonywana przez skazanych odbywajacych praktyczna nauke zawodu.

Oddzial 7

Dzialalnosc kulturalno-oswiatowa, spoleczna oraz wychowanie fizyczne i zajecia sportowe

Art. 135. 1. W zakladach karnych stwarza sie skazanym warunki odpowiedniego spedzania czasu wolnego. W tym celu organizuje sie zajecia kulturalno-oswiatowe, wychowania fizycznego i sportowe oraz pobudza aktywnosc spoleczna skazanych.

2. W kazdym zakladzie karnym prowadzi sie zwlaszcza wypozyczalnie ksiazek i prasy dla skazanych oraz stwarza mozliwosc korzystania z urzadzen audiowizualnych w swietlicach i w celach mieszkalnych. Korzystajac z tych urzadzen skazany nie moze zaklocac ustalonego porzadku w zakladzie.

Art. 136. 1. Skazanym mozna zezwolic na tworzenie zespolow w celu prowadzenia dzialalnosci kulturalnej, oswiatowej, spolecznej i sportowej. Z tych wzgledow mozna rowniez zezwolic na nawiazywanie kontaktow oraz na wspoldzialanie z odpowiednimi stowarzyszeniami, organizacjami i instytucjami. W szczegolnosci mozna zezwolic na podejmowanie prac na cele publiczne, jak rowniez na realizacje innych spolecznie uznanych celow.

2. Dyrektor zakladu karnego moze powolac rzecznikow skazanych w celu powierzania im zadan opiniotworczych i konsultacyjnych.

Oddzial 8

Nagrody i ulgi

Art. 137. Skazanemu wyrozniajacemu sie dobrym zachowaniem w czasie odbywania kary moga byc przyznawane nagrody. Nagroda moze byc rowniez przyznana skazanemu w celu zachecenia go do poprawy zachowania.

Art. 138. 1. Nagrodami sa w szczegolnosci:

1) zezwolenie na dodatkowe lub dluzsze widzenie,

2) zezwolenie na widzenie bez osoby dozorujacej,

3) zezwolenie na widzenie w oddzielnym pomieszczeniu, bez osoby dozorujacej,

4) zatarcie wszystkich lub niektorych kar dyscyplinarnych,

5) nagroda rzeczowa lub pieniezna,

6) podwyzszenie czesci wynagrodzenia za prace przypadajacej skazanemu nie wiecej niz o 50 proc., na okres do 3 miesiecy,

7) zezwolenie na widzenie bez dozoru, poza obrebem zakladu karnego, z osoba najblizsza lub osoba godna zaufania, na okres nie przekraczajacy jednorazowo 30 godzin,

8) zezwolenie na opuszczenie zakladu karnego bez dozoru, na okres nie przekraczajacy jednorazowo 14 dni.

2. Inne nagrody okresli regulamin.

Art. 139. 1. Nagrody wymienione w art. 138 1 pkt 7 lub 8 mozna przyznac skazanemu, ktorego postawa w czasie odbywania kary uzasadnia przypuszczenie, ze w czasie pobytu poza zakladem karnym bedzie przestrzegal porzadku prawnego, po odbyciu przez niego co najmniej polowy, tej czesci kary po ktorej moglby byc warunkowo przedterminowo zwolniony.

2. Przyznanie nagrod wymienionych w art. 138 1 pkt 7 lub 8 tymczasowo aresztowanemu, majacemu prawa i obowiazki skazanego odbywajacego kare pozbawienia wolnosci, wymaga zgody organu, do ktorego dyspozycji pozostaje.

3. Laczna liczba nagrod wymienionych w art. 138 1 pkt 7 nie moze przekroczyc 28 w roku.

4. Laczny czas trwania nagrod wymienionych w art. 138 1 pkt 8 nie moze przekroczyc 28 dni w roku.

5. Skazanemu odbywajacemu kare 25 lat pozbawienia wolnosci nagroda wymieniona w art. 138 1 pkt 7 lub 8 moze byc przyznana po odbyciu co najmniej 5 lat, a skazanemu odbywajacemu kare dozywotniego pozbawienia wolnosci - po odbyciu co najmniej 15 lat kary.

6. Przyznanie nagrody wymienionej w art. 138 1 pkt 7 lub 8 skazanemu odbywajacemu kare 25 lat pozbawienia wolnosci albo kare dozywotniego pozbawienia wolnosci, w zakladzie karnym typu zamknietego, wymaga zgody sedziego penitencjarnego.

7. Nagrody wymienione w art. 138 1 pkt 7 lub 8 dyrektor zakladu karnego przyznaje z urzedu lub na pisemny wniosek przelozonego skazanego. Inne nagrody moze przyznawac rowniez osoba upowazniona przez dyrektora zakladu karnego.

Art. 140. 1. W razie korzystania przez skazanego z nagrod wymienionych w art. 138 1 pkt 7 lub 8 albo z zezwolenia, o ktorym mowa w art. 141 4, ma on obowiazek bezzwlocznego zgloszenia sie do jednostki Policji, wlasciwej terytorialnie dla miejsca jego przebywania w okresie korzystania z zezwolenia, w celu potwierdzenia miejsca pobytu.

2. Skazany korzystajacy z zezwolen, o ktorych mowa w 1, w kazdym przypadku zmiany miejsca pobytu ma obowiazek bezzwlocznego zgloszenia sie do jednostki Policji wlasciwej terytorialnie dla nowego miejsca jego przebywania.

3. Dyrektor zakladu karnego moze zobowiazac skazanego, korzystajacego z zezwolen, o ktorych mowa w 1, do okreslonego zachowania sie, a zwlaszcza do przebywania w okreslonych w zezwoleniu miejscach pobytu lub czestszego zglaszania sie do jednostki Policji.

4. Czasu przebywania skazanego poza zakladem karnym, na podstawie zezwolen, o ktorych mowa w 1, nie odlicza sie od okresu odbywania kary, chyba ze sedzia penitencjarny zarzadzi inaczej w wypadku, gdy skazany w tym czasie naduzyl zaufania.

Art. 141. 1. W wypadkach szczegolnie uzasadnionych warunkami rodzinnymi lub osobistymi skazanego nagrody moga byc stosowane jako ulgi.

2. Nie przyznaje sie jako ulg nagrod wymienionych w art. 138 1 pkt 7 lub 8.

3. Ulgi przyznaje dyrektor zakladu karnego na prosbe skazanego lub osoby najblizszej albo na wniosek przelozonego skazanego.

4. W wypadkach szczegolnie waznych dla skazanego mozna mu zezwolic na opuszczenie zakladu karnego, na czas nie przekraczajacy 5 dni, w miare potrzeby w asyscie funkcjonariusza Sluzby Wieziennej lub innej osoby godnej zaufania. W stosunku do osadzonych w zakladzie karnym typu zamknietego zezwolenia tego udziela sedzia penitencjarny, a w wypadkach nie cierpiacych zwloki - dyrektor zakladu karnego.

Oddzial 9

Kary dyscyplinarne

Art. 142. 1. Skazany podlega odpowiedzialnosci dyscyplinarnej za zawinione naruszenie nakazow lub zakazow wynikajacych z ustawy, regulaminu lub innych przepisow wydanych na jej podstawie albo ustalonego w zakladzie karnym lub miejscu pracy porzadku, zwane dalej "przekroczeniem".

2. Jezeli przekroczenie zawiera znamiona wykroczenia, skazany podlega odpowiedzialnosci dyscyplinarnej, chyba ze wykroczenie popelnione zostalo w czasie pobytu poza obrebem zakladu karnego.

Art. 143. 1. Karami dyscyplinarnymi sa:

1) nagana,

2) pozbawienie wszystkich lub niektorych nie wykorzystanych przez skazanego nagrod lub ulg albo zawieszenie ich wykonania, na okres do 3 miesiecy,

3) pozbawienie korzystania z udzialu w niektorych zajeciach kulturalno-oswiatowych lub sportowych, z wyjatkiem korzystania z ksiazek i prasy, na okres do 3 miesiecy,

4) pozbawienie mozliwosci otrzymania paczek zywnosciowych, na okres do 3 miesiecy,

5) pozbawienie lub ograniczenie mozliwosci dokonywania zakupow artykulow zywnosciowych lub wyrobow tytoniowych, na okres do 3 miesiecy,

6) udzielanie widzen w sposob uniemozliwiajacy bezposredni kontakt z osoba odwiedzajaca, na okres do 3 miesiecy,

7) obnizenie przypadajacej skazanemu czesci wynagrodzenia za prace, nie wiecej niz o 25 proc., na okres do 3 miesiecy,

8) umieszczenie w celi izolacyjnej na okres do 28 dni.

2. Kar dyscyplinarnych wymienionych w 1 pkt 4, 5 lub 8 nie stosuje sie wobec kobiet ciezarnych, karmiacych lub sprawujacych opieke nad wlasnymi dziecmi w domach matki i dziecka.

3. Kara dyscyplinarna okreslona w 1 pkt 8 polega na osadzeniu skazanego pojedynczo w celi, w warunkach uniemozliwiajacych mu kontakt z innymi skazanymi; szczegolowe warunki osadzenia okresli regulamin.

Art. 144. 1. Kary dyscyplinarne okreslone w art. 143 1 pkt 4-8 wymierza dyrektor zakladu karnego, a inne kary - rowniez osoba przez niego upowazniona.

2. Kary dyscyplinarne wymierza sie z urzedu lub na pisemny wniosek przelozonego skazanego.

Art. 145. 1. Wymierzajac kare dyscyplinarna uwzglednia sie stopien zawinienia i zasady indywidualizacji, majac w szczegolnosci na wzgledzie rodzaj i okolicznosci czynu, stosunek do popelnionego przekroczenia, dotychczasowa postawe, cechy osobowosci i stan zdrowia skazanego oraz cele wychowawcze.

2. Przed wymierzeniem kary dyscyplinarnej wysluchuje sie obwinionego, zapoznaje sie z opinia wychowawcy, a jezeli zachodzi potrzeba - rowniez skladajacego wniosek o ukaranie oraz z opiniami innych osob, a takze z zeznaniami swiadkow. Postepowanie moze odbywac sie w obecnosci innych skazanych, jezeli przemawiaja za tym wzgledy wychowawcze.

3. Przed wymierzeniem kary dyscyplinarnej okreslonej w art. 143 1 pkt 8 zasiega sie opinii lekarza lub psychologa. Wymierzenie tej kary w wymiarze powyzej 14 dni wymaga zgody sedziego penitencjarnego.

