Tekst ujednolicony, obowiazujacy od 1 stycznia 2005 roku

Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne1)

(Dz. U. Nr 68 z 20 kwietnia 2004 r., poz. 622 oraz
Dz. U. Nr 273 z 27 grudnia 2004 r., poz. 2703)


Spis tresci:



Rozdzial 1

Przepisy ogolne

Spis tresci

Art. 1. Ustawa reguluje w zakresie uzupelniajacym przepisy prawa wspolnotowego:

1) zasady przywozu towarow na obszar celny Wspolnoty Europejskiej, zwanej dalej "Wspolnota", i wywozu towarow z tego obszaru,

2) zasady postepowania z towarami objetymi Wspolna Polityka Rolna,

3) sposob przekazywania informacji do celow ewidencji i statystyki dotyczacej obrotu towarowego z panstwami czlonkowskimi Wspolnoty

- oraz zwiazane z tym prawa i obowiazki osob, a takze uprawnienia i obowiazki organow celnych.

Art. 2. Wprowadzenie towaru na obszar celny Wspolnoty lub jego wyprowadzenie z tego obszaru powoduje z mocy prawa powstanie obowiazkow i uprawnien przewidzianych w przepisach prawa celnego, jezeli przepisy prawa, w tym umowy miedzynarodowe, nie stanowia inaczej.

Art. 3. Ustawa ma zastosowanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, chyba ze umowa miedzynarodowa stanowi inaczej.

Art. 4. Uzyte w ustawie okreslenia oznaczaja:

1) terytorium kraju - terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) terytorium panstwa trzeciego - terytorium panstwa nienalezacego do Wspolnoty;

3) Wspolnotowy Kodeks Celny - rozporzadzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 pazdziernika 1992 r. ustanawiajace Wspolnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992), ostatnio zmienione aktem dotyczacym warunkow przystapienia Republiki Czeskiej, Republiki Estonskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Lotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Wegierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Slowenii i Republiki Slowackiej oraz dostosowan w traktatach stanowiacych podstawe Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 236 z 23.9.2003);

4) Rozporzadzenie Wykonawcze - rozporzadzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiajace przepisy w celu wykonania rozporzadzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiajacego Wspolnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993), ostatnio zmienione rozporzadzeniem Komisji (EWG) nr 1335/2003 z dnia 25 lipca 2003 r. zmieniajacym rozporzadzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiajace przepisy w celu wykonania rozporzadzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiajacego Wspolnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 187 z 26.7.2003);

5) Rozporzadzenie ustanawiajace wspolnotowy system zwolnien celnych - rozporzadzenie Rady (EWG) nr 918/83 z dnia 28 marca 1983 r. dotyczace ustanowienia wspolnotowego systemu zwolnien celnych (Dz. Urz. WE L 105 z 23.4.1983), ostatnio zmienione aktem dotyczacym warunkow przystapienia Republiki Czeskiej, Republiki Estonskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Lotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Wegierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Slowenii i Republiki Slowackiej oraz dostosowan w traktatach stanowiacych podstawe Unii Europejskiej (Dz. Urz. WE L 236 z 23.9.2003).

Art. 5. 1. Przepis art. 37 ust. 1 Wspolnotowego Kodeksu Celnego stosuje sie odpowiednio do przemieszczania towarow pomiedzy terytorium kraju a pozostala czescia obszaru celnego Wspolnoty, ktorymi obrot podlega na mocy przepisow krajowych, przepisow wspolnotowych lub umow miedzynarodowych zakazom lub ograniczeniom, a takze do przemieszczania towarow, ktorych nabycie wewnatrzwspolnotowe lub dostawa wewnatrzwspolnotowa podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

2. W przypadku uzasadnionego przypuszczenia lub stwierdzenia naruszenia przepisow majacych zastosowanie do towarow, o ktorych mowa w ust. 1, organ celny, w sprawach nienalezacych do jego wlasciwosci, niezwlocznie zawiadamia wlasciwe organy nadzoru i kontroli, ktore podejmuja stosowne dzialania. Jezeli jest to uzasadnione, organ celny moze rowniez w takim przypadku zatrzymac towar i niezwlocznie przekazac go tym organom.

Art. 6. Uprawnienia organow celnych do wykonywania czynnosci w ramach dozoru celnego (kontrola celna) oraz zakres tych czynnosci okresla ustawa z dnia 24 lipca 1999 r. o Sluzbie Celnej (Dz. U. Nr 72, poz. 802, z pozn. zm.2)).

Art. 7. Do obliczania terminow okreslonych w przepisach wspolnotowego prawa celnego stosuje sie rozporzadzenie nr 1182/71/EWG/EURATOM z dnia 3 czerwca 1971 r. okreslajace zasady majace zastosowanie do okresow, dat i terminow (Dz. Urz. WE L 124 z 8.6.1971).

Art. 8. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych moze okreslic, w drodze rozporzadzenia, wzory formularzy stosowanych w sprawach celnych, majac na uwadze jednolite wykonywanie przepisow prawa celnego oraz ulatwienie w dokonywaniu formalnosci przed organami celnymi. Rozporzadzenie moze zawierac instrukcje wypelniania tych formularzy.

Art. 9. Termin przechowywania dokumentow, o ktorym mowa w art. 16 Wspolnotowego Kodeksu Celnego, wynosi 5 lat.

Art. 10. Swiadectwa pochodzenia towarow wywozonych z terytorium kraju sa wystawiane przez organy celne na pisemny wniosek eksportera lub nadawcy towaru, chyba ze umowy miedzynarodowe stanowia inaczej.

Art. 11. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych wyznaczy, w drodze rozporzadzenia, kurs wymiany, o ktorym mowa w rozdziale 6 tytulu 5 Rozporzadzenia Wykonawczego, stosowany w celu ustalenia wartosci celnej, majac na uwadze postanowienia wspolnotowego prawa celnego oraz zapewnienie powszechnej dostepnosci informacji w tym zakresie.

Art. 12. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych moze oglosic w Dzienniku Urzedowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w drodze obwieszczenia, wyjasnienia do Taryfy celnej, obejmujace, w szczegolnosci, noty wyjasniajace do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarow (HS), noty wyjasniajace do Nomenklatury Scalonej oraz opinie klasyfikacyjne przyjete przez Rade Wspolpracy Celnej.

Art. 13. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, procedury przyjmowania i przekazywania wnioskow o zaliczenie towarow na poczet kontyngentu taryfowego, tryb przekazywania informacji w zakresie rejestrowania i sprawowania kontroli importu specyficznych towarow objetych procedura nadzoru importu, majac na uwadze sprawna realizacje przepisow prawa celnego oraz uproszczenie w dokonywaniu formalnosci przed organami celnymi.

Rozdzial 2

Wprowadzanie towarow na obszar celny Wspolnoty i nadawanie im przeznaczenia celnego

Spis tresci

Art. 14. Towary moga byc wprowadzane na obszar celny Wspolnoty lub wyprowadzane z tego obszaru przez otwarte dla danego ruchu przejscia graniczne.

Art. 15. 1. Wprowadzanie towarow na obszar celny Wspolnoty i ich wyprowadzanie z tego obszaru jest dozwolone wylacznie droga celna okreslona przez organ celny i zgodnie z jego instrukcjami, chyba ze przepis odrebny stanowi inaczej.

2. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw transportu moze, w drodze rozporzadzenia, wyznaczyc drogi celne, okreslic sposob poruszania sie i przemieszczania towarow po tych drogach, zabezpieczajacy przed usunieciem towarow spod dozoru celnego, oraz ustalic przypadki i warunki, ktore powinny zostac spelnione, aby przewoz towarow oraz ich wprowadzenie i wyprowadzenie moglo odbywac sie poza drogami celnymi, uwzgledniajac przepisy dotyczace ruchu turystycznego, ruchu przygranicznego, obrotu pocztowego lub ruchu o mato istotnym znaczeniu ekonomicznym.

Art. 16. Warunki i tryb tworzenia oraz prowadzenia magazynow czasowego skladowania, o ktorych mowa w art. 185 Rozporzadzenia Wykonawczego, okresli minister wlasciwy do spraw finansow publicznych, w drodze rozporzadzenia, majac na uwadze zapewnienie wlasciwego dozoru celnego i kontroli celnej towarow w nich skladowanych.

Art. 17. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, urzedy celne, w ktorych sa dokonywane czynnosci przewidziane przepisami prawa celnego w zaleznosci od rodzaju towarow lub procedur celnych, ktorymi moga byc obejmowane towary. Rozporzadzenie powinno uwzgledniac mozliwosc sprawowania dozoru celnego i kontroli celnej.

Art. 18. 1. W uzasadnionych przypadkach i na warunkach okreslonych przez organ celny czynnosci przewidziane przepisami prawa celnego moga byc dokonywane w miejscach wyznaczonych lub uznanych przez organ celny.

2. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia:

1) wymogi, jakie ma spelniac miejsce wyznaczone lub uznane przez organ celny;

2) warunki i tryb postepowania przy wyznaczaniu lub uznawaniu oraz znoszeniu przez organ celny tych miejsc;

3) okres, na jaki moga zostac przez organ celny uznane lub wyznaczone te miejsca;

4) przypadki, w ktorych czynnosci przewidziane przepisami prawa celnego moga byc dokonywane w tych miejscach;

5) rodzaj towarow, ktorym moze zostac nadane przeznaczenie celne w tych miejscach. Rozporzadzenie powinno uwzgledniac wlasciwosc urzedow celnych do dokonywania czynnosci okreslonych przepisami prawa celnego w zaleznosci od rodzaju towarow lub procedur celnych, a w zakresie wymogow, jakie musi spelniac miejsce wyznaczone lub uznane - koniecznosc skutecznego sprawowania dozoru celnego.

