Zalozenia reformy sadownictwa przygotowane w Ministerstwie Sprawiedliwosci

Drukujemy nizej pelny tekst zalozen reformy sadownictwa przygotowany w Ministerstwie Sprawiedliwosci. Jest to projekt do dyskusji, do ktorej goraco zacheca Hanna Suchocka, minister sprawiedliwosci-prokurator generalny, oraz Janusz Niemcewicz, wiceminister sprawiedliwosci, przewodniczacy Zespolu ds. Reformy Sadownictwa. Osoby pragnace wyrazic swoja opinie, moga ja przesylac na rece J. Niemcewicza (00-950 Warszawa, al. Ujazdowskie 11).

Koniecznosc gruntownej zmiany modelu organizacyjnego sadownictwa uzasadniaja trzy niezalezne od siebie przeslanki:

  • pierwsza, wynikajaca z wejscia w zycie nowej konstytucji, ktora wzmacnia pozycje wladzy sadowniczej i naklada na sady nowe obowiazki, jak chocby art. 176 wprowadzajacy zasade dwuinstancyjnosci postepowania sadowego, art. 177 dajacy pierwszenstwo sadom powszechnym w dziedzinie wymiaru sprawiedliwosci przed innymi sadami, art. 237 przekazujacy sadom sprawy rozpatrywane dotychczas przez kolegia ds. wykroczen,
  • druga, wynikajaca z wewnetrznych potrzeb organow wymiaru sprawiedliwosci, ktorych systematycznie rozszerzany od 1989 r. zakres zadan wymaga stworzenia nowych ram organizacyjnych, adekwatnych do rozmiaru tych zadan,
  • trzecia przeslanka jest wejscie w zycie przygotowywanej reformy terytorialnej panstwa, ktora pociaga za soba koniecznosc przyjecia nowych zasad okreslania wlasciwosci miejscowej sadow - zwlaszcza II i III szczebla - tj. sadow wojewodzkich i apelacyjnych.

1. Dostosowana do aktualnych zadan wymiaru sprawiedliwosci struktura organizacyjna sadow stanowi jeden z podstawowych elementow warunkujacych ich prawidlowe funkcjonowanie. Powinna ona spelniac trzy podstawowe kryteria:

  • kryterium czytelnosci tej struktury,
  • kryterium dostepnosci sadu dla obywateli, przez co rozumie sie nie tylko fizyczna bliskosc siedziby sadu, ale takze mozliwosc spelnienia oczekiwania, iz sprawy sadowe beda rozpatrywane w rozsadnych terminach,
  • kryterium ekonomicznego uzasadnienia bytu poszczegolnych jednostek.

Wymogow tych nie spelnia aktualny model organizacyjny sadownictwa, w ktorym dziala:

  • 10 sadow apelacyjnych,
  • 44 sady wojewodzkie oraz 3 osrodki zamiejscowe,
  • 292 sady rejonowe oraz 37 zamiejscowych wydzialow ksiag wieczystych i 18 stalych rokow sadowych.

Sady apelacyjne maja jednakowa strukture organizacyjna, jednakowy zakres zadan, a ich obsada sedziowska pozostaje w porownywalnych granicach wielkosci (od 22 do 46 sedziow).

W odroznieniu od sadow apelacyjnych - sady wojewodzkie sa niezmiernie zroznicowane tak pod wzgledem liczebnosci etatow sedziowskich (od 12 do 205 sedziow), jak rowniez ich wewnetrznej organizacji, wynikajacej z zakresu spraw powierzonych do rozpoznawania.

Jest to sytuacja bedaca konsekwencja "wiazania" podzialu terytorialnego wlasciwosci sadow z podzialem administracyjnym panstwa. Istotna okolicznoscia jest fakt, iz tylko w 22 sadach wojewodzkich celowe bylo utworzenie wszystkich przewidzianych przez ustawy "specjalistycznych" komorek organizacyjnych (wydzialy gospodarcze, wydzialy pracy i ubezpieczen spolecznych). Tylko w 23 sadach szczebla wojewodzkiego zorganizowane zostaly referaty lub wydzialy wizytacyjne dla sprawowania nadzoru administracyjnego, przede wszystkim nad dzialalnoscia sadow rejonowych.