Art. 146. 1. Za jedno przekroczenie wymierza sie tylko jedna kare dyscyplinarna. W wypadku gdy skazany popelnil wiecej przekroczen, zanim zostal ukarany za ktorekolwiek z nich, wymierza sie jedna kare, odpowiednio surowsza.

2. Ponowne wymierzenie kary dyscyplinarnej nie moze nastapic w taki sposob, aby byla ona bezposrednio przedluzeniem odbywania takiej samej kary, chyba ze laczny okres trwania wymierzonych kar nie przekracza przewidzianej granicy czasu trwania tej kary.

3. W wypadkach uzasadnionych wzgledami wychowawczymi mozna odstapic od ukarania dyscyplinarnego, wykonanie wymierzonej kary zawiesic na okres do 3 miesiecy, zmienic ja na inna mniej dolegliwa lub kare darowac. Po uplywie okresu zawieszenia wymierzona kare uwaza sie za wykonana.

Art. 147. 1. Nie mozna wymierzyc kary dyscyplinarnej, jezeli od dnia powziecia przez przelozonego wiadomosci o popelnieniu przekroczenia uplynelo 14 dni lub od dnia popelnienia przekroczenia - 30 dni. Nie mozna rozpoczac wykonywania kary dyscyplinarnej po uplywie 14 dni od jej wymierzenia.

2. Terminy okreslone w 1 nie biegna, jezeli skazany przebywa poza obrebem zakladu karnego bez zezwolenia lub w zwiazku z leczeniem wyniklym z samouszkodzenia, a takze w okresie zawieszenia wykonania kary dyscyplinarnej.

Art. 148. 1. Wymierzona kare dyscyplinarna wykonuje sie bezzwlocznie. Sedzia penitencjarny moze wstrzymac wykonanie kary dyscyplinarnej na czas potrzebny do wyjasnienia okolicznosci uzasadniajacych jej wymierzenie, a takze uchylic kare dyscyplinarna z powodu jej niezasadnosci lub przekazywac sprawe dyrektorowi zakladu karnego do ponownego rozpoznania.

2. Jezeli stan zdrowia skazanego uniemozliwia odbycie wymierzonej kary dyscyplinarnej w calosci lub w czesci, wykonywanie jej nalezy odroczyc lub przerwac albo zamienic na taka kare dyscyplinarna, ktora skazany moze odbyc. Decyzje w tym wzgledzie podejmuje dyrektor zakladu karnego, po zasiegnieciu opinii lekarza.

3. W czasie wykonywania kary dyscyplinarnej umieszczenia w celi izolacyjnej lekarz lub psycholog kontroluje zdolnosc skazanego do odbywania tej kary.

4. W czasie wykonywania kary dyscyplinarnej, o ktorej mowa w 3, dyrektor zakladu karnego moze, w wypadkach uzasadnionych wzgledami rodzinnymi, osobistymi lub wychowawczyni, zezwolic skazanemu na widzenie lub rozmowe telefoniczna.

Art. 149. Jezeli zostaly ujawnione nowe fakty lub dowody nie znane przedtem, wskazujace na to, iz ukarany jest niewinny, dyrektor zakladu karnego uchyla kare dyscyplinarna i uznaje ja za niebyla oraz podejmuje stosowna decyzje majaca na celu uchylenie skutkow ukarania.

Oddzial 10

Odroczenie i przerwa wykonania kary pozbawienia wolnosci

Art. 150. 1. Wykonanie kary pozbawienia wolnosci w wypadku choroby psychicznej lub innej ciezkiej choroby uniemozliwiajacej wykonywanie tej kary sad odracza do czasu ustania przeszkody.

2. Za ciezka chorobe uznaje sie taki stan skazanego, w ktorym umieszczenie go w zakladzie karnym moze zagrazac zyciu lub spowodowac dla jego zdrowia powazne niebezpieczenstwo.

Art. 151. 1. Sad moze odroczyc wykonanie kary pozbawienia wolnosci na okres do 6 miesiecy, jezeli natychmiastowe wykonanie kary pociagneloby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciezkie skutki, a takze w razie wystapienia okolicznosci, o ktorej mowa w art. 248.

2. Okres odroczenia biegnie od dnia wydania postanowienia w tym przedmiocie.

3. Odroczenie moze byc udzielone kilkakrotnie, jednakze laczny okres odroczenia nie moze przekroczyc roku, chyba ze chodzi o kobiete ciezarna lub w okresie 3 lat po urodzeniu dziecka i sprawowania nad nim opieki.

Art. 152. Jezeli odroczenie wykonania kary nie przekraczajacej 2 lat pozbawienia wolnosci trwalo przez okres co najmniej jednego roku - sad moze warunkowo zawiesic wykonanie tej kary na zasadach okreslonych w art. 69-75 Kodeksu karnego.

Art. 153. 1. Sad penitencjarny udziela przerwy w wykonaniu kary w wypadku okreslonym w art. 150 1 do czasu ustania przeszkody.

2. Sad penitencjarny moze udzielic przerwy w wykonaniu kary, jezeli przemawiaja za tym wazne wzgledy zdrowotne, rodzinne lub osobiste. Sadem penitencjarnym wlasciwym miejscowo do udzielania dalszych przerw jest sad, ktory udzielil pierwszej przerwy. Przepis art. 151 3 stosuje sie odpowiednio.

3. Nie mozna udzielic przerwy przed uplywem roku od dnia ukonczenia poprzedniej przerwy i powrotu po niej do zakladu karnego, chyba ze zachodzi wypadek choroby psychicznej lub innej ciezkiej choroby skazanego albo inny wypadek losowy.

4. Udzielajac przerwy w wykonaniu kary, sad moze zobowiazac skazanego do utrzymania w okresie tej przerwy kontaktu z sadowym kuratorem zawodowym w miejscu pobytu, niezmieniania bez jego zgody miejsca pobytu, podjecia staran o znalezienie pracy zarobkowej lub meldowania sie we wskazanej jednostce Policji.

Art. 154. 1. Zlozenie zazalenia na postanowienie o udzieleniu przerwy powoduje wstrzymanie wykonania postanowienia do czasu jego uprawomocnienia sie. Postanowienie podlega jednak wykonaniu bezzwlocznie, jezeli zostalo wydane na wniosek prokuratora albo jezeli prokurator oswiadczyl, ze nie sprzeciwia sie udzieleniu przerwy.

2. Zazalenie wniesione przez prokuratora podlega rozpoznaniu w terminie 14 dni.

Art. 155. 1. Jezeli przerwa w wykonywaniu kary pozbawienia wolnosci trwala co najmniej jeden rok, a skazany odbyl co najmniej 6 miesiecy kary - sad penitencjarny moze warunkowo zwolnic skazanego z odbycia reszty kary na zasadach okreslonych w art. 77 i art. 78 1 i 2 Kodeksu karnego, przy czym zwolnienie moze nastapic w kazdym czasie, bez ograniczen wynikajacych z art. 78 i 79 Kodeksu karnego.

2. Przepisu 1 nie stosuje sie, jezeli kara pozbawienia wolnosci zostala orzeczona na okres powyzej 3 lat.

Art. 156. 1. Odroczenie wykonania kary sad moze odwolac w razie ustania przyczyny, dla ktorej zostalo udzielone, lub w wypadku, gdy skazany nie korzysta z odroczenia w celu, w jakim zostalo udzielone, albo razaco narusza porzadek prawny.

2. Przepis 1 stosuje sie odpowiednio do przerwy w wykonaniu kary, z tym ze odwolanie przerwy moze nastapic rowniez z powodu niewykonywania obowiazkow okreslonych w art. 153 4; postanowienie o odwolaniu przerwy wydaje sad penitencjarny, ktory jej udzielil.

3. Jezeli w czasie przerwy w odbywaniu kary skazany popelnil przestepstwo, w zwiazku z ktorym zostalo zastosowane tymczasowe aresztowanie, kara pozbawienia wolnosci, ktorej odbywanie zostalo przerwane, podlega wykonaniu z mocy prawa.

Art. 157. Odroczenie wykonania kary pozbawienia wolnosci wobec zolnierza sad odwolac rowniez na wniosek wlasciwego dowodcy.

Art. 158. Wniosek o zwolnienie od wykonania kary pozbawienia wolnosci, o ktorej mowa w art. 336 3 i 4 Kodeksu karnego, powinien byc zlozony nie pozniej niz w dniu ukonczenia sluzby przez zolnierza.

Oddzial 11

Warunkowe przedterminowe zwolnienie

Art. 159. Warunkowo zwolnionego sad penitencjarny moze w okresie proby oddac pod dozor kuratora sadowego, osoby godnej zaufania, stowarzyszenia, organizacji lub instytucji, do ktorej dzialalnosci nalezy troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub pomoc skazanym, oraz nalozyc na niego obowiazki okreslone w art. 72 1 Kodeksu karnego. Wobec skazanego, o ktorym mowa w art. 64 Kodeksu karnego, oraz mlodocianego, ktory popelnil przestepstwo umyslne, a takze wobec skazanego na kare dozywotniego pozbawienia wolnosci, oddanie pod dozor kuratora sadowego jest obowiazkowe.

Art. 160. 1. Sad penitencjarny odwoluje warunkowe zwolnienie, jezeli zwolniony w okresie proby popelnil przestepstwo umyslne, za ktore orzeczono prawomocnie kare pozbawienia wolnosci bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

2. Sad penitencjarny moze odwolac warunkowe zwolnienie, jezeli zwolniony w okresie proby razaco narusza porzadek prawny, w szczegolnosci popelnil inne przestepstwo lub zostala orzeczona kara inna niz okreslona w 1 albo gdy uchyla sie od dozoru, wykonywania nalozonych obowiazkow lub orzeczonych srodkow karnych. Przed odwolaniem warunkowego zwolnienia sad penitencjarny, o ile jest to mozliwe, wysluchuje skazanego lub jego obronce.

3. W razie odwolania warunkowego zwolnienia nie zalicza sie na poczet kary okresu spedzonego na wolnosci.

Art. 161. 1. O warunkowym zwolnieniu orzeka sad penitencjarny; posiedzenie powinno odbyc sie w zakladzie karnym.

2. Wniosek o warunkowe zwolnienie moze zlozyc rowniez dyrektor zakladu karnego lub sadowy kurator zawodowy.

3. Wniosku skazanego lub jego obroncy, zlozonego przed uplywem terminow okreslonych w art. 77 2 lub art. 78 Kodeksu karnego lub przed uplywem 3 miesiecy od dnia wydania postanowienia o odmowie warunkowego zwolnienia, nie rozpoznaje sie az do uplywu tego terminu lub tego okresu.