Art. 19. 1. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, szczegolowe wymogi, jakie powinno spelniac zgloszenie celne, w tym dokonywane z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego, dokumenty, ktore moga byc wykorzystywane w charakterze zgloszenia celnego, oraz dokumenty dolaczane do zgloszenia celnego. W rozporzadzeniu nalezy w szczegolnosci okreslic rodzaje i wzory dokumentow, ktore moga byc wykorzystywane w charakterze zgloszenia celnego, sposob dokonywania zgloszen celnych dokonywanych z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego oraz wymogi dotyczace dokumentow dolaczanych do zgloszenia celnego. Rozporzadzenie powinno uwzgledniac rozne formy dokonywania zgloszenia celnego.

2. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych moze okreslic, w drodze rozporzadzenia, szczegolowy tryb i warunki przedstawiania towarow i dokonywania zgloszen celnych w obrocie pocztowym. Rozporzadzenie powinno uwzgledniac specyfike obrotu pocztowego oraz przepisy wspolnotowego prawa celnego w tym zakresie.

Art. 20. Zgloszenie celne dotyczace towaru niemajacego charakteru handlowego wprowadzanego na obszar celny Wspolnoty lub wyprowadzanego z tego obszaru, dokonywane przez podroznych, powinno byc zlozone najpozniej w chwili przystapienia organu celnego do kontroli celnej.

Art. 21. Organ celny odmawia przyjecia zgloszenia celnego, wskazujac przyczyny odmowy w formie pisemnej, jezeli:

1) zgloszenie nie odpowiada wymogom formalnym, o ktorych mowa w art. 62 Wspolnotowego Kodeksu Celnego;

2) nie sa spelnione warunki do objecia towaru wnioskowana procedura celna lub nadania przeznaczenia celnego;

3) objecie towaru wnioskowana procedura celna lub nadanie przeznaczenia celnego nie moze nastapic z powodu obowiazujacych zakazow lub ograniczen.

Art. 22. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych moze okreslic, w drodze rozporzadzenia, rodzaje towarow, ktorych objecie procedura celna z zastosowaniem procedury uproszczonej zalezy od spelnienia dodatkowych warunkow, oraz rodzaje towarow, ktore nie moga byc obejmowane procedura celna z zastosowaniem procedury uproszczonej. Rozporzadzenie powinno uwzgledniac rodzaje procedur celnych, w ktorych stosuje sie procedure uproszczona, oraz ryzyko zwiazane z obrotem okreslonymi kategoriami towarow.

Art. 23. 1. Zglaszajacy oblicza i wykazuje w zgloszeniu celnym kwote naleznosci przywozowych lub naleznosci wywozowych.

2. Jezeli organ celny stwierdzi, ze zglaszajacy w zgloszeniu celnym zadeklarowal nieprawidlowe dane, mogace miec wplyw na wysokosc kwoty wynikajacej z dlugu celnego lub zastosowana procedure celna, wydaje decyzje, w ktorej okresla kwote wynikajaca z dlugu celnego lub rozstrzyga o nadaniu towarowi wlasciwego przeznaczenia celnego zgodnie z przepisami prawa celnego.

3. W przypadku, o ktorym mowa w ust. 2, organ celny nie wydaje postanowienia o wszczeciu postepowania. Za date wszczecia postepowania przyjmuje sie date przyjecia zgloszenia celnego.

4. Po zwolnieniu towaru organ celny moze, z urzedu lub na wniosek, wydac postanowienie, w ktorym zmienia nieprawidlowe dane zawarte w zgloszeniu celnym, inne niz okreslone w ust. 2. Na postanowienie w sprawie zmiany sluzy zazalenie.

Art. 24. 1. Towary zwolnione przez organ celny powinny zostac podjete w terminie 30 dni od dnia ich zwolnienia.

2. W szczegolnie uzasadnionych przypadkach termin ten moze zostac przedluzony na wniosek osoby zainteresowanej. Na postanowienie w sprawie przedluzenia terminu sluzy zazalenie.

Art. 25. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych moze okreslic, w drodze rozporzadzenia, przypadki, w ktorych organ celny pobiera zabezpieczenie:

1) w zwiazku z prowadzeniem skladu celnego;

2) w zwiazku z korzystaniem z zawieszajacej procedury celnej, w celu zapewnienia pokrycia kwoty wynikajacej z dlugu celnego mogacego powstac w stosunku do towarow objetych ta procedura;

3) w zwiazku z dopuszczeniem do obrotu towarow, ktore podlegaja dozorowi celnemu ze wzgledu na przeznaczenie;

4) w innych przypadkach, gdy przepisy prawa celnego przewiduja mozliwosc pobrania zabezpieczenia.

Rozporzadzenie powinno uwzgledniac, w szczegolnosci, roznice pomiedzy poszczegolnymi typami skladow celnych, rodzaje towarow obejmowanych procedurami celnymi, z uwzglednieniem towarow, ktorymi obrot zwiazany jest z podwyzszonym ryzykiem.

Art. 26. 1. Wolne obszary celne lub sklady wolnoclowe moga byc tworzone na wniosek w celu:

1) ulatwienia miedzynarodowego ruchu tranzytowego towarow, w szczegolnosci w portach morskich, lotniczych, rzecznych lub miejscach przyleglych do przejsc granicznych;

2) rozwoju eksportu i tworzenia nowych miejsc pracy.

2. Wolne obszary celne lub sklady wolnoclowe moga byc tworzone w miejscach niezamieszkanych, ktorych polozenie umozliwi sprawowanie skutecznego dozoru celnego towarow wprowadzanych i wyprowadzanych z wolnego obszaru celnego lub skladu wolnoclowego.

3. Zarzadzajacym wolnym obszarem celnym lub skladem wolnoclowym moze byc jedynie osoba majaca siedzibe we Wspolnocie posiadajaca, z wyjatkiem wolnych obszarow celnych o typie kontroli II w rozumieniu art. 799 lit. b Rozporzadzenia Wykonawczego, prawo wlasnosci lub uzytkowania wieczystego nieruchomosci, na ktorej ma byc ustanowiony wolny obszar celny lub sklad wolnoclowy.

4. Wstep do wolnego obszaru celnego oraz przemieszczanie sie w nim odbywa sie wedlug zasad i na warunkach ustalonych z organem celnym.

5. Wolny obszar celny lub sklad wolnoclowy moze byc zniesiony z urzedu lub na wniosek zarzadzajacego.

6. Zniesienie wolnego obszaru celnego lub skladu wolnoclowego moze nastapic z urzedu, w przypadku gdy:

1) wymagaja tego zobowiazania miedzynarodowe Rzeczypospolitej Polskiej;

2) zarzadzajacy razaco naruszyl przepisy podatkowe lub celne;

3) nie zostala podjeta dzialalnosc gospodarcza:

a) w wolnym obszarze celnym - w terminie 24 miesiecy od dnia jego ustanowienia,

b) w skladzie wolnoclowym - w terminie 12 miesiecy od dnia jego ustanowienia.

Art. 27. 1. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, wzor wniosku o utworzenie lub zmiane powierzchni wolnego obszaru celnego lub skladu wolnoclowego, dokumenty, ktore nalezy do niego dolaczyc, oraz tryb rozpatrzenia wniosku, uwzgledniajac zakres informacji niezbednych do rozstrzygniecia sprawy.

2. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw gospodarki, w drodze rozporzadzenia, ustanawia i znosi wolne obszary celne i sklady wolnoclowe, okresla ich obszar i wyznacza osobe zarzadzajacego, majac na uwadze spelnienie wymogow, o ktorych mowa w art. 26.

Art. 28. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia:

1) sposob powiadamiania organu celnego o rozpoczeciu lub zakonczeniu dzialalnosci w wolnym obszarze celnym lub skladzie wolnoclowym;

2) ogolne warunki i wzory ewidencji prowadzonych w wolnym obszarze celnym lub skladzie wolnoclowym.

W rozporzadzeniu nalezy okreslic w szczegolnosci dokumenty, ktore powinien przedlozyc organowi celnemu przedsiebiorca w przypadku rozpoczecia lub zakonczenia dzialalnosci w wolnym obszarze celnym lub skladzie wolnoclowym.

Art. 29. 1. Organ celny moze wyrazic zgode na zrzeczenie sie towaru na rzecz Skarbu Panstwa bez innych obciazen niz naleznosci przywozowe. Organ celny moze odstapic od tego warunku, jezeli z okolicznosci sprawy wynika, ze przyjecie zrzeczonego towaru nie narazi Skarbu Panstwa na straty.

2. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, szczegolowe warunki i tryb postepowania przy zniszczeniu towaru i zrzeczeniu sie towaru na rzecz Skarbu Panstwa. Rozporzadzenie powinno uwzgledniac, w szczegolnosci, mozliwosc sprawowania dozoru celnego i kontroli celnej oraz powierzenia zniszczenia towaru wyspecjalizowanym jednostkom powolanym do niszczenia okreslonego rodzaju towarow.