Zroznicowanie pod wzgledem wielkosci sadow rejonowych jest jeszcze wieksze niz sadow wojewodzkich (obsady od 3 do 157 etatow sedziow i asesorow).

W zasadzie prawie wszystkie sady rejonowe maja co najmniej podstawowa strukture organizacyjna, na ktora skladaja sie 4 wydzialy: cywilny, karny, rodzinny i ksiag wieczystych, ale - co jest sprawa budzaca watpliwosci - w niektorych przypadkach obsade czterowydzialowego sadu stanowi tylko 3 lub 4 sedziow i asesorow, a rzeczywisty wplyw spraw do tych jednostek nie tylko nie uzasadnia zwiekszenia obsady, ale nawet nie wyczerpuje pelnego obciazenia osob w nich zatrudnionych.

W 225 sadach rejonowych utworzone sa wydzialy pracy; wplyw spraw do wielu z nich nie stanowi obciazenia nawet dla 1/2 etatu sedziowskiego.

W 59 sadach rejonowych - w tym we wszystkich sadach majacych siedziby w miastach wojewodzkich - dzialaja wydzialy gospodarcze, z ktorych 49 prowadzi rejestry sadowe podmiotow gospodarczych, a w tym 6 prowadzi dodatkowo rejestr zastawow.

Przy wszystkich sadach rejonowych dzialaja kolegia ds. wykroczen (jedno lub dwa, a nawet wiecej). Teoretycznie, bezposredni nadzor nad kolegiami sprawuja prezesi sadow rejonowych. Stanowi to realizacje pierwszego etapu reformy organow orzekajacych w sprawach o wykroczenia. Nadzor prezesa dotyczy jedynie spraw czysto administracyjnych; wiez kolegium z "macierzystym" sadem jest obecnie dosyc luzna.

Na zakonczenie tej skroconej ilustracji struktury organizacyjnej sadow nalezy wspomniec o podstawowej komorce wewnetrznej sadu, jaka jest wydzial. W wielu sadach rejonowych obsade wydzialu stanowi tylko jego przewodniczacy, ale nie sa tez pojedynczymi przypadki, gdy w wydziale sadu szczebla wojewodzkiego, a takze rejonowego zatrudnionych jest kilkunastu, a nawet dwudziestu kilku sedziow. Taki stan powoduje, iz najistotniejsza forma nadzoru, jaka jest bezposredni, staly nadzor przewodniczacego nad biezaca praca wydzialu, staje sie fikcja.

2. Dlaczego aktualny model organizacyjny sadownictwa oceniany jest negatywnie?

Z pewnoscia nie spelnia on kryteriow wymienionych na wstepie, ktore musza zaistniec, aby struktura organizacyjna stwarzala mozliwie najkorzystniejsze warunki dla wykonywania przez sady ich konstytucyjnych zadan, przy optymalnym wykorzystaniu kadry sedziowskiej oraz racjonalnym gospodarowaniu srodkami finansowymi.

Podsumowujac, do najistotniejszych nieprawidlowosci zaliczyc nalezy:

1) Nadmierne rozdrobnienie organizacyjne sadow szczebla wojewodzkiego, a w konsekwencji ogromne ich zroznicowanie pod wzgledem:

- zakresu powierzonych im spraw,

- liczby sedziow orzekajacych w tych sadach, - odmiennej wewnetrznej organizacji, w tym form organizacyjnych nadzoru administracyjnego i penitencjarnego.

2) Brak racjonalizacji struktury organizacyjnej sadow rejonowych, wyrazajacy sie rowniez w:

- ogromnym zroznicowaniu wielkosci poszczegolnych jednostek i zakresu ich kompetencji,

- istnieniu wielu sadow cztero- i pieciowydzialowych o obsadzie 3-5 sedziow i asesorow.

3) Funkcjonowanie "niesterowalnych" (zbyt duzych i zbyt malych) jednostek organizacyjnych (sadow i wydzialow w tych sadach), co powoduje, ze obowiazek sprawowania nad nimi nadzoru administracyjnego przez prezesa sadu (przewodniczacego wydzialu) staje sie iluzoryczny.

