Ustawa z 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postepowania karnego


DZIAL XII

Postepowanie po uprawomocnieniu sie orzeczenia

Rozdzial 57

Podjecie postepowania warunkowo umorzonego

Art. 549. O podjeciu postepowania warunkowo umorzonego sad orzeka na wniosek oskarzyciela, pokrzywdzonego lub kuratora sadowego albo z urzedu.

Art. 550. 1. W kwestii podjecia postepowania warunkowo umorzonego orzeka sad pierwszej instancji wlasciwy do rozpoznania sprawy.

2. W posiedzeniu ma prawo wziac udzial prokurator, oskarzony i jego obronca oraz pokrzywdzony i jego pelnomocnik.

3. Na postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania oraz w kwestii podjecia postepowania przysluguje zazalenie.

4. O podjeciu postepowania warunkowo umorzonego nalezy powiadomic poreczajacego.

Art. 551. W razie podjecia postepowania warunkowo umorzonego, sprawa toczy sie od nowa na zasadach ogolnych, przed sadem wlasciwym do jej rozpoznania. Przepis art. 341 2 zdanie drugie stosuje sie odpowiednio.

Rozdzial 58

Odszkodowanie za niesluszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie

Art. 552. 1. Oskarzonemu, ktory w wyniku wznowienia postepowania lub kasacji zostal uniewinniony lub skazany na lagodniejsza kare, sluzy od Skarbu Panstwa odszkodowanie za poniesiona szkode oraz zadoscuczynienie za doznana krzywde, wynikle z wykonania wzgledem niego w calosci lub w czesci kary, ktorej nie powinien byl poniesc.

2. Przepis 1 stosuje sie takze, jezeli po uchyleniu skazujacego orzeczenia postepowanie umorzono wskutek okolicznosci, ktorych nie uwzgledniono we wczesniejszym postepowaniu.

3. Prawo do odszkodowania i zadoscuczynienia powstaje rowniez w zwiazku z zastosowaniem srodka zabezpieczajacego w warunkach okreslonych w 1 i 2.

4. Odszkodowanie i zadoscuczynienie przysluguje rowniez w wypadku niewatpliwie nieslusznego tymczasowego aresztowania lub zatrzymania.

Art. 553. 1. Roszczenie o odszkodowanie lub zadoscuczynienie nie przysluguje temu, kto w zamiarze wprowadzenia w blad sadu lub organu scigania zlozyl falszywe zawiadomienie o popelnieniu przestepstwa lub falszywe wyjasnienie i spowodowal tym niekorzystne dla siebie orzeczenie w przedmiocie skazania, tymczasowego aresztowania, zastosowania srodka zabezpieczajacego albo zatrzymanie.

2. Przepisu 1 nie stosuje sie do osob skladajacych oswiadczenie w warunkach okreslonych w art. 171 3, 4 i 6, jak rowniez gdy szkoda lub krzywda powstala na skutek przekroczenia uprawnien lub niedopelnienia obowiazku przez funkcjonariusza panstwowego.

3. W wypadku przyczynienia sie przez oskarzonego do wydania orzeczenia, o ktorym mowa w 1, art. 362 Kodeksu cywilnego stosuje sie odpowiednio.

Art. 554. 1. Zadanie odszkodowania nalezy zglosic w sadzie okregowym, w ktorego okregu wydano orzeczenie w pierwszej instancji, a w wypadku okreslonym w art. 552 4 - w sadzie okregowym wlasciwym ze wzgledu na miejsce, w ktorym nastapilo zwolnienie tymczasowo aresztowanego lub zwolnienie zatrzymanego.

2. Sad okregowy orzeka wyrokiem na rozprawie w skladzie trzech sedziow; sprawy o odszkodowanie powinny byc rozpoznawane w pierwszej kolejnosci; postepowanie wolne jest od kosztow.

Art. 555. Roszczenia przewidziane w niniejszym rozdziale przedawniaja sie po uplywie roku od daty uprawomocnienia sie orzeczenia dajacego podstawe do odszkodowania i zadoscuczynienia, w wypadku tymczasowego aresztowania - od daty uprawomocnienia sie orzeczenia konczacego postepowanie w sprawie, w razie zas zatrzymania - od daty zwolnienia.

Art. 556. 1. W razie smierci oskarzonego prawo do odszkodowania przysluguje temu, kto wskutek wykonania kary lub niewatpliwie nieslusznego tymczasowego aresztowania utracil:

1) nalezne mu od uprawnionego z mocy ustawy utrzymanie,

2) stale dostarczane mu przez zmarlego utrzymanie, jezeli wzgledy slusznosci przemawiaja za przyznaniem odszkodowania.

2. Zadanie odszkodowania nalezy zglosic w terminie przewidzianym w art. 555 lub w ciagu roku od smierci oskarzonego.

3. Zadajacy odszkodowania moze ustanowic pelnomocnika. Przepisy art. 78-81 stosuje sie odpowiednio.

4. Upowaznienie do obrony udzielone obroncy w sprawie zachowuje moc jako upowaznienie do dzialania w charakterze pelnomocnika.

Art. 557. 1. W razie naprawienia szkody oraz zadoscuczynienia za krzywde, Skarb Panstwa ma roszczenie zwrotne do osob, ktore swoim bezprawnym dzialaniem spowodowaly niesluszne skazanie, zastosowanie srodka zabezpieczajacego, niewatpliwie niesluszne tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie.

2. Powodztwo dotyczace roszczen, o ktorych mowa w 1, moze wytoczyc w postepowaniu cywilnym prokurator lub organ, ktory jest powolany do reprezentowania Skarbu Panstwa. Jezeli prokurator nie dopatrzy sie podstaw do wytoczenia powodztwa, wydaje w tej kwestii postanowienie i zawiadamia o tym uprawniony organ.

Art. 558. W sprawach o odszkodowanie za niesluszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie przepisy Kodeksu postepowania cywilnego stosuje sie tylko w kwestiach nie uregulowanych w niniejszym kodeksie.

Art. 559. Przepisy niniejszego rozdzialu maja zastosowanie do cudzoziemcow na zasadzie wzajemnosci.

Rozdzial 59

Ulaskawienie

Art. 560. 1. Prosbe o ulaskawienie skazanego moze wniesc on sam, osoba uprawniona do skladania na jego korzysc srodkow odwolawczych, krewni w linii prostej, przysposabiajacy lub przysposobiony, rodzenstwo, malzonek i osoba pozostajaca ze skazanym we wspolnym pozyciu.

2. Prosbe o ulaskawienie wniesiona przez osobe nieuprawniona lub niedopuszczalna z mocy ustawy sad pozostawia bez rozpoznania.

3. Osoba, ktora wniosla prosbe o ulaskawienie, moze ja cofnac.

Art. 561. 1. Prosbe o ulaskawienie przedstawia sie sadowi, ktory wydal wyrok w pierwszej instancji.

2. Sad, o ktorym mowa w 1, powinien rozpoznac prosbe o ulaskawienie w ciagu 2 miesiecy od daty jej otrzymania.

Art. 562. 1. Sad rozpoznaje prosbe o ulaskawienie w takim samym skladzie, w jakim orzekal. W sklad sadu powinni w miare moznosci wchodzic sedziowie i lawnicy, ktorzy brali udzial w wydaniu wyroku.

2. Jezeli sad orzekal jednoosobowo, prosbe o ulaskawienie rozpoznaje sie w skladzie jednego sedziego i dwoch lawnikow.

Art. 563. Rozpoznajac prosbe o ulaskawienie sad w szczegolnosci ma na wzgledzie zachowanie sie skazanego po wydaniu wyroku, rozmiary wykonanej juz kary, stan zdrowia skazanego i jego warunki rodzinne, naprawienie szkody wyrzadzonej przestepstwem, a przede wszystkim szczegolne wydarzenia, jakie nastapily po wydaniu wyroku.

Art. 564. 1. Jezeli w sprawie, w ktorej wniesiono prosbe o ulaskawienie, orzekal tylko sad pierwszej instancji i wyda on opinie pozytywna - przesyla Prokuratorowi Generalnemu akta sprawy lub niezbedne ich czesci wraz ze swoja opinia, a w razie braku podstaw do wydania opinii pozytywnej - pozostawia prosbe bez dalszego biegu.

2. Jezeli w sprawie, w ktorej wniesiono prosbe o ulaskawienie, orzekal sad odwolawczy, sad pierwszej instancji przesyla mu akta lub niezbedne ich czesci wraz ze swoja opinia.

3. Sad odwolawczy pozostawia prosbe bez dalszego biegu tylko wtedy, gdy wydaje opinie negatywna, a opinie taka wydal juz sad pierwszej instancji; w innych wypadkach sad odwolawczy przesyla Prokuratorowi Generalnemu akta wraz z opiniami.

4. Opinie pozytywne nie sa dostepne dla osob wymienionych w art. 560.

Art. 565. 1. Jezeli prosbe o ulaskawienie chocby jeden sad zaopiniowal pozytywnie, Prokurator Generalny przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej prosbe o ulaskawienie wraz z aktami sprawy i swoim wnioskiem.

2. Prosbe o ulaskawienie skierowana bezposrednio do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przekazuje sie Prokuratorowi Generalnemu w celu nadania jej biegu zgodnie z art. 561 albo art. 567.

Art. 566. Ponowna prosba o ulaskawienie, wniesiona przed uplywem roku od negatywnego zalatwienia poprzedniej prosby, moze byc przez sad pozostawiona bez rozpoznania.

Art. 567. 1. Postepowanie o ulaskawienie moze wszczac z urzedu Prokurator Generalny, ktory moze zadac przedstawienia sobie akt sprawy z opiniami sadow albo przedstawic akta Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej bez zwracania sie o opinie.

2. Prokurator Generalny przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej akta sprawy lub wszczyna z urzedu postepowanie o ulaskawienie w kazdym wypadku, kiedy Prezydent tak zadecyduje.

Art. 568. Uznajac, ze szczegolnie wazne powody przemawiaja za ulaskawieniem, zwlaszcza gdy uzasadnia to krotki okres pozostalej do odbycia kary, sad wydajacy opinie oraz Prokurator Generalny moga wstrzymac wykonanie kary lub zarzadzic przerwe w jej wykonaniu do czasu ukonczenia postepowania o ulaskawienie.

Rozdzial 60

Wyrok laczny

Art. 569. 1. Jezeli zachodza warunki do orzeczenia kary lacznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami roznych sadow, wlasciwy do wydania wyroku lacznego jest sad, ktory wydal ostatni wyrok skazujacy w pierwszej instancji.

2. Jezeli w pierwszej instancji orzekaly sady roznego rzedu, wyrok laczny wydaje sad wyzszego rzedu.

3. W razie zbiegu wyrokow sadu powszechnego i szczegolnego, o karze lacznej orzeka ten z sadow, ktory wymierzyl kare surowsza podlegajaca laczeniu.

Art. 570. Wyrok laczny sad wydaje z urzedu lub na wniosek skazanego albo prokuratora.

Art. 571. 1. Sad w razie potrzeby zwraca sie do zakladow karnych, w ktorych skazany przebywal, o nadeslanie opinii o zachowaniu sie skazanego w okresie odbywania kary, jak rowniez informacji o warunkach rodzinnych, majatkowych i co do stanu zdrowia skazanego oraz danych o odbyciu kary z poszczegolnych wyrokow.

2. Wniosek o wydanie wyroku lacznego pochodzacy od prokuratora powinien zawierac dane, o ktorych mowa w 1.

Art. 572. Jezeli brak warunkow do wydania wyroku lacznego, sad wydaje postanowienie o umorzeniu postepowania.

Art. 573. 1. Wyrok laczny wydaje sie po przeprowadzeniu rozprawy.

2. Stawiennictwo osobiste skazanego nie jest obowiazkowe, chyba ze sad postanowi inaczej. Przepis art. 451 stosuje sie odpowiednio.

3. Przepisu art. 84 1 nie stosuje sie.

Art. 574. W kwestiach nie uregulowanych przepisami niniejszego rozdzialu do postepowania o wydanie wyroku lacznego stosuje sie odpowiednio przepisy o postepowaniu zwyczajnym przed sadem pierwszej instancji. Przepis art. 422 2 stosuje sie.

Art. 575. 1. Jezeli po wydaniu wyroku lacznego zachodzi potrzeba wydania nowego wyroku lacznego, z chwila jego wydania poprzedni wyrok laczny traci moc.

2. Jezeli chocby jeden z wyrokow stanowiacych podstawe wyroku lacznego ulega uchyleniu lub zmianie, wyrok laczny traci moc, a sad w miare potrzeby wydaje nowy wyrok laczny.

Art. 576. 1. Z chwila uprawomocnienia sie wyroku lacznego, wyroki podlegajace polaczeniu nie ulegaja wykonaniu w zakresie objetym wyrokiem lacznym.

2. W wypadku wymierzenia w wyroku lacznym kary nizszej od okresu odbytych i polaczonych juz kar pozbawienia wolnosci lub rownej temu okresowi, przewodniczacy niezwlocznie zarzadza zwolnienie skazanego, jezeli nie jest on pozbawiony wolnosci w innej sprawie. Przesylajac zarzadzenie do wykonania, zalacza sie wydany wyrok laczny.

Art. 577. W wyroku lacznym nalezy oznaczyc w miare potrzeby date, od ktorej nalezy liczyc poczatek odbywania kary orzeczonej wyrokiem lacznym, oraz wymienic okresy zaliczone na poczet kary lacznej.

DZIAL XIII

Postepowanie w sprawach karnych ze stosunkow miedzynarodowych

Rozdzial 61

Immunitety osob nalezacych do przedstawicielstw dyplomatycznych i urzedow konsularnych panstw obcych

Art. 578. Nie podlegaja orzecznictwu polskich sadow karnych:

1) uwierzytelnieni w Rzeczypospolitej Polskiej szefowie przedstawicielstw dyplomatycznych panstw obcych,

2) osoby nalezace do personelu dyplomatycznego tych przedstawicielstw,

3) osoby nalezace do personelu administracyjnego i technicznego tych przedstawicielstw,

4) czlonkowie rodzin osob wymienionych w pkt 1-3, jezeli pozostaja z nimi we wspolnocie domowej,

5) inne osoby korzystajace z immunitetow dyplomatycznych na postawie ustaw, umow lub powszechnie uznanych zwyczajow miedzynarodowych.

Art. 579. 1. Nie podlegaja orzecznictwu polskich sadow karnych w zakresie czynnosci pelnionych podczas i w zwiazku z wykonywaniem ich funkcji urzedowych, a na zasadzie wzajemnosci w pozostalym zakresie:

1) kierownicy urzedow konsularnych i inni urzednicy konsularni panstw obcych,

2) osoby zrownane z nimi na podstawie umow lub powszechnie uznanych zwyczajow miedzynarodowych.

2. Kierownik urzedu konsularnego oraz inni urzednicy konsularni panstw obcych podlegaja zatrzymaniu lub tymczasowemu aresztowaniu jedynie w razie zarzutu popelnienia zbrodni. O ich zatrzymaniu lub tymczasowym aresztowaniu zawiadamia sie niezwlocznie Ministra Spraw Zagranicznych.

3. Poza wypadkiem okreslonym w 2 osoby te moga byc pozbawione wolnosci tylko w wykonaniu prawomocnego wyroku sadu polskiego.

Art. 580. 1. Przepisow art. 578 i 579 nie stosuje sie, gdy panstwo wysylajace zrzeknie sie w sposob wyrazny immunitetu w stosunku do osoby wymienionej w tych przepisach.

2. W stosunku do funkcjonariuszy organizacji miedzynarodowych korzystajacych z immunitetu o zrzeczeniu, o ktorym mowa w 1, rozstrzyga wlasciwa organizacja miedzynarodowa.

Art. 581. 1. Osoby wymienione w art. 578 nie sa obowiazane do skladania zeznan w charakterze swiadka lub do wystepowania w charakterze bieglego lub tlumacza; mozna jednak zwrocic sie o wyrazenie przez te osoby zgody na zlozenie zeznan albo na wystapienie w charakterze bieglego lub tlumacza.

2. W razie wyrazenia zgody, o ktorej mowa w 1, wezwania doreczone tym osobom nie moga zawierac zagrozenia stosowaniem srodkow przymusu, a w razie niestawiennictwa na wezwanie lub odmowy zlozenia zeznan nie mozna wobec nich stosowac tych srodkow.

Art. 582. 1. Do osob wymienionych w art. 579 stosuje sie odpowiednio art. 581, jezeli okolicznosci, ktorych zeznania lub opinie maja dotyczyc, zwiazane sa z wykonywaniem przez te osoby funkcji urzedowych lub sluzbowych, a na zasadzie wzajemnosci takze w zakresie innych okolicznosci.

2. Osoby wymienione w art. 578 i 579 nie sa obowiazane do przedstawienia korespondencji i dokumentow odnoszacych sie do tych funkcji.

Art. 583. 1. Przeszukania pomieszczen przedstawicielstwa dyplomatycznego mozna dokonac tylko za zgoda szefa tego przedstawicielstwa lub osoby czasowo pelniacej jego funkcje.

2. Do przeszukania pomieszczen konsularnych konieczna jest zgoda kierownika urzedu konsularnego lub osoby czasowo pelniacej jego funkcje albo szefa przedstawicielstwa dyplomatycznego.

Art. 584. Przepisow art. 578-583 nie stosuje sie do osob w nich wymienionych, w zakresie czynnosci nie pelnionych podczas i w zwiazku z wykonywaniem ich funkcji urzedowych, jezeli sa obywatelami polskimi lub maja w Rzeczypospolitej Polskiej stale miejsce zamieszkania.

Rozdzial 62

Pomoc prawna i doreczenia w sprawach karnych

Art. 585. W drodze pomocy prawnej moga byc dokonywane niezbedne czynnosci postepowania karnego, a w szczegolnosci:

1) doreczanie pism osobom przebywajacym za granica lub instytucjom majacym siedzibe za granica,

2) przesluchiwanie osob w charakterze oskarzonych, swiadkow lub bieglych,

3) dokonywanie ogledzin oraz przeszukiwanie pomieszczen, innych miejsc i osob, zajecie przedmiotow i wydawanie przedmiotow tych za granice,

4) wzywanie osob przebywajacych za granica do osobistego dobrowolnego stawiennictwa przed sadem lub prokuratorem w celu przesluchania swiadka lub konfrontacji, jak rowniez doprowadzanie w tym celu osob pozbawionych w tym czasie wolnosci,

5) udostepnianie akt i dokumentow oraz informacji o karalnosci oskarzonych,

6) udzielanie informacji o prawie.