Art. 30. 1. Jezeli zgodnie z przepisami Wspolnotowego Kodeksu Celnego organ celny jest obowiazany podjac dzialania zmierzajace do uregulowania sytuacji towaru, moze dokonac jego zajecia.

2. Zajecie towaru moze byc dokonane bez wzgledu na prawa osob trzecich i z pierwszenstwem przed wszystkimi obciazeniami i przywilejami.

3. Zajecie towaru nastepuje w drodze postanowienia, ktore moze byc w kazdym czasie uchylone lub zmienione.

4. Na postanowienie w sprawie zajecia towaru przysluguje zazalenie.

Art. 31. 1. Jezeli umowy miedzynarodowe lub przepisy odrebne zakazuja posiadania, rozpowszechniania lub obrotu towarami albo uzalezniaja ich posiadanie, obrot lub rozpowszechnianie od spelnienia okreslonych wymogow, a wymogi te nie zostaly spelnione, organ celny, w celu uregulowania sytuacji towaru, moze:

1) cofnac towar poza obszar celny Wspolnoty lub na ten obszar,

2) sprzedac towar osobie, ktora zobowiaze sie do dokonania jego powrotnego wywozu albo ktora zapewnia spelnienie tych wymogow w terminie wyznaczonym przez organ celny, jezeli cofniecie towaru nie jest mozliwe,

3) dokonac zniszczenia towaru, jezeli sprzedaz towaru nie jest mozliwa, jest znacznie utrudniona lub nieuzasadniona,

4) wystapic o orzeczenie przepadku towaru na rzecz Skarbu Panstwa, jezeli dokonanie zniszczenia towaru jest nieuzasadnione

- chyba ze umowy miedzynarodowe lub przepisy odrebne przewiduja inny sposob postepowania.

2. O przepadku towaru na rzecz Skarbu Panstwa, na wniosek organu celnego, orzeka sad, stosujac przepisy Kodeksu postepowania cywilnego. Niemoznosc ustalenia osoby, na ktorej ciaza obowiazki wynikajace z przepisow prawa celnego, nie stanowi przeszkody do wystapienia z wnioskiem o orzeczenie przepadku towaru i do orzeczenia tego przepadku.

3. Przepis ust. 2 stosuje sie rowniez, gdy umowy miedzynarodowe lub przepisy odrebne przewiduja przepadek towaru.

4. Koszty cofniecia towaru, sprzedazy, zniszczenia lub likwidacji w inny sposob oraz koszty zwiazane z jego przechowywaniem ponosza solidarnie osoba, na ktorej ciaza obowiazki wynikajace z przepisow prawa celnego, oraz kazda inna osoba, w ktorej posiadaniu znajduje sie towar.

Art. 32. 1. W celu uregulowania sytuacji towarow innych niz bedace przedmiotem zakazow lub ograniczen, organ celny moze:

1) sprzedac towar,

2) dokonac zniszczenia towaru, jezeli sprzedaz towaru nie jest mozliwa, jest znacznie utrudniona lub nieuzasadniona,

3) wystapic o orzeczenie przepadku towaru na rzecz Skarbu Panstwa, jezeli dokonanie zniszczenia towaru jest nieuzasadnione

- chyba ze przepisy prawa celnego stanowia inaczej.

2. W przypadku, o ktorym mowa w ust. 1 pkt 1, cena sprzedazy powinna uwzgledniac ustalona przez organ celny kwote naleznosci przywozowych ciazacych na towarze.

3. W przypadku, o ktorym mowa w ust. 1 pkt 3, stosuje sie przepis art. 31 ust. 2.

4. Koszty sprzedazy towaru, zniszczenia lub likwidacji w inny sposob oraz koszty zwiazane z jego przechowywaniem ponosza solidarnie osoba, na ktorej ciaza obowiazki wynikajace z przepisow prawa celnego, oraz kazda inna osoba, w ktorej posiadaniu znajduje sie towar.

Art. 33. 1. Sprzedaz towaru nastepuje w trybie i na zasadach okreslonych w przepisach o postepowaniu egzekucyjnym w administracji, z uwzglednieniem przepisow niniejszej ustawy.

2. Przepisy dzialu II rozdzialu 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postepowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, z pozn. zm.3)) dotyczace zobowiazanego stosuje sie do osoby, na ktorej ciaza obowiazki wynikajace z przepisow prawa celnego, lub kazdej innej osoby, w ktorej posiadaniu znajduje sie towar.

3. W przypadku gdy zobowiazany jest nieznany, w dokumentach stosowanych przy sprzedazy wskazuje sie ten fakt.

4. Srodki pieniezne uzyskane ze sprzedazy towaru przeznaczone sa na finansowanie wydatkow i naleznosci, w nastepujacej kolejnosci:

1) koszty sprzedazy;

2) koszty przewozu, przeladunku i przechowywania - poniesione przez Skarb Panstwa;

3) kwote naleznosci przywozowych lub wywozowych;

4) kwoty naleznosci obciazajace towar na podstawie przepisow odrebnych.

5. Nadwyzke ze sprzedazy towaru niestanowiacego wlasnosci Skarbu Panstwa, pozostala po pokryciu wydatkow i kwot naleznosci, o ktorych mowa w ust. 4, zwraca sie osobie uprawnionej, jezeli jest znana. Nadwyzka przechodzi na rzecz Skarbu Panstwa, jezeli osoba uprawniona nie zglosi sie po jej odbior w terminie 12 miesiecy od dnia jej zawiadomienia lub od dnia, kiedy stwierdzono brak mozliwosci doreczenia zawiadomienia.

6. Jezeli sprzedaz towaru jest dokonywana pod warunkiem nadania okreslonego przeznaczenia celnego, obowiazki wynikajace z przepisow prawa celnego zwiazane z tym przeznaczeniem powstaja z chwila wydania towarow nabywcy.

Art. 34. Nieodplatne przekazanie towarow, o ktorym mowa w przepisach wskazanych w art. 33 ust. 1, jest mozliwe pod warunkiem, ze podmiot, na rzecz ktorego to przekazanie jest realizowane, wystapi o nadanie towarowi przeznaczenia celnego okreslonego przez organ celny w terminie wyznaczonym przez ten organ. Przepis art. 33 ust. 6 stosuje sie odpowiednio.

Art. 35. 1. W depozycie urzedu celnego przechowuje sie czasowo:

1) towary niewspolnotowe przed uzyskaniem przez nie przeznaczenia celnego badz towary wspolnotowe niedopuszczone do wywozu, jezeli cofniecie towarow odpowiednio poza obszar celny Wspolnoty lub na ten obszar albo ich zlozenie w magazynie czasowego skladowania jest niemozliwe lub utrudnione;

2) towary zajete w celu zabezpieczenia naleznosci przywozowych lub naleznosci wywozowych;

3) inne towary, w przypadkach przewidzianych w przepisach odrebnych.

2. Towary przyjete do przechowania w depozycie moga byc przekazane przez organ celny innej osobie do przechowania pod dozorem celnym.

3. Przechowaniu w depozycie nie podlegaja towary niebezpieczne, szkodliwe dla zdrowia lub srodowiska naturalnego oraz latwo psujace sie.

4. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia:

1) warunki przyjmowania towarow do depozytu i wydawania towarow z depozytu,

2) przypadki, w ktorych organ celny odmowi przyjecia towarow do depozytu,

3) terminy przechowywania towarow w depozycie

- majac na uwadze, w szczegolnosci, rodzaj towarow oraz uproszczenie formalnosci w przyjmowaniu towarow do depozytu.

Rozdzial 3

Zwolnienia celne

Spis tresci

Art. 36. Zwolnienie od naleznosci przywozowych lub naleznosci wywozowych stosuje sie na wniosek zglaszajacego.

Art. 37. 1. Zwolnione od naleznosci przywozowych sa paliwa, smary i inne materialy eksploatacyjne niezbedne do funkcjonowania srodkow transportu, innych niz wymienione w art. 112 ust. 1 lit. a Rozporzadzenia ustanawiajacego wspolnotowy system zwolnien celnych, przewozone w tych srodkach transportu, wykorzystywane do ich napedu lub dzialania instalacji, w ktore sa wyposazone.

2. Towary, o ktorych mowa w ust. 1, nie moga byc wykorzystywane w innych srodkach transportu niz ten, w ktorym zostaly przywiezione, ani nie moga zostac usuniete z tego srodka transportu, chyba ze jest to konieczne ze wzgledu na jego naprawe, oraz nie moga zostac odplatnie lub nieodplatnie odstapione przez osobe korzystajaca ze zwolnienia.

3. W przypadku naruszenia warunku, o ktorym mowa w ust. 2, powstaje dlug celny. Wysokosc dlugu celnego okresla sie wedlug stanu i wartosci celnej towaru w dniu naruszenia warunku i wedlug stawek celnych obowiazujacych w tym dniu. Jezeli nie mozna ustalic daty odstapienia towaru, art. 214 Wspolnotowego Kodeksu Celnego stosuje sie odpowiednio.

Art. 38. 1. Zwolnione od naleznosci przywozowych sa srodki spozywcze oraz zapasy pokladowe przywozone w innych niz wymienione w art. 112 ust. 1 lit. a Rozporzadzenia ustanawiajacego wspolnotowy system zwolnien celnych srodkach transportu, uzytkowanych w celach zarobkowych, przeznaczone do konsumpcji lub jednorazowego zuzycia przez zaloge lub pasazerow w tych srodkach transportu w czasie rejsu lub podrozy, jezeli tego rodzaju usluga jest normalna praktyka.