4) Nadmierna rozpietosc ciezarow gatunkowych spraw rozpoznawanych w I instancji, zwlaszcza przez sady rejonowe. I tak np. szacunkowo przyjac mozna, ze prawie 60 proc. ogolu spraw wplywajacych do sadow rejonowych (bez spraw wieczystoksiegowych) to sprawy drobne, np. prywatnoskargowe, rozpatrywane w trybie uproszczonym badz nakazowym czy upominawczym, sprawy niesporne, sprawy pomocy sadowej itp. Pozostale okolo 40 proc. to sprawy powazniejsze, wymagajace znacznie wiekszego nakladu pracy.

Fakt, iz w tym samym sadzie (wydziale) jest znaczna rozpietosc ciezaru gatunkowego wplywajacych spraw, powoduje, iz niekiedy sedziowie wyznaczaja chetniej blizsze terminy rozpoznawania spraw prostych. Odbywa sie to kosztem spraw trudniejszych, powazniejszych, a wsrod spraw karnych - niejednokrotnie aresztowych - w ktorych nastepuje bezzasadna przewleklosc postepowania. Przy niedostatecznym nadzorze ze strony przewodniczacego wydzialu praktyka ta czesto powoduje notowany w ostatnich latach wzrost zaleglosci spraw "starych".

3. Zbyt szeroki katalog spraw rozpoznawanych w I instancji na szczeblu rejonowym i wojewodzkim wskazuje na celowosc wprowadzenia takich rozwiazan, ktore odciazylyby istniejace sady przez przekazanie najdrobniejszych spraw do powolanych w tym celu nowych jednostek sadowych najnizszego szczebla - sadow - wydzialow grodzkich.

Za rozwiazaniem tym przemawia rowniez okolicznosc, ze wiele duzych sadow szczebla wojewodzkiego i rejonowego przekroczylo juz granice, w ktorych sad moze prawidlowo wypelniac swe podstawowe zadania i brak jest fizycznych mozliwosci przejecia przez te sady nowych rodzajow spraw.

Omawiane przeslanki uzasadniaja w pelni potrzebe zreformowania modelu organizacyjnego sadownictwa - niezaleznie od reformy terytorialnej panstwa.

Realizacja niekwestionowanej - jak sie wydaje - idei stworzenia gestej sieci jednostek organizacyjnych najnizszego szczebla, powolanych do rozpoznawania spraw drobnych, musi nastapic przed pazdziernikiem 2001 r. Z ta data bowiem - stosownie do postanowienia art. 237 Konstytucji RP - przestana funkcjonowac kolegia ds. wykroczen, a w konsekwencji wplyw spraw do sadow powszechnych wzrosnie o co najmniej 800 tys. spraw rocznie, w tym: ok. 600 tys. spraw "kolegialnych" i ok. 200 tys. spraw z ustawy karnej skarbowej, nie mowiac juz o przewidywanym wzroscie wplywu spraw cywilnych (m.in. "konsumenckich").

Perspektywy te zmuszaja do dostosowania warunkow organizacyjnych funkcjonowania sadow do powierzonych im nowych zadan.

Po wstepnych konsultacjach z ekspertami konkretyzuje sie koncepcja takiej struktury organizacyjnej sadow, ktora spelnialaby zakladane cele przy zastosowaniu oszczednych ekonomicznie i bezpiecznych funkcjonalnie form organizacyjnych.

Celem podstawowym jest stworzenie gestej sieci malych jednostek sadowych, powolanych specjalnie do rozpoznawania drobnych spraw cywilnych i karnych w uproszczonej procedurze. Cel ten spelniac moga z powodzeniem komorki organizacyjne zwiazane scisle z sadami rejonowymi - sady grodzkie - w rozumieniu wydzialow, tak jak obecnie ma to miejsce w odniesieniu do sadow pracy, sadow gospodarczych, ktore w istocie sa przeciez wydzialami w sadach wojewodzkich i rejonowych.