Art. 162. 1. Sad penitencjarny powinien wysluchac przedstawiciela administracji zakladu karnego, a takze wysluchac sadowego kuratora zawodowego, jezeli skladal wniosek o warunkowe zwolnienie.

2. Zazalenie wniesione przez prokuratora podlega rozpoznaniu w terminie 14 dni. Przepis art. 154 1 stosuje sie odpowiednio.

3. Na postanowienie odmawiajace udzielenia warunkowego zwolnienia przysluguje zazalenie dyrektorowi zakladu karnego lub sadowemu kuratorowi zawodowemu, jezeli skladali wniosek o warunkowe zwolnienie.

Art. 163. 1. W sprawach zwiazanych z wykonaniem orzeczenia o warunkowym zwolnieniu oraz w sprawie odwolania warunkowego zwolnienia wlasciwy jest sad penitencjarny, ktory udzielil zwolnienia, a jezeli zwolniony pozostaje pod dozorem - sad penitencjarny, w ktorego okregu dozor jest wykonywany.

2. Sad penitencjarny moze, w granicach przewidzianych w art. 80 1 i 2 Kodeksu karnego, zmienic okres proby. Sad moze rowniez w okresie proby ustanawiac, rozszerzac lub zmieniac obowiazki wymienione w art. 72 1 Kodeksu karnego albo od wykonania nalozonych obowiazkow zwolnic, jak rowniez oddac skazanego pod dozor lub od dozoru zwolnic.

3. Sadowy kurator zawodowy moze zlozyc wniosek o oddanie pod dozor, jak rowniez wniosek o zmiane okresu proby, ustanowienie, rozszerzenie lub zmiane obowiazkow, o ktorych mowa w art. 72 1 Kodeksu karnego. Sadowy kurator zawodowy moze tez zlozyc wniosek o zwolnienie od wykonywania tych obowiazkow albo o zwolnienie od dozoru, a takze o odwolanie warunkowego zwolnienia.

4. W okresie proby kurator sadowy, osoba, stowarzyszenie, organizacja lub instytucja, pod ktorej dozor oddano zwolnionego, informuje sad o jego zachowaniu, w szczegolnosci o tym, czy wykonuje on nalozone obowiazki i przestrzega porzadku prawnego.

Oddzial 12

Zwalnianie skazanych z zakladow karnych i warunki udzielania im pomocy

Art. 164. 1. Okres do 6 miesiecy przed przewidywanym warunkowym zwolnieniem lub przed wykonaniem kary stanowi, w miare potrzeby, czas niezbedny na przygotowanie skazanego do zycia po zwolnieniu, zwlaszcza dla nawiazania kontaktu z kuratorem sadowym lub podmiotami, o ktorych mowa w art. 38 1. Okres ten ustala, za zgoda skazanego, komisja penitencjarna.

2. Okres, o ktorym mowa w 1, moze rowniez wyznaczyc sad penitencjarny w postanowieniu o udzieleniu lub odmowie warunkowego zwolnienia, jezeli uzna to za niezbedne.

Art. 165. 1. W okresie, o ktorym mowa w art. 164, skazany powinien w miare mozliwosci odbywac kare w zakladzie karnym polozonym najblizej przyszlego miejsca zamieszkania.

2. Skazanemu mozna zezwolic na dysponowanie pieniedzmi poza obrebem zakladu karnego oraz na opuszczanie tego zakladu, lacznie na czas do 14 dni, zwlaszcza w celu podejmowania staran o uzyskanie po zwolnieniu odpowiednich mozliwosci zamieszkania i pracy.

3. Kurator sadowy lub podmioty, o ktorych mowa w art. 38 1, ustalaja ze skazanym zakres niezbednej pomocy w spolecznej readaptacji i sposob jej udzielenia.

4. Jezeli skazany nie posiada dokumentu tozsamosci, administracja zakladu karnego podejmuje czynnosci niezbedne do otrzymania przez niego takiego dokumentu. Skazany ma obowiazek wspoldzialania w tym zakresie.

Art. 166. 1. Zwalnianym skazanym, majacym trudnosci w znalezieniu zatrudnienia, zakwaterowania oraz otrzymania niezbednej pomocy lekarskiej, wlasciwe organy lub instytucje udzielaja niezbednej doraznej pomocy.

2. Administracja zakladu karnego zwalniajac skazanego udziela mu stosownych informacji o mozliwosciach uzyskania niezbednej pomocy.

3. Skazani zwalniani z zakladow karnych, ktorzy nie dysponuja wystarczajacymi srodkami wlasnymi, otrzymuja w chwili zwolnienia kwote w wysokosci do 1/3 przecietnego miesiecznego wynagrodzenia pracownikow lub jej odpowiedni ekwiwalent.

Art. 167. 1. Skazany, przed zwolnieniem z zakladu karnego, ma prawo zwrocic sie do sadu penitencjarnego z wnioskiem o zastosowanie wzgledem niego dozoru sadowego kuratora zawodowego, zwlaszcza jesli oczekujace go warunki zycia po zwolnieniu z zakladu karnego moga mu utrudniac spoleczna readaptacje.

2. Oddajac skazanego pod dozor sadowego kuratora zawodowego sad penitencjarny moze za zgoda skazanego nalozyc na niego obowiazki, o ktorych mowa w art. 72 1 Kodeksu karnego.

3. Skazanemu oddanemu pod dozor i wypelniajacemu nalozone na niego obowiazki zapewnia sie w miare mozliwosci tymczasowe zakwaterowanie i udziela pomocy w otrzymaniu zatrudnienia w miejscach oraz instytucjach wskazanych przez sadowego kuratora zawodowego.

4. Czas trwania dozoru, o ktorym mowa w 1, nie moze przekraczac 2 lat.

Art. 168. Jezeli termin zwolnienia skazanego odbywajacego kare przypada na dzien ustawowo wolny od pracy, zwolnienie to nastepuje w dniu poprzedzajacym ten termin.

Rozdzial XI

Wykonywanie dozoru, warunkowego umorzenia postepowania i warunkowego zawieszenia wykonania kary

Oddzial 1

Dozor

Art. 169. 1. Skazany, na ktorego nalozono obowiazki, a takze oddany pod dozor, obowiazany jest przestrzegac obowiazkow ustanowionych przez sad na okres proby lub zwiazanych z dozorem.

2. Skazany oddany pod dozor obowiazany jest bezzwlocznie, a najpozniej w ciagu 7 dni od powziecia wiadomosci o oddaniu go pod dozor, zglosic sie do kuratora sadowego tego sadu rejonowego, w okregu ktorego dozor ma byc wykonywany.

3. Skazany obowiazany jest stawic sie na wezwanie sadu lub kuratora sadowego i udzielac wyjasnien co do przebiegu dozoru i wykonywania nalozonych na niego obowiazkow, umozliwic kuratorowi wejscie do mieszkania oraz informowac go o zmianie miejsca zatrudnienia, zamieszkania lub pobytu.

4. Dozor wykonuje sie w miejscu zamieszkania lub pobytu skazanego, jezeli ustawa nie stanowi inaczej.

Art. 170. 1. Sprawowanie dozoru powierza sie kuratorowi sadowemu tego sadu rejonowego, w okregu ktorego srodek ten jest lub ma byc wykonywany.

2. Sprawowanie dozoru moze byc powierzone takze stowarzyszeniu, organizacji lub instytucji, do ktorych dzialalnosci nalezy troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub pomoc skazanym, albo osobie godnej zaufania; powierzenie dozoru nastepuje na ich wniosek lub za ich zgoda.

Art. 171. 1. Kuratorami sadowymi sa kuratorzy zawodowi i spoleczni.

2. Zadaniem kuratora sadowego, a takze innych osob, stowarzyszen, organizacji i instytucji wykonujacych dozor jest pomoc w readaptacji spolecznej skazanego. Kontrola scislego wykonywania przez skazanego nalozonych na niego obowiazkow i polecen ma na celu wychowawcze oddzialywanie i zapobieganie powrotowi do przestepstwa.

Art. 172. 1. Kurator sadowy, ktoremu powierzono dozor nad skazanym, powinien nawiazac z nim bezzwlocznie kontakt i poinformowac go o jego obowiazkach i uprawnieniach.

2. Kurator sadowy obowiazany jest do skladania sadowi okresowych sprawozdan z przebiegu dozoru w szczegolnosci ma obowiazek bezzwlocznego powiadomienia sadu o popelnieniu przez skazanego przestepstwa lub o innym razacym naruszeniu przez niego porzadku prawnego.

Art. 173. 1. Sadowy kurator zawodowy organizuje i prowadzi dzialania majace na celu pomoc skazanemu w spolecznej readaptacji oraz kieruje praca sadowych kuratorow spolecznych i innych osob wykonujacych dozor samodzielnie lub z upowaznienia stowarzyszen, organizacji i instytucji.

2. Do zakresu dzialania sadowego kuratora zawodowego nalezy w szczegolnosci:

1) kontrolowanie zachowania skazanego w okresie proby,

2) skladanie wnioskow o zmiane okresu proby, o ustanowienie, rozszerzenie lub zmiane obowiazkow w okresie proby, o zwolnienie od wykonywania tych obowiazkow albo o oddanie pod dozor lub zwolnienie od dozoru,

3) skladanie wnioskow o odroczenie lub o przerwe wykonania kary, o warunkowe zwolnienie lub o zwolnienie od reszty kary ograniczenia wolnosci,

4) skladanie wnioskow o podjecie postepowania warunkowo umorzonego, o zarzadzenie wykonania zwieszonej kary, o odwolanie warunkowego zwolnienia, o odwolanie odroczenia lub przerwy wykonania kary albo o wykonanie kary zastepczej,

5) wykonywanie czynnosci zwiazanych z organizowaniem i kontrolowaniem wykonania kary ograniczenia wolnosci,

6) udzielanie pomocy z funduszu pomocy postpenitencjarnej,

7) branie udzialu w posiedzeniach sadu w przedmiocie wykonywania srodkow karnych zwiazanych z poddaniem sprawcy probie.