2. W przypadku sprzedazy podroznym towarow, o ktorych mowa w ust. 1, opakowania towarow musza byc oznaczone w sposob umozliwiajacy ich identyfikacje poza srodkiem transportu.

3. Zwolnien, o ktorych mowa w ust. 1, nie stosuje sie do alkoholu i napojow alkoholowych z pozycji 2208 Taryfy celnej oraz tytoniu i wyrobow tytoniowych przewozonych w wagonach restauracyjnych kolejowych srodkow transportu.

Art. 39. Zwolnione od naleznosci przywozowych sa paliwa, o ktorych mowa w art. 112 ust. 1 lit. a Rozporzadzenia ustanawiajacego wspolnotowy system zwolnien celnych, w ilosci nieprzekraczajacej:

1) 600 litrow, w przypadku paliwa przewozonego w standardowym zbiorniku handlowego pojazdu samochodowego sluzacego do odplatnego lub nieodplatnego przewozu wiecej niz dziewieciu osob wlacznie z kierowca,

2) 200 litrow, w przypadku paliwa przewozonego w standardowym zbiorniku handlowego pojazdu samochodowego innego niz wymieniony w pkt 1,

3) 200 litrow paliwa przewozonego w standardowym zbiorniku pojemnika specjalnego przeznaczenia

chyba ze umowy miedzynarodowe stanowia inaczej.

Art. 40. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, ograniczenia wartosci lub ilosci zwolnionych od naleznosci przywozowych towarow przywozonych przez osoby, o ktorych mowa w art. 47 zdanie drugie i art. 49 ust. 1 Rozporzadzenia ustanawiajacego wspolnotowy system zwolnien celnych, majac na uwadze, w szczegolnosci, zapobiezenie nadmiernemu przywozowi niektorych towarow objetych podatkiem akcyzowym na obszar celny Wspolnoty.

Art. 41. Na zasadzie wzajemnosci i pod warunkiem nieodstepowania towarow przez okres 3 lat od dnia dopuszczenia do obrotu osobom innym niz wymienione w tym artykule zwolnione od naleznosci przywozowych, zgodnie z postanowieniami Konwencji wiedenskiej o stosunkach dyplomatycznych, sporzadzonej w Wiedniu dnia 18 kwietnia 1961 r. (Dz. U. z 1965 r. Nr 37, poz. 232), Konwencji wiedenskiej o stosunkach konsularnych, sporzadzonej w Wiedniu dnia 24 kwietnia 1963 r. (Dz. U. z 1982 r. Nr 13, poz. 98), oraz Konwencji o misjach specjalnych, otwartej do podpisu w Nowym Jorku dnia 16 grudnia 1969 r. (Dz. U. z 1985 r. Nr 48, poz. 245), sa towary przeznaczone do uzytku:

1) urzedowego obcych przedstawicielstw dyplomatycznych, urzedow konsularnych oraz misji specjalnych w Rzeczypospolitej Polskiej, a takze organizacji miedzynarodowych majacych siedzibe lub placowke w Rzeczypospolitej Polskiej;

2) osobistego uwierzytelnionych w Rzeczypospolitej Polskiej szefow przedstawicielstw dyplomatycznych panstw obcych, osob nalezacych do personelu dyplomatycznego tych przedstawicielstw i misji specjalnych, osob nalezacych do personelu organizacji miedzynarodowych oraz innych osob korzystajacych z przywilejow i immunitetow na podstawie ustaw, umow lub powszechnie uznanych zwyczajow miedzynarodowych, jak rowniez pozostajacych z nimi we wspolnocie domowej czlonkow ich rodzin;

3) osobistego urzednikow konsularnych panstw obcych oraz pozostajacych z nimi we wspolnocie domowej czlonkow ich rodzin;

4) osobistego osob niekorzystajacych z immunitetow, a nalezacych do cudzoziemskiego personelu przedstawicielstw dyplomatycznych, urzedow konsularnych oraz misji specjalnych w Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 42. Zwolnione od naleznosci przywozowych sa towary przywozone w zakresie przewidzianym w Umowie miedzy Panstwami-Stronami Traktatu Polnocnoatlantyckiego dotyczacej statusu ich sil zbrojnych, sporzadzonej w Londynie dnia 19 czerwca 1951 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 21, poz. 257).

Art. 43. Minister wlasciwy do spraw szkolnictwa wyzszego w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw nauki, ministrem wlasciwym do spraw oswiaty i wychowania, ministrem wlasciwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego oraz ministrem wlasciwym do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, wykaz jednostek i organizacji uprawnionych do korzystania ze zwolnienia od naleznosci przywozowych, o ktorych mowa w art. 51 tiret drugie Rozporzadzenia ustanawiajacego wspolnotowy system zwolnien celnych, majac na uwadze rodzaj dzialalnosci prowadzonej przez te jednostki i organizacje.

Art. 44. Minister wlasciwy do spraw nauki w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw szkolnictwa wyzszego, ministrem wlasciwym do spraw oswiaty i wychowania oraz ministrem wlasciwym do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, wykaz prywatnych instytucji, ktorych podstawowa dzialalnoscia jest nauczanie lub prowadzenie badan naukowych, uprawnionych do korzystania ze zwolnienia od naleznosci przywozowych, o ktorych mowa w art. 52 ust. 2 tiret drugie Rozporzadzenia ustanawiajacego wspolnotowy system zwolnien celnych, majac na uwadze rodzaj dzialalnosci prowadzonej przez te instytucje.

Art. 45. Minister wlasciwy do spraw nauki w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw rolnictwa, ministrem wlasciwym do spraw szkolnictwa wyzszego oraz ministrem wlasciwym do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, wykaz prywatnych instytucji, ktorych podstawowa dzialalnoscia jest nauczanie lub prowadzenie badan naukowych, uprawnionych do korzystania ze zwolnienia od naleznosci przywozowych, o ktorych mowa w art. 60 ust. 2 tiret drugie Rozporzadzenia ustanawiajacego wspolnotowy system zwolnien celnych, majac na uwadze rodzaj dzialalnosci prowadzonej przez te instytucje.

Art. 46. Minister wlasciwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw nauki, ministrem wlasciwym do spraw szkolnictwa wyzszego oraz ministrem wlasciwym do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, wykaz instytucji i laboratoriow uprawnionych do korzystania ze zwolnienia od naleznosci przywozowych, o ktorych mowa w art. 62 lit. a Rozporzadzenia ustanawiajacego wspolnotowy system zwolnien celnych, majac na uwadze rodzaj dzialalnosci prowadzonej przez te instytucje i laboratoria.

Art. 47. Minister wlasciwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw nauki, ministrem wlasciwym do spraw szkolnictwa wyzszego oraz ministrem wlasciwym do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, wykaz szpitali i innych jednostek sluzby zdrowia oraz medycznych instytutow badawczych uprawnionych do korzystania ze zwolnienia od naleznosci przywozowych, o ktorych mowa w art. 63a ust. 1 Rozporzadzenia ustanawiajacego wspolnotowy system zwolnien celnych. W wykazie moga byc umieszczone tylko jednostki, ktore gwarantuja wykorzystanie zwolnionych od naleznosci przywozowych towarow zgodnie z przeznaczeniem.

Art. 48. Minister wlasciwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw gospodarki oraz ministrem wlasciwym do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, wykaz instytucji powolanych do kontroli jakosci surowcow uzywanych do produkcji produktow leczniczych, uprawnionych do korzystania ze zwolnienia od naleznosci przywozowych, o ktorych mowa w art. 63c Rozporzadzenia ustanawiajacego wspolnotowy system zwolnien celnych. W wykazie moga byc umieszczone tylko instytucje, ktore wykorzystuja substancje posiadajace atest Swiatowej Organizacji Zdrowia w celu kontroli jakosci surowcow uzywanych do produkcji produktow leczniczych oraz gwarantuja wykorzystanie zwolnionych od naleznosci przywozowych towarow zgodnie z przeznaczeniem.

Art. 49. Minister wlasciwy do spraw zabezpieczenia spolecznego w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw zdrowia, ministrem wlasciwym do spraw gospodarki oraz ministrem wlasciwym do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, warunki, jakie musza spelniac instytucje i organizacje, o ktorych mowa w art. 65 ust. 1 Rozporzadzenia ustanawiajacego wspolnotowy system zwolnien celnych.

Art. 50. Minister wlasciwy do spraw zabezpieczenia spolecznego w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw zdrowia, ministrem wlasciwym do spraw gospodarki oraz ministrem wlasciwym do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, warunki, jakie musza spelniac instytucje i organizacje, o ktorych mowa w art. 71 tiret drugie oraz w art. 72 ust. 1 tiret drugie Rozporzadzenia ustanawiajacego wspolnotowy system zwolnien celnych.

Rozdzial 4

Dlug celny

Spis tresci

Art. 51. Organ celny, w drodze decyzji, okresla kwote naleznosci wynikajaca z dlugu celnego powstalego na podstawie art. 202-205, art. 210, art. 211 i art. 216 Wspolnotowego Kodeksu Celnego, a takze niezaksiegowana kwote naleznosci wynikajaca z dlugu celnego, gdy istnieja podstawy do jej zaksiegowania retrospektywnego na podstawie art. 220 Wspolnotowego Kodeksu Celnego.