Art. 586. 1. O doreczenie pisma przebywajacej za granica osobie, ktora ma obywatelstwo polskie, lub o przesluchanie takiej osoby w charakterze oskarzonego, swiadka lub bieglego sad lub prokurator zwraca sie do polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego lub urzedu konsularnego.

2. W razie niemoznosci dokonania czynnosci w sposob okreslony w 1, mozna zwracac sie o dokonanie tych czynnosci do sadu, prokuratury lub innego wlasciwego organu panstwa obcego. W wypadku przeszukania, zajecia i wydania przedmiotu nalezy do wniosku dolaczyc odpis postanowienia sadu lub prokuratora nakazujacego przeprowadzenie tej czynnosci w danej sprawie.

Art. 587. Sporzadzone na wniosek polskiego sadu lub prokuratora protokoly ogledzin, przesluchan osob w charakterze oskarzonych, swiadkow, bieglych lub protokoly innych czynnosci dowodowych, dokonanych przez sady lub prokuratorow panstw obcych albo organy dzialajace pod ich nadzorem, moga byc odczytywane na rozprawie na zasadach okreslonych w art. 389, 391 i 393, jezeli sposob przeprowadzenia czynnosci nie jest sprzeczny z zasadami porzadku prawnego w Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 588. 1. Sady i prokuratorzy udzielaja pomocy prawnej na wniosek sadow i prokuratorow panstw obcych.

2. Sad i prokurator odmawiaja udzielenia pomocy prawnej i przekazuja odmowe wlasciwym organom obcego panstwa, jezeli zadana czynnosc bylaby sprzeczna z zasadami porzadku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej albo naruszalaby jej suwerennosc.

3. Sad i prokurator moga odmowic udzielenia pomocy prawnej, jezeli:

1) wykonanie zadanej czynnosci nie nalezy do zakresu dzialania sadu lub prokuratora wedlug prawa polskiego,

2) panstwo, od ktorego wniosek o udzielenie pomocy prawnej pochodzi, nie zapewnia w tym zakresie wzajemnosci,

3) wniosek dotyczy czynu, ktory nie jest przestepstwem wedlug prawa polskiego.

4. Do czynnosci procesowych, dokonywanych na wniosek sadu lub prokuratora panstwa obcego, stosuje sie ustawy polskie. Nalezy jednak uczynic zadosc zyczeniu tych organow, aby przy dokonaniu czynnosci zastosowano szczegolny tryb postepowania lub szczegolna forme, jezeli nie jest to sprzeczne z zasadami porzadku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej.

5. Koszty udzielenia pomocy prawnej ustala sie zgodnie z art. 616-619.

Art. 589. 1. Wezwany z zagranicy swiadek lub biegly nie bedacy obywatelem polskim, ktory stawi sie dobrowolnie przed sadem, nie moze byc ani scigany, ani zatrzymany, ani tez tymczasowo aresztowany z powodu przestepstwa bedacego przedmiotem danego postepowania karnego i jakiegokolwiek innego przestepstwa popelnionego przed przekroczeniem polskiej granicy panstwowej. Nie moze byc takze w stosunku do niego wykonana kara orzeczona za takie przestepstwo.

2. Swiadek lub biegly traci ochrone przewidziana w 1, jezeli nie opusci terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, chociaz mogl to uczynic, w ciagu 7 dni od czasu, gdy sad oznajmil mu, ze obecnosc jego stala sie zbedna.

3. Wezwanemu swiadkowi lub bieglemu przysluguje zwrot kosztow podrozy i pobytu oraz zwrot utraconego zarobku, a bieglemu - wynagrodzenie za sporzadzenie opinii.

4. W wezwaniu doreczonym swiadkowi lub bieglemu stale przebywajacemu za granica nalezy zamiescic pouczenie o tresci przepisow 1-3. Nie nalezy natomiast zamieszczac zagrozenia stosowaniem srodkow przymusu z powodu niestawiennictwa.

Art. 589a. 1. Wobec osoby pozbawionej wolnosci na terytorium panstwa obcego, czasowo wydanej w celu zlozenia zeznan w charakterze swiadka lub dokonania z jej udzialem innej czynnosci procesowej przed polskim sadem lub prokuratorem, sad okregowy miejsca wykonania czynnosci zarzadza umieszczenie osoby wydanej w polskim zakladzie karnym lub areszcie sledczym na czas jej pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nieprzekraczajacy jednak czasu pozbawienia wolnosci okreslonego w panstwie wydajacym.

2. Na postanowienie sadu zazalenie nie przysluguje.

Art. 589b. 1. Pomoc prawna w postepowaniu przygotowawczym miedzy polskimi organami uprawnionymi do prowadzenia tego postepowania oraz wlasciwymi organami panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej lub innego panstwa, jezeli pozwala na to umowa miedzynarodowa, ktorej Rzeczpospolita Polska jest strona, albo na zasadach wzajemnosci, moze takze polegac na wykonywaniu czynnosci sledztwa w ramach wspolnego zespolu sledczego, zwanego dalej "zespolem".

2. Zespol powoluja, w drodze porozumienia. Prokurator Generalny oraz wlasciwy organ panstwa, o ktorym mowa w 1, zwanego dalej "panstwem wspolpracujacym", na potrzeby okreslonego postepowania przygotowawczego, na czas oznaczony.

3. Porozumienie o powolaniu zespolu powinno okreslac:

1) przedmiot, cel, miejsce i okres wspolpracy,

2) sklad zespolu, ze wskazaniem osoby kierujacej,

3) zadania poszczegolnych czlonkow zespolu.

4. W porozumieniu o powolaniu zespolu mozna zastrzec mozliwosc dopuszczenia do prac w zespole, w okreslonych warunkach, przedstawiciela instytucji miedzynarodowej powolanej do zwalczania przestepczosci.

5. Okres wspolpracy w ramach zespolu, wskazany w porozumieniu o powolaniu zespolu, moze byc przedluzony na dalszy czas oznaczony, niezbedny do osiagniecia celu tej wspolpracy; przedluzenie wymaga zgody wszystkich stron porozumienia.

Art. 589c. 1. Zespol, w ramach ktorego wspolpraca odbywa sie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwany dalej "zespolem polskim", mozna powolac w szczegolnosci, gdy:

1) w toku prowadzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postepowania przygotowawczego w sprawie o przestepstwo o charakterze terrorystycznym, handlu ludzmi, obrotu srodkami odurzajacymi, substancjami psychotropowymi lub ich prekursorami albo o inne ciezkie przestepstwo ujawniono, ze sprawca dzialal lub nastepstwa jego czynu wystapily na terytorium innego panstwa i zachodzi potrzeba wykonania czynnosci sledztwa na terytorium tego panstwa lub z udzialem jego organu,

2) prowadzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postepowanie przygotowawcze pozostaje w zwiazku przedmiotowym lub podmiotowym z postepowaniem przygotowawczym o przestepstwo wymienione w pkt 1, prowadzonym na terytorium innego panstwa i zachodzi potrzeba wykonania wiekszosci czynnosci sledztwa w obu postepowaniach na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Pracami zespolu polskiego kieruje polski prokurator.

3. W sklad zespolu polskiego moga wchodzic inni polscy prokuratorzy i przedstawiciele innych organow uprawnionych do prowadzenia sledztwa oraz funkcjonariusze wlasciwych organow panstwa wspolpracujacego, zwani dalej "funkcjonariuszami delegowanymi".

4. Do czynnosci w postepowaniu przygotowawczym wykonywanych w ramach zespolu polskiego stosuje sie przepisy prawa krajowego, z zastrzezeniem 5-8 oraz art. 589e.

5. Funkcjonariusze delegowani moga byc obecni przy wszystkich czynnosciach procesowych wykonywanych w ramach zespolu polskiego, chyba ze w szczegolnym wypadku, uzasadnionym potrzeba ochrony waznego interesu Rzeczypospolitej Polskiej lub praw jednostki, osoba kierujaca tym zespolem zarzadzi inaczej.

6. Za zgoda stron porozumienia o utworzeniu zespolu polskiego osoba kierujaca tym zespolem moze powierzyc funkcjonariuszowi delegowanemu wykonanie okreslonej czynnosci sledztwa, z wylaczeniem wydawania postanowien przewidzianych w niniejszym kodeksie. W takim wypadku w czynnosci uczestniczy polski czlonek zespolu i sporzadza z niej protokol.

7. Jezeli zachodzi potrzeba wykonania czynnosci sledztwa na terytorium panstwa wspolpracujacego, z wnioskiem o pomoc prawna zwraca sie do wlasciwej instytucji lub organu funkcjonariusz delegowany przez to panstwo. Do sporzadzonych w wykonaniu tego wniosku protokolow stosuje sie odpowiednio przepis art. 587.

8. W granicach okreslonych w porozumieniu o powolaniu zespolu polskiego przedstawicielowi instytucji miedzynarodowej, o ktorym mowa w art. 589b 4, przysluguja uprawnienia okreslone w 5.

Art. 589d. 1. Prokurator lub przedstawiciel innego organu uprawnionego do prowadzenia sledztwa moze byc delegowany do zespolu na terytorium innego panstwa wspolpracujacego w wypadkach okreslonych przepisami panstwa, na ktorego terytorium odbywa sie wspolpraca zespolu. O delegowaniu decyduje odpowiednio Prokurator Generalny albo inny wlasciwy organ.

2. Czlonkowi zespolu, o ktorym mowa w 1, bedacemu polskim prokuratorem przysluguja uprawnienia prokuratora panstwa obcego okreslone w art. 588 1. Przepisu art. 613 1 nie stosuje sie.

3. Instytucje i organy Rzeczypospolitej Polskiej, inne niz prokurator, o ktorym mowa w 2, udzielaja niezbednej pomocy polskiemu czlonkowi zespolu, o ktorym mowa w 1, w granicach i z zastosowaniem przepisow prawa krajowego.

Art. 589e. 1. Informacje uzyskane przez czlonka zespolu w zwiazku z udzialem w pracach zespolu, niedostepne w innym trybie dla panstwa, ktore go delegowalo, moga byc wykorzystane przez wlasciwy organ tego panstwa takze w celu:

1) przeprowadzenia postepowania karnego we wlasnym zakresie - za zgoda panstwa wspolpracujacego, ktorego instytucja lub organ udzielily informacji,

2) zapobiegniecia bezposredniemu, powaznemu zagrozeniu dla bezpieczenstwa publicznego,

3) innym niz wymienione w pkt 1 i 2, jezeli tak stanowi porozumienie o powolaniu zespolu.

2. Zgoda, o ktorej mowa w 1 pkt 1, moze byc cofnieta wylacznie wtedy, gdy wykorzystanie informacji mogloby zagrazac dobru postepowania przygotowawczego prowadzonego w panstwie wspolpracujacym, ktorego instytucja lub organ udzielily informacji, oraz w wypadku, w ktorym panstwo to mogloby odmowic wzajemnej pomocy.

Art. 589f. 1. Za szkode wyrzadzona przez czlonka zespolu w zwiazku z wykonywanymi czynnosciami odpowiada panstwo, ktore go delegowalo, na zasadach okreslonych w przepisach panstwa, na ktorego terytorium odbywala sie wspolpraca zespolu.

2. Jezeli szkoda wyrzadzona innej osobie jest nastepstwem dzialania lub zaniechania czlonka zespolu delegowanego przez inne panstwo wspolpracujace, kwote pieniezna stanowiaca rownowartosc odszkodowania tymczasowo wyplaca poszkodowanemu wlasciwy organ panstwa, na ktorego terytorium odbywala sie wspolpraca zespolu.

3. W wypadku okreslonym w 2 wyplacona kwota pieniezna podlega zwrotowi organowi, ktory ja tymczasowo wyplacil, na jego wniosek.

Rozdzial 62a

Wystapienie do panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie postanowienia o zatrzymaniu dowodow lub majacego na celu zabezpieczenie mienia

Art. 589g. 1. W razie ustalenia, ze mogace stanowic dowod w sprawie rzeczy, korespondencja, przesylki, wykazy polaczen telefonicznych lub innych przekazow informacji lub dane przechowywane w systemie informatycznym lub na nosniku, w tym korespondencja przesylana poczta elektroniczna, albo mienie podlegajace zajeciu w celu zabezpieczenia wykonania postanowienia o przepadku znajduja sie na terytorium innego panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej, sad wlasciwy do rozpoznania sprawy albo prokurator moze wystapic o wykonanie postanowienia o ich zatrzymaniu albo zabezpieczeniu bezposrednio do wlasciwego organu sadowego tego panstwa.

2. Przekazujac do wykonania postanowienie o zatrzymaniu dowodow, wlasciwy sad lub prokurator wystepuje jednoczesnie do wlasciwego organu sadowego panstwa wykonania postanowienia z wnioskiem o ich wydanie.

3. Niezwlocznie po uprawomocnieniu sie postanowienia o przepadku zabezpieczonego mienia, o ktorym mowa w 1, wlasciwy sad wystepuje do wlasciwego organu sadowego panstwa wykonania postanowienia z wnioskiem o wykonanie tego przepadku.

4. Wystapienie o wydanie dowodow oraz wykonanie przepadku, o ktorych mowa odpowiednio w 2 i 3, odbywa sie na podstawie przepisow rozdzialow 62 i 66 oraz umow miedzynarodowych z zakresu pomocy prawnej w sprawach karnych wiazacych Rzeczpospolita Polska.

5. Do postanowienia, o ktorym mowa w 1, dolacza sie zaswiadczenie zawierajace wszystkie istotne informacje umozliwiajace jego prawidlowe wykonanie.

6. Przekazywane dokumenty powinny zostac przetlumaczone na jezyk urzedowy panstwa wykonania postanowienia albo na inny jezyk wskazany przez to panstwo.

7. Przekazanie postanowienia oraz zaswiadczenia, o ktorym mowa w 5, moze nastapic rowniez z wykorzystaniem urzadzen sluzacych do automatycznego przesylania danych, w sposob umozliwiajacy stwierdzenie autentycznosci tych dokumentow.

8. W razie trudnosci w ustaleniu wlasciwego organu panstwa wykonania postanowienia wlasciwy sad albo prokurator moze rowniez zwracac sie do wlasciwych jednostek organizacyjnych Europejskiej Sieci Sadowej.

9. Minister Sprawiedliwosci okresli, w drodze rozporzadzenia, wzor zaswiadczenia, o ktorym mowa w 5, majac na uwadze koniecznosc udostepnienia panstwu wykonania postanowienia wszystkich niezbednych informacji, w tym informacji o terminie, do ktorego ma trwac zatrzymanie dowodow albo zabezpieczenie mienia.

Art. 589h. Wydane dowody zwraca sie panstwu wykonania postanowienia niezwlocznie po wykorzystaniu, jezeli przy ich przekazaniu zastrzezono zwrot lub gdy podlegaja one zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu uprawnionemu podmiotowi, przebywajacemu na terytorium tego panstwa.

Art. 589i. W razie uchylenia postanowienia o zatrzymaniu dowodow lub zabezpieczeniu mienia wlasciwy sad albo prokurator o jego tresci niezwlocznie zawiadamia wlasciwy organ panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej.

Art. 589j. 1. Na postanowienie, o ktorym mowa w art. 589g 1, wydane przez prokuratora, przysluguje zazalenie do sadu rejonowego, w ktorego okregu prowadzi sie postepowanie. Termin do wniesienia zazalenia biegnie od daty doreczenia postanowienia.

2. Przepis art. 589g 6 stosuje sie odpowiednio.

Art. 589k. 1. Jezeli wedlug prawa panstwa wykonania postanowienia panstwo to ponosi odpowiedzialnosc za szkode wyrzadzona w zwiazku z wykonaniem postanowienia o zatrzymaniu dowodow lub majacego na celu zabezpieczenie mienia, wydanego przez polski sad albo prokuratora, na wniosek wlasciwego organu tego panstwa Skarb Panstwa zwraca mu kwote pieniezna stanowiaca rownowartosc wyplaconego odszkodowania.

2. Przepisu 1 nie stosuje sie, jezeli szkoda jest nastepstwem wylacznie dzialania lub zaniechania organu panstwa wykonania postanowienia.

Rozdzial 62b

Wystapienie panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie orzeczenia o zatrzymaniu dowodow lub majacego na celu zabezpieczenie mienia

Art. 589l. 1. Wlasciwy miejscowo sad rejonowy albo prokurator wykonuje niezwlocznie wydane przez wlasciwy organ sadowy innego panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej orzeczenie o zatrzymaniu mogacych stanowic dowod w sprawie rzeczy, korespondencji, przesylek, wykazow polaczen telefonicznych lub innych przekazow informacji lub danych przechowywanych w systemie informatycznym lub na nosniku, w tym korespondencji przesylanej poczta elektroniczna, albo orzeczenie o zajeciu mienia w celu zabezpieczenia wykonania orzeczenia o przepadku, jezeli rzeczy te, korespondencja, przesylki, wykazy, dane lub mienie znajduja sie lub sa przechowywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Jezeli sad albo prokurator, do ktorego zostalo skierowane orzeczenie, nie jest wlasciwy do nadania mu biegu, przekazuje je wlasciwemu organowi i powiadamia o tym wlasciwy organ sadowy panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej, ktory wystapil z orzeczeniem.

3. Jezeli przepisy niniejszego rozdzialu nie stanowia inaczej, przy wykonywaniu orzeczen, o ktorych mowa w 1, stosuje sie przepisy prawa polskiego.