Art. 174. Do zakresu dzialania sadowego kuratora spolecznego nalezy w szczegolnosci:

1) odwiedzanie osob, ktorych dotyczy postepowanie, w miejscu ich zamieszkania lub pobytu, w tym rowniez w zakladach karnych, oraz kontaktowanie sie z ich rodzina,

2) zadanie niezbednych informacji i wyjasnien od osob znajdujacych sie w okresie proby, objetych dozorem lub tych, na ktore nalozono obowiazki,

3) wspoldzialanie z wlasciwymi stowarzyszeniami, organizacjami i instytucjami w zakresie poprawy warunkow bytowych i zdrowotnych, zatrudnienia i szkolenia osob, ktorych dotyczy postepowanie wykonawcze,

4) wspoldzialanie z administracja zakladow karnych w zakresie odpowiedniego przygotowania skazanych do zwolnienia,

5) przegladanie akt sadowych i sporzadzanie z nich odpisow w zwiazku z wykonywaniem czynnosci zleconych przez sad,

6) przeprowadzanie wywiadow srodowiskowych i zbieranie niezbednych informacji od organow administracji rzadowej, samorzadu terytorialnego, zakladow pracy, stowarzyszen, organizacji i instytucji,

7) podejmowanie innych czynnosci niezbednych dla prawidlowego wykonywania kar, srodkow karnych i srodkow zabezpieczajacych,

8) udzielanie skazanym innej stosownej pomocy.

Art. 175. 1. Stowarzyszenia, organizacje i instytucje, ktorym powierzono sprawowanie dozoru, obowiazane sa w szczegolnosci do:

1) bezzwlocznego wyznaczenia przedstawiciela do wykonywania czynnosci zwiazanych z dozorem oraz udzielania mu pomocy w prawidlowym ich wykonywaniu,

2) utrzymywania, przez wyznaczonego przedstawiciela, niezbednych kontaktow z sadem i sadowym kuratorem zawodowym,

3) zapewnienia, aby wyznaczony przedstawiciel wykonywal prawidlowo powierzone mu czynnosci zwiazane z dozorem oraz przedstawial sadowi okresowe sprawozdania o zachowaniu sie skazanego w okresie proby.

2. Do osoby godnej zaufania oraz przedstawiciela stowarzyszenia, organizacji i instytucji stosuje sie odpowiednio art. 174, chyba ze ustawa stanowi inaczej.

Art. 176. Minister Sprawiedliwosci okresla, w drodze rozporzadzenia, szczegolowy zakres praw i obowiazkow kuratorow sadowych, stowarzyszen, organizacji , instytucji oraz osob, ktorym powierzono sprawowanie dozoru, a takze zasady i tryb wykonywania dozoru stosowanego w zwiazku z orzeczonymi karami, srodkami karnymi, zabezpieczajacymi i profilaktycznymi oraz tryb wyznaczania przedstawicieli przez stowarzyszenia, organizacje i instytucje.

Oddzial 2

Warunkowe umorzenie postepowania karnego

Art. 177. W sprawach zwiazanych z wykonywaniem orzeczenia o warunkowym umorzeniu postepowania karnego wlasciwy jest sad, ktory w danej sprawie orzekal w pierwszej instancji, jednakze w stosunku do osoby oddanej pod dozor, w kwestiach dotyczacych wykonania tego srodka oraz obowiazkow zwiazanych z okresem proby, wlasciwy jest sad rejonowy, w ktorego okregu dozor jest lub ma byc wykonywany.

Oddzial 3

Warunkowe zawieszenie wykonania kary

Art. 178. 1. W sprawach zwiazanych z wykonaniem orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary oraz w sprawie zarzadzenia wykonania zawieszonej kary wlasciwy jest sad, ktory w danej sprawie orzekal w pierwszej instancji, jednakze w stosunku do osoby skazanej przez sad powszechny pozostajacej pod dozorem wlasciwy jest sad rejonowy, w ktorego okregu dozor jest lub ma byc wykonywany.

2. Przed wydaniem postanowienia w przedmiocie zarzadzenia wykonania zawieszonej kary sad powinien wysluchac skazanego lub jego obronce.

Rozdzial XII

Srodki karne

Oddzial 1

Pozbawienie praw publicznych

Art. 179. W razie orzeczenia pozbawienia praw publicznych sad zawiadamia:

1) wlasciwy dla miejsca ostatniego zamieszkania lub pobytu skazanego odpowiedni organ administracji publicznej,

2) Kancelarie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, jezeli skazany ma order, odznaczenie lub tytul honorowy,

3) organy i instytucje, w ktorych skazany pelnil ostatnio funkcje objete utrata,

4) organ wlasciwy w sprawach powszechnego obowiazku obrony, w ktorego ewidencji skazany figuruje.

Oddzial 2

Zakazy

Art. 180. W razie orzeczenia zakazu zajmowania okreslonego stanowiska lub wykonywania okreslonego zawodu, sad przesyla odpis wyroku wlasciwemu organowi administracji rzadowej lub samorzadu terytorialnego oraz pracodawcy albo instytucji, w ktorej skazany zajmuje objete zakazem stanowisko lub wykonuje objety zakazem zawod. Jezeli skazany zajmuje stanowisko kierownicze lub inne odpowiedzialne stanowisko, sad przesyla odpis wyroku rowniez wlasciwej jednostce nadrzednej.

Art. 181. W razie orzeczenia zakazu prowadzenia okreslonej dzialalnosci gospodarczej, sad przesyla odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji rzadowej lub samorzadu terytorialnego, wlasciwemu dla miejsca zamieszkania skazanego lub dla miejsca prowadzenia dzialalnosci gospodarczej objetej zakazem.

Art. 182. W razie orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdow, sad przesyla odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji rzadowej lub samorzadu terytorialnego wlasciwemu dla miejsca zamieszkania skazanego. Jezeli skazany prowadzil pojazd wykonujac prace zarobkowa, o orzeczeniu sad zawiadamia ponadto pracodawce, u ktorego skazany jest zatrudniony.

Art. 183. Jezeli skazany, w zwiazku z wykonywanym przez siebie zawodem lub prowadzeniem okreslonej dzialalnosci gospodarczej, nalezy do zrzeszenia zawodowego, stowarzyszenia, zwiazku lub cechu albo innej organizacji gospodarczej, sad zawiadamia je o orzeczeniu zakazu wykonywania zawodu lub prowadzenia okreslonej dzialalnosci gospodarczej.

Art. 184. Przesylajac odpis wyroku, w ktorym orzeczono srodek karny wymieniony w niniejszym oddziale lub oddziale 1, albo zawiadomienie o wymierzeniu takiego srodka, sad podaje na podstawie tresci wyroku date poczatkowa, od ktorej nalezy liczyc okres wykonywania tego srodka.

Art. 185. Pracodawcy lub instytucje wymienione w art. 180 i 181 podejmuja stosowne decyzje i bezzwlocznie zawiadamiaja o tym sad, ktory w razie stwierdzenia nieprawidlowosci nakazuje je usunac.

Art. 186. Jezeli wobec skazanego zastosowano art. 72 1 Kodeksu karnego, przepisy art. 180 i 181 stosuje sie odpowiednio.

Oddzial 3

Przepadek

Art. 187. Sad bezzwlocznie po uprawomocnieniu sie wyroku przesyla jego odpis lub wyciag urzedowi skarbowemu, wlasciwemu ze wzgledu na siedzibe sadu pierwszej instancji, w celu wykonania srodka karnego w postaci orzeczonego przepadku lub nawiazki na rzecz Skarbu Panstwa.

Art. 188. 1. Wykonujac srodek karny przepadku, urzad skarbowy przejmuje w posiadanie skladniki mienia wymienione w wyroku.

2. Wykonujac srodek karny przepadku przedmiotow, rownowartosci takich przedmiotow, korzysci osiagnietych z przestepstwa albo rownowartosci takich korzysci, urzad skarbowy, w razie potrzeby, ustala skladniki mienia objetego przepadkiem, przed ich przejeciem.

3. Przed przystapieniem do przejecia skladnikow mienia, o ktorych mowa w 1 lub 2, urzad skarbowy nie ma obowiazku wczesniejszego wzywania osoby, u ktorej sie znajduja, do ich wydania.

4. Przejete nieruchomosci urzad skarbowy przekazuje w zarzad wlasciwym organom administracji publicznej.

5. Przejete rzeczy ruchome, wierzytelnosci i inne prawa majatkowe urzad skarbowy spienieza wedlug przepisow o egzekucji swiadczen pienieznych w postepowaniu egzekucyjnym w administracji.

6. Przejete przedmioty o wartosci historycznej, naukowej lub artystycznej spienieza sie, gdy wskazane przez wojewodzkiego konserwatora zabytkow panstwowe muzeum, biblioteka lub archiwum nie wyraza zgody na ich nieodplatne nabycie.

Art. 189. Przepadek rzeczy glownej obejmuje rowniez przynaleznosci tej rzeczy, chyba ze co innego wynika z orzeczenia.

Art. 190. 1. Orzeczony srodek karny przepadku nie narusza praw rzeczowych ograniczonych obciazajacych objete przepadkiem skladniki mienia, z wyjatkiem hipoteki i zastawu, ktore wygasaja, a wierzytelnosci zabezpieczone tymi prawami podlegaja zaspokojeniu do wysokosci sumy uzyskanej ze spieniezenia skladnikow mienia lub ich wartosci, gdy nie zostana spieniezone i nie podlegaja zniszczeniu.

2. Zaspokojenie wierzyciela, ktorego wierzytelnosc jest zabezpieczona hipoteka lub zastawem, jezeli przedmiot zastawu nie podlega spieniezeniu, nastepuje po oszacowaniu nieruchomosci lub przedmiotu zastawu. Oszacowanie nieruchomosci, wedlug przepisow o egzekucji z nieruchomosci, urzad skarbowy zleca komornikowi sadowemu.

Art. 191. 1. Podstawe ujawnienia Skarbu Panstwa jako wlasciciela nieruchomosci w ksiedze wieczystej oraz podstawe wykreslenia obciazajacych ja hipotek stanowi orzeczenie o zastosowaniu srodka karnego przepadku, ktore nieruchomosci tej dotyczy.

2. W razie wytoczenia przez osobe trzecia powodztwa o zwolnienie nieruchomosci od wykonania srodka karnego przepadku, wpis wlasnosci Skarbu Panstwa do ksiegi wieczystej moze nastapic po prawomocnym oddaleniu powodztwa.

Art. 192. 1. W razie uchylenia orzeczenia o przepadku, darowania tego srodka lub zwolnienia rzeczy w wyniku wniesionego powodztwa, skladniki mienia przejete w trakcie wykonania srodka karnego zwraca sie uprawnionemu. W razie niemoznosci zwrotu, Skarb Panstwa odpowiada za szkode, ktora poniosl uprawniony.