Art. 52. 1. Gwarantem, o ktorym mowa w art. 195 Wspolnotowego Kodeksu Celnego, uprawnionym do udzielania gwarancji skladanych jako zabezpieczenie pokrycia kwot wynikajacych z dlugow celnych, moze byc jedynie osoba majaca siedzibe we Wspolnocie i prowadzaca dzialalnosc bankowa lub ubezpieczeniowa na obszarze stosowania niniejszej ustawy, ujeta w wykazie gwarantow.

2. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, wykaz gwarantow, majac na uwadze koniecznosc zapewnienia realizacji zobowiazan wynikajacych z zabezpieczenia kwoty dlugu celnego.

Art. 53. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia:

1) sposob zlozenia zabezpieczenia w formie depozytu w gotowce,

2) dokumenty uwazane za rownowazne z depozytem w gotowce, majace wartosc platnicza, ktore moga byc przyjmowane przez organy celne,

3) sposob potwierdzenia przez organ celny zlozenia zabezpieczenia

- majac na uwadze, w szczegolnosci, jednolitosc postepowania w tym zakresie, a takze uwzgledniajac potrzeby gospodarcze przedsiebiorcow.

Art. 54. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych moze okreslic, w drodze rozporzadzenia, inne formy zabezpieczenia niz te, o ktorych mowa w art. 193 Wspolnotowego Kodeksu Celnego, oraz przypadki i warunki korzystania z tych form zabezpieczenia, biorac pod uwage formy zabezpieczenia okreslone w art. 857 Rozporzadzenia Wykonawczego oraz zapewnienie skutecznosci realizacji obowiazkow wynikajacych z przepisow prawa celnego.

Art. 55. Organ celny nie ksieguje i nie pobiera kwoty naleznosci przywozowych:

1) jezeli suma kwot tych naleznosci i naleznosci podatkowych z tytulu importu towarow nie przekracza:

a) w ruchu podroznych - rownowartosci kwoty 1 euro,

b) w pozostalych przypadkach - rownowartosci kwoty 3 euro;

2) jezeli uplynal termin na powiadomienie dluznika o kwocie naleznosci.

Art. 56. W przypadku, o ktorym mowa w art. 221 ust. 4 Wspolnotowego Kodeksu Celnego, powiadomienie dluznika o kwocie naleznosci nie moze nastapic po uplywie 5 lat, liczac od dnia powstania dlugu celnego. Art. 221 ust. 3 zdanie drugie Wspolnotowego Kodeksu Celnego stosuje sie odpowiednio.

Art. 57. Za termin dokonania zaplaty kwoty naleznosci uwaza sie:

1) przy zaplacie gotowka - dzien wplacenia kwoty naleznosci w kasie urzedu celnego lub na rachunek organu celnego w banku, w placowce pocztowej, w spoldzielczej kasie oszczednosciowo-kredytowej;

2) w obrocie bezgotowkowym - dzien obciazenia rachunku bankowego dluznika lub rachunku dluznika w spoldzielczej kasie oszczednosciowo-kredytowej na podstawie polecenia przelewu.

Art. 58. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, wyrazona w euro rownowartosc kwoty, powyzej ktorej naleznosci uiszcza sie w formie bezgotowkowej. Rozporzadzenie powinno uwzgledniac zachowanie bezpieczenstwa w obrocie pienieznym.

Art. 59. 1. Organ celny wydaje pozwolenie na odroczenie terminu platnosci naleznosci osobom, ktore spelniaja nastepujace warunki:

1) nie popelnily powaznego lub powtornego naruszenia przepisow prawa celnego;

2) daja gwarancje nalezytego wykonania obowiazkow wynikajacych z przepisow prawa celnego.

2. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia:

1) szczegolowe warunki i tryb postepowania przy udzielaniu pozwolen na odroczenie terminu platnosci naleznosci,

2) szczegolowe warunki i tryb postepowania przy stosowaniu odroczenia

- biorac pod uwage zapewnienie jednolitosci postepowania oraz ulatwienie w dokonywaniu formalnosci przed organami celnymi.

3. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych moze okreslic, w drodze rozporzadzenia, przypadki, w ktorych ze wzgledu na rodzaj towaru nie udziela sie pozwolenia na odroczenie terminu platnosci naleznosci. Wskazujac przypadki, w ktorych nie udziela sie pozwolenia, nalezy uwzglednic ryzyko zwiazane z obrotem okreslonymi kategoriami towarow.

Art. 60. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych moze okreslic, w drodze rozporzadzenia, rodzaje ulatwien platniczych innych niz odroczenie platnosci kwoty naleznosci, warunki ich udzielania, wzor wniosku o udzielenie ulatwienia oraz dokumenty, ktore nalezy do niego dolaczyc, uwzgledniajac wysokosc odsetek, o ktorych mowa w art. 229 lit. b Wspolnotowego Kodeksu Celnego.

Art. 61. 1. Jezeli nie zostalo zlozone zabezpieczenie albo gdyby kwota zlozonego zabezpieczenia nie pokryla kwoty wynikajacej z dlugu celnego, kwota naleznosci moze byc zabezpieczona na majatku dluznika przed terminem platnosci, jezeli zachodzi uzasadniona obawa, ze nie zostanie ona uiszczona.

2. Zabezpieczenia mozna dokonac rowniez:

1) przed zaksiegowaniem kwoty naleznosci;

2) w toku postepowania celnego lub kontroli celnej, przed wydaniem decyzji okreslajacej kwote naleznosci wynikajaca z dlugu celnego.

3. Zabezpieczenie nastepuje w drodze decyzji. W przypadku, o ktorym mowa w ust. 2, organ celny okresla w decyzji o zabezpieczeniu przyblizona kwote naleznosci w oparciu o dane dotyczace podstawy ustalenia wysokosci tej kwoty.

4. Na podstawie decyzji o zabezpieczeniu nastepuje tymczasowe zajecie majatku do czasu wydania zarzadzenia zabezpieczenia na podstawie przepisow ustawy o postepowaniu egzekucyjnym w administracji.

5. W postepowaniu zabezpieczajacym nie stosuje sie przepisow art. 165 § 2 i art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, z pozn. zm.4)).

Art. 62. 1. Zabezpieczenie, o ktorym mowa w art. 61, nastepuje w trybie okreslonym w przepisach o postepowaniu egzekucyjnym w administracji.

2. Tymczasowe zajecie, o ktorym mowa w art. 61 ust. 4, jest skuteczne pod warunkiem wydania zarzadzenia zabezpieczenia w terminie 3 dni od dnia wydania decyzji o zabezpieczeniu.

Art. 63. 1. Decyzja o zabezpieczeniu, o ktorej mowa w art. 61, wygasa po uplywie 10 dni od dnia powiadomienia dluznika o wysokosci zaksiegowanej kwoty naleznosci.

2. Wygasniecie decyzji o zabezpieczeniu nie narusza zarzadzenia zabezpieczenia wydanego na podstawie przepisow o postepowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 64. 1. Jezeli nie zostalo zlozone zabezpieczenie albo gdyby kwota zlozonego zabezpieczenia nie pokryta dlugu celnego, towar, na ktorym ciaza naleznosci, moze byc przez organ celny zajety w celu zabezpieczenia kwoty naleznosci, do czasu ich uiszczenia. W tym przypadku stosuje sie przepisy art. 30 ust. 2-4.

2. Jezeli nie zostanie uiszczona kwota naleznosci za towar, o ktorym mowa w ust. 1, moze on zostac sprzedany przez organ celny w celu pokrycia ciazacej na nim kwoty naleznosci. Przepis art. 33 stosuje sie odpowiednio.

Art. 65. 1. Termin, o ktorym mowa w art. 222 ust. 1 lit. a Wspolnotowego Kodeksu Celnego, wynosi 10 dni.

2. Jezeli kwota naleznosci nie zostala uiszczona w terminie, organ celny pokrywa ja ze zlozonego zabezpieczenia.

3. Od kwot naleznosci nieuiszczonych w terminie pobiera sie odsetki.

4. W przypadku powstania dlugu celnego na podstawie art. 202-205 oraz art. 210 i art. 211 Wspolnotowego Kodeksu Celnego pobiera sie odsetki liczone od dnia jego powstania.

5. Organ celny pobiera odsetki w przypadku, gdy kwota wynikajaca z dlugu celnego zostala zaksiegowana na podstawie nieprawidlowych lub niekompletnych danych podanych przez zglaszajacego w zgloszeniu celnym, z wyjatkiem, gdy dluznik udowodni, ze podanie nieprawidlowych lub niekompletnych danych spowodowane bylo okolicznosciami niewynikajacymi z jego zaniedbania lub swiadomego dzialania. Odsetki pobierane sa od dnia powstania dlugu celnego od kwoty stanowiacej roznice pomiedzy kwota nalezna a kwota pobrana.

6. Odsetki, o ktorych mowa w ust. 3-5, pobiera sie wedlug zasad i w wysokosci okreslonej w odrebnych przepisach, dotyczacych pobierania odsetek za zwloke od naleznosci podatkowych.

7. Kwot naleznosci mozna dochodzic w terminie 5 lat, liczac od dnia, w ktorym zostaly zaksiegowane.

8. Bieg przedawnienia terminu, o ktorym mowa w ust. 7, zostaje przerwany wskutek zastosowania srodka egzekucyjnego, o ktorym dluznik zostal zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia nastepujacego po dniu, w ktorym zakonczono postepowanie egzekucyjne.