Art. 589m. 1. Mozna odmowic wykonania orzeczenia o zatrzymaniu dowodow, o ktorym mowa w art. 589l 1, jezeli:

1) czyn, w zwiazku z ktorym wydano to orzeczenie, nie stanowi przestepstwa wedlug prawa polskiego, chyba ze zgodnie z prawem panstwa wydania orzeczenia jest to przestepstwo wymienione w art. 607w pkt 1-33, zagrozone kara pozbawienia wolnosci, ktorej gorna granica wynosi co najmniej 3 lata, lub innym srodkiem polegajacym na pozbawieniu wolnosci co najmniej w tym samym wymiarze,

2) dowody, ktorych dotyczy orzeczenie, nie moga byc zajete z przyczyn faktycznych, w szczegolnosci z uwagi na ich utrate, zniszczenie lub niemoznosc odnalezienia,

3) do orzeczenia o zatrzymaniu dowodow nie dolaczono zaswiadczenia zawierajacego wszystkie istotne informacje umozliwiajace jego prawidlowe wykonanie albo zaswiadczenie to jest niekompletne lub oczywiscie nie odpowiada tresci orzeczenia,

4) z tresci zaswiadczenia, okreslonego w pkt 3, w oczywistym stopniu wynika, ze przekazane do wykonania orzeczenie dotyczy tego samego czynu tej samej osoby, co do ktorego postepowanie karne zostalo prawomocnie zakonczone,

5) wykonanie orzeczenia nie jest mozliwe z powodu odmowy przedstawienia korespondencji i dokumentow na podstawie art. 582 2.

2. Mozna odmowic wykonania orzeczenia majacego na celu zabezpieczenie mienia, o ktorym mowa w art. 589l 1:

1) jezeli wedlug prawa polskiego w sprawie o przestepstwo, w zwiazku z ktorym wydano to orzeczenie, zabezpieczenie wykonania przepadku byloby niedopuszczalne, chyba ze zgodnie z prawem panstwa wydania orzeczenia jest to przestepstwo wymienione w art. 607w pkt 1-33, zagrozone kara pozbawienia wolnosci, ktorej gorna granica wynosi co najmniej 3 lata, lub innym srodkiem polegajacym na pozbawieniu wolnosci co najmniej w tym samym wymiarze,

2) w wypadkach okreslonych w 1 pkt 2-4.

3. Przepisow 1 pkt 1 oraz 2 pkt 1 nie stosuje sie, jezeli czyn nie stanowi przestepstwa z powodu braku lub odmiennego uregulowania w prawie polskim odpowiednich oplat, podatkow, cel lub zasad obrotu dewizowego.

4. W wypadku okreslonym w 1 pkt 2, wlasciwy sad albo prokurator, przed wydaniem postanowienia w przedmiocie wykonania orzeczenia o zatrzymaniu dowodow lub majacego na celu zabezpieczenie mienia, konsultuje sie z organem, ktory je wydal, dla uzyskania wszystkich istotnych informacji, umozliwiajacych odnalezienie tych dowodow albo mienia. Jezeli uzyskane informacje nie przyczynily sie do odnalezienia tych dowodow albo mienia, sad lub prokurator powiadamia niezwlocznie wlasciwy organ sadowy panstwa wydania orzeczenia o niemoznosci wykonania orzeczenia.

5. W wypadku, o ktorym mowa w 1 pkt 3, wlasciwy sad albo prokurator moze wyznaczyc organowi, ktory wydal orzeczenie, termin do przekazania zaswiadczenia, okreslonego w 1 pkt 3, jego uzupelnienia lub sprostowania.

6. W razie niedotrzymania terminu, o ktorym mowa w 5, postanowienie w przedmiocie wykonania orzeczenia wydaje sie w oparciu o informacje przekazane wczesniej.

Art. 589n. 1. Postanowienie w przedmiocie wykonania orzeczenia o zatrzymaniu dowodow lub majace na celu zabezpieczenie mienia, o ktorych mowa w art. 589l 1, wlasciwy sad albo prokurator wydaje niezwlocznie, w miare mozliwosci w ciagu 24 godzin od otrzymania orzeczenia.

2. Postanowienie, o ktorym mowa w 1, dorecza sie wraz z pouczeniem o uprawnieniach wynikajacych z przepisow panstwa wydania orzeczenia, o ktorym mowa w art. 589l 1.

3. Na postanowienie, o ktorym mowa w 1, przysluguje zazalenie osobom, ktorych prawa zostaly naruszone. Osobom tym przysluguje takze zazalenie na czynnosci zwiazane z zatrzymaniem dowodow lub zabezpieczeniem mienia, co nie narusza uprawnien skarzacego wynikajacych z przepisow panstwa wydania orzeczenia. W zazaleniu na czynnosc skarzacy moze domagac sie wylacznie zbadania prawidlowosci jej przeprowadzenia.

4. O wniesieniu zazalenia, jak rowniez o tresci rozstrzygniecia zapadlego w wyniku jego rozpoznania, nalezy niezwlocznie powiadomic wlasciwy organ sadowy panstwa wydania orzeczenia.

5. Przepis art. 589g 6 stosuje sie odpowiednio.

Art. 589o. Wydajac postanowienie o wykonaniu orzeczenia o zatrzymaniu dowodow lub majace na celu zabezpieczenie mienia, wlasciwy sad albo prokurator moze jednoczesnie wstrzymac jego wykonanie, jezeli:

1) wykonanie orzeczenia mogloby utrudnic inne, toczace sie postepowanie karne - na czas niezbedny dla zabezpieczenia prawidlowego toku tego postepowania,

2) dowod albo mienie, ktorych dotyczy orzeczenie, zostaly wczesniej zatrzymane albo zajete dla potrzeb innego toczacego sie postepowania karnego - do czasu zwolnienia spod zatrzymania albo zajecia.

Art. 589p. 1. O tresci postanowienia w przedmiocie wykonania orzeczenia o zatrzymaniu dowodow lub majacego na celu zabezpieczenie mienia powiadamia sie niezwlocznie, w miare mozliwosci w ciagu 24 godzin od otrzymania orzeczenia, wlasciwy organ sadowy panstwa wydania tego orzeczenia. Powiadomienie to moze byc przekazane rowniez przy uzyciu urzadzen sluzacych do automatycznego przesylania danych, w sposob umozliwiajacy stwierdzenie autentycznosci przekazanych dokumentow.

2. W wypadkach, o ktorych mowa w art. 589o, nalezy takze wskazac przyczyny wstrzymania wykonania postanowienia oraz, jezeli jest to mozliwe, jego przewidywany okres.

3. Przepis 1 stosuje sie odpowiednio w razie ustania przyczyn wstrzymania wykonania postanowienia okreslonego w art. 589o. W takim wypadku nalezy poinformowac wlasciwy organ sadowy panstwa wydania orzeczenia o zatrzymaniu lub zabezpieczeniu dowodow albo mienia dla potrzeb innego postepowania, lub podjetych dzialaniach zmierzajacych do wykonania orzeczenia.

Art. 589r. 1. Wykonujac orzeczenie o zatrzymaniu dowodow lub majace na celu zabezpieczenie mienia, nalezy uczynic zadosc zyczeniu organu, ktory wydal to orzeczenie, aby przy dokonaniu czynnosci zastosowano szczegolny tryb postepowania lub szczegolna forme, jezeli nie jest to sprzeczne z zasadami porzadku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Protokol zatrzymania dowodow lub zajecia mienia nalezy niezwlocznie przekazac wlasciwemu organowi sadowemu panstwa wydania orzeczenia. Przepis art. 589p 1 zdanie drugie stosuje sie odpowiednio.

Art. 589s. 1. Zatrzymanie dowodow oraz zajecie mienia w celu zabezpieczenia wykonania orzeczenia o przepadku trwa do czasu rozstrzygniecia w przedmiocie wystapienia wlasciwego organu sadowego panstwa wydania orzeczenia, odpowiednio o wydanie dowodow albo o wykonanie wniosku o wykonanie prawomocnego orzeczenia o przepadku.

2. Przez wzglad na okolicznosci sprawy wlasciwy sad albo prokurator moze jednak, po konsultacji z wlasciwym organem sadowym panstwa wydania orzeczenia, wyznaczyc temu organowi nieprzekraczalny termin do przekazania zadania okreslonego w 1, po uplywie ktorego moze nastapic zwolnienie spod zatrzymania albo zajecia.

3. Przed uplywem terminu, o ktorym mowa w 2, wlasciwy sad albo prokurator informuje wlasciwy organ sadowy panstwa wykonania orzeczenia o zamiarze zwolnienia spod zatrzymania albo zajecia, umozliwiajac mu zgloszenie stanowiska na pismie. Jezeli organ ten nie przedstawi argumentow dostatecznie uzasadniajacych dalsze zatrzymanie albo zajecie, wlasciwy sad albo prokurator wydaje postanowienie o zwolnieniu spod zatrzymania albo zajecia. Odpis postanowienia dorecza sie osobom zainteresowanym.

4. Postanowienie o zwolnieniu spod zatrzymania albo zajecia wydaje sie takze wtedy, gdy wlasciwy organ sadowy panstwa wydania orzeczenia zawiadomi o jego uchyleniu. Przepis 3 zdanie trzecie stosuje sie.

Art. 589t. 1. Rozpoznanie wniosku o wydanie zatrzymanych dowodow albo o wykonanie przez sad polski wniosku o wykonanie przepadku odbywa sie na podstawie przepisow rozdzialow 62 i 66 oraz umow miedzynarodowych z zakresu pomocy prawnej w sprawach karnych wiazacych Rzeczpospolita Polska.

2. Nie mozna jednak odmowic wykonania wniosku, o ktorym mowa w 1, powolujac sie na okolicznosc, ze czyn, ktorego dotyczy wniosek, nie stanowi przestepstwa wedlug prawa polskiego, jezeli zgodnie z prawem panstwa wydania orzeczenia jest to przestepstwo wymienione w art. 607 w pkt 1-33, zagrozone kara pozbawienia wolnosci, ktorej gorna granica wynosi co najmniej 3 lata, lub innym srodkiem polegajacym na pozbawieniu wolnosci co najmniej w tym samym wymiarze.

Art. 589u. 1. Jezeli Skarb Panstwa ponosi odpowiedzialnosc za szkode wyrzadzona w zwiazku z wykonaniem orzeczenia o zatrzymaniu dowodow albo majacego na celu zabezpieczenie mienia, wydanego przez organ sadowy panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej, Skarb Panstwa wystepuje do wlasciwego organu tego panstwa o zwrot kwoty pienieznej stanowiacej rownowartosc wyplaconego odszkodowania.

2. Przepisu 1 nie stosuje sie, jezeli szkoda jest nastepstwem wylacznie dzialania lub zaniechania organu polskiego.

Rozdzial 63

Przejecie i przekazanie scigania karnego

Art. 590. 1. W sprawie o przestepstwo popelnione za granica przez:

1) obywatela polskiego,

2) osobe majaca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stale miejsce zamieszkania,

3) osobe, ktora odbywa lub bedzie odbywac w Rzeczypospolitej Polskiej kare pozbawienia wolnosci,

4) osobe, przeciwko ktorej zostalo wszczete w Rzeczypospolitej Polskiej postepowanie karne

- Minister Sprawiedliwosci zwraca sie, jezeli wymaga tego interes wymiaru sprawiedliwosci, do wlasciwego organu panstwa obcego z wnioskiem o przekazanie scigania albo moze przyjac taki wniosek od wlasciwego organu panstwa obcego.

2. Przejecie scigania karnego uwaza sie za wszczecie postepowania karnego wedlug prawa polskiego. 3. Jezeli przejecie scigania laczy sie z przekazaniem przez panstwo obce tymczasowo aresztowanego, art. 598 stosuje sie.

4. Do dowodow zebranych za granica przed przejeciem scigania stosuje sie odpowiednio art. 587, chocby czynnosci dowodowe nie byly podjete na wniosek polskiego sadu lub prokuratora.

5. Minister Sprawiedliwosci zawiadamia wlasciwy organ panstwa obcego o sposobie prawomocnego zakonczenia postepowania karnego.

Art. 591. 1. W sprawie o przestepstwo popelnione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez cudzoziemca, Minister Sprawiedliwosci , z urzedu albo z inicjatywy sadu lub prokuratora, zwraca sie, jezeli wymaga tego interes wymiaru sprawiedliwosci, do wlasciwego organu panstwa:

1) ktorego osoba scigana jest obywatelem,

2) w ktorym osoba scigana ma stale miejsce zamieszkania,

3) w ktorym osoba scigana odbywa lub bedzie odbywala kare pozbawienia wolnosci,

4) w ktorym zostalo wszczete przeciwko osobie sciganej postepowanie karne

- z wnioskiem o przejecie scigania karnego albo moze przyjac taki wniosek od wlasciwego organu panstwa obcego.

2. Jezeli pokrzywdzonym jest obywatel polski, zlozenie wniosku o przejecie scigania moze nastapic tylko za jego zgoda, chyba ze uzyskanie tej zgody nie jest mozliwe.

3. Przed wystapieniem z wnioskiem, o ktorym mowa w 1, lub rozstrzygnieciem takiego wniosku pochodzacego od organu panstwa obcego wlasciwy organ umozliwia osobie sciganej przebywajacej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zajecie stanowiska ustnie lub na pismie w przedmiocie przejecia scigania.

4. W razie pozytywnego rozstrzygniecia wniosku o przekazanie scigania dotyczacego osoby tymczasowo aresztowanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej Minister Sprawiedliwosci zwraca sie do wlasciwego organu o niezwloczne podjecie czynnosci majacych na celu wydanie i przekazanie takiej osoby organom panstwa obcego. Wraz z osoba przekazuje sie akta sprawy, o ile nie zostaly one uprzednio przekazane wraz z wnioskiem.

5. Minister Sprawiedliwosci zwraca sie do wlasciwego organu panstwa obcego o informacje co do sposobu prawomocnego zakonczenia postepowania karnego.

6. Przekazanie scigania karnego uwaza sie za umorzenie postepowania karnego wedlug prawa polskiego; nie stoi to na przeszkodzie ponownemu postepowaniu karnemu w razie bezpodstawnego zaniechania scigania za granica.

Art. 592. 1 Jezeli co do tego samego czynu tej samej osoby wszczeto postepowanie karne w Rzeczypospolitej Polskiej i w panstwie obcym, Minister Sprawiedliwosci przeprowadza konsultacje z wlasciwym organem panstwa obcego i - jezeli wymaga tego interes wymiaru sprawiedliwosci - wystepuje z wnioskiem o przejecie albo przekazanie scigania karnego. Przepisy art. 590 2-5 oraz art. 591 2-6 stosuje sie odpowiednio.

2. Jezeli na podstawie umowy miedzynarodowej, ktorej Rzeczpospolita Polska jest strona, wszczeto w Rzeczypospolitej Polskiej postepowanie karne o przestepstwo popelnione za granica, Minister Sprawiedliwosci moze wystapic do wlasciwego organu panstwa obcego o przejecie scigania przez organy tego panstwa niezaleznie od tego, czy w panstwie obcym wszczeto sciganie co do tego samego czynu. Przepisy art. 591 2, 5 i 6 stosuje sie odpowiednio.

3. W sprawie o przestepstwo popelnione za granica przez obywatela polskiego przebywajacego za granica, jezeli wymaga tego interes wymiaru sprawiedliwosci, Minister Sprawiedliwosci moze wystapic do wlasciwego organu panstwa obcego o przejecie scigania przez organy tego panstwa. Przepisy art. 591 2, 5 i 6 stosuje sie odpowiednio.

Rozdzial 64

Wystapienie o wydanie lub przewoz osob sciganych lub skazanych przebywajacych za granica oraz o wydanie przedmiotow

Art. 593. Sady i prokuratorzy zglaszaja za posrednictwem Ministra Sprawiedliwosci wnioski o wydanie przez panstwo obce osoby, przeciwko ktorej wszczeto postepowanie karne, o wydanie osoby w celu przeprowadzenia postepowania sadowego lub wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolnosci, o przewoz osoby sciganej lub skazanej przez terytorium panstwa obcego oraz o wydanie z terytorium panstwa obcego dowodow rzeczowych lub przedmiotow uzyskanych przez sprawce w wyniku przestepstwa.

Art. 594. 1. Do wniosku dolacza sie odpis postanowienia o tymczasowym aresztowaniu wraz z uzasadnieniem, wyjasniajacym okolicznosci faktyczne i podstawe prawna scigania.

2. W wypadku prawomocnego wyroku skazujacego na kare pozbawienia wolnosci dolacza sie zamiast postanowienia wymienionego w 1 odpis tego wyroku.

3. Przepis art. 280 1 pkt 2 stosuje sie odpowiednio.

Art. 595. W wypadkach nie cierpiacych zwloki sad lub prokurator moze zwrocic sie bezposrednio do wlasciwego organu panstwa obcego o tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie osoby, co do ktorej ma byc zlozony wniosek o wydanie, po czym niezwlocznie sklada wniosek zgodnie z art. 593 i 594.

Art. 596. Osoba wydana nie moze byc bez zgody panstwa wydajacego scigana, skazana ani pozbawiona wolnosci w celu wykonania kary za inne przestepstwo popelnione przed dniem wydania niz to, w zwiazku z ktorym nastapilo wydanie.

Art. 597. W razie zastrzezenia przy wydaniu, ze w stosunku do osoby wydanej orzeczone juz kary beda wykonane tylko za te przestepstwa, co do ktorych nastapilo wydanie, sad, ktory prawomocnie orzekl w sprawie, wydaje w razie potrzeby na posiedzeniu wyrok zmieniajacy orzeczenie w taki sposob, aby kary byly wykonywane tylko za te przestepstwa, co do ktorych nastapilo wydanie sprawcy. Prokurator i osoba wydana maja prawo wziac udzial w posiedzeniu. Przepis art. 451 stosuje sie odpowiednio.

Art. 598. 1. Terminy przewidziane w art. 263 biegna w stosunku do osoby wydanej od chwili przejecia tej osoby przez wlasciwe organy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Przepis art. 265 stosuje sie takze, gdy zatrzymanie nastapilo za granica.

Art. 599. Jezeli osoba wydana przez panstwo obce nie opusci bez usprawiedliwionej przyczyny terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ciagu 45 dni od daty prawomocnego zakonczenia postepowania, a w razie skazania - od daty odbycia lub darowania kary, albo jezeli po opuszczeniu terytorium Rzeczypospolitej Polskiej powroci na nie, ograniczen wynikajacych z art. 596 i 597 nie stosuje sie.

Art. 600. Po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie przeciwko osobie wydanej przez panstwo obce sad przesyla odpis wyroku Ministrowi Sprawiedliwosci, ktory odpis ten przekazuje wlasciwemu organowi obcego panstwa. Przepis art. 157 2 stosuje sie odpowiednio.