2. Osoba, ktorej zwraca sie przedmioty objete przepadkiem lub wyplaca odszkodowanie w ramach odpowiedzialnosci, o ktorej mowa w 1, obowiazana jest do zwrotu Skarbowi Panstwa sum zaplaconych wierzycielom na podstawie art. 190 do wysokosci wartosci zwroconych skladnikow mienia lub wyplaconego odszkodowania. Jezeli zwrotowi podlega nieruchomosc, wierzytelnosc Skarbu Panstwa zabezpiecza sie przez wpis hipoteki przymusowej w ksiedze wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomosci. Podstawe wpisu stanowi postanowienie o zabezpieczeniu, wydane przez urzad skarbowy.

3. W zakresie nie uregulowanym w niniejszej ustawie do odpowiedzialnosci, o ktorej mowa w 1, stosuje sie przepisy Kodeksu cywilnego.

Art. 193. 1. Jezeli orzeczono przepadek przedmiotow dolaczonych do akt sprawy lub przechowywanych w sadowej skladnicy dowodow, sad wydaje te przedmioty wlasciwemu organowi skarbowemu.

2. Jezeli orzeczono przepadek przedmiotow zabezpieczonych i oddanych na przechowanie, sad nakaze instytucji lub osobie, ktorej przedmioty te oddano na przechowanie, aby wydala je wlasciwemu urzedowi skarbowemu.

Art. 194. Minister Sprawiedliwosci w porozumieniu z wlasciwymi ministrami moze ustalac, w drodze rozporzadzenia, wykaz przedmiotow, ktore, w razie orzeczenia ich przepadku, przekazuje sie bezposrednio innym organom niz organ egzekucyjny wymieniony w art. 187.

Art. 195. Jezeli wartosc przedmiotow, ktorych przepadek orzeczono, jest nieznaczna, sad pozostawia je w aktach sprawy albo zarzadza ich zniszczenie. Z czynnosci zniszczenia sporzadza sie protokol.

Art. 195a. 1. Jezeli jednym postanowieniem zabezpieczono grozacy przepadek oraz grzywne, obowiazek naprawienia szkody lub zadoscuczynienia za doznana krzywde, swiadczenie pieniezne albo nawiazke, sad lub prokurator, ktory wydal to postanowienie, moze zlecic jego wykonanie w calosci organowi okreslonemu w art. 187.

2. W wypadku, o ktorym mowa w 1, jezeli orzeczono przepadek, urzad skarbowy prowadzi rowniez egzekucje orzeczonej jednoczesnie grzywny i zasadzonych od skazanego kosztow sadowych oraz egzekucje orzeczonego obowiazku naprawienia szkody lub zadoscuczynienia za doznana krzywde, swiadczenia pienieznego albo nawiazki.

Oddzial 4

Naprawienie szkody, nawiazka i swiadczenia pieniezne

Art. 196. 1. W razie orzeczenia obowiazku naprawienia szkody na rzecz osoby, ktora nie brala udzialu w sprawie, nawiazki lub swiadczenia pienieznego, sad, z urzedu i bez pobierania jakichkolwiek oplat, przesyla tytul egzekucyjny pokrzywdzonemu lub innej osobie uprawnionej.

2. Przy podziale sumy uzyskanej z egzekucji - naleznosci z tytulu obowiazku naprawienia szkody, nawiazki lub swiadczenia pienieznego podlegaja zaspokojeniu w kolejnosci przewidzianej dla naleznosci wierzycieli, ktorzy prowadzili egzekucje, wedlug przepisow Kodeksu postepowania cywilnego, chyba ze ze wzgledu na rodzaj naleznosci podlegaja zaspokojeniu w kolejnosci wyzszej.

Oddzial 5

Podanie wyroku do publicznej wiadomosci

Art. 197. 1. Sad okresla sposob podania wyroku do publicznej wiadomosci, jezeli nie okreslono tego w wyroku.

2. Na postanowienie w tym przedmiocie zazalenie przysluguje takze pokrzywdzonemu, chocby nie byl strona w procesie.

Art. 198. 1. W razie orzeczenia podania wyroku do publicznej wiadomosci przez ogloszenie w czasopismie, sad przesyla odpis wyroku lub wyciag z wyroku, ze wzmianka dotyczaca prawomocnosci, redakcji okreslonego w wyroku czasopisma, z poleceniem wydrukowania w jednym z najblizszych jego numerow.

2. Redakcja czasopisma ma obowiazek zawiadomic sad o wykonaniu polecenia, przesylajac jednoczesnie egzemplarz, w ktorym zamieszczono ogloszenie; w razie nieprawidlowosci sad nakazuje je usunac.

Art. 199. 1. W razie orzeczenia podania wyroku do publicznej wiadomosci w inny sposob, sad - zgodnie z trescia wyroku - wydaje komu nalezy odpowiednie polecenie, przesylajac jednoczesnie odpis wyroku lub wyciag z wyroku ze wzmianka o prawomocnosci.

2. Ten, kto otrzymal polecenie, ma obowiazek je wykonac w czasie, miejscu i w sposob okreslony przez sad oraz bezzwlocznie zawiadomic o tym sad, ktory w razie zauwazenia nieprawidlowosci nakazuje je usunac.

Rozdzial XIII

Srodki zabezpieczajace

Art. 200. Srodki zabezpieczajace przewidziane w przepisach Kodeksu karnego wykonuje sie w zakladach psychiatrycznych i zakladach leczenia odwykowego podleglych Ministrowi Zdrowia i Opieki Spolecznej.

Art. 201. 1. Wykonujac orzeczenie o zastosowaniu srodka zabezpieczajacego zwiazanego z umieszczeniem w zamknietym zakladzie psychiatrycznym lub leczenia odwykowego, sad przesyla odpis orzeczenia, wraz z poleceniem doprowadzenia sprawcy, wlasciwemu organowi sluzby zdrowia, wlasciwej jednostce Policji lub wlasciwemu organowi wojskowemu, a odpis orzeczenia i polecenie przyjecia - kierownikowi wlasciwego zakladu.

2. Jezeli sprawca przebywa w zakladzie karnym albo w areszcie sledczym, polecenie doprowadzenia sad przesyla dyrektorowi tego zakladu lub aresztu, zalaczajac odpis orzeczenia.

3. Minister Zdrowia i Opieki Spolecznej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwosci ustala, w drodze rozporzadzenia, wykaz zakladow psychiatrycznych i zakladow leczenia odwykowego przeznaczonych do wykonywania srodkow zabezpieczajacych, okresla ich pojemnosc, zasady kierowania do nich oraz postepowania ze sprawcami w nich umieszczonymi, a takze warunki zabezpieczenia tych zakladow.

Art. 202. Sprawce, wobec ktorego zastosowano srodek zabezpieczajacy, o ktorym mowa w art. 201 1, poddaje sie wlasciwemu leczeniu lub terapii.

Art. 203. 1. Kierownik zakladu zamknietego, w ktorym wykonuje sie srodek zabezpieczajacy, nie rzadziej niz co 6 miesiecy zawiadamia sad o stanie zdrowia sprawcy umieszczonego w tym zakladzie i o postepach w leczeniu lub terapii albo zawiadamia sad bezzwlocznie, jezeli uzna, ze w zwiazku ze zmiana stanu zdrowia sprawcy jego dalsze pozostawanie w zakladzie nie jest konieczne.

2. Sad moze w kazdym czasie zadac opinii o stanie zdrowia i stosowanym leczeniu lub terapii oraz ich wynikow wobec sprawcy umieszczonego w zakladzie, o ktorym mowa w 1.

Art. 204. Sad, nie rzadziej niz co 6 miesiecy, a w wypadku uzyskania opinii, ze dalsze pozostawanie sprawcy w zamknietym zakladzie, w ktorym wykonuje sie srodek zabezpieczajacy, nie jest konieczne, bezzwlocznie orzeka w przedmiocie dalszego stosowania tego srodka. W razie potrzeby sad zasiega opinii bieglych, powiadamiajac o tym kierownika tego zakladu.

Art. 205. Do wykonania srodkow zabezpieczajacych, ktore polegaja na zakazie zajmowania okreslonych stanowisk, wykonywania okreslonego zawodu lub prowadzenia okreslonej dzialalnosci gospodarczej, przepadku albo zakazie prowadzenia pojazdow, stosuje sie art. 180-193 i art. 195.

Rozdzial XIV

Naleznosci sadowe

Art. 206. 1. Sad wzywa osobe zobowiazana do uiszczenia kosztow sadowych lub pienieznej kary porzadkowej do ich zaplacenia w terminie 30 dni, a w razie bezskutecznego uplywu tego terminu naleznosci te sciaga sie w drodze egzekucji.

2. W zakresie odraczania, rozkladania na raty i umarzania naleznosci sadowych stosuje sie odpowiednio art. 49-51, przy czym okres odroczenia pienieznej kary porzadkowej nie moze przekraczac 6 miesiecy.

Rozdzial XV

Tymczasowe aresztowanie

Art. 207. Wykonanie tymczasowego aresztowania sluzy realizacji celow, dla ktorych ten srodek zastosowano, a w szczegolnosci zabezpieczeniu prawidlowego toku postepowania karnego.

Art. 208. 1. Areszty sledcze podlegaja Ministrowi Sprawiedliwosci.

2. Tymczasowe aresztowanie wykonuje sie w aresztach sledczych.

3. Areszty sledcze moga byc tworzone jako samodzielne areszty lub jako wyodrebnione oddzialy w zakladach karnych.

4. Aresztem sledczym kieruje dyrektor.

5. Minister Sprawiedliwosci, w drodze zarzadzenia, tworzy i znosi areszty sledcze.

Art. 209. Do wykonywania tymczasowego aresztowania stosuje sie odpowiednio przepisy odnoszace sie do wykonywania kary pozbawienia wolnosci, ze zmianami wynikajacymi z przepisow niniejszego rozdzialu.

Art. 210. Przyjmujac tymczasowo aresztowanego do aresztu sledczego nalezy go bezzwlocznie poinformowac o przyslugujacych mu prawach i ciazacych na nim obowiazkach, a zwlaszcza umozliwic mu zapoznanie sie z przepisami niniejszego kodeksu i regulaminu wykonywania tymczasowego aresztowania, oraz poddac odpowiednim badaniom lekarskim i zabiegom sanitarnym.

Art. 211. 1. Po przyjeciu tymczasowo aresztowanego do aresztu sledczego bezzwlocznie zawiadamia sie o tym organ, do ktorego dyspozycji tymczasowo aresztowany pozostaje.

2. Tymczasowo aresztowany ma prawo, bezzwlocznie po osadzeniu go w areszcie sledczym, zawiadomic o miejscu swojego pobytu osobe najblizsza albo inna osobe, stowarzyszenie, organizacje lub instytucje, a takze obronce. Tymczasowo aresztowany cudzoziemiec ma ponadto prawo powiadomic wlasciwy urzad konsularny, a w razie braku takiego urzedu - wlasciwe przedstawicielstwo dyplomatyczne.