9. Kolejne wszczecie postepowania egzekucyjnego nie przerywa biegu terminu przedawnienia.

10. Bieg przedawnienia terminu, o ktorym mowa w ust. 7, zostaje zawieszony z dniem:

1) wszczecia postepowania karnego lub postepowania w sprawie o przestepstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe;

2) wniesienia skargi do sadu administracyjnego.

11. Termin przedawnienia biegnie dalej od dnia nastepujacego po dniu:

1) prawomocnego zakonczenia postepowania karnego lub postepowania w sprawie o przestepstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe;

2) doreczenia organowi celnemu prawomocnego orzeczenia sadu administracyjnego.

Art. 66. 1. Do odpowiedzialnosci z tytulu dlugu celnego oraz odsetek, o ktorych mowa w art. 65 ust. 3-5, stosuje sie odpowiednio przepisy art. 29 oraz rozdzialow 14 i 15 dzialu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

2. W zakresie wykonania obowiazkow o charakterze pienieznym lub niepienieznym, wynikajacych z przepisow prawa celnego, organy celne stosuja przepisy o postepowaniu egzekucyjnym w administracji, chyba ze przepisy prawa celnego stanowia inaczej.

Art. 67. 1. Od zwracanych naleznosci organ celny placi odsetki, gdy niewlasciwe ustalenie kwoty naleznosci bylo wynikiem bledu organu celnego, a dluznik w zaden sposob nie przyczynil sie do powstania tego bledu. W takim przypadku odsetki oblicza sie od dnia zaplaty naleznosci podlegajacych zwrotowi oraz wedlug zasad i w wysokosci okreslonej w odrebnych przepisach, dotyczacych pobierania odsetek za zwloke od naleznosci podatkowych.

2. W przypadku gdy decyzja o zwrocie naleznosci nie zostanie wykonana w terminie 3 miesiecy od dnia jej wydania, odsetki, ktore podlegaja wyplacie, sa obliczane od dnia nastepujacego po dniu uplywu tego terminu oraz wedlug zasad i w wysokosci okreslonej w odrebnych przepisach, dotyczacych pobierania odsetek za zwloke od naleznosci podatkowych.

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje sie w przypadku, gdy wyplata odsetek nastepuje na podstawie ust. 1.

Art. 68. Kwota naleznosci podlegajacych zwrotowi moze zostac zaliczona na zalegle lub biezace zobowiazania dluznika wobec organu celnego.

Rozdzial 5

Wlasciwosc organow celnych

Spis tresci

Art. 69. 1. W postepowaniu celnym organami wlasciwymi sa:

1) naczelnik urzedu celnego - jako organ pierwszej instancji;

2) dyrektor izby celnej - jako:

a) organ odwolawczy od decyzji naczelnika urzedu celnego,

b) organ pierwszej instancji w sprawach okreslonych w przepisach prawa celnego oraz przepisach odrebnych,

c) organ odwolawczy od decyzji wydanych przez ten organ w pierwszej instancji, chyba ze przepis szczegolny stanowi inaczej;

3) minister wlasciwy do spraw finansow publicznych - jako:

a) organ pierwszej instancji w sprawach stwierdzenia z urzedu niewaznosci decyzji ostatecznej dyrektora izby celnej,

b) organ odwolawczy od decyzji wydanych przez ten organ w pierwszej instancji oraz decyzji, o ktorych mowa w art. 70 ust. 2 pkt 2.

2. Organami wyzszego stopnia sa organy odwolawcze.

Art. 70. 1. Dyrektor izby celnej jest wlasciwy w sprawach, o ktorych mowa w:

1) art. 76, art. 94 ust. 2 lit. b i ust. 4, art. 100, art. 167 ust. 3, art. 172 ust. 2 i 3, art. 191, art. 224 i art. 229 Wspolnotowego Kodeksu Celnego;

2) art. 292 ust. 5, art. 313b, art. 324a, art. 324d, art. 324e, art. 372 ust. 1 lit. a, e, f i h, art. 403 ust. 1, art. 500 i art. 804 Rozporzadzenia Wykonawczego;

3) art. 18, art. 31 ust. 1 pkt 2 i 3, art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 34, art. 64 ust. 2 i art. 65 ust. 2 ustawy.

2. Dyrektor lub dyrektorzy izb celnych wyznaczeni przez ministra wlasciwego do spraw finansow publicznych sa wlasciwi w sprawach dotyczacych:

1) pozwolen na korzystanie z procedury TIR;

2) wiazacej informacji taryfowej i wiazacej informacji o pochodzeniu towaru;

3) prowadzenia listy agentow celnych oraz wydawania decyzji w sprawach wpisu osoby na liste agentow celnych, skreslenia osoby z listy agentow celnych i zawieszenia w dzialalnosci agenta celnego;

4) wydawania decyzji w sprawach ochrony praw wlasnosci intelektualnej.

3. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych, w drodze rozporzadzenia, wyznaczy dyrektora lub dyrektorow izb celnych wlasciwych do prowadzenia spraw, o ktorych mowa w ust. 2. Rozporzadzenie powinno szczegolowo okreslac zakres spraw, ktore moze prowadzic wyznaczony dyrektor izby celnej, uwzgledniajac potrzebe sprawnego wykonywania zadan oraz jednolitosci postepowania.

4. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych, w drodze rozporzadzenia, moze wyznaczyc dyrektora lub dyrektorow izb celnych wlasciwych do prowadzenia spraw innych niz okreslone w ust. 2. Rozporzadzenie powinno szczegolowo okreslac zakres spraw, ktore moze prowadzic wyznaczony dyrektor izby celnej, uwzgledniajac potrzebe sprawnego wykonywania zadan oraz jednolitosci postepowania.

Art. 71. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, wlasciwosc miejscowa organow celnych, majac na uwadze, w szczegolnosci, zakres zadan wykonywanych przez te organy, a takze rodzaje procedur celnych, ktorymi moga byc obejmowane towary. Rozporzadzenie powinno uwzgledniac mozliwosc sprawowania dozoru celnego i kontroli celnej, a takze gospodarcze potrzeby przedsiebiorcow.

Art. 72. W przypadku sporu o wlasciwosc miejscowa i rzeczowa, przepisy art. 19 i 20 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa stosuje sie odpowiednio.

Rozdzial 6

Postepowanie w sprawach celnych

Spis tresci

Art. 73. 1. Do postepowania w sprawach celnych stosuje sie odpowiednio przepisy art. 12 oraz dzialu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z uwzglednieniem zmian wynikajacych z przepisow prawa celnego.

2. Do wydawania zaswiadczen stosuje sie odpowiednio przepisy dzialu Vllla ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Art. 74. W zakresie praw i obowiazkow nastepcow prawnych i podmiotow przeksztalconych stosuje sie odpowiednio przepisy rozdzialu 14 dzialu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Art. 75. Z zastrzezeniem art. 78, przedstawicielem moze byc kazda osoba, o ktorej mowa w art. 4 pkt 1 Wspolnotowego Kodeksu Celnego. Przedstawicielem moze byc, w szczegolnosci, agencja celna, spedytor, przewoznik.

Art. 76. Czynnosci dokonane przez przedstawiciela w granicach upowaznienia pociagaja za soba skutki bezposrednio dla osoby, ktora go ustanowila.

Art. 77. Przedstawiciel moze udzielic dalszego upowaznienia do wykonania okreslonych czynnosci, za zgoda osoby udzielajacej upowaznienia.

Art. 78. 1. Zgloszenia celnego jako przedstawiciel bezposredni osoby zainteresowanej moze dokonac wylacznie osoba, o ktorej mowa w art. 4 pkt 1 Wspolnotowego Kodeksu Celnego, jezeli jest agentem celnym lub jezeli w jej imieniu czynnosci przed organem celnym dokonuje upowazniony pracownik wpisany na liste agentow celnych.

2. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, jezeli zgloszenie celne:

1) dotyczy towarow niemajacych charakteru handlowego;

2) jest dokonywane w imieniu osoby zainteresowanej przez jej pracownika;

3) jest dokonywane w ramach obrotu pocztowego.

Art. 79. Agentem celnym jest osoba wpisana na liste agentow celnych.

Art. 80. 1. Na liste agentow celnych wpisuje sie osobe fizyczna, jezeli spelnia nastepujace warunki:

1) posiada miejsce zamieszkania we Wspolnocie;

2) ma pelna zdolnosc do czynnosci prawnych;

3) korzysta z pelni praw publicznych;

4) posiada co najmniej srednie wyksztalcenie;

5) nie zostala skazana prawomocnym wyrokiem za przestepstwo przeciwko wiarygodnosci dokumentow, mieniu, obrotowi pieniedzmi i papierami wartosciowymi, przestepstwo gospodarcze lub za przestepstwo skarbowe;

6) swoim postepowaniem daje rekojmie prawidlowego wykonywania czynnosci agenta celnego;

7) zlozyla z wynikiem pozytywnym egzamin na agenta celnego przed komisja egzaminacyjna, powolywana przez ministra wlasciwego do spraw finansow publicznych, lub otrzymala decyzje o uznaniu kwalifikacji do wykonywania zawodu agenta celnego wydana na podstawie przepisow odrebnych;

8) wystapila z wnioskiem o wpis na liste agentow celnych, nie pozniej niz w okresie 2 lat od dnia spelnienia warunku okreslonego w pkt 7.