Art. 601. Przekazane przez panstwo obce przedmioty uzyskane w wyniku przestepstwa zwraca sie, jezeli przy ich wydaniu zastrzezono zwrot; podobnie nalezy postapic z dowodami rzeczowymi.

Rozdzial 65

Ekstradycja oraz przewoz osob sciganych albo skazanych lub wydanie przedmiotow na wniosek panstw obcych

Art. 602. 1. Z zastrzezeniem przepisow rozdzialow 65b i 66a, ekstradycja jest wydaniem osoby sciganej albo skazanego, na wniosek panstwa obcego, w celach okreslonych w 2.

2. W razie zlozenia przez organ panstwa obcego wniosku o wydanie osoby sciganej w celu przeprowadzenia przeciw niej postepowania karnego lub wykonania orzeczonej co do niej kary albo srodka zabezpieczajacego, prokurator przesluchuje te osobe i w miare potrzeby zabezpiecza dowody znajdujace sie w kraju, po czym wnosi sprawe do wlasciwego miejscowo sadu okregowego.

Art. 603. 1. Sad okregowy wydaje na posiedzeniu postanowienie w przedmiocie wniosku panstwa obcego. Przed wydaniem postanowienia nalezy umozliwic osobie sciganej zlozenie wyjasnien ustnie lub na pismie, a w razie wniosku o wydanie w celu przeprowadzenia postepowania karnego nalezy na uzasadniony wniosek tej osoby przeprowadzic dowody znajdujace sie w kraju.

2. W posiedzeniu ma prawo wziac udzial obronca.

3. Jezeli sad wydal postanowienie o niedopuszczalnosci wydania, wydanie nie moze nastapic.

4. Na postanowienie sadu w przedmiocie wydania przysluguje zazalenie.

5. Sad przekazuje prawomocne postanowienie wraz z aktami sprawy Ministrowi Sprawiedliwosci, ktory po rozstrzygnieciu wniosku zawiadamia o tym wlasciwy organ panstwa obcego.

Art. 603a. 1. Jezeli umowa miedzynarodowa, ktorej Rzeczpospolita Polska jest strona, tak stanowi, wniosek panstwa obcego o zastosowanie tymczasowego aresztowania osoby sciganej zastepuje wniosek o wydanie.

2. W wypadku, o ktorym mowa w 1, prokurator podczas przesluchania informuje osobe scigana o mozliwosci wyrazenia przez nia zgody na wydanie lub zgody na wydanie polaczonej ze zrzeczeniem sie korzystania z ograniczen okreslonych w art. 596 i 597. Jezeli osoba scigana wyrazi wole zlozenia takiego oswiadczenia, prokurator kieruje sprawe do sadu okregowego, w ktorego okregu prowadzi sie postepowanie.

3. Sad na posiedzeniu rozstrzyga o tymczasowym aresztowaniu osoby sciganej, odbiera oswiadczenie o wyrazeniu zgody na wydanie lub zgody na wydanie polaczonej ze zrzeczeniem sie korzystania z ograniczen okreslonych w art. 596 i 597, a takze wydaje postanowienie o dopuszczalnosci wydania.

4. Zgoda osoby sciganej oraz zrzeczenie, o ktorym mowa w 2, nie moga zostac cofniete, o czym poucza sie osobe scigana.

5. Sad niezwlocznie przekazuje prawomocne postanowienie wraz z aktami sprawy Ministrowi Sprawiedliwosci, ktory rozstrzyga o wydaniu osoby.

6. Jezeli oswiadczenie, o ktorym mowa w 3, nie zostalo zlozone lub sad stwierdzil, ze zachodzi okolicznosc okreslona w art. 604 1, albo jezeli posiedzenie zostalo odroczone na czas przekraczajacy 7 dni, stosuje sie przepisy art. 602 2, art. 603 i 605.

Art. 604. 1. Wydanie jest niedopuszczalne, jezeli:

1) osoba, ktorej wniosek dotyczy, jest obywatelem polskim albo korzysta w Rzeczypospolitej Polskiej z prawa azylu,

2) czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego albo gdy ustawa uznaje, ze czyn nie stanowi przestepstwa albo ze sprawca nie popelnia przestepstwa lub nie podlega karze,

3) nastapilo przedawnienie,

4) postepowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostalo prawomocnie zakonczone,

5) byloby ono sprzeczne z polskim prawem,

6) zachodzi uzasadniona obawa, ze w panstwie zadajacym wydania wobec osoby wydanej moze zostac orzeczona lub wykonana kara smierci,

7) zachodzi uzasadniona obawa, ze w panstwie zadajacym wydania osoba wydana moze zostac poddana torturom.

2. Wydania mozna odmowic w szczegolnosci, jezeli:

1) osoba, ktorej wniosek dotyczy, ma w Rzeczypospolitej Polskiej stale miejsce zamieszkania,

2) przestepstwo zostalo popelnione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo na polskim statku wodnym lub powietrznym,

3) co do tego samego czynu tej samej osoby toczy sie postepowanie karne,

4) przestepstwo podlega sciganiu z oskarzenia prywatnego,

5) wedlug prawa panstwa, ktore zlozylo wniosek o wydanie, przestepstwo jest zagrozone kara pozbawienia wolnosci do roku lub kara lagodniejsza albo orzeczono taka kare,

6) przestepstwo, w zwiazku z ktorym zada sie wydania, jest przestepstwem o charakterze politycznym, wojskowym lub skarbowym,

7) panstwo, ktore zlozylo wniosek o wydanie, nie zapewnia wzajemnosci.

3. W wypadkach wskazanych w 1 pkt 4 i 2 pkt 3 rozpoznanie wniosku o wydanie mozna odroczyc do czasu ukonczenia w Rzeczypospolitej Polskiej postepowania karnego przeciwko tej samej osobie lub odbycia przez nia orzeczonej kary albo jej darowania.

Art. 605. 1. Jezeli wniosek o wydanie dotyczy przestepstwa, ktorego sprawca podlega wydaniu, sad okregowy z urzedu lub na wniosek prokuratora moze wydac postanowienie o tymczasowym aresztowaniu osoby sciganej; przepis art. 263 stosuje sie odpowiednio.

2. Przed zlozeniem wniosku o wydanie sad moze wydac postanowienie o tymczasowym aresztowaniu sciganego na czas nie dluzszy niz 40 dni, jezeli organ panstwa obcego zwraca sie o to, zapewniajac, ze wobec tej osoby zapadl w tym panstwie prawomocny wyrok skazujacy lub wydano decyzje o tymczasowym aresztowaniu.

3. Na postanowienie sadu w przedmiocie tymczasowego aresztowania przysluguje zazalenie.

4. O dniu tymczasowego aresztowania nalezy niezwlocznie powiadomic Ministra Sprawiedliwosci Rzeczypospolitej Polskiej oraz przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urzad konsularny albo organ scigajacy panstwa obcego.

5. Jezeli dane zawarte we wniosku o wydanie sa niewystarczajace i sad lub prokurator zazadal ich uzupelnienia, a panstwo obce nie nadesle w terminie miesiaca od dnia doreczenia zadania uzupelnienia wniosku o wydanie organowi, ktory je zglosil, potrzebnych dokumentow lub informacji, postanowienie o tymczasowym aresztowaniu uchyla sie.

6. W razie odmowy wydania, cofniecia przez panstwo obce wniosku o wydanie lub tymczasowe aresztowanie albo w razie gdy organ panstwa obcego zawiadomiony o czasie i miejscu wydania zadanej osoby nie przejmuje jej w terminie 7 dni od ustalonego dnia wydania, zarzadza sie zwolnienie tymczasowo aresztowanego, jezeli nie jest on pozbawiony wolnosci w innej sprawie.

Art. 606. 1. Zezwolenia na przewoz osoby sciganej przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udziela Minister Sprawiedliwosci. Przepisy art. 594, 604 i 605 stosuje sie odpowiednio.

2. Jezeli podroz odbywa sie droga powietrzna i nie przewiduje sie ladowania, wystarczy powiadomienie Ministra Sprawiedliwosci o przewozeniu osoby sciganej nad terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 607. 1. Do rozstrzygania wnioskow panstwa obcego, dotyczacych wydania przedmiotow stanowiacych dowody rzeczowe lub uzyskanych w wyniku przestepstwa, wlasciwy jest prokurator lub sad w zaleznosci od tego, do czyjego rozporzadzenia przedmioty te zostaly zdeponowane. Przepis art. 588 2 i 4 stosuje sie odpowiednio.

2. Postanowienie o wydaniu przedmiotow powinno wymieniac rzeczy, ktore ulegaja wydaniu panstwu obcemu, oraz wskazywac rzeczy podlegajace zwrotowi po ukonczeniu postepowania karnego, prowadzonego przez organy panstwa obcego.

Rozdzial 65a

Wystapienie do panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej o przekazanie osoby sciganej na podstawie europejskiego nakazu aresztowania

Art. 607a. W razie podejrzenia, ze osoba scigana za przestepstwo popelnione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przebywa na terytorium panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej, wlasciwy miejscowo sad okregowy, na wniosek prokuratora, moze wydac europejski nakaz aresztowania, zwany w niniejszym rozdziale "nakazem".

Art. 607b. Wydanie nakazu jest niedopuszczalne:

1) w zwiazku z prowadzonym przeciwko osobie sciganej postepowaniem karnym o przestepstwo zagrozone kara pozbawienia wolnosci do roku,

2) w celu wykonania kary pozbawienia wolnosci orzeczonej w wymiarze do 4 miesiecy albo innego srodka polegajacego na pozbawieniu wolnosci na czas nieprzekraczajacy 4 miesiecy.

Art. 607c. 1. Nakaz powinien zawierac:

1) oznaczenie sadu wystepujacego, ze wskazaniem jego adresu, numeru telefonu, telefaksu i adresu poczty elektronicznej,

2) date oraz miejsce wydania nakazu,

3) dane okreslajace tozsamosc i obywatelstwo osoby sciganej,

4) sygnature, rodzaj i tresc prawomocnego albo podlegajacego wykonaniu orzeczenia sadu, w zwiazku z ktorym nakaz zostal wydany,

5) przytoczenie opisu i kwalifikacji prawnej czynu,

6) gorna granice ustawowego zagrozenia kara pozbawienia wolnosci przestepstwa, o ktore toczy sie postepowanie, lub wysokosc orzeczonej kary pozbawienia wolnosci albo innego srodka polegajacego na pozbawieniu wolnosci,

7) zwiezly opis stanu faktycznego sprawy,

8) wskazanie nastepstw czynu nieobjetych ustawowymi znamionami przestepstwa.

2. Nakaz powinien zostac przetlumaczony na jezyk urzedowy panstwa wykonania nakazu.

3. Minister Sprawiedliwosci okresli, w drodze rozporzadzenia, wzor nakazu, majac na uwadze koniecznosc udostepnienia panstwu czlonkowskiemu Unii Europejskiej, do ktorego jest kierowany, danych niezbednych do podjecia prawidlowej decyzji w przedmiocie przekazania osoby sciganej.

Art. 607d. 1. Jezeli miejsce pobytu osoby sciganej jest znane, sad okregowy, ktory wydal nakaz, przekazuje go bezposrednio wlasciwemu organowi sadowemu panstwa wykonania nakazu; odpis nakazu przekazuje sie Ministrowi Sprawiedliwosci.

2. Przepis 1 stosuje sie odpowiednio w wypadku, gdy panstwo wykonania nakazu zwrocilo sie o przedstawienie dodatkowych informacji lub dokumentow.

Art. 607e. 1. Osoby przekazanej w wyniku wykonania nakazu nie mozna scigac za przestepstwa inne niz te, ktore stanowily podstawe przekazania, ani wykonac orzeczonych wobec niej za te przestepstwa kar pozbawienia wolnosci albo innych srodkow polegajacych na pozbawieniu wolnosci.

2. Sad, ktory prawomocnie orzekl w sprawie, moze zarzadzic wykonanie kary tylko za te przestepstwa, ktore stanowily podstawe przekazania osoby sciganej. W posiedzeniu sadu maja prawo wziac udzial prokurator i osoba scigana. Przepis art. 451 stosuje sie odpowiednio.

3. Przepisu 1 nie stosuje sie, jezeli:

1) panstwo wykonania nakazu zlozylo oswiadczenie o dopuszczalnosci scigania lub wykonania kar pozbawienia wolnosci albo innych srodkow polegajacych na pozbawieniu wolnosci za wszystkie czyny popelnione przed przekazaniem, chyba ze organ sadowy tego panstwa w orzeczeniu o przekazaniu postanowil inaczej,

2) osoba przekazana, pomimo takiej mozliwosci, nie opuscila terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ciagu 45 dni od dnia prawomocnego zakonczenia postepowania albo po opuszczeniu terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na nie powrocila,

3) nie zostala orzeczona kara pozbawienia wolnosci albo inny srodek polegajacy na pozbawieniu wolnosci,

4) postepowanie karne nie wiaze sie ze stosowaniem wobec osoby sciganej srodka polegajacego na pozbawieniu wolnosci,

5) czyn osoby sciganej jest zagrozony kara lub srodkiem niepolegajacymi na pozbawieniu wolnosci,

6) osoba scigana wyrazila zgode na przekazanie i zrzekla sie korzystania z prawa okreslonego w 1,

7) osoba scigana, po jej przekazaniu, zlozyla przed sadem wlasciwym do rozpoznania sprawy oswiadczenie o zrzeczeniu sie korzystania z prawa okreslonego w 1 w odniesieniu do czynow popelnionych przed przekazaniem,

8) organ sadowy panstwa wykonania nakazu, ktory przekazal osobe scigana, na wniosek sadu wlasciwego do rozpoznania sprawy, wyrazil zgode na sciganie lub wykonanie kar pozbawienia wolnosci albo innych srodkow polegajacych na pozbawieniu wolnosci za przestepstwa okreslone w pkt 1.

4. Wniosek, o ktorym mowa w 3 pkt 8, powinien zawierac informacje wymienione w art. 607c 1. Przepis art. 607c 2 stosuje sie odpowiednio.

Art. 607f. Na poczet orzeczonej lub wykonywanej kary pozbawienia wolnosci zalicza sie okres faktycznego pozbawienia wolnosci w panstwie wykonania nakazu w zwiazku z przekazaniem.

Art. 607g. Po prawomocnym zakonczeniu postepowania karnego przeciwko osobie sciganej lub wykonaniu wobec niej kary pozbawienia wolnosci albo innego srodka polegajacego na pozbawieniu wolnosci sad wlasciwy do rozpoznania sprawy przesyla odpis orzeczenia lub zawiadomienie o wykonaniu kary albo innego srodka do organu wymiaru sprawiedliwosci panstwa wykonania nakazu.

Art. 607h. 1. Sad lub prokurator moze wystapic do organu wymiaru sprawiedliwosci panstwa wykonania nakazu o zajecie i przekazanie przedmiotow pochodzacych bezposrednio z przestepstwa oraz przedmiotow, ktore sluzyly lub byly przeznaczone do popelnienia przestepstwa, takze wtedy, gdy wykonanie nakazu nie jest mozliwe ze wzgledu na smierc lub ucieczke osoby sciganej.

2. Przekazane przedmioty, o ktorych mowa w 1, zwraca sie panstwu wykonania nakazu, jezeli przy ich przekazaniu zastrzezono zwrot lub gdy podlegaja one zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu uprawnionemu podmiotowi, przebywajacemu na terytorium panstwa wykonania nakazu.

Art. 607i. 1. Osoba scigana, ktora w wyniku przekazania znalazla sie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega dalszemu przekazaniu bez zgody panstwa wykonania nakazu w zwiazku z przestepstwami popelnionymi przed przekazaniem, tylko wtedy, gdy:

1) pomimo takiej mozliwosci nie opuscila terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ciagu 45 dni od dnia prawomocnego zakonczenia postepowania albo po opuszczeniu terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na nie powrocila,

2) wyrazila zgode na przekazanie do panstwa innego niz panstwo wykonania nakazu,

3) stosuje sie do niej przepis art. 607e 3 pkt 2, 6, 7 albo 8.

2. Na dalsze przekazanie osoby sciganej, ktora w wyniku przekazania znalazla sie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wymagana jest zgoda wlasciwego organu sadowego panstwa wykonania nakazu, ktore przekazalo te osobe. Wniosek wlasciwego sadu okregowego o wyrazenie zgody na dalsze przekazanie powinien zawierac informacje wymienione w art. 607c 1. Przepis art. 607c 2 stosuje sie odpowiednio.

3. Na wydanie osoby sciganej, ktora w wyniku przekazania znalazla sie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wymagana jest zgoda wlasciwego organu panstwa wykonania nakazu, ktore przekazalo te osobe.

Art. 607j. 1. Jezeli panstwo wykonania nakazu przekazalo osobe scigana pod warunkiem, ze wykonanie kary pozbawienia wolnosci albo innego srodka polegajacego na pozbawieniu wolnosci nastapi w tym panstwie, postepowania wykonawczego nie wszczyna sie.

2. W wypadku, o ktorym mowa w 1, sad wlasciwy do rozpoznania sprawy, niezwlocznie po uprawomocnieniu sie orzeczenia, wydaje postanowienie o przekazaniu skazanego do wlasciwego panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej w celu wykonania orzeczonej kary albo innego srodka polegajacego na pozbawieniu wolnosci. Odpis postanowienia wraz z odpisem orzeczenia podlegajacego wykonaniu przekazuje sie wlasciwemu organowi sadowemu panstwa wykonania nakazu.

Rozdzial 65b

Wystapienie panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej o przekazanie osoby sciganej na podstawie europejskiego nakazu aresztowania

Art. 607k. 1. Przekazanie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoby sciganej europejskim nakazem aresztowania, zwanym w niniejszym rozdziale "nakazem europejskim", nastepuje w celu przeprowadzenia przeciwko niej, na terytorium innego panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej, postepowania karnego lub wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolnosci albo innego srodka polegajacego na pozbawieniu wolnosci.

2. W razie otrzymania nakazu europejskiego prokurator przesluchuje osobe, ktorej nakaz dotyczy, informujac ja o tresci nakazu europejskiego oraz o mozliwosci wyrazenia zgody na przekazanie lub zgody na niestosowanie przepisu art. 607e 1, po czym wnosi sprawe do wlasciwego miejscowo sadu okregowego.