3. Tymczasowo aresztowanego zwalnia sie w dniu, w ktorym uplywa termin zastosowania tymczasowego aresztowania.

4. Wykonanie srodka zabezpieczajacego wobec tymczasowo aresztowanego nastepuje po uchyleniu tymczasowego aresztowania.

Art. 212. 1. Tymczasowo aresztowani powinni byc rozmieszczani w areszcie sledczym w sposob zapobiegajacy ich wzajemnej demoralizacji. W szczegolnosci nalezy oddzielac nie karanych od uprzednio odbywajacych kare pozbawienia wolnosci oraz mlodocianych od doroslych, chyba ze wzgledy wychowawcze przemawiaja za umieszczeniem doroslego z mlodocianym.

2. Przy rozmieszczaniu tymczasowo aresztowanych administracja aresztu sledczego uwzglednia wskazania organu, do ktorego dyspozycji pozostaja, majace na celu zabezpieczenie prawidlowego toku postepowania karnego i zapewnienia bezpieczenstwa w areszcie.

3. Jezeli zachodzi koniecznosc izolowania tymczasowo aresztowanych od siebie, organ, do ktorego dyspozycji pozostaja, informuje o tym dyrektora aresztu sledczego.

Art. 213. W wypadkach okreslonych w Kodeksie postepowania karnego tymczasowe aresztowanie wykonuje sie poza aresztem sledczym w zakladzie leczniczym wskazanym przez organ stosujacy tymczasowe aresztowanie lub organ, do ktorego dyspozycji tymczasowo aresztowany pozostaje. Organ ten okresla rowniez warunki umieszczenia tymczasowo aresztowanego we wskazanym zakladzie leczniczym.

Art. 214. 1. Poza wyjatkami przewidzianymi w przepisach niniejszego rozdzialu, tymczasowo aresztowany korzysta co najmniej z takich uprawnien, jakie przysluguja skazanemu odbywajacemu kare pozbawienia wolnosci w systemie zwyklym w zakladzie karnym typu zamknietego i nie stosuje sie do niego ograniczen innych niz te, ktore sa konieczne do zabezpieczenia prawidlowego toku postepowania karnego, utrzymania porzadku i bezpieczenstwa w areszcie sledczym oraz zapobiezenia wzajemnej demoralizacji tymczasowo aresztowanych.

2. O uzyciu srodka przymusu bezposredniego, broni lub psa sluzbowego wzgledem tymczasowo aresztowanego zawiadamia sie bezzwlocznie organ, do ktorego dyspozycji pozostaje.

Art. 215. 1. Tymczasowo aresztowany ma prawo do porozumiewania sie z obronca lub pelnomocnikiem bedacym adwokatem podczas nieobecnosci innych osob oraz korespondencyjnie. Jezeli organ, do ktorego dyspozycji tymczasowo aresztowany pozostaje, zastrzeze przy widzeniu obecnosc swoja lub osoby upowaznionej - widzenie odbywa sie w sposob wskazany przez ten organ.

2. Tymczasowo aresztowanemu nalezy umozliwic przygotowanie sie do obrony.

Art. 216. 1. Tymczasowo aresztowany moze korzystac z wlasnej odziezy, bielizny i obuwia, chyba ze zakloca to porzadek ustalony w areszcie sledczym lub sprzeciwiaja sie temu wzgledy bezpieczenstwa lub wzgledy sanitarne.

2. Tymczasowo aresztowany moze za zgoda organu, do ktorego dyspozycji pozostaje, oraz dyrektora aresztu korzystac z wyzywienia, srodkow leczniczych i higieny otrzymywanych spoza aresztu sledczego.

3. Organ, do ktorego dyspozycji tymczasowo aresztowany pozostaje, moze ograniczyc lub okreslic sposob korzystania przez tymczasowo aresztowanego z uprawnien, o ktorych mowa w 1 i 2.

Art. 217. 1. Tymczasowo aresztowany moze uzyskac widzenie po wyrazeniu zgody przez organ, do ktorego dyspozycji pozostaje; korespondencja tymczasowo aresztowanego podlega cenzurze tego organu, chyba ze organ ten zarzadzi inaczej.

2. Organ, o ktorym mowa w 1, moze ograniczyc lub okreslic sposob korzystania przez tymczasowo aresztowanego z prawa do kontaktowania sie z duchownymi swiadczacymi poslugi religijne lub innymi osobami, jezeli wymaga tego koniecznosc zapewnienia prawidlowego toku postepowania karnego.

Art. 218. 1. Tymczasowo aresztowany ma obowiazek wykonywania prac porzadkowych w obrebie aresztu sledczego; przy innych pracach moze zostac zatrudniony tylko za jego zgoda. Zatrudnienie poza obrebem aresztu sledczego wymaga ponadto zezwolenia organu, do ktorego dyspozycji tymczasowo aresztowany pozostaje.

2. Tymczasowo aresztowany zatrudniony odplatnie otrzymuje 100 proc. wynagrodzenia; jezeli wykonuje prace zarobkowa na wlasny rachunek, otrzymuje 100 proc. dochodu.

3. Tymczasowo aresztowany moze byc za jego zgoda zatrudniony nieodplatnie w obrebie aresztu sledczego.

Art. 219. Tymczasowo aresztowany moze rozporzadzac posiadanymi w areszcie sledczym pieniedzmi, przedmiotami wartosciowymi i innymi przedmiotami, w tym wplacac pieniadze na rachunek bankowy, chyba ze organ, do ktorego dyspozycji pozostaje, zarzadzi inaczej.

Art. 220. Z pieniedzy tymczasowo aresztowanego nie podlega egzekucji kwota do wysokosci 50 proc. przecietnego miesiecznego wynagrodzenia pracownikow, niezbedna na pokrycie kosztow przejazdu z aresztu sledczego do miejsca zamieszkania i na utrzymanie w ciagu najblizszych dni po zwolnieniu. Przepis art. 126 stosuje sie odpowiednio.

Art. 221. Tymczasowo aresztowanemu nie przyznaje sie nagrod; ulgi przyznaje sie na zasadach okreslonych w regulaminie.

Art. 222. 1. Tymczasowo aresztowany podlega odpowiedzialnosci dyscyplinarnej za umyslne naruszenie nakazow lub zakazow wynikajacych z ustawy, regulaminu lub innych przepisow wydanych na jej podstawie albo ustalonego w areszcie sledczym porzadku.

2. Kary dyscyplinarne sa nastepujace:

1) nagana,

2) pozbawienie korzystania z wlasnego wyzywienia na okres do 14 dni,

3) pozbawienie mozliwosci otrzymania paczek zywnosciowych na okres do miesiaca,

4) pozbawienie przyznanej ulgi,

5) umieszczenie w celi izolacyjnej na okres do 14 dni.

Art. 223. 1. Tymczasowo aresztowany moze byc, nie wczesniej niz po uplywie 14 dni od wydania wyroku skazujacego sadu pierwszej instancji, przeniesiony do zakladu karnego; sad, do ktorego dyspozycji tymczasowo aresztowany pozostaje, moze postanowic inaczej.

2. W stosunku do tymczasowo aresztowanego przeniesionego na podstawie 1 do zakladu karnego stosuje sie regulamin wykonywania tymczasowego aresztowania, chyba ze wyrazil on zgode na stosowanie wzgledem niego regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolnosci.

CZESC WOJSKOWA

Rozdzial XVI

Przepisy ogolne

Art. 224. Przepisy czesci ogolnej, szczegolnej i koncowej stosuje sie odpowiednio do zolnierzy, a w wypadkach wskazanych w ustawie - takze do osob powolanych do pelnienia sluzby wojskowej, ze zmianami wynikajacymi z przepisow niniejszej czesci.

Art. 225. 1. W odniesieniu do orzeczen sadow wojskowych prawa i obowiazki organow postepowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt 1-4 i 6 odpowiednio maja:

1) sad wojskowy pierwszej instancji,

2) sad wojskowy, o ktorym mowa w art. 3 3,

3) prezes sadu wojskowego lub upowazniony sedzia wojskowy,

4) wojskowy sedzia penitencjarny,

5) wojskowy kurator spoleczny.

2. Organami postepowania wykonawczego sa takze:

1) dowodca jednostki wojskowej,

2) organ administracji wojskowej wlasciwy ze wzgledu na kompetencje sluzbowe.

3. Do decyzji organow wymienionych w 1 pkt 3-5 oraz 2 stosuje sie odpowiednio art. 7.

Art. 226. 1. Nadzor penitencjarny nad wykonywaniem kary aresztu wojskowego, tymczasowego aresztowania zastosowanego przez sad wojskowy oraz zatrzymaniem sprawuje wojskowy sedzia penitencjarny.

2. Nadzor okreslony w 1 dotyczy rowniez kary ograniczenia wolnosci wykonywanej w wydzielonej jednostce wojskowej.

Rozdzial XVII

Kara ograniczenia wolnosci

Art. 227. 1. Kare ograniczenia wolnosci wobec osob wymienionych w art. 323 3 Kodeksu karnego wykonuje dowodca jednostki wojskowej, w ktorej skazany pelni sluzbe, lub inny wlasciwy dowodca.

2. Kare ograniczenia wolnosci wobec osob wymienionych w art. 323 4 Kodeksu karnego wykonuje dowodca wydzielonej jednostki wojskowej.

Art. 228. 1. Minister Obrony Narodowej, w drodze zarzadzenia, tworzy i znosi jednostki wojskowe wydzielone do wykonywania kary okreslonej w art. 323 4 Kodeksu karnego.

2. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwosci okresla, w drodze rozporzadzenia, regulamin wykonywania kary okreslonej w art. 323 4 Kodeksu karnego.

3. Zawarte w regulaminie odstepstwa od ogolnie obowiazujacego porzadku wojskowego maja sluzyc wzmozeniu dyscypliny spolecznej i wojskowej oraz utrwaleniu wiedzy wojskowej.

Art. 229. 1. Jezeli w wyroku orzeczono obowiazek okreslony w art. 323 3 Kodeksu karnego, dokonywanie potracen nastepuje stosownie do wskazan sadu.

2. Dowodca jednostki wojskowej zawiadamia sad o potraceniach dokonywanych z wynagrodzenia skazanego.

Art. 230. 1. Zwolnienie od reszty kary przewidziane w art. 83 Kodeksu karnego moze nastapic rowniez na wniosek dowodcy jednostki wojskowej.