2. Z listy agentow celnych skresla sie osobe w przypadku:

1) gdy zostal naruszony jeden z warunkow, o ktorych mowa w ust. 1;

2) niewykonywania czynnosci agenta celnego przez okres co najmniej pieciu lat;

3) jej smierci.

3. Dzialalnosc agenta celnego moze zostac zawieszona na czas toczacego sie przeciwko osobie agenta postepowania w sprawach, o ktorych mowa w ust. 1 pkt 5.

4. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych oglasza liste agentow celnych w Dzienniku Urzedowym Ministra Finansow.

Art. 81. 1. Osoba przystepujaca do egzaminu, o ktorym mowa w art. 80 ust. 1 pkt 7, wnosi oplate egzaminacyjna.

2. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia:

1) tryb przeprowadzania egzaminu kwalifikacyjnego osob ubiegajacych sie o uprawnienie do wykonywania czynnosci agenta celnego oraz sposob powolywania komisji egzaminacyjnej, kwalifikacje czlonkow komisji, zakres i sposob przeprowadzania egzaminu, a takze wysokosc oplat egzaminacyjnych przeznaczonych na pokrycie dzialalnosci i wynagrodzenia jej czlonkow,

2) sposob prowadzenia i tryb dokonywania wpisu na liste agentow celnych

- majac na uwadze, w szczegolnosci, koniecznosc zapewnienia prawidlowego przebiegu egzaminu, sprawdzenia wiedzy niezbednej do wykonywania czynnosci agenta celnego oraz sprawnego i jednolitego postepowania przy dokonywaniu wpisu.

Art. 82. 1. W przypadku niemoznosci ustalenia osoby, na ktorej ciaza obowiazki wynikajace z przepisow prawa celnego, organ celny moze podejmowac wszelkie niezbedne dzialania w celu uregulowania sytuacji towaru, w tym takze wszczac i prowadzic postepowanie oraz wydawac decyzje w stosunku do osoby nieznanej.

2. W przypadku, o ktorym mowa w ust. 1, decyzja jest wydawana bez oznaczania strony.

Art. 83. Pisma skierowane do osob nieznanych z miejsca pobytu lub adresu oraz decyzje, o ktorych mowa w art. 82, wywiesza sie na okres 14 dni w siedzibie organu celnego prowadzacego postepowanie. Pisma oraz decyzje uwaza sie za doreczone po uplywie tego terminu.

Art. 84. 1. Osoba, ktora nie posiada miejsca zamieszkania lub siedziby na terytorium kraju, jest obowiazana, na zadanie organu celnego i w terminie przez niego wskazanym, do ustanowienia w kraju pelnomocnika do spraw doreczen. Ustanowienie pelnomocnika jest skuteczne takze w postepowaniu, o ktorym mowa w art. 31 ust. 2.

2. W przypadku niedopelnienia obowiazku, o ktorym mowa w ust. 1, stosuje sie odpowiednio art. 83.

3. Organ celny poucza osobe, o ktorej mowa w ust. 1, o skutkach nieustanowienia pelnomocnika do spraw doreczen, sporzadzajac z tej czynnosci pisemny protokol.

Art. 85. Organ celny moze wszczac postepowanie z urzedu w sprawach dotyczacych towaru przywozonego z terytorium panstwa trzeciego lub do niego wywozonego w obrocie pocztowym.

Art. 86. 1. Organ celny moze przyjac jako dowod w postepowaniu dokumenty sporzadzone przez organy celne panstwa obcego lub inne uprawnione podmioty panstwa obcego.

2. Organ celny moze zadac od strony postepowania:

1) urzedowego tlumaczenia na jezyk polski dokumentow sporzadzonych w jezyku obcym;

2) przedlozenia dokumentow zagranicznych zalegalizowanych przez wlasciwe organy polskie dzialajace w kraju albo polskie przedstawicielstwa dyplomatyczne lub urzedy konsularne.

Art. 87. 1. Organ celny moze zawiesic postepowanie w przypadku, gdy w jego toku wystapil z wnioskiem o pomoc prawna do organu celnego panstwa obcego lub innego uprawnionego podmiotu panstwa obcego.

2. Na postanowienie w sprawie zawieszenia postepowania sluzy zazalenie.

Art. 88. Prowadzenie postepowania w sprawie o przestepstwo skarbowe, wykroczenie skarbowe lub postepowania karnego nie stanowi przeszkody do prowadzenia postepowania w sprawie celnej.

Art. 89. 1. Jezeli przepis prawa nie wymaga urzedowego potwierdzenia okreslonych faktow lub stanu prawnego w drodze zaswiadczenia, organ celny przyjmuje od strony, na jej wniosek, oswiadczenie zlozone pod rygorem odpowiedzialnosci karnej za zlozenie falszywego oswiadczenia.

2. Przed przyjeciem oswiadczenia organ celny uprzedza strone o odpowiedzialnosci karnej za zlozenie falszywego oswiadczenia.

Art. 90. Organ celny moze, w drodze postanowienia, polaczyc toczace sie przed nim oddzielne sprawy, w celu ich lacznego rozpoznania lub takze rozstrzygniecia, jezeli dotycza tej samej osoby i sa ze soba w zwiazku.

Art. 91. Badania lub analizy towaru moga byc wykonywane przez laboratoria celne lub inne laboratoria, akredytowane zgodnie z odrebnymi przepisami, a takze przez instytuty naukowe i badawcze dysponujace wyposazeniem niezbednym dla danego rodzaju badan.

Art. 92. 1. Organ celny pobiera oplaty z tytulu przeprowadzonych badan lub analiz towarow, w przypadku gdy:

1) badanie lub analiza zostana przeprowadzone na zadanie osoby;

2) rozpatrzenie wniosku o wydanie wiazacej informacji taryfowej lub wiazacej informacji o pochodzeniu towaru wymaga przeprowadzenia badania lub analizy;

3) osoba bedaca do tego zobowiazana nie podala danych dotyczacych rodzaju, wartosci, wlasciwosci towaru lub innych informacji niezbednych do wydania rozstrzygniecia i pomimo wezwania nie uzupelnila tych danych w wyznaczonym przez organ celny terminie;

4) podane przez osobe dane dotyczace towarow byly nieprawdziwe lub nieprawidlowe.

2. Osoba, na wezwanie organu celnego, obowiazana jest do uiszczenia zaliczki w okreslonej wysokosci na pokrycie oplat za badania lub analizy, o ktorych mowa w ust. 1 pkt 1 i 2. W przypadku nieuiszczenia zaliczki w wyznaczonym terminie organ celny wydaje postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.

3. Kwota oplat i termin jej uiszczenia sa ustalane przez organ celny, w drodze postanowienia, na ktore przysluguje zazalenie. Kwota oplat powinna odpowiadac rzeczywistym wydatkom poniesionym z tytulu przeprowadzonych badan lub analiz.

4. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych moze okreslic, w drodze rozporzadzenia, ryczaltowe stawki oplat za badania lub analizy przeprowadzane przez laboratoria celne. Okreslajac stawki oplat, nalezy uwzglednic rodzaj przeprowadzanych badan lub analiz, stopien ich skomplikowania i pracochlonnosc.

Art. 93. 1. Organ celny pobiera oplaty, stanowiace dochody budzetu panstwa, za:

1) przechowanie towarow w depozycie lub w magazynie czasowego skladowania prowadzonym przez organ celny;

2) wykonywanie na wniosek osoby zainteresowanej czynnosci przewidzianych w przepisach prawa celnego w miejscu innym niz urzad celny lub poza czasem pracy urzedu celnego.

2. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, stawki oplat, o ktorych mowa w ust. 1, uwzgledniajac charakter czynnosci, za ktore oplaty te sa pobierane.

Art. 94. (uchylony)

Art. 95. Pozwolenia wydawane na podstawie przepisow prawa celnego nie podlegaja oplacie skarbowej oraz innym oplatom o charakterze publicznoprawnym.

Rozdzial 7

Zasady postepowania z towarami objetymi Wspolna Polityka Rolna

Spis tresci

Art. 96. 1. W zakresie przewidzianym dla organow celnych postepowanie z towarami objetymi Wspolna Polityka Rolna obejmuje czynnosci zwiazane z przywozem towarow na obszar celny Wspolnoty i wywozem towarow z tego obszaru oraz:

1) sprawdzanie i potwierdzanie pozwolen na przywoz lub wywoz oraz certyfikatow przywozowych;

2) przyjmowanie, sprawdzanie i potwierdzanie wnioskow o refundacje;

3) pobor i badania laboratoryjne probek towarow;

4) zatwierdzanie magazynow zywnosciowych;

5) zatwierdzanie miejsc, w ktorych towary moga byc przetwarzane lub skladowane w ramach prefinansowania;

6) kontrole zakladow produkcyjnych w zakresie dostosowania mozliwosci wytworczych producenta do zgloszonej i zarejestrowanej receptury, spelnienia parametrow wytwarzanego towaru, wynikajacych z receptury oraz weryfikacja receptur;

7) inne czynnosci wynikajace z przepisow wspolnotowych regulujacych Wspolna Polityke Rolna.

2. Przy wykonywaniu czynnosci, o ktorych mowa w ust. 1, przepisy dotyczace przywozu towarow na obszar celny Wspolnoty i wywozu towarow z tego obszaru oraz wykonywania czynnosci kontroli celnej stosuje sie odpowiednio.