Przyjecie takiej koncepcji ogranicza zdecydowanie przewidywane koszty osobowe i bezosobowe zwiazane z powolaniem nowych jednostek. Pozwala uniknac powolania kilkuset nowych prezesow sadow grodzkich i calej zwiazanej z tym administracji. Eliminuje takze bardzo trudny do rozwiazania problem stworzenia nowego szczebla stanowisk sedziowskich - sedziow sadow grodzkich.

Te wzgledy przemawiaja za utworzeniem "wydzialow grodzkich" w sadach i przy sadach rejonowych (zamiejscowe wydzialy grodzkie), na wzor funkcjonujacych obecnie zamiejscowych wydzialow ksiag wieczystych.

Organizacyjne i administracyjne zwiazanie jednostek "grodzkich" z sadami rejonowymi ma te zalete, ze daje mozliwosc rychlego reagowania na wszelkie niebezpieczenstwa nadmiernego wzrostu obciazenia lub niedociazenia sedziow w nowo powstalych jednostkach (np. mozliwosc orzekania w pewnych okresach czesciowo w sadzie macierzystym, a czesciowo w wydziale grodzkim). Latwiejsze jest rowniez zapobieganie niepozadanym skutkom nieprzewidzianych absencji sedziow zatrudnionych w jednoosobowych jednostkach zamiejscowych, gdyz istnieje mozliwosc manewru kadrowego ze strony prezesa sadu rejonowego dysponujacego liczniejsza kadra.

4. Zmiana podzialu administracyjnego panstwa i wynikajace z niej ustalenie nowych rozwiazan ustrojowych sadownictwa jest okazja do zaakcentowania zasady niezaleznosci sadownictwa od organow wladzy administracyjnej.

Przewiduje sie, iz ani nowym powiatom, ani wojewodztwom nie bedzie odpowiadala paralelna siec sadow powiatowych i wojewodzkich. Podzial terytorialny sadow powszechnych bedzie podzialem scisle specjalnym i w pelni odpowiadajacym potrzebom wymiaru sprawiedliwosci.

Zalozenia

  • tylko sady rejonowe - a w przyszlosci takze dzialajace w ich ramach sady (wydzialy) grodzkie - beda mialy obszary wlasciwosci okreslone granicami administracyjnymi gmin;
  • obszary wlasciwosci miejscowej sadow II szczebla bylyby okreslane obszarami wlasciwosci kilku, kilkunastu sadow rejonowych, stanowiacych okreg, co w konsekwencji sugeruje tez zmiane nazwy "sadu wojewodzkiego" na "sad okregowy";
  • odpowiednio - obszary wlasciwosci sadow apelacyjnych okreslane bylyby obszarami wlasciwosci kilku sadow okregowych, wchodzacych w sklad apelacji.

Przedstawione nowe kryteria okreslajace wlasciwosc miejscowa sadow dawac beda ministrowi sprawiedliwosci mozliwosc stworzenia odpowiadajacej potrzebom wymiaru sprawiedliwosci struktury organizacyjnej sadownictwa.

Ustalenie konkretnej liczby sadow okregowych i odpowiednio - sadow apelacyjnych - jest jednym z najtrudniejszych do rozwiazania problemow, gdyz wiaze sie z koniecznoscia podejmowania nader niepopularnych decyzji o znoszeniu jednostek. Jest to jedno z wielu zagadnien, nad ktorymi pracowac bedzie Zespol do zreformowania modelu organizacyjnego sadownictwa.

5. Nowy model organizacyjny sadownictwa przedstawialby sie nastepujaco:

I szczebel - wydzialy grodzkie - w liczbie okolo 400

Bylyby to wydzialy o obsadzie z reguly 1-2 sedziow, powolane do rozpatrywania drobnych spraw cywilnych i karnych w uproszczonych procedurach.

Przewiduje sie nastepujaca wlasciwosc rzeczowa wydzialow grodzkich:

  • sprawy o wykroczenia rozpatrywane obecnie przez kolegia ds. wykroczen, sprawy prywatnoskargowe i inne "drobne" sprawy karne z trybu uproszczonego (np. okreslone maksymalna sankcja),
  • sprawy o wykroczenia i przestepstwa zagrozone kara grzywny z ustawy karnej skarbowej,
  • drobne sprawy "