2. Do orzekania w przedmiocie okreslonym w art. 323 5 Kodeksu karnego stosuje sie odpowiednio art. 13.

Rozdzial XVIII

Kara pozbawienia wolnosci i kara aresztu wojskowego

Art. 231. Szkolenie wojskowe skazanych na kare aresztu wojskowego ma na celu utrwalenie nabytej wiedzy wojskowej, utrzymanie sprawnosci fizycznej i psychicznej, a takze wzmozenie dyscypliny.

Art. 232. 1. Szkoleniem wojskowym w zakladzie karnym dla odbywajacych kare aresztu wojskowego kieruje oficer wyznaczony, na podstawie odrebnych przepisow, do wykonywania zadan poza wojskiem.

2. Oficer kierujacy szkoleniem wojskowym jest zastepca dyrektora zakladu karnego, a takze przelozonym zolnierzy zawodowych wyznaczonych do wykonywania zadan w tym zakresie.

3. Dyrektor zakladu karnego, przed podjeciem decyzji zwiazanych z wykonywaniem kary, zapoznaje sie z opinia oficera kierujacego szkoleniem wojskowym; oficer ten wchodzi w sklad komisji penitencjarnej.

Art. 233. Oddzielnie rozmieszcza sie nastepujacych skazanych:

1) oficerow i chorazych,

2) podoficerow zawodowych, sluzby nadterminowej i okresowej,

3) pozostalych.

Art. 234. 1. Skazany odbywajacy kare aresztu wojskowego moze otrzymywac nagrody przewidziane w art. 138 1 i 2, z tym ze czas widzenia okreslonego w art. 138 1 pkt 7 nie moze przekroczyc 60 godzin.

2. Skazany odbywajacy kare aresztu wojskowego otrzymuje na Dzien Wojska Polskiego od dyrektora zakladu karnego zezwolenie na widzenie poza obrebem zakladu, chyba ze przemawia przeciwko temu brak postepow w szkoleniu wojskowym.

Art. 235. 1. W stosunku do zolnierza sad moze zastosowac odpowiednio art. 330 Kodeksu karnego, jezeli wniosek zlozy dowodca jednostki wojskowej.

2. Na zolnierza odbywajacego zasadnicza sluzbe wojskowa, w stosunku do ktorego zarzadzono wykonanie zastepczej kary pozbawienia wolnosci, bez wzgledu na jej wymiar, sad moze nalozyc odpowiednie obowiazki lub srodki, okreslone w art. 67 lub 72 Kodeksu karnego.

Art. 236. Dla realizacji celow kary dyrektor zakladu karnego wspoldziala z odpowiednimi instytucjami wojskowymi oraz podmiotami, o ktorych mowa w art. 38 1.

Rozdzial XIX

Srodki karne

Art. 237. W razie orzeczenia wobec zolnierza wydalenia z zawodowej sluzby wojskowej, degradacji lub obnizenia stopnia wojskowego sad zarzadza wykonanie orzeczonego srodka przez wlasciwego dowodce oraz zawiadamia o tresci orzeczenia odpowiedni w sprawach kadrowych organ wojskowy.

Art. 238. Jezeli wobec zolnierza orzeczono srodek karny inny niz przewidziany w art. 237, sad zawiadamia o orzeczeniu rowniez dowodce jednostki wojskowej, w ktorej skazany pelnil ostatnio sluzbe, oraz wlasciwe w sprawach kadrowych organy wojskowe.

Art. 239. 1. W razie oddania pod dozor przez sad wojskowy skazanej osoby cywilnej, sad ten zwraca sie do wlasciwego sadu powszechnego o wyznaczenie kuratora sadowego.

2. W razie zwolnienia z czynnej sluzby wojskowej zolnierza, ktorego sad wojskowy oddal pod dozor po skazaniu, sad ten zwraca sie do wlasciwego sadu powszechnego o wyznaczenie kuratora sadowego.

3. W razie oddania pod dozor przez sad powszechny skazanego zolnierza odbywajacego czynna sluzbe wojskowa, przepis art. 334 2 Kodeksu karnego stosuje sie odpowiednio.

4. Dozor wobec zolnierza czynnej sluzby wojskowej wykonuje sie w miejscu pelnienia sluzby.

Rozdzial XX

Tymczasowe aresztowanie

Art. 240. Tymczasowo aresztowanych zolnierzy sluzby czynnej osadza sie w areszcie sledczym w wydzielonych celach.

Art. 241. Osadzonych w areszcie sledczym zolnierzy sluzby czynnej umieszcza sie oddzielnie od innych tymczasowo aresztowanych.

CZESC KONCOWA

Rozdzial XXI

Objasnienie wyrazen ustawowych

Art. 242. 1. Jezeli w czesci ogolnej niniejszego kodeksu uzywa sie okreslenia "skazany", odpowiednie przepisy maja zastosowanie takze do tymczasowo aresztowanego.

2. Jezeli niniejszy kodeks uzywa w znaczeniu ogolnym okreslenia "oskarzony", nalezy przez to rozumiec rowniez podejrzanego.

3. Okreslenie "sad" bez blizszego sprecyzowania oznacza sad powszechny lub wojskowy, ktory wydal wyrok w pierwszej instancji, z tym zastrzezeniem, ze art. 6 1, art. 7, art. 8 2, art. 10, 13 i 15 oraz art. 18-24 stosuje sie odpowiednio do sadu penitencjarnego.

4. Uzyte w niniejszym kodeksie okreslenie "przecietne miesieczne wynagrodzenie pracownikow" oznacza przecietne wynagrodzenie miesieczne oglaszane przez Prezesa Glownego Urzedu Statystycznego w Dzienniku Urzedowym Rzeczypospolitej polskiej "Monitor Polski" do celow emerytalno-rentowych.

5. Pod pojeciem zakazu cenzury rozumie sie rowniez zakaz zapoznawania sie z trescia pisma.

6. Uzyte w niniejszym kodeksie okreslenia "kosciol", "inny zwiazek wyznaniowy" nalezy rozumiec jako kosciol, inny zwiazek wyznaniowy o uregulowanej sytuacji prawnej.

Rozdzial XXII

Przepisy przejsciowe i koncowe

Art. 243. 1. Przepisy niniejszego kodeksu stosuje sie rowniez przy wykonywaniu orzeczen, ktore staly sie wykonalne przed dniem jego wejscia w zycie.

2. Czynnosci procesowe w zakresie postepowania wykonawczego i inne czynnosci wykonawcze, dokonane przed wejsciem w zycie niniejszego kodeksu z zachowaniem przepisow dotychczasowych, sa skuteczne.

3. W razie watpliwosci, czy ma byc stosowane prawo dotychczasowe czy Kodeks karny wykonawczy, stosuje sie niniejszy kodeks.

Art. 244. Przepisy niniejszego kodeksu stosuje sie odpowiednio przy wykonywaniu wyrokow po przejeciu obywatela polskiego skazanego za granica; okreslenie kwalifikacji prawnej czynu wedlug prawa polskiego oraz kary albo srodka karnego lub zabezpieczajacego podlegajacych wykonaniu nastepuje wedlug przepisow Kodeksu karnego i Kodeksu postepowania karnego.

Art. 245. Do czasu przekazania obcemu panstwu cudzoziemca, wobec ktorego zapadlo orzeczenie, wykonywane jest ono w trybie niniejszego kodeksu. Wykonanie tego orzeczenia w tym trybie ustaje w dniu przekazania.

Art. 246. Jezeli umowa miedzynarodowa tak stanowi, osoby pozbawione wolnosci na terytorium innego panstwa, sprowadzone na terytorium Rzeczypospolitej polskiej w charakterze swiadkow w toczacym sie postepowaniu karnym, umieszczane sa areszcie sledczym. Do osob tych stosuje sie przepisy regulujace wykonywanie tymczasowego aresztowania.

Art. 247. 1. W wypadkach uzasadnionych szczegolnymi wzgledami sanitarnymi lub zdrowotnymi albo powaznym zagrozeniem bezpieczenstwa dyrektor zakladu karnego lub aresztu sledczego moze na czas okreslony wstrzymac lub ograniczyc zatrudnienie osadzonych, kontakty miedzy nimi, udzielanie widzen i spacerow, przeprowadzanie zajec o charakterze zbiorowym, odprawianie nabozenstw i udzielanie poslug religijnych, dokonywanie zakupow, otrzymywanie paczek, a takze korzystanie z samoinkasujacych aparatow telefonicznych, nakazac zamkniecie cel lub innych pomieszczen, w ktorych przebywaja lub pracuja osadzeni, zabronic posiadania w celi niektorych przedmiotow oraz zawiesic funkcje rzecznika skazanych.

2. W wypadku wprowadzenia ograniczen lub zakazow, o ktorych mowa w 1, na okres do 7 dni, dyrektor zakladu karnego lub aresztu sledczego bezzwlocznie powiadamia o swojej decyzji sedziego penitencjarnego. Przedluzenie okresu trwania ograniczen lub zakazow wymaga zgody tego sedziego. Brak zgody sedziego nie wstrzymuje wykonania decyzji dyrektora zakladu karnego lub aresztu sledczego. Na decyzje sedziego dyrektorowi zakladu lub aresztu przysluguje skarga do sadu penitencjarnego. Przepis art. 7 5 stosuje sie odpowiednio.

3. Jezeli widzenie, ze wzgledu na osobe odwiedzanego lub odwiedzajacego, stwarza zagrozenie dla bezpieczenstwa zakladu karnego lub aresztu sledczego albo dla porzadku prawnego, dyrektor zakladu lub aresztu moze uzaleznic jego odbycie od spelnienia warunkow zapewniajacych bezpieczenstwo.

Art. 248. 1. W szczegolnie uzasadnionych wypadkach dyrektor zakladu karnego lub aresztu sledczego moze umiescic osadzonych, na czas okreslony, w warunkach, w ktory powierzchnia w celi na jedna osobe wynosi mniej niz 3 m2. O takim umieszczeniu nalezy bezzwlocznie powiadomic sedziego penitencjarnego.

2. Minister Sprawiedliwosci okresla, w drodze rozporzadzenia, zasady i tryb postepowania wlasciwych organow w wypadku, gdy liczba osadzonych w zakladach karnych lub aresztach sledczych przekroczy w skali kraju ogolna pojemnosc tych zakladow,

Art. 249. 1. Minister Sprawiedliwosci okresla, w drodze rozporzadzenia, regulamin wykonywania kary pozbawienia wolnosci i regulamin wykonywania tymczasowego aresztowania.