3. Czynnosci w ramach postepowania z towarami objetymi Wspolna Polityka Rolna w zakresie przewidzianym dla organow celnych sa realizowane we wspolpracy z wlasciwa agencja platnicza, ustanowiona zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 lipca 2003 r. o uruchamianiu srodkow pochodzacych z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 166, poz. 1611 oraz z 2004 r. Nr 42, poz. 386).

4. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw rynkow rolnych moze okreslic, w drodze rozporzadzenia, sposob wspolpracy organow celnych z agencja platnicza przy wykonywaniu zadan wynikajacych z przepisow wspolnotowych regulujacych Wspolna Polityke Rolna, uwzgledniajac koniecznosc zapewnienia prawidlowej realizacji tych zadan.

5. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw rynkow rolnych moze okreslic, w drodze rozporzadzenia, dokumenty stosowane w obrocie towarami objetymi Wspolna Polityka Rolna oraz zasady postepowania z tymi towarami, w zakresie przewidzianym dla organow celnych. Rozporzadzenie powinno okreslac, w szczegolnosci, wzory i zasady stosowania dokumentow wykorzystywanych w obrocie towarami objetymi Wspolna Polityka Rolna, warunki i tryb zatwierdzania magazynow zywnosciowych, miejsc przetwarzania lub skladowania towarow w ramach prefinansowania, kontroli zakladow produkcyjnych w zakresie receptur oraz weryfikacji receptur, majac na uwadze koniecznosc zapewnienia wlasciwego dozoru i kontroli celnej towarow objetych Wspolna Polityka Rolna oraz prawidlowego wykonania zadan wynikajacych z przepisow wspolnotowych regulujacych Wspolna Polityke Rolna.

Rozdzial 8

Ewidencja i statystyka dotyczaca obrotu towarowego z panstwami czlonkowskimi Wspolnoty

Spis tresci

Art. 97. Uzyte w niniejszym rozdziale okreslenia oznaczaja:

1) zgloszenie INTRASTAT - przekazanie organom celnym, w wymaganej formie i w okreslony sposob, informacji dla celow ewidencji i statystyki dotyczacej obrotu towarowego z panstwami czlonkowskimi Wspolnoty;

2) osoba zobowiazana - osobe fizyczna lub osobe prawna, a takze jednostke organizacyjna niemajaca osobowosci prawnej, uczestniczaca w obrocie towarowym z panstwami czlonkowskimi Wspolnoty i zobowiazana do przekazywania informacji dla celow ewidencji i statystyki dotyczacej obrotu towarowego z panstwami czlonkowskimi Wspolnoty, zgodnie z przepisami wspolnotowymi regulujacymi statystyke dotyczaca obrotu towarowego pomiedzy panstwami czlonkowskimi Wspolnoty, przepisami o statystyce publicznej oraz przepisami niniejszej ustawy.

Art. 98. 1. Osoba zobowiazana dokonuje zgloszen INTRASTAT na zasadach i w terminach okreslonych w przepisach wspolnotowych regulujacych statystyke dotyczaca obrotu towarowego pomiedzy panstwami czlonkowskimi Wspolnoty, przepisach o statystyce publicznej oraz przepisach niniejszej ustawy.

2. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia:

1) szczegolowy tryb, sposob i terminy dokonywania zgloszen INTRASTAT oraz korekt tych zgloszen,

2) wzory i sposob wypelniania formularzy stosowanych przy dokonywaniu zgloszen INTRASTAT oraz korekt tych zgloszen,

3) wlasciwosc miejscowa organow celnych w sprawach dotyczacych zgloszen INTRASTAT

- uwzgledniajac wysokosc progow statystycznych, zakres przekazywanych informacji wymaganych od osoby zobowiazanej oraz mozliwosc wykorzystania systemu teleinformatycznego.

3. Wysokosc progow statystycznych, o ktorych mowa w ust. 2, bedzie ustalana corocznie w programie badan statystycznych statystyki publicznej, o ktorym mowa w przepisach o statystyce publicznej.

Art. 99. 1. Osoba zobowiazana moze upowaznic osobe trzecia do dokonywania w jej imieniu zgloszen INTRASTAT. Upowaznienie powinno zostac sporzadzone w formie pisemnej.

2. Osoba trzecia, o ktorej mowa w ust. 1, moze byc:

1) pracownik osoby zobowiazanej lub jej prokurent;

2) agent celny lub osoba, w imieniu ktorej czynnosci przed organem celnym dokonuje upowazniony pracownik wpisany na liste agentow celnych;

3) adwokat;

4) radca prawny;

5) doradca podatkowy.

3. Czynnosci dokonane przez osobe, o ktorej mowa w ust. 2, w granicach upowaznienia pociagaja za soba skutki bezposrednio dla osoby, ktora ja upowaznila.

Art. 100. 1. W przypadku niewykonania lub nieprawidlowego wykonania obowiazku, o ktorym mowa w art. 98 ust. 1, organ celny, nie wiecej niz trzykrotnie, upomina pisemnie osobe zobowiazana o koniecznosci zlozenia zgloszenia INTRASTAT lub dokonania korekty zgloszenia juz dokonanego.

2. Organ celny, przed skierowaniem pisemnego upomnienia o koniecznosci dokonania korekty zgloszenia INTRASTAT, moze wezwac, telefonicznie, telefaksem lub za pomoca innego srodka lacznosci, osobe zobowiazana do dokonania korekty zgloszenia lub zlozenia wyjasnien w tym zakresie.

3. Minister wlasciwy do spraw finansow publicznych okresli, w drodze rozporzadzenia, szczegolowy tryb, sposob i terminy dokonywania upomnien oraz wezwan, uwzgledniajac potrzebe zapewnienia skutecznego egzekwowania wykonania obowiazku przekazywania prawidlowych informacji dla celow ewidencji i statystyki dotyczacej obrotu towarowego z panstwami czlonkowskimi Wspolnoty.

Art. 101. 1. Na osobe zobowiazana, ktora pomimo trzykrotnego pisemnego upomnienia, o ktorym mowa w art. 100 ust. 1, za okres sprawozdawczy:

1) nie dokonala zgloszenia INTRASTAT lub

2) nie dokonala korekty zlozonego uprzednio zgloszenia INTRASTAT

- organ celny moze nalozyc kare pieniezna w wysokosci 3 000 zl.

2. Kare pieniezna, o ktorej mowa w ust. 1, organ celny naklada w drodze decyzji.

3. Termin platnosci kary pienieznej wynosi 10 dni od dnia doreczenia decyzji.

4. Kare pieniezna uiszcza sie gotowka w kasie urzedu celnego lub przekazuje na rachunek bankowy wlasciwego organu celnego.

5. Kara pieniezna stanowi dochod budzetu panstwa.

6. Do dochodzenia kary pienieznej stosuje sie odpowiednio art. 65 ust. 7-11.

Art. 102. Do postepowania w sprawach ewidencji i statystyki dotyczacej obrotu towarowego z panstwami czlonkowskimi Wspolnoty, w zakresie nieuregulowanym przepisami wspolnotowymi regulujacymi statystyke dotyczaca obrotu towarowego z panstwami czlonkowskimi Wspolnoty, przepisami o statystyce publicznej oraz przepisami niniejszej ustawy, stosuje sie odpowiednio przepisy art. 12, rozdzialu 14 dzialu III oraz dzialow IV i VIIIa ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Rozdzial 9

Przepis koncowy

Art. 103. Ustawa wchodzi w zycie w terminie i na zasadach okreslonych ustawa z dnia 19 marca 2004 r. - Przepisy wprowadzajace ustawe - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623).


1) Dane dotyczace ogloszenia aktow prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolita Polska czlonkostwa w Unii Europejskiej - dotycza ogloszenia tych aktow w Dzienniku Urzedowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.

2) Zmiany wymienionej ustawy zostaly ogloszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 110, poz. 1255, z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 89, poz. 804 i Nr 153, poz. 1271, z 2003 r. Nr 120, poz. 1122, Nr 137, poz. 1302, Nr 199, poz. 1939 i Nr 217, poz. 2124 oraz z 2004 r. Nr 29, poz. 257.

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostaly ogloszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 113, poz. 984, Nr 127, poz. 1090, Nr 141, poz. 1178, Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1387, Nr 199, poz. 1672, Nr 200, poz. 1679 i Nr 216, poz. 1824 oraz z 2003 r. Nr 80, poz. 718, Nr 135, poz. 1268, Nr 137, poz. 1302, Nr 193, poz. 1884, Nr 217, poz. 2124 i Nr 228, poz. 2255.

4) Zmiany wymienionej ustawy zostaly ogloszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315, z 2001 r. Nr 16, poz. 166, Nr 39, poz. 459, Nr 42, poz. 475, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 130, poz. 1452, z 2002 r. Nr 89, poz. 804, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 169, poz. 1387, z 2003 r. Nr 130, poz. 1188, Nr 137, poz. 1302, Nr 170, poz. 1660 i Nr 228, poz. 2255 i 2256 oraz z 2004 r. Nr 29, poz. 257 i Nr 64, poz. 593.

| ISO-Latin2 |   
| Rzeczpospolita | Archiwum | Serwis Ekonomiczny | Serwis Prawny | Cennik | Regulamin | Serwis WAP | Prenumerata
| Reklama | English/Deutsch | O nas | Praca i staze | Zglaszanie uwag | Kontakt |
© Copyright by Presspublica Sp. z o.o.