3. Nakaz europejski moze byc polaczony z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania lub innego srodka zapobiegawczego.

4. Jezeli odrebne przepisy prawa polskiego stanowia, ze sciganie osoby, wobec ktorej wydano nakaz europejski, jest uzaleznione od zezwolenia wlasciwej wladzy, przed skierowaniem sprawy do sadu stosuje sie przepis art. 13.

5. Jezeli jednoczesnie z wydaniem nakazu europejskiego panstwo czlonkowskie Unii Europejskiej zwrocilo sie o dokonanie przesluchania osoby sciganej, osobe taka nalezy przesluchac przed rozpoznaniem nakazu. Przesluchanie odbywa sie w obecnosci osoby wskazanej w nakazie europejskim. Przepis art. 588 4 stosuje sie odpowiednio.

Art. 607l. 1. W przedmiocie przekazania i tymczasowego aresztowania sad orzeka na posiedzeniu, w ktorym maja prawo wziac udzial prokurator i obronca.

2. Jezeli osoba scigana wyrazi taka wole, sad przyjmuje od niej do protokolu oswiadczenie o zgodzie na przekazanie lub o zgodzie na niestosowanie przepisu art. 607e 1. Oswiadczenie nie moze byc cofniete, o czym nalezy pouczyc osobe scigana.

3. Na postanowienie sadu w przedmiocie przekazania przysluguje zazalenie. W wypadku, o ktorym mowa w 2, zazalenie wnosi sie w terminie 3 dni od dnia ogloszenia postanowienia. Przepisy art. 252 stosuje sie odpowiednio.

Art. 607m. 1. Postanowienie w przedmiocie przekazania sad wydaje w terminie 60 dni od dnia zatrzymania osoby sciganej. Jezeli osoba scigana zlozyla oswiadczenie, o ktorym mowa w art. 607l 2, termin ten wynosi 10 dni i biegnie od dnia zlozenia oswiadczenia.

2. W szczegolnie uzasadnionych wypadkach, gdy terminy okreslone w 1 nie moga byc dotrzymane, postanowienie w przedmiocie przekazania mozna wydac w terminie kolejnych 30 dni od dnia uplywu tych terminow. O opoznieniu nalezy powiadomic organ sadowy, ktory wydal nakaz europejski, podajac przyczyne opoznienia.

3. W wypadku, okreslonym w art. 607k 4, terminy, o ktorych mowa w 1 i 2, biegna od uzyskania zezwolenia na sciganie. Jezeli bieg tych terminow juz sie rozpoczal, ulega on zawieszeniu do czasu uzyskania zezwolenia.

Art. 607n. 1. Osobe scigana, wobec ktorej zapadlo prawomocne postanowienie o przekazaniu, przekazuje sie wlasciwemu organowi sadowemu panstwa wydania nakazu europejskiego najpozniej w terminie 10 dni od dnia uprawomocnienia sie postanowienia.

2. Jezeli przekazanie osoby sciganej w terminie okreslonym w 1 nie jest mozliwe na skutek sily wyzszej albo zagrozenia dla zycia lub zdrowia tej osoby, osobe scigana, o ktorej mowa w 1, przekazuje sie wlasciwemu organowi sadowemu panstwa wydania nakazu europejskiego w ciagu 10 dni od dnia uplywu nowo ustalonego terminu przekazania.

3. Jezeli panstwo wydania nakazu europejskiego nie przejmie osoby podlegajacej przekazaniu w terminach, o ktorych mowa w 1 albo 2, zarzadza sie niezwloczne zwolnienie tej osoby, jezeli nie jest ona pozbawiona wolnosci w innej sprawie.

Art. 607o. Jezeli przeciwko osobie sciganej jest prowadzone w kraju postepowanie karne o inny czyn niz wskazany w nakazie europejskim lub osoba ta ma odbyc w kraju za taki czyn kare pozbawienia wolnosci, sad, wydajac postanowienie o przekazaniu, odracza jego wykonanie do czasu zakonczenia w kraju postepowania karnego lub do czasu wykonania w kraju kary pozbawienia wolnosci.

Art. 607p. Odmawia sie wykonania nakazu europejskiego, jezeli:

1) przestepstwo, ktorego dotyczy nakaz europejski, w wypadku jurysdykcji polskich sadow karnych, podlega darowaniu na mocy amnestii,

2) w stosunku do osoby sciganej zapadlo w innym panstwie prawomocne orzeczenie co do tych samych czynow oraz, w wypadku skazania za te same czyny, osoba scigana odbywa kare lub ja odbyla albo kara nie moze byc wykonana wedlug prawa panstwa, w ktorym zapadl wyrok skazujacy,

3) w stosunku do osoby sciganej zapadlo prawomocne orzeczenie o przekazaniu do innego panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej,

4) osoba, ktorej dotyczy nakaz europejski, z powodu wieku nie ponosi wedlug prawa polskiego odpowiedzialnosci karnej za czyny bedace podstawa wydania nakazu europejskiego.

Art. 607r. 1. Mozna odmowic wykonania nakazu europejskiego, jezeli:

1) przestepstwo bedace podstawa wydania nakazu europejskiego, inne niz wymienione w art. 607w, nie stanowi przestepstwa wedlug prawa polskiego,

2) przeciwko osobie sciganej, ktorej dotyczy nakaz europejski, toczy sie w Rzeczypospolitej Polskiej postepowanie karne o przestepstwo, ktore stanowi podstawe nakazu europejskiego,

3) wobec osoby sciganej, w zwiazku z czynem bedacym podstawa wydania nakazu europejskiego zapadlo prawomocne orzeczenie o odmowie wszczecia postepowania, o umorzeniu postepowania lub inne orzeczenie konczace postepowanie w sprawie,

4) wedlug prawa polskiego nastapilo przedawnienie scigania lub wykonania kary, a przestepstwa, ktorych to dotyczy, podlegaly jurysdykcji sadow polskich,

5) nakaz europejski dotyczy przestepstw, ktore wedlug prawa polskiego zostaly popelnione, w calosci lub w czesci, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak rowniez na polskim statku wodnym lub powietrznym,

6) za czyn zabroniony, ktorego dotyczy nakaz europejski, w panstwie wydania nakazu europejskiego mozna orzec kare dozywotniego pozbawienia wolnosci albo inny srodek polegajacy na pozbawieniu wolnosci bez mozliwosci ubiegania sie o jego skrocenie.

2. Przepisu 1 pkt 1 nie stosuje sie, jezeli czyn nie stanowi przestepstwa z powodu braku lub odmiennego uregulowania w prawie polskim odpowiednich oplat, podatkow, cel lub zasad obrotu dewizowego.

Art. 607s. 1. Nie podlega wykonaniu nakaz europejski wydany w celu wykonania kary pozbawienia wolnosci lub srodka polegajacego na pozbawieniu wolnosci wobec osoby sciganej, bedacej obywatelem polskim albo korzystajacej w Rzeczypospolitej Polskiej z prawa azylu, jezeli nie wyrazi ona zgody na przekazanie.

2. Mozna takze odmowic wykonania nakazu europejskiego, jezeli zostal on wydany w celu, o ktorym mowa w 1, a osoba scigana ma miejsce zamieszkania lub stale przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Odmawiajac przekazania, z przyczyn okreslonych w 1 lub 2, sad orzeka o wykonaniu kary albo srodka, orzeczonych przez organ sadowy panstwa wydania nakazu europejskiego.

4. W postanowieniu, o ktorym mowa w 3, sad okresla kwalifikacje prawna czynu wedlug prawa polskiego. Sad zwiazany jest wymiarem orzeczonej kary. Jezeli do nakazu europejskiego nie dolaczono dokumentow lub informacji niezbednych do wykonania kary na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, sad odracza posiedzenie i zwraca sie do wlasciwego organu panstwa wydania nakazu europejskiego o nadeslanie takich dokumentow lub informacji.

5. Wykonanie kary odbywa sie wedlug przepisow prawa polskiego.

Art. 607t. 1. Jezeli nakaz europejski zostal wydany w celu scigania osoby, ktora jest obywatelem polskim albo korzysta w Rzeczypospolitej Polskiej z prawa azylu, przekazanie moze nastapic pod warunkiem, ze osoba ta bedzie odeslana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po prawomocnym zakonczeniu postepowania w panstwie wydania nakazu europejskiego.

[UWAGA, art. 607t 1 w zakresie, w jakim zezwala na przekazanie obywatela polskiego do panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, jest niezgodny z Konstytucja RP i traci moc z uplywem 18 miesiecy od dnia ogloszenia, czyli 4 listopada 2006 r. - na podstawie wyroku Trybunalu Konstytucyjnego z 27 kwietnia 2005 r., sygn. akt P 1/05 (Dz. U. Nr 77 z 4 maja 2005 r., poz. 680); patrz tekst "Ekstradycja wbrew konstytucji"]

2. W razie skazania osoby, o ktorej mowa w 1, na kare pozbawienia wolnosci albo orzeczenia wobec niej innego srodka polegajacego na pozbawieniu wolnosci stosuje sie odpowiednio przepisy art. 607s 3-5.

Art. 607u. Jezeli nakaz europejski zostal wydany w celu wykonania kary albo srodka zabezpieczajacego, orzeczonych zaocznie, a osoba scigana nie byla wezwana do udzialu w postepowaniu ani w inny sposob zawiadomiona o terminie i miejscu rozprawy albo posiedzenia, przekazanie tej osoby moze sie odbyc tylko wtedy, gdy organ, ktory wydal nakaz europejski, zapewni ja o mozliwosci wystapienia w panstwie wydania nakazu europejskiego z wnioskiem o przeprowadzenie z jej udzialem nowego postepowania sadowego w tej samej sprawie.

Art. 607w. Okolicznosc, ze czyn nie jest przestepstwem wedlug prawa polskiego, nie stanowi przeszkody do wykonania nakazu europejskiego, jezeli dotyczy on czynu zagrozonego w panstwie jego wydania kara co najmniej 3 lat pozbawienia wolnosci albo czynu, za ktory moze byc orzeczony co najmniej w tym samym wymiarze inny srodek polegajacy na pozbawieniu wolnosci, bedacego przestepstwem:

1) udzialu w zorganizowanej grupie albo zwiazku majacych na celu popelnianie przestepstw,

2) o charakterze terrorystycznym,

3) handlu ludzmi,

4) przeciwko wolnosci seksualnej lub obyczajnosci na szkode maloletniego,

5) nielegalnego wytwarzania, przetwarzania, przemytu srodkow odurzajacych, prekursorow, srodkow zastepczych lub substancji psychotropowych lub obrotu nimi,

6) nielegalnego obrotu bronia, amunicja, materialami wybuchowymi lub radioaktywnymi,

7) lapownictwa i platnej protekcji,

8) oszustwa,

9) wprowadzania do obrotu finansowego wartosci majatkowych pochodzacych z nielegalnych lub nieujawnionych zrodel,

10) falszowania oraz obrotu falszywymi pieniedzmi lub innymi srodkami platniczymi,

11) przeciwko ochronie danych gromadzonych, przechowywanych, przetwarzanych lub przekazywanych w systemie informatycznym,

12) przeciwko srodowisku naturalnemu, w tym nielegalnego obrotu zagrozonymi gatunkami zwierzat i roslin,

13) udzielenia pomocy w nielegalnym przekroczeniu granicy lub pobycie,

14) zabojstwa,

15) spowodowania ciezkiego uszczerbku na zdrowiu,

16) nielegalnego obrotu organami i tkankami ludzkimi,

17) bezprawnego pozbawienia czlowieka wolnosci,

18) uprowadzenia czlowieka dla okupu,

19) wziecia lub przetrzymywania zakladnika,

20) popelnionym z powodow narodowosciowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze wzgledu na bezwyznaniowosc,

21) rozboju z uzyciem broni palnej lub grozby jej uzycia,

22) wymuszenia rozbojniczego z uzyciem broni palnej lub grozby jej uzycia,

23) nielegalnego obrotu dobrami kultury,

24) sprzeniewierzenia cudzego mienia,

25) podrabiania oraz obrotu podrobionymi wyrobami,

26) falszowania oraz obrotu sfalszowanymi dokumentami,

27) nielegalnego obrotu hormonami lub podobnymi substancjami,

28) obrotu kradzionymi pojazdami mechanicznymi,

29) zgwalcenia,

30) podpalenia,

31) nalezacym do wlasciwosci Miedzynarodowego Trybunalu Karnego,

32) porwania statku wodnego lub powietrznego,

33) sabotazu.

Art. 607x. 1. Jezeli przed wydaniem w pierwszej instancji postanowienia w przedmiocie przekazania wplynie nakaz europejski dotyczacy tej samej osoby, wydany przez organ sadowy innego panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej, sad rozpoznaje oba nakazy europejskie lacznie. Orzekajac o przekazaniu osoby sciganej do danego panstwa, sad bierze pod uwage okolicznosci kazdej ze spraw, wage przestepstwa i miejsce jego popelnienia, kolejnosc wydania nakazow europejskich oraz ich cele.

2. Jezeli kolejny nakaz europejski dotyczacy tej samej osoby wplynie po wydaniu w pierwszej instancji postanowienia w przedmiocie poprzedniego nakazu europejskiego, sad odracza rozpoznanie kolejnego nakazu europejskiego do czasu uprawomocnienia sie tego postanowienia.

3. W wypadku uchylenia przez sad odwolawczy postanowienia, o ktorym mowa w 2, i przekazania nakazu europejskiego do ponownego rozpoznania w pierwszej instancji, stosuje sie odpowiednio przepisy 1.

Art. 607y. 1. Jezeli w stosunku do tej samej osoby sciganej wplynie nakaz europejski oraz wniosek o wydanie panstwu obcemu, po rozpoznaniu nakazu europejskiego sad orzeka w przedmiocie dopuszczalnosci jego wykonania oraz zawiesza postepowanie i zawiadamia o tresci postanowienia Ministra Sprawiedliwosci.

2. Jezeli Minister Sprawiedliwosci postanowi o wydaniu panstwu obcemu osoby, ktorej dotyczy nakaz europejski, postepowanie w przedmiocie nakazu europejskiego umarza sie. W wypadku odmowy wydania sad podejmuje zawieszone postepowanie i wydaje postanowienie w przedmiocie przekazania.

Art. 607z. 1. Jezeli informacje przekazane przez panstwo wydania nakazu europejskiego nie sa wystarczajace do podjecia decyzji w przedmiocie przekazania osoby sciganej, sad wzywa organ sadowy, ktory wydal nakaz europejski, do ich uzupelnienia we wskazanym terminie.

2. W wypadku niedotrzymania terminu, o ktorym mowa w 1, nakaz europejski podlega rozpoznaniu w oparciu o informacje przekazane wczesniej.

Art. 607za. 1. Wniosek wlasciwego organu sadowego panstwa wydania nakazu europejskiego o zgode na sciganie lub wykonanie kar pozbawienia wolnosci albo srodkow polegajacych na pozbawieniu wolnosci za czyny popelnione przed przekazaniem albo o zgode na dalsze przekazanie osoby sciganej rozpatruje sad okregowy, ktory orzekl o przekazaniu. Przepisy art. 607b, 607p, 607r, 607s 1 i 2 oraz art. 607z stosuje sie odpowiednio.

2. W przedmiocie wniosku, o ktorym mowa w 1, sad orzeka w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku.

Art. 607zb. 1. Na wniosek panstwa wykonania nakazu europejskiego Minister Sprawiedliwosci udziela zezwolenia na przewoz osoby sciganej na podstawie nakazu europejskiego przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Wniosek o zezwolenie na przewoz, o ktorym mowa w 1, powinien zawierac:

1) oznaczenie organu wnioskujacego,

2) date oraz miejsce wydania nakazu europejskiego,

3) dane okreslajace tozsamosc i obywatelstwo osoby sciganej,

4) przytoczenie opisu i kwalifikacji prawnej czynu,

5) zwiezly opis stanu faktycznego sprawy.

3. Jezeli osoba scigana jest obywatelem polskim albo korzysta w Rzeczypospolitej Polskiej z prawa azylu, zezwolenie, o ktorym mowa w 1, mozna wydac pod warunkiem, ze osoba ta po zakonczeniu postepowania zostanie przekazana do wykonania kary pozbawienia wolnosci lub srodka polegajacego na pozbawieniu wolnosci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4. W wypadku korzystania z drogi powietrznej bez planowanego ladowania, mozna poprzestac na powiadomieniu Ministra Sprawiedliwosci o przewozeniu osoby sciganej nad terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jezeli jednak nastapi nieprzewidziane ladowanie, panstwo wykonania nakazu europejskiego dostarcza niezwlocznie dane, o ktorych mowa w 2; przepis 3 stosuje sie odpowiednio.

Art. 607zc. Jezeli sad, do ktorego zostal skierowany nakaz europejski, nie jest wlasciwy do nadania mu biegu, przekazuje go wlasciwemu organowi sadowemu i powiadamia o tym organ sadowy, ktory go wydal.

Rozdzial 66

Przejecie i przekazanie orzeczen do wykonania

Art. 608. 1. W razie prawomocnego skazania obywatela polskiego przez sad panstwa obcego na kare pozbawienia wolnosci podlegajaca wykonaniu albo prawomocnego orzeczenia wobec obywatela polskiego srodka polegajacego na pozbawieniu wolnosci, Minister Sprawiedliwosci moze wystapic do wlasciwego organu tego panstwa z wnioskiem o przejecie skazanego albo osoby, wobec ktorej orzeczono srodek, w celu wykonania kary pozbawienia wolnosci lub srodka w Rzeczypospolitej Polskiej.