2. Minister Sprawiedliwosci w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej okresla, w drodze rozporzadzania, regulamin wykonywania kary aresztu wojskowego.

3. Minister Sprawiedliwosci moze okreslic, w drodze rozporzadzenia:

1) sposoby prowadzenia oddzialywan penitencjarnych w zakladach karnych i aresztach sledczych,

2) normy wyzywienia w zakladach karnych i aresztach sledczych, dzienne stawki budzetowe dla tych norm oraz zasady wydawania posilkow,

3) warunki bytowe osob osadzonych w zakladach karnych i aresztach sledczych, majac na uwadze zapewnienie osadzonym odziezy, obuwia, srodkow higieny, a takze wyposazenie pomieszczen w podstawowy sprzet kwaterunkowy,

4) sposoby rozpatrywania wnioskow, skarg i prosb osob osadzonych w zakladach karnych i aresztach sledczych, a takze ich ewidencje i dokumentowanie,

5) sposoby ochrony, obrony i zapewnienia bezpieczenstwa zakladow karnych i aresztow sledczych, majac na wzgledzie obowiazki funkcjonariuszy i pracownikow Sluzby Wieziennej i przywieziennych zakladow pracy, sposoby postepowania ze skazanymi, tymczasowo aresztowanymi i ukaranymi, a takze warunki wstepu na teren zakladow karnych i aresztow sledczych osob nie bedacych funkcjonariuszami lub pracownikami Sluzby Wieziennej albo pracownikami przywieziennych zakladow pracy.

4. Minister Sprawiedliwosci moze okreslic, w drodze zarzadzenia:

1) czynnosci administracyjne i rozliczenia finansowe zwiazane z prowadzeniem depozytu przedmiotow wartosciowych i srodkow pienieznych osob pozbawionych wolnosci, w tym czynnosci zwiazane z ich przyjmowaniem, ewidencjonowaniem, przechowywaniem i wydawaniem, tryb przekazywania zdeponowanych srodkow i przedmiotow miedzy jednostkami organizacyjnymi wieziennictwa, czynnosci zwiazane z rozliczeniem naleznosci za prace osadzonych oraz tryb dokonywania zakupow przez osadzonych,

2) czynnosci administracyjne zwiazane z wykonywaniem tymczasowego aresztowania i kary pozbawienia wolnosci, w tym czynnosci zwiazane z przyjmowaniem do zakladow karnych i aresztow sledczych oraz ze zwalnianiem osob osadzonych, sposob obliczania okresu wykonywania kary i srodka przymusu oraz rodzaje i wzory ewidencji osadzonych,

3) tryb przeprowadzania kontroli jednostek organizacyjnych wieziennictwa, z uwzglednieniem rodzajow kontroli, kompetencji do prowadzenia kontroli, jej zakresu i czestotliwosci, sposobu jej przeprowadzania i dokumentowania jej przebiegu, a takze sposobu ustalania i przekazywania zainteresowanym wynikow kontroli,

4) organizacje sluzby zdrowia w jednostkach organizacyjnych wieziennictwa, z uwzglednieniem potrzeb calego wieziennictwa i poszczegolnych jego okregow, mozliwosci organizacyjnych poszczegolnych jednostek, doswiadczen placowek istniejacych i zasad obowiazujacych w organizacji zamknietych i otwartych placowek lecznictwa.

Art. 250. 1. Minister Sprawiedliwosci w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Spolecznej okresla, w drodze rozporzadzenia, zasady, zakres i tryb udzielania swiadczen zdrowotnych osobom pozbawionym wolnosci przez zaklady opieki zdrowotnej dla osob pozbawionych wolnosci.

2. Minister Sprawiedliwosci oraz Minister Zdrowia i Opieki Spolecznej okreslaja, w drodze rozporzadzenia, zasady, zakres i tryb wspoldzialania zakladow opieki zdrowotnej ze sluzba zdrowia w zakladach karnych i aresztach sledczych w zapewnieniu opieki zdrowotnej osobom pozbawionym wolnosci, a zwlaszcza swiadczen zdrowotnych oraz zaopatrzenia w leki, srodki farmaceutyczne i materialy medyczne.

[Uwaga, przepisy art. 251-254 obowiazuja nie dluzej niz do dnia 1 stycznia 2008 r.]

Art. 251. 1. Tymczasowo aresztowany po wniesieniu aktu oskarzenia lub skazany moze byc umieszczony w wydzielonym pomieszczeniu Policji, Strazy Granicznej przeznaczonym dla osob zatrzymanych lub w wydzielonym pomieszczeniu aresztu garnizonowego, jezeli jego udzial w czynnosci sadowej laczylby sie z nadmiernymi trudnosciami lub kosztami konwojowania z innej miejscowosci.

2. Umieszczenie tymczasowo aresztowanego lub skazanego w pomieszczeniu, o ktorym mowa w 1, z powodu jego udzialu w czynnosci sadowej moze nastapic tylko na czas trwania tej czynnosci. W razie odroczenia lub przerwy w jej wykonaniu na czas powyzej 3 dni, tymczasowo aresztowanego lub skazanego przenosi sie do wlasciwego aresztu sledczego lub zakladu karnego.

3. Zarzadzenia w tym przedmiocie wydaje prezes sadu rozpoznajacego sprawe - w odniesieniu do tymczasowo aresztowanego pozostajacego do dyspozycji innego sadu - za zgoda tego sadu, a w odniesieniu do skazanego - za zgoda wlasciwego sedziego penitencjarnego.

Art. 252. 1. Na zarzadzenia, o ktorych mowa w art. 251 3, tymczasowo aresztowanemu lub skazanemu przysluguje zazalenie do sadu odwolawczego.

2. Sad rozpoznaje zazalenie bezzwlocznie. W razie uznania bezpodstawnosci umieszczenia w pomieszczeniu, o ktorym mowa w art. 251 1, sad poleca bezzwloczne przeniesienie tymczasowo aresztowanego lub skazanego do wlasciwego aresztu sledczego lub zakladu karnego. Na postanowienie sadu zazalenie nie przysluguje.

Art. 253. 1. Tymczasowo aresztowany lub skazany, konwojowany przez funkcjonariuszy Policji, Sluzby Wieziennej, Strazy Granicznej lub urzedu Ochrony Panstwa albo zolnierzy Zandarmerii Wojskowej, moze byc umieszczony w pomieszczeniu przeznaczonym dla osob zatrzymanych, na czas trwania przeszkody uniemozliwiajacej konwojowanie. Decyzje w tym przedmiocie podejmuje dowodca konwoju. w czasie tym nie moga byc dokonywane czynnosci procesowe z udzialem konwojowanego w sprawie, w zwiazku z ktora jest on konwojowany.

2. Przepis 1 stosuje sie odpowiednio w razie przeszkody uniemozliwiajacej doprowadzenie lub przyjecie tymczasowo aresztowanego albo skazanego do aresztu sledczego lub zakladu karnego. Decyzje w tym przedmiocie podejmuje komendant jednostki Policji, Strazy Granicznej, Urzedu Ochrony Panstwa lub Zandarmerii Wojskowej.

3. Przyjmowanie tymczasowo aresztowanych i skazanych do aresztow sledczych lub zakladow karnych odbywa sie w godzinach ustalonych przez Ministra Sprawiedliwosci w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej oraz Ministrem Spraw Wewnetrznych i Administracji.

Art. 254. 1. Wobec tymczasowo aresztowanych i skazanych umieszczonych w pomieszczeniach, o ktorych mowa w art. 251 1, stosuje sie odpowiednio przepisy regulaminu wykonywania tymczasowego aresztowania, regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolnosci, przepisy o nadzorze penitencjarnym, a takze inne przepisy regulujace wykonywanie tymczasowego aresztowania i kary pozbawienia wolnosci.

2. Minister wlasciwy do spraw wewnetrznych, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej i Ministrem Sprawiedliwosci, okresli, w drodze rozporzadzenia, wykaz pomieszczen, o ktorych mowa w art. 251 1, w ktorych moga byc odrebnie umieszczeni tymczasowo aresztowani i skazani, oraz warunki, ktorym musza one odpowiadac, kierujac sie koniecznoscia zapewnienia warunkow okreslonych dla aresztow sledczych i zakladow karnych przy wykonywaniu tymczasowego aresztowania i kary pozbawienia wolnosci.

Art. 255. Okresy pracy skazanego, wykonywanej przed dniem wejscia w zycie niniejszego kodeksu, wlicza sie do okresu pracy, od ktorego zaleza uprawnienia pracownicze, na zasadach obowiazujacych przed tym dniem.

Art. 256. Stosowanie srodkow przymusu bezposredniego, uzycie broni lub psa sluzbowego wzgledem osob pozbawionych wolnosci reguluje odrebna ustawa.

Art. 257. 1. Z dniem wejscia w zycie niniejszego kodeksu traca moc dotychczasowe przepisy dotyczace spraw w nim unormowanych.

2. W szczegolnosci traca moc:

1) ustawa z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 13, poz. 98, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 16, poz. 125 i Nr 45, poz. 289, z 1985 r. Nr 23, poz. 100 i Nr 31, poz. 138, z 1988 r. Nr 20, poz. 135, z 1990 r. Nr 14, poz. 85, Nr 34, poz. 198 i Nr 36, poz. 206, z 1995 r. Nr 95, poz. 475 oraz z 1996 r. Nr 61, poz. 283),

2) przepisy:

a) art. 36 i 37 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 1994 r. Nr 19, poz. 70 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 34, poz. 163 oraz z 1996 r. Nr 77, poz. 367),

b) o stosunku Panstwa do Kosciolow, dotyczace wykonywania praktyk religijnych osob skazanych i tymczasowo aresztowanych.

Art. 258. Jezeli do ktoregokolwiek z przedmiotow unormowanych w niniejszym kodeksie przewidziane jest wydanie przepisow wykonawczych, do czasu ich wydania zachowuja moc przepisy dotychczasowe, jezeli nie sa sprzeczne z przepisami niniejszego kodeksu.

Art. 259. [stanowil, ze ustawa weszla w zycie z dniem 1 wrzesnia 1998 r., z tym ze przepisy art. 251-254 obowiazuja nie dluzej niz przez 10 lat od dnia jej wejscia w zycie (czyli do 1 stycznia 2008 r.)]

| ISO-Latin2 |   
| Rzeczpospolita | Archiwum | Serwis Ekonomiczny | Serwis Prawny | Cennik | Regulamin | Serwis WAP | Prenumerata
| Reklama | English/Deutsch | O nas | Praca i staze | Zglaszanie uwag | Kontakt |
© Copyright by Presspublica Sp. z o.o.