2. W razie prawomocnego skazania przez sad panstwa obcego obywatela polskiego, osoby majacej miejsce stalego pobytu, posiadajacej mienie lub prowadzacej dzialalnosc zawodowa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na grzywne lub w razie prawomocnego orzeczenia wobec niej zakazu zajmowania okreslonego stanowiska, wykonywania okreslonego zawodu lub prowadzenia okreslonej dzialalnosci gospodarczej, zakazu prowadzenia pojazdow, przepadku albo srodka zabezpieczajacego nie polegajacego na pozbawieniu wolnosci, Minister Sprawiedliwosci moze wystapic do wlasciwego organu tego panstwa z wnioskiem o przejecie orzeczenia do wykonania w Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Przed wystapieniem z wnioskiem, o ktorym mowa w 1 lub 2, Minister Sprawiedliwosci zwraca sie do wlasciwego sadu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalnosci przejecia orzeczenia do wykonania w Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 609. 1. W razie otrzymania wniosku panstwa obcego o wykonanie wobec obywatela polskiego lub osoby majacej miejsce stalego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolnosci lub srodka polegajacego na pozbawieniu wolnosci, Minister Sprawiedliwosci zwraca sie do wlasciwego sadu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalnosci przejecia orzeczenia do wykonania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. W razie otrzymania wniosku panstwa obcego o wykonanie wobec obywatela polskiego, osoby majacej miejsce stalego pobytu, posiadajacej mienie lub prowadzacej dzialalnosc zawodowa w Rzeczypospolitej Polskiej prawomocnie orzeczonej grzywny, zakazu zajmowania okreslonego stanowiska, wykonywania okreslonego zawodu lub prowadzenia okreslonej dzialalnosci gospodarczej, zakazu prowadzenia pojazdow, przepadku albo srodka zabezpieczajacego nie polegajacego na pozbawieniu wolnosci, Minister Sprawiedliwosci zwraca sie do wlasciwego sadu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalnosci przejecia orzeczenia do wykonania w Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Jezeli orzeczenie, ktorego wniosek dotyczy, nie jest prawomocne lub osoba objeta wnioskiem okreslonym w 1 nie jest obywatelem polskim lub nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca stalego pobytu, Minister Sprawiedliwosci zwraca wniosek.

Art. 610. 1. W razie prawomocnego skazania cudzoziemca przez sad polski na kare pozbawienia wolnosci podlegajaca wykonaniu albo prawomocnego orzeczenia wobec niego srodka polegajacego na pozbawieniu wolnosci, Minister Sprawiedliwosci moze wystapic do wlasciwego organu panstwa, ktorego skazany albo osoba, wobec ktorej orzeczono srodek, jest obywatelem, z wnioskiem o przejecie go w celu odbycia kary lub wykonania srodka.

2. Przed wystapieniem z wnioskiem, o ktorym mowa w 1, Minister Sprawiedliwosci zwraca sie do wlasciwego sadu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalnosci przekazania orzeczenia do wykonania za granica.

3. W razie otrzymania wniosku panstwa obcego o przejecie cudzoziemca prawomocnie skazanego przez sad polski na kare pozbawienia wolnosci podlegajaca wykonaniu albo wobec ktorego prawomocnie orzeczono srodek polegajacy na pozbawieniu wolnosci, Minister Sprawiedliwosci zwraca sie do wlasciwego sadu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalnosci przekazania orzeczenia do wykonania za granica.

4. W razie prawomocnego skazania przez sad polski osoby majacej miejsce stalego pobytu za granica albo posiadajacej mienie lub prowadzacej dzialalnosc zawodowa za granica na grzywne lub prawomocnego orzeczenia wobec niej zakazu zajmowania okreslonego stanowiska, wykonywania okreslonego zawodu lub prowadzenia okreslonej dzialalnosci gospodarczej, zakazu prowadzenia pojazdow, przepadku albo srodka zabezpieczajacego nie polegajacego na pozbawieniu wolnosci, sad wlasciwy do wykonania kary lub srodka moze wystapic za posrednictwem Ministra Sprawiedliwosci do wlasciwego organu panstwa, na terytorium ktorego skazany lub osoba, wobec ktorej orzeczono srodek, stale przebywa, posiada mienie lub prowadzi dzialalnosc, z wnioskiem o wykonanie orzeczenia.

5. W razie otrzymania wniosku panstwa obcego o przejecie do wykonania prawomocnego skazania przez sad polski osoby majacej miejsce stalego pobytu w tym panstwie albo posiadajacej mienie lub prowadzacej dzialalnosc zawodowa w tym panstwie na grzywne lub prawomocnego orzeczenia wobec niej zakazu zajmowania okreslonego stanowiska, zakazu wykonywania okreslonego zawodu lub prowadzenia okreslonej dzialalnosci gospodarczej, zakazu prowadzenia pojazdow, przepadku albo srodka zabezpieczajacego nie polegajacego na pozbawieniu wolnosci, Minister Sprawiedliwosci zwraca sie do wlasciwego sadu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalnosci przekazania orzeczenia do wykonania za granica.

Art. 611. 1. Wlasciwy do rozpoznania spraw okreslonych w art. 608 3 w zwiazku z 1 i art. 609 1 jest sad okregowy, w ktorego okregu skazany ostatnio stale mieszkal lub czasowo przebywal.

2. Wlasciwy do rozpoznania spraw okreslonych w art. 608 3 w zwiazku z 2, art. 609 2 i art. 610 5 jest sad rejonowy, w ktorego okregu skazany stale mieszkal lub czasowo przebywal, a jezeli tego nie ustalono, gdzie znajduje sie mienie nadajace sie do egzekucji lub tez skazany prowadzi dzialalnosc objeta zakazem.

3. Wlasciwy do rozpoznania spraw okreslonych w art. 610 2 i 3 jest sad okregowy, w ktorego okregu wydano orzeczenie, ktorego wniosek dotyczy.

4. Jezeli nie mozna ustalic wlasciwosci wedlug zasad okreslonych w 1, sprawe rozpoznaje Sad Okregowy w Warszawie.

5. Jezeli nie mozna ustalic wlasciwosci wedlug zasad okreslonych w 2, sprawe rozpoznaje sad wlasciwy dla dzielnicy Srodmiescie gminy Warszawa-Centrum.

Art. 611a. 1. Sad rozpoznaje sprawe dopuszczalnosci przejecia lub przekazania orzeczenia do wykonania na posiedzeniu, w ktorym ma prawo wziac udzial prokurator i skazany, jezeli przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz obronca skazanego, jezeli sie na nie stawi. Jezeli skazany, ktory nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie posiada obroncy, prezes sadu wlasciwego do rozpoznania sprawy moze mu wyznaczyc obronce z urzedu.

2. Jezeli dane zawarte we wniosku sa niewystarczajace, sad moze zarzadzic ich uzupelnienie. W tym celu sad moze odroczyc rozpoznanie sprawy.

3. Jezeli sad wydal postanowienie o niedopuszczalnosci przejecia lub przekazania orzeczenia do wykonania, przejecie ani przekazanie nie moze nastapic.

4. W wypadku okreslonym w art. 610 4 sad wydaje postanowienie o wystapieniu z wnioskiem do organu obcego panstwa o przejecie orzeczenia do wykonania.

5. Na postanowienie sadu w przedmiocie przejecia lub przekazania orzeczenia do wykonania przysluguje zazalenie.

6. Jezeli postepowanie dotyczy przejecia orzeczenia do wykonania, sad moze orzec srodek zapobiegawczy.

Art. 611b. 1. Przejecie orzeczenia do wykonania w Rzeczypospolitej Polskiej jest niedopuszczalne, jezeli:

1) orzeczenie nie jest prawomocne albo nie podlega wykonaniu,

2) wykonanie orzeczenia mogloby naruszac suwerennosc, bezpieczenstwo lub porzadek prawny Rzeczypospolitej Polskiej,

3) skazany na kare pozbawienia wolnosci lub osoba, wobec ktorej orzeczono srodek polegajacy na pozbawieniu wolnosci, nie wyraza zgody na przejecie,

4) skazany na grzywne albo wobec ktorego orzeczono przepadek, niezamieszkujacy na stale na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie posiada mienia na jej terytorium,

5) czyn wskazany we wniosku nie stanowi czynu zabronionego wedlug prawa polskiego,

6) zachodza okolicznosci, o ktorych mowa w art. 604 1 pkt 2, 3 i 5.

2. Przekazanie orzeczenia do wykonania w panstwie obcym jest niedopuszczalne, jezeli:

1) orzeczenie nie jest prawomocne albo nie podlega wykonaniu,

2) skazany na kare pozbawienia wolnosci lub osoba, wobec ktorej orzeczono srodek polegajacy na pozbawieniu wolnosci, nie wyraza zgody na przekazanie,

3) skazany na kare pozbawienia wolnosci lub osoba, wobec ktorej orzeczono srodek polegajacy na pozbawieniu wolnosci, jest osoba okreslona w art. 604 1 pkt 1,

4) zachodza okolicznosci, o ktorych mowa w art. 604 1 pkt 3 i 5.

Art. 611c. 1. Po przejeciu orzeczenia do wykonania sad okresla kwalifikacje prawna czynu wedlug prawa polskiego oraz kare i srodek podlegajace wykonaniu.

2. Okreslajac kare lub srodek podlegajace wykonaniu, sad stosuje odpowiednio przepis art. 114 4 Kodeksu karnego.

3. Okreslajac wysokosc grzywny, sad dokonuje przeliczenia wysokosci grzywny orzeczonej kwotowo lub wysokosci stawki dziennej, okreslonych w obcej walucie, wedlug kursu sredniego walut okreslonego przez Narodowy Bank Polski na dzien wydania orzeczenia w panstwie obcym. Jezeli grzywne wymierzono kwotowo, kwota grzywny nie moze przekroczyc iloczynu wysokosci stawki dziennej i ilosci stawek dziennych.

4. Sad rozpoznaje sprawe na posiedzeniu. Przepisy art. 352 oraz 611a 1 i 5 stosuje sie odpowiednio.

Art. 611d. 1. Jezeli w toku postepowania zajda okolicznosci uzasadniajace wydanie orzeczenia o zabezpieczeniu majatkowym z uwagi na grozacy przepadek przedmiotow albo mienia stanowiacego korzysc majatkowa osiagnieta z popelnienia przestepstwa, a przedmioty te lub skladniki tego mienia znajduja sie na terytorium panstwa obcego, sad, a w postepowaniu przygotowawczym prokurator, moze wystapic za posrednictwem Ministra Sprawiedliwosci do wlasciwego organu tego panstwa o zabezpieczenie przedmiotow lub mienia zagrozonych przepadkiem.

2. Jezeli organ panstwa obcego zwroci sie o wykonanie prawomocnego orzeczenia o zabezpieczeniu mienia, gdy mienie podlegajace zabezpieczeniu znajduje sie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wlasciwy do wykonania orzeczenia jest sad rejonowy lub prokurator, w ktorego okregu znajduje sie to mienie.

Art. 611e. Jezeli skazany prawomocnym wyrokiem albo wobec ktorego prawomocnie orzeczono srodek, opusci terytorium panstwa skazania, udajac sie na terytorium panstwa, ktorego jest obywatelem, zanim odbedzie orzeczona kare albo zanim zostanie wykonany orzeczony wobec niego srodek, przepisy niniejszego rozdzialu stosuje sie odpowiednio. Przepisow art. 611b 1 pkt 3 oraz 2 pkt 2 nie stosuje sie.

Art. 611f. Przepisy niniejszego rozdzialu stosuje sie odpowiednio do przejecia lub przekazania do wykonania orzeczen o karach pienieznych.

Rozdzial 66a

Wspolpraca z Miedzynarodowym Trybunalem Karnym

Art. 611g. 1. Wniosek o wspolprace Miedzynarodowego Trybunalu Karnego, zwanego dalej "Trybunalem", w zaleznosci od stadium postepowania, wykonuje wlasciwy sad lub prokurator za posrednictwem Ministra Sprawiedliwosci.

2. Przepis 1 stosuje sie odpowiednio do wniosku o pomoc prawna kierowanego do Trybunalu przez sad lub prokuratora.

Art. 611h. 1. W wypadku wniosku Trybunalu o dostarczenie osoby Trybunalowi, w rozumieniu przepisow Statutu, zwanego dalej "wnioskiem o przekazanie osoby", przed pierwszym przesluchaniem nalezy pouczyc osobe, ktorej dotyczy wniosek, o jej uprawnieniach okreslonych w Statucie oraz o mozliwosci podniesienia zarzutu prawomocnego zakonczenia prowadzonego przeciwko niej postepowania karnego o czyn, ktorego dotyczy wniosek o przekazanie osoby.

2. W wypadku wystapienia przeslanek uzasadniajacych zarzut, o ktorym mowa w 1, sad powiadamia o tym Ministra Sprawiedliwosci, ktory moze odroczyc wykonanie wniosku o przekazanie osoby.

3. Przy orzekaniu w przedmiocie dopuszczalnosci przekazania osoby przepisow art. 604 nie stosuje sie.

4. Jezeli po wydaniu przez sad postanowienia o dopuszczalnosci przekazania osoby Trybunalowi Minister Sprawiedliwosci odroczyl wykonanie wniosku o przekazanie osoby z powodu toczacego sie w Rzeczypospolitej Polskiej postepowania karnego albo odbywania przez te osobe kary pozbawienia wolnosci za inne przestepstwo, osobe, ktorej wniosek o przekazanie osoby dotyczy, mozna tymczasowo przekazac Trybunalowi na zasadach ustalonych z Trybunalem.

5. Ustalen z Trybunalem, o ktorych mowa w 4, dokonuje Minister Sprawiedliwosci.

Art. 611i. 1. W wypadku nieprzewidzianego ladowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoby przekazywanej Trybunalowi droga powietrzna Minister Sprawiedliwosci moze zwrocic sie do Trybunalu o przekazanie wniosku o zezwolenie na ten przewoz.

2. Jezeli w ciagu 96 godzin od chwili nieprzewidzianego ladowania nie wplynie wniosek, o ktorym mowa w 1, osobe przekazywana zwalnia sie.

Art. 611j. 1. Na wniosek Trybunalu o tymczasowe aresztowanie lub o aresztowanie i przekazanie osoby sciganej sad stosuje tymczasowe aresztowanie.

2. Tymczasowe aresztowanie, o ktorym mowa w 1, mozna uchylic lub zmienic na lagodniejszy srodek zapobiegawczy w wypadkach okreslonych w Statucie. Przepisow art. 257-259 nie stosuje sie.

3. W postepowaniu w przedmiocie uchylenia lub zmiany srodka zapobiegawczego sad lub prokurator uwzglednia stanowisko Trybunalu.

Art. 611k. Minister Sprawiedliwosci przed rozpatrzeniem wniosku Trybunalu o zgode na sciganie, ukaranie lub pozbawienie wolnosci osoby przekazanej za przestepstwo popelnione przed przekazaniem, inne niz to, z powodu ktorego nastapilo przekazanie, moze zwrocic sie do Trybunalu o nadeslanie dodatkowych informacji, a takze protokolu zawierajacego oswiadczenie osoby przekazanej dotyczace przestepstwa okreslonego w tym wniosku.

Art. 611l. Minister Sprawiedliwosci moze wyrazic zgode na przekazanie Trybunalowi osoby wydanej lub przekazanej innemu panstwu.

Art. 611m. Jezeli udzielenie pomocy prawnej przewidzianej w Statucie, w zakresie lub w sposob okreslony we wniosku Trybunalu, byloby sprzeczne z zasadami porzadku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej, sad lub prokurator nie rozstrzyga w przedmiocie wniosku i przekazuje akta sprawy Ministrowi Sprawiedliwosci w celu dokonania ustalen z Trybunalem.

Art. 611n. Jezeli wniosek Trybunalu o udzielenie pomocy prawnej dotyczy czynnosci innej niz przewidziana w Statucie, ktorej wykonanie, mimo ustalen dokonanych z Trybunalem, jest w dalszym ciagu niedopuszczalne na mocy ustawy i pomoc prawna nie moze byc udzielona pod zadnym warunkiem, w pozniejszym terminie lub w inny sposob, sad lub prokurator odmawia udzielenia tej pomocy.

Art. 611o. 1. Jezeli wniosek Trybunalu dotyczy udostepnienia dokumentu lub innego dowodu zawierajacego informacje, ktorych ujawnienie mogloby zagrazac bezpieczenstwu Rzeczypospolitej Polskiej, sad lub prokurator nie rozstrzyga w przedmiocie wniosku i przekazuje akta sprawy Ministrowi Sprawiedliwosci, ktory w porozumieniu z wlasciwym organem dokonuje ustalen z Trybunalem.

2. Jezeli mimo dokonania ustalen z Trybunalem w dalszym ciagu udzielenie pomocy prawnej mogloby zagrazac bezpieczenstwu Rzeczypospolitej Polskiej, sad lub prokurator odmawia jej udzielenia.

Art. 611p. Jezeli wniosek Trybunalu dotyczy wydania dokumentu lub innego dowodu, udostepnionego organowi lub instytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez inne panstwo lub organizacje miedzynarodowa z zastrzezeniem zachowania w tajemnicy informacji zawartej w tym dokumencie lub dowodzie, wydanie moze nastapic wylacznie po wyrazeniu zgody przez udostepniajacego dany dokument lub dowod.

Art. 611r. 1. Przy wykonywaniu wniosku o wspolprace, na zadanie Trybunalu, Prokuratorowi Trybunalu oraz innym osobom upowaznionym przez Trybunal zapewnia sie obecnosc przy wykonywaniu czynnosci, ktorych dotyczy wniosek.

2. Osoby, o ktorych mowa w 1, moga zwracac sie o zadawanie okreslonych pytan oraz utrwalac przebieg czynnosci na potrzeby postepowania prowadzonego przed Trybunalem.

3. Prokuratorowi Trybunalu umozliwia sie samodzielne dokonywanie czynnosci procesowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach i w warunkach okreslonych w Statucie.

Art. 611s. Ustalen z Trybunalem, o ktorych mowa w przepisach Statutu, innych niz okreslone w niniejszym rozdziale, dokonuje Minister Sprawiedliwosci.

Rozdzial 67

Przepisy koncowe

Art. 612. 1. O kazdorazowym wypadku zastosowania tymczasowego aresztowania wobec obywatela panstwa obcego zawiadamia sie niezwlocznie wlasciwy miejscowo urzad konsularny tego panstwa lub - w braku takiego urzedu - przedstawicielstwo dyplomatyczne tego panstwa.

2. W razie zatrzymania obywatela panstwa obcego nalezy zatrzymanemu umozliwic na jego prosbe nawiazanie w dostepnej formie kontaktu z wlasciwym urzedem konsularnym lub przedstawicielstwem dyplomatycznym.

Art. 613. 1. Z wyjatkiem wypadkow okreslonych w art. 595 oraz w rozdzialach 62a, 62b, 65a i 65b, z majacymi siedzibe za granica organami obcego panstwa oraz z osobami wymienionymi w art. 578 oraz w art. 579, sady i prokuratorzy kazdorazowo porozumiewaja sie, w tym przy doreczaniu pism procesowych, za posrednictwem Ministra Sprawiedliwosci, a ten w razie potrzeby przez ministra wlasciwego do spraw zagranicznych.

2. Z urzedami konsularnymi obcego panstwa w Rzeczypospolitej Polskiej sady i prokuratorzy, w wypadkach okreslonych przez Ministra Sprawiedliwosci, moga porozumiewac sie bezposrednio.

Art. 614. Wydatki poniesione w zwiazku z czynnosciami przewidzianymi w niniejszym dziale pokrywa panstwo obce, ktore zlozylo wniosek o dokonanie czynnosci. Organy panstwa polskiego moga odstapic od zadania zwrotu poniesionych wydatkow, jezeli panstwo obce zapewnia wzajemnosc.

Art. 615. 1. W stosunkach z miedzynarodowymi trybunalami karnymi i ich organami dzialajacymi na podstawie umow miedzynarodowych, ktorych Rzeczpospolita Polska jest strona, albo powolanymi przez organizacje miedzynarodowe ukonstytuowane umowa ratyfikowana przez Rzeczpospolita Polska stosuje sie odpowiednio przepisy niniejszego dzialu.

2. Przepisow niniejszego dzialu nie stosuje sie, jezeli umowa miedzynarodowa, ktorej Rzeczpospolita Polska jest strona, albo akt prawny regulujacy dzialanie miedzynarodowego trybunalu karnego stanowi inaczej.

3. Przepisow niniejszego dzialu mozna nie stosowac wobec panstwa obcego, z ktorym Rzeczpospolita Polska nie ma w tym przedmiocie umowy, a panstwo to nie zapewnia wzajemnosci.

4. Jezeli umowa miedzynarodowa albo akt prawny regulujacy dzialanie miedzynarodowego trybunalu karnego tego wymaga. Minister Sprawiedliwosci zawiadamia miedzynarodowy trybunal karny o wszczeciu postepowania przeciwko osobie o popelnienie przestepstwa podlegajacego sciganiu przez ten trybunal.

5. Jezeli co do tego samego czynu tej samej osoby wszczeto postepowanie karne w Rzeczypospolitej Polskiej i przed miedzynarodowym trybunalem karnym, Minister Sprawiedliwosci przekazuje sciganie temu trybunalowi, jezeli wymagaja tego akty prawne regulujace dzialanie trybunalu.

DZIAL XIV

Koszty procesu

Rozdzial 68

Przepisy ogolne

Art. 616. 1. Do kosztow procesu naleza:

1) koszty sadowe,

2) uzasadnione wydatki stron, w tym z tytulu ustanowienia w sprawie jednego obroncy lub pelnomocnika.

2. Koszty sadowe obejmuja:

1) oplaty,

2) wydatki poniesione przez Skarb Panstwa od chwili wszczecia postepowania.

Art. 617. Rodzaje i wysokosc oplat oraz zasady i tryb ich wymierzania okresla odrebna ustawa.

Art. 618. 1. Wydatki Skarbu Panstwa obejmuja w szczegolnosci wyplaty dokonane z tytulu:

1) doreczenia wezwan i innych pism,

2) przejazdow sedziow, prokuratorow i innych osob z powodu czynnosci postepowania,

3) sprowadzenia i przewozu oskarzonego, swiadkow i bieglych,

4) ogledzin, badan przedsiewzietych w toku postepowania oraz przesylek i przechowania zajetych przedmiotow, jak rowniez ich sprzedazy,

5) ogloszen w prasie, radiu i telewizji,

6) wykonania orzeczenia, w tym rowniez o zabezpieczeniu grozacych kar majatkowych, jezeli kary te zostaly orzeczone, z wylaczeniem kosztow utrzymania w zakladzie karnym i kosztow pobytu w zakladach leczniczych na obserwacji psychiatrycznej,

7) naleznosci swiadkow i tlumaczy,

8) kosztow postepowania mediacyjnego,

9) naleznosci bieglych lub instytucji wyznaczonych do wydania opinii lub wystawienia zaswiadczenia,

9a) kosztow obserwacji psychiatrycznej oskarzonego w zespole opieki zdrowotnej, z wylaczeniem naleznosci bieglych psychiatrow,

10) oplat przewidzianych za udzielenie informacji z rejestru skazanych,

11) nie oplaconej przez strony pomocy prawnej udzielonej z urzedu przez adwokatow,

12) ryczaltu kuratora sadowego za przeprowadzenie wywiadu srodowiskowego, o ktorym mowa w art. 214 1,

13) realizacji umow miedzynarodowych, ktorych Rzeczpospolita Polska jest strona, i postepowan prowadzonych na podstawie dzialu XIII, takze jezeli nie zostalo wydane postanowienie, o ktorym mowa w art. 303.

2. Jezeli wysokosci i zasad ustalania naleznosci okreslonych w 1 nie reguluja odrebne przepisy, Minister Sprawiedliwosci, w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw finansow publicznych, okresli, w drodze rozporzadzenia, wysokosc i sposob ich obliczania, majac na uwadze faktyczny koszt dokonania danej czynnosci.

3. W razie braku przepisow wymienionych w 2, o wysokosci danego wydatku decyduja kwoty przyznane przez sad, prokuratora lub inny organ prowadzacy postepowanie.

Art. 619. 1. Jezeli ustawa nie stanowi inaczej, wszelkie wydatki wyklada tymczasowo Skarb Panstwa.

2. Koszty postepowania mediacyjnego ponosi Skarb Panstwa.

3. Skarb Panstwa ponosi takze koszty zwiazane z udzialem w postepowaniu tlumacza w zakresie koniecznym dla zapewnienia oskarzonemu jego prawa do obrony.

Art. 620. Wydatki zwiazane z ustanowieniem obroncy lub pelnomocnika wyklada strona, ktora go ustanowila.

Art. 621. 1. Oskarzyciel prywatny sklada przy akcie oskarzenia lub wraz z oswiadczeniem o przylaczeniu sie do toczacego sie postepowania lub podtrzymaniu oskarzenia, od ktorego prokurator odstapil, dowod wplacenia do kasy sadowej zryczaltowanej rownowartosci wydatkow. Ryczalt ten nie obejmuje kosztow wskazanych w art. 618 1 pkt 5 i 11.

2. Minister Sprawiedliwosci, w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw finansow publicznych, okresli, w drodze rozporzadzenia, wysokosc zryczaltowanej rownowartosci wydatkow, majac na uwadze przecietne koszty postepowania oraz zasade dostepu do sadu.

Art. 622. W postepowaniu z oskarzenia prywatnego w razie pojednania sie stron przed wszczeciem przewodu sadowego, warunkowego umorzenia postepowania, umorzenia postepowania z powodu niepoczytalnosci sprawcy lub znikomej spolecznej szkodliwosci czynu albo z powodu stwierdzenia w zarzucanym czynie znamion przestepstwa sciganego z urzedu, zmiany trybu scigania z powodu przylaczenia sie prokuratora do postepowania wszczetego przez oskarzyciela prywatnego i zakonczenia tego postepowania w trybie publicznoskargowym - prezes sadu zarzadza zwrot uiszczonych przez oskarzyciela prywatnego zryczaltowanych wydatkow w calosci, a w polowie - w razie pojednania sie stron po rozpoczeciu przewodu sadowego.

Rozdzial 69

Zwolnienie od kosztow sadowych

Art. 623. Sad zwalnia osobe w calosci lub w czesci od wylozenia kosztow podlegajacych uiszczeniu przy wnoszeniu pisma procesowego, jezeli wykazala ona, ze ze wzgledu na jej sytuacje rodzinna, majatkowa i wysokosc dochodow wylozenie ich byloby zbyt uciazliwe.

Art. 624. 1. Sad moze zwolnic oskarzonego lub oskarzyciela posilkowego w calosci lub w czesci od zaplaty na rzecz Skarbu Panstwa kosztow sadowych, jezeli istnieja podstawy do uznania, ze uiszczenie ich byloby dla nich zbyt uciazliwe ze wzgledu na sytuacje rodzinna, majatkowa i wysokosc dochodow, jak rowniez wtedy, gdy przemawiaja za tym wzgledy slusznosci.

2. Przepis 1 stosuje sie odpowiednio do oskarzyciela prywatnego w razie rozpoznania sprawy bez zachowania wymagan okreslonych w art. 621 1.

Art. 625. W razie skazania lub warunkowego umorzenia postepowania wobec zolnierza odbywajacego zasadnicza sluzbe wojskowa albo pelniacego sluzbe w charakterze kandydata na zolnierza zawodowego, nie pobiera sie od nich naleznych Skarbowi Panstwa kosztow sadowych.

Rozdzial 70

Zasadzenie kosztow procesu

Art. 626. 1. W orzeczeniu konczacym postepowanie w sprawie sad okresla, kto, w jakiej czesci i zakresie ponosi koszty procesu.

2. Jezeli w orzeczeniu wymienionym w 1 nie zamieszczono rozstrzygniecia o kosztach, jak rowniez gdy zachodzi koniecznosc dodatkowego ustalenia ich wysokosci lub rozstrzygniecia o kosztach postepowania wykonawczego, orzeczenie w tym przedmiocie wydaje odpowiednio sad pierwszej instancji lub sad odwolawczy.

3. Na orzeczenie w przedmiocie kosztow sluzy zazalenie, jezeli nie wniesiono apelacji. W razie wniesienia apelacji i zazalenia - zazalenie rozpoznaje sad odwolawczy lacznie z apelacja.

Art. 627. Od skazanego w sprawach z oskarzenia publicznego sad zasadza koszty sadowe na rzecz Skarbu Panstwa oraz wydatki na rzecz oskarzyciela posilkowego.

Art. 628. Od skazanego w sprawach z oskarzenia prywatnego sad zasadza na rzecz:

1) oskarzyciela prywatnego poniesione przez niego koszty procesu,

2) Skarbu Panstwa wydatki ustalone na podstawie art. 618, od ktorych uiszczenia oskarzyciel zostal zwolniony lub w razie rozpoznania sprawy bez ich uiszczenia.

Art. 629. Przepisy art. 627 i 628 stosuje sie odpowiednio w razie warunkowego umorzenia postepowania, a w sprawach z oskarzenia prywatnego - rowniez w razie umorzenia postepowania na podstawie art. 17 1 pkt 3.

Art. 630. W sprawach z oskarzenia publicznego, jezeli oskarzonego nie skazano za wszystkie zarzucane mu przestepstwa, wydatki zwiazane z oskarzeniem w czesci uniewinniajacej lub umarzajacej postepowanie ponosi Skarb Panstwa.

Art. 631. W sprawach z oskarzenia prywatnego, w razie odstapienia od wymierzenia kary z powodu wzajemnosci krzywd lub wyzywajacego zachowania sie oskarzyciela prywatnego, jak rowniez biorac pod uwage liczbe i rodzaj zarzutow, od ktorych oskarzony zostal uniewinniony, sad moze obciazyc oskarzonego poniesionymi przez oskarzyciela kosztami procesu tylko czesciowo.

Art. 632. Jezeli ustawa nie stanowi inaczej, w razie uniewinnienia oskarzonego lub umorzenia postepowania koszty procesu ponosi:

1) w sprawach z oskarzenia prywatnego - oskarzyciel prywatny, a w razie pojednania sie stron - oskarzyciel i oskarzony w zakresie przez siebie poniesionym, jezeli strony w zawartej ugodzie nie uregulowaly tego inaczej,

[UWAGA, art. 632 pkt 1 jest niezgodny z Konstytucja w zakresie, w jakim w sprawach z oskarzenia prywatnego, w razie umorzenia postepowania karnego z powodu przedawnienia karalnosci przewiduje, ze koszty procesu obligatoryjnie ponosi oskarzyciel prywatny - na podstawie wyroku Trybunalu Konstytucyjnego z 23 maja 2005 r., sygn. akt SK 44/04 (Dz.U. Nr 96 z 2 czerwca 2005, poz. 821)]

2) w sprawach z oskarzenia publicznego - Skarb Panstwa, z wyjatkiem naleznosci adwokackich z tytulu wystepowania w sprawie obroncy lub pelnomocnika z wyboru; w uzasadnionych wypadkach sad jednak moze przyznac zwrot calosci lub czesci wynagrodzenia jednego obroncy.

Art. 633. Koszty procesu przypadajace od kilku oskarzonych lub oskarzycieli prywatnych albo posilkowych, jak rowniez od oskarzonych i oskarzycieli, sad zasadza od kazdego z nich wedlug zasad slusznosci, majac w szczegolnosci na wzgledzie koszty zwiazane ze sprawa kazdego z nich.

Art. 634. Jezeli przepisy ustawy nie stanowia inaczej, do kosztow procesu za postepowanie odwolawcze od orzeczen konczacych postepowanie w sprawie maja odpowiednie zastosowanie przepisy o kosztach za postepowanie przed sadem pierwszej instancji.

Art. 635. Niezaleznie od tego, kto wniosl srodek odwolawczy, jezeli dojdzie do zmiany wyroku skazujacego lub orzeczenia o warunkowym umorzeniu postepowania na niekorzysc oskarzonego, koszty procesu za postepowanie odwolawcze ustala sie na ogolnych zasadach.

Art. 636. 1. W sprawach z oskarzenia publicznego, w razie nieuwzglednienia srodka odwolawczego, wniesionego wylacznie przez oskarzonego lub oskarzyciela posilkowego, koszty procesu za postepowanie odwolawcze ponosi na ogolnych zasadach ten, kto wniosl srodek odwolawczy, a jezeli srodek ten pochodzi wylacznie od oskarzyciela publicznego - koszty procesu za postepowanie odwolawcze ponosi Skarb Panstwa.

2. W razie nieuwzglednienia srodkow odwolawczych wniesionych przez co najmniej dwa uprawnione podmioty, stosuje sie odpowiednio art. 633.

3. Przepisy 1 i 2 stosuje sie odpowiednio w sprawach z oskarzenia prywatnego.

Art. 637. 1. Przepisy art. 635 i 636 stosuje sie odpowiednio w razie pozostawienia srodka odwolawczego bez rozpoznania wobec jego cofniecia lub z przyczyn wskazanych w art. 430.

2. W wypadku cofniecia wniosku o sciganie, kosztami postepowania mozna obciazyc osobe, ktora wniosek cofnela.

Art. 638. Wydatki poniesione przez sad, zwiazane z rozpoznaniem kasacji wniesionej przez podmioty wymienione w art. 521 lub wznowieniem postepowania z urzedu, ponosi Skarb Panstwa.

Art. 639. Przepisy o kosztach procesu maja odpowiednie zastosowanie w sprawach o wznowienie postepowania. W razie oddalenia wniosku lub pozostawienia go bez rozpoznania, obowiazek pokrycia kosztow obciaza osobe, ktora zlozyla wniosek.

Art. 640. Przepisy odnoszace sie do kosztow procesu w sprawach z oskarzenia prywatnego maja odpowiednie zastosowanie w sprawach z oskarzenia publicznego, w ktorych akt oskarzenia wniosl oskarzyciel posilkowy.

Art. 641. Prawo do sciagniecia zasadzonych kosztow procesu przedawnia sie z uplywem 3 lat od dnia, kiedy nalezalo je uiscic.

Rozdzial 71

Koszty procesu zwiazane z powodztwem cywilnym i zasadzeniem odszkodowania z urzedu

Art. 642. Jezeli przepisy niniejszego dzialu nie stanowia inaczej, w kwestii kosztow procesu wyniklych z powodztwa cywilnego stosuje sie przepisy obowiazujace w postepowaniu cywilnym. Powod cywilny jest tymczasowo zwolniony od obowiazku uiszczenia wpisu od powodztwa cywilnego i apelacji. Oskarzony uiszcza wpis tylko wtedy, gdy jego apelacja dotyczy wylacznie powodztwa cywilnego.

Art. 643. W razie uwzglednienia powodztwa w calosci lub w czesci, sad zasadza od oskarzonego na rzecz powoda nalezne mu koszty procesu, a jezeli powod byl zwolniony od kosztow sadowych, sad zasadza je od oskarzonego na rzecz Skarbu Panstwa; jezeli powod korzysta z pelnomocnika wyznaczonego z urzedu, naleznosc z tego tytulu sad zasadza bezposrednio na rzecz pelnomocnika.

Art. 644. 1. Koszty procesu wynikle z oddalonego powodztwa cywilnego oraz cofniecia apelacji ponosi powod cywilny.

2. W razie zawieszenia postepowania lub pozostawienia powodztwa cywilnego bez rozpoznania, koszty procesu poniesione przez powoda cywilnego w postepowaniu karnym zalicza sie do kosztow procesu cywilnego o to samo roszczenie.

Art. 645. W razie zasadzenia odszkodowania pienieznego z urzedu, sad zasadza od oskarzonego na rzecz Skarbu Panstwa stosowane koszty sadowe wedlug przepisow obowiazujacych w postepowaniu cywilnym w wypadku zasadzenia powodztwa cywilnego; przepis art. 623 stosuje sie odpowiednio.

DZIAL XV

Postepowanie karne w sprawach podlegajacych orzecznictwu sadow wojskowych

Rozdzial 72

Przepisy ogolne

Art. 646. W sprawach podlegajacych orzecznictwu sadow wojskowych nie stosuje sie przepisow o postepowaniu uproszczonym, prywatno- skargowym i nakazowym. Poza tym stosuje sie przepisy dzialow poprzednich, chyba ze przepisy dzialu niniejszego stanowia inaczej.

Art. 647. 1. Orzecznictwu sadow wojskowych podlegaja sprawy:

1) zolnierzy w czynnej sluzbie wojskowej o:

a) przestepstwa okreslone w rozdzialach XXXIX-XLIV Kodeksu karnego,

b) przestepstwa popelnione przeciwko organowi wojskowemu lub innemu zolnierzowi,

c) przestepstwa popelnione podczas lub w zwiazku z pelnieniem obowiazkow sluzbowych, w obrebie obiektu wojskowego lub wyznaczonego miejsca przebywania, ze szkoda dla wojska lub z naruszeniem obowiazku wynikajacego ze sluzby wojskowej - z wyjatkiem przestepstw popelnionych na szkode osoby nie bedacej zolnierzem,

2) pracownikow wojska o przestepstwa okreslone w art. 356-363 Kodeksu karnego w zwiazku z art. 317 2 tego kodeksu,

3) zolnierzy sil zbrojnych panstw obcych, przebywajacych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz czlonkow ich personelu cywilnego, o przestepstwa popelnione w zwiazku z pelnieniem obowiazkow sluzbowych, chyba ze umowa miedzynarodowa, ktorej Rzeczpospolita Polska jest strona, stanowi inaczej.

2. Sprawy o przestepstwa wymienione w 1 nie przestaja podlegac orzecznictwu sadow wojskowych mimo zwolnienia zolnierza z czynnej sluzby wojskowej lub ustania zatrudnienia pracownika w wojsku. [UWAGA, przepis art. 647 wchodzi w zycie z dniem 1 stycznia 2008 r. na podstawie art. 1 2 ustawy z 6 czerwca 1997 r. - Przepisy wprowadzajace Kodeks postepowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 556 i Nr 160, poz. 1083, z 2000 r. Nr 62, poz. 717, z 2001 r. Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 213, poz. 1801 oraz z 2003 r. Nr 17 poz. 155)]

Art. 648. Orzecznictwu sadow wojskowych podlegaja takze sprawy o:

1) wspoldzialanie w popelnieniu przestepstw okreslonych w rozdzialach XXXIX-XLIV Kodeksu karnego,

2) przestepstwa okreslone w art. 239, 291-293, a takze w art. 294 w odniesieniu do art. 291 1, Kodeksu karnego - jezeli czyn pozostaje w zwiazku z przestepstwem przewidzianym w rozdzialach XXXIX-XLIV tego kodeksu,

3) inne przestepstwa, o ile przepisy szczegolne tak stanowia.

Art. 649. 1. Jezeli sprawca przestepstwa podlegajacego orzecznictwu sadow wojskowych popelnil takze przestepstwo podlegajace orzecznictwu sadow powszechnych, a przestepstwa pozostaja ze soba w takim zwiazku, ze dobro wymiaru sprawiedliwosci wymaga ich lacznego rozpoznania, rozpoznaje je lacznie sad wojskowy.

2. Przepis 1 stosuje sie odpowiednio w postepowaniu przygotowawczym.

Art. 650. 1. Jezeli w sprawie przeciwko dwom lub wiecej oskarzonym sad wojskowy nie bylby wlasciwy do jej rozpoznania w calosci badz ze wzgledu na rodzaj jednego z czynow, badz ze wzgledu na osobe jednego z oskarzonych, a dobro wymiaru sprawiedliwosci tego wymaga, sad wojskowy moze rozpoznac sprawe lacznie lub przekazac ja w tym celu sadowi powszechnemu.

2. W toku postepowania przygotowawczego odpowiednie uprawnienia przysluguja prokuratorowi wojskowemu.

3. Przekazanie nie moze nastapic, jezeli sprawa dotyczy przestepstwa wskazanego w art. 647 1 pkt 1 lit. a) lub pkt 2 oraz w art. 648 pkt 1. [UWAGA, przepis 3. wchodzi w zycie z dniem 1 stycznia 2008 r. na podstawie art. 1 2 ustawy z 6 czerwca 1997 r. - Przepisy wprowadzajace Kodeks postepowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 556 i Nr 160, poz. 1083, z 2000 r. Nr 62, poz. 717, z 2001 r. Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 213, poz. 1801 oraz z 2003 r. Nr 17 poz. 155)]

4. Na postanowienie w przedmiocie przekazania sprawy w mysl 1 i 2 przysluguje zazalenie. Zazalenie na postanowienie prokuratora rozpoznaje sad wojskowy wlasciwy do rozpoznania sprawy.

Art. 651. 1. W sprawach o przestepstwa wymienione w art. 647 1 pkt 1 i 2 orzeka sad wojskowy, obejmujacy swoja wlasciwoscia jednostke wojskowa, w ktorej zolnierz pelnil sluzbe wojskowa lub pracownik byl zatrudniony.

2. Wlasciwosc sadu wojskowego ze wzgledu na przynaleznosc oskarzonego do jednostki wojskowej okresla sie wedlug chwili wszczecia przeciwko niemu postepowania karnego.

3. (uchylony)

Art. 652. W sprawach podlegajacych orzecznictwu sadow wojskowych orzekaja stosownie do zakresu wlasciwosci:

1) wojskowy sad garnizonowy,

2) wojskowy sad okregowy,

3) Sad Najwyzszy - Izba Wojskowa.

Art. 653. 1. Wojskowy sad garnizonowy orzeka w pierwszej instancji we wszystkich sprawach, z wyjatkiem spraw przekazanych ustawa do wlasciwosci innego sadu.

2. W wypadkach wskazanych w ustawie wojskowej sad garnizonowy rozpoznaje rowniez w zakresie swej wlasciwosci srodki odwolawcze od orzeczen i zarzadzen wydanych w postepowaniu przygotowawczym.

3. Wojskowy sad garnizonowy ma poza tym uprawnienia i obowiazki procesowe, ktore w postepowaniu przed sadami powszechnymi przysluguja sadowi rejonowemu.

Art. 654. 1. Wojskowy sad okregowy orzeka w pierwszej instancji w sprawach o przestepstwa:

1) popelnione przez zolnierzy posiadajacych stopien majora i wyzszy,

2) podlegajace w postepowaniu przed sadami powszechnymi wlasciwosci sadu okregowego oraz okreslone w art. 339 3 i art. 345 3 i 4 Kodeksu karnego,

3) popelnione przez zolnierzy i czlonkow personelu cywilnego, o ktorych mowa w art. 647 1 pkt 3,

4) inne na podstawie przepisow szczegolnych.

2. W postepowaniu przygotowawczym, w przedmiocie tymczasowego aresztowania w stosunku do zolnierzy, o ktorych mowa w 1 pkt 1, a takze do zolnierzy sil zbrojnych panstw obcych i czlonkow ich personelu cywilnego, o ktorych mowa w 1 pkt 3, orzeka jednoosobowo wojskowy sad okregowy.

3. Wojskowy sad okregowy rozpoznaje takze srodki odwolawcze od orzeczen i zarzadzen wydanych w pierwszej instancji w wojskowym sadzie garnizonowym oraz w wypadkach wskazanych w ustawie i z zachowaniem granic wskazanych w 1 - od orzeczen i zarzadzen wydanych w postepowaniu przygotowawczym.

4. Wojskowy sad okregowy rozpoznaje ponadto sprawy przewidziane dla sadu wyzszego rzedu nad wojskowym sadem garnizonowym oraz inne sprawy przekazane mu przez ustawe.

5. Wojskowy sad okregowy ma poza tym uprawnienia i obowiazki procesowe, ktore w postepowaniu przed sadami powszechnymi przysluguja sadowi okregowemu.

Art. 655. 1. Sad Najwyzszy - Izba Wojskowa rozpoznaje:

1) srodki odwolawcze od orzeczen i zarzadzen wydanych w pierwszej instancji w wojskowym sadzie okregowym,

2) kasacje,

3) sprawy przewidziane w niniejszym kodeksie dla sadu wyzszego rzedu nad wojskowym sadem okregowym,

4) inne sprawy przekazane przez ustawe Sadowi Najwyzszemu.

2. Przepisy art. 39 i art. 439 1 pkt 3 stosuje sie odpowiednio do orzeczen Izby Wojskowej i Izby Karnej Sadu Najwyzszego. W wypadku okreslonym w art. 439 1 pkt 3 rozstrzyga Sad Najwyzszy w tej sposrod Izb, ktorej orzeczenia srodek zaskarzenia dotyczy.

Art. 656. 1. W sprawie dwu lub wiecej oskarzonych, nalezacej do wlasciwosci sadow wojskowych tego samego rzedu, orzeka sad wojskowy wlasciwy dla oskarzonego o przestepstwo zagrozone kara najsurowsza. W razie niemoznosci ustalenia w ten sposob wlasciwosci, sprawe rozpoznaje sad wojskowy, na ktorego obszarze dzialania najpierw wszczeto postepowanie.

2. Jezeli jednak sprawa nalezy do wlasciwosci sadow wojskowych roznego rzedu, rozpoznaje ja sad wyzszego rzedu.

Art. 657. 1. Uprawnienia procesowe Prokuratora Generalnego i prokuratora apelacyjnego przysluguja rowniez Naczelnemu Prokuratorowi Wojskowemu, jezeli ustawa nie stanowi inaczej, a uprawnienia prokuratora okregowego przysluguja odpowiednio wojskowemu prokuratorowi okregowemu.

2. Jezeli niniejszy kodeks mowi o oskarzycielu publicznym lub prokuratorze, nalezy rozumiec przez to prokuratora wojskowego.

3. Przepisu art. 45 2 nie stosuje sie.

Art. 658. 1. Prokurator wojskowy odmawia wszczecia postepowania o przestepstwo scigane na wniosek dowodcy jednostki wojskowej, jezeli wobec sprawcy zastosowano juz srodki przewidziane w wojskowych przepisach dyscyplinarnych.

2. Nie dotyczy to wypadku, w ktorym wniosek o sciganie sklada wyzszy dowodca po uchyleniu kary dyscyplinarnej albo prokurator wojskowy korzysta z uprawnienia przewidzianego w art. 660.

3. Przepisu art. 12 3 nie stosuje sie do wniosku dowodcy jednostki wojskowej lub wniosku wyzszego dowodcy.

Art. 659. W sprawach o przestepstwa scigane na wniosek dowodcy jednostki wojskowej uprawnienia pokrzywdzonego lub instytucji okreslone w art. 306, a w wypadku przewidzianym w art. 330 2 - rowniez okreslone w art. 55 1, przysluguja temu dowodcy.

Art. 660. 1. Prokurator wojskowy moze wszczac postepowanie karne o przestepstwo scigane na wniosek dowodcy jednostki wojskowej, takze bez wniosku, jezeli wymagaja tego wazne wzgledy dyscypliny wojskowej.

2. Dowodcy jednostki, a w wypadku okreslonym w art. 347 1 Kodeksu karnego takze pokrzywdzonemu, na postanowienie prokuratora przysluguje zazalenie do sadu wlasciwego do rozpoznania sprawy.

3. Przepisu 2 nie stosuje sie, jezeli dopiero w toku postepowania sadowego okaze sie, iz czyn wyczerpuje znamiona przestepstwa sciganego na wniosek dowodcy jednostki wojskowej.

Art. 661. 1. Przestepstwo scigane z oskarzenia prywatnego staje sie z chwila zlozenia skargi przez pokrzywdzonego przestepstwem sciganym z urzedu.

2. Prokurator wojskowy moze takze wszczac z urzedu postepowanie o przestepstwo scigane z oskarzenia prywatnego, jezeli wymaga tego interes spoleczny.

3. Na postanowienie prokuratora pokrzywdzonemu przysluguje zazalenie do sadu wlasciwego do rozpoznania sprawy.

4. Na wniosek pokrzywdzonego, zlozony przed prawomocnym ukonczeniem postepowania wszczetego na podstawie 1, postepowanie w sprawie umarza sie, chyba ze interes spoleczny temu sie sprzeciwia; w razie zlozenia wniosku po rozpoczeciu przewodu sadowego pierwszej instancji konieczna jest ponadto zgoda oskarzonego.

Art. 662. 1. O oskarzonym zolnierzu, oprocz danych okreslonych w art. 213 1 i 2, zbiera sie tez dane dotyczace przebiegu sluzby wojskowej, wyroznien oraz ukaran dyscyplinarnych.

2. Uprawnienia i obowiazki zawodowego kuratora sadowego przysluguja odpowiednio wojskowemu kuratorowi spolecznemu.

3. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwosci okresli, w drodze rozporzadzenia, sposob powolywania i zakres dzialalnosci wojskowych kuratorow spolecznych, majac na uwadze warunki funkcjonowania Sil Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i wymagania sluzby wojskowej.

Rozdzial 73

Srodki przymusu i postepowanie przygotowawcze

Art. 663. W sprawach podlegajacych orzecznictwu sadow wojskowych uprawnienia i obowiazki procesowe Policji dotycza takze Zandarmerii Wojskowej.

Art. 664. Prawo zatrzymania osoby podejrzanej podlegajacej wlasciwosci sadow wojskowych przysluguje, w warunkach okreslonych w art. 244, takze przelozonemu wojskowemu i wojskowym organom porzadkowym.

Art. 665. 1. O zatrzymaniu zolnierza lub pracownika wojska nalezy niezwlocznie zawiadomic dowodce jednostki wojskowej, w ktorej zolnierz pelni sluzbe a pracownik jest zatrudniony, rowniez gdy zatrzymany tego nie zada.

2. Jezeli zatrzymanie zolnierza w warunkach okreslonych w art. 244 1 nastapilo w zwiazku z uzasadnionym przypuszczeniem popelnienia przestepstwa sciganego na wniosek dowodcy jednostki wojskowej, zatrzymanego nalezy niezwlocznie zwolnic rowniez na polecenie uprawnionego dowodcy, chyba ze wyzszy dowodca lub prokurator wojskowy temu sie sprzeciwia.

Art. 666. 1. Tymczasowe aresztowanie zolnierza oskarzonego o popelnienie przestepstwa okreslonego w art. 338 1, art. 339, 341 1, art. 343 2, art. 345, 352 i 358 2 Kodeksu karnego moze nastapic wyjatkowo rowniez wtedy, gdy zachodzi uzasadniona obawa, ze oskarzony ponownie popelni jedno z tych przestepstw.

2. Przepis 1 stosuje sie odpowiednio do pozostalych srodkow zapobiegawczych.

Art. 667. Postepowanie przygotowawcze ma na celu rowniez zebranie danych, o jakich mowa w art. 662 1.

Art. 668. 1. Sledztwo prowadzi sie w sprawach o zbrodnie, a w innych sprawach, gdy wymaga tego waga lub zawilosc sprawy.

2. Postepujac w mysl art. 334 2, prokurator wojskowy poucza oskarzonego takze o prawie do zlozenia wniosku, o ktorym mowa w art. 669 2.

Rozdzial 74

Postepowanie przed sadem

Art. 669. 1. Lawnikiem nie moze byc zolnierz majacy nizszy stopien wojskowy niz oskarzony pelniacy czynna sluzbe wojskowa. Ograniczenia tego nie stosuje sie, jezeli lawnik ma stopien generala brygady lub kontradmirala.

2. W sprawie o przestepstwo inne niz okreslone w rozdzialach XXXIX-XLIV Kodeksu karnego, na wniosek oskarzonego zlozony w terminie 7 dni od doreczenia mu zawiadomienia prokuratora wojskowego o przeslaniu aktu oskarzenia do sadu wojskowego z pouczeniem, o ktorym mowa w art. 668 2, prezes tego sadu, jezeli nie zachodzi wypadek przewidziany w art. 28 2, wyznacza do skladu orzekajacego zamiast lawnikow zolnierzy - lawnikow odpowiedniego rzedu sadu powszechnego.

3. Minister Sprawiedliwosci w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej okresli, w drodze rozporzadzenia, sposob postepowania w sprawach zwiazanych z uczestnictwem lawnikow sadow powszechnych w skladach orzekajacych sadow wojskowych, o ktorych mowa w 2, majac na uwadze koniecznosc zapewnienia wlasciwego wspoldzialania prezesow sadow wojskowych i powszechnych przy wyznaczaniu lawnikow do skladu orzekajacego.

Art. 670. W rozprawie lub posiedzeniu przed wojskowym sadem garnizonowym moze na podstawie upowaznienia prokuratora wojskowego brac udzial asesor prokuratury wojskowej.

Art. 671. 1. Udzial obroncy w rozprawie glownej przeciwko zolnierzowi odbywajacemu zasadnicza sluzbe wojskowa albo pelniacemu sluzbe w charakterze kandydata na zolnierza zawodowego jest obowiazkowy przed wszystkimi sadami wojskowymi.

2. Udzial obroncy w rozprawie glownej przeciwko innemu oskarzonemu niz wymieniony w 1 jest obowiazkowy przed wojskowym sadem okregowym, jezeli zachodzi wypadek przewidziany w art. 654 1 pkt 2.

3. Poza wypadkami okreslonymi w art. 79 1, udzial obroncy w rozprawie apelacyjnej przed wojskowym sadem okregowym jest obowiazkowy, jezeli prezes sadu lub sad uzna to za konieczne.

4. W wypadkach okreslonych w 1-3 stosuje sie odpowiednio art. 81.

Art. 671a. 1. Sprawe o przestepstwo zagrozone kara pozbawienia wolnosci nieprzekraczajaca 5 lat lub kara lagodniejsza, jezeli oskarzony pozostaje na wolnosci, wojskowy sad garnizonowy rozpoznaje jednoosobowo rowniez na rozprawie glownej.

2. Jezeli po rozpoczeciu przewodu sadowego okaze sie, ze ustaly okolicznosci umozliwiajace stosowanie przepisu 1, sad rozpoznaje sprawe w dalszym ciagu w tym samym skladzie.

Art. 672. Sad wojskowy pierwszej instancji sporzadza uzasadnienie wyroku z urzedu; nie dotyczy to wyroku uwzgledniajacego wniosek, o ktorym mowa w art. 335 lub 387.

Art. 672a. Kasacje, o ktorej mowa w art. 521, do Izby Wojskowej Sadu Najwyzszego moze wniesc rowniez Naczelny Prokurator Wojskowy.

Art. 673. W kwestii wznowienia postepowania orzeka w skladzie trzech sedziow wojskowy sad okregowy, a w sprawach zakonczonych orzeczeniem tego sadu lub Sadu Najwyzszego - Izba Wojskowa Sadu Najwyzszego.

Rozdzial 75

Postepowanie w sprawach o wykroczenia (Art. 674 - 682) - skreslony

| ISO-Latin2 |   
| Rzeczpospolita | Archiwum | Serwis Ekonomiczny | Serwis Prawny | Cennik | Regulamin | Serwis WAP | Prenumerata
| Reklama | English/Deutsch | O nas | Praca i staze | Zglaszanie uwag | Kontakt |
© Copyright by Presspublica Sp. z o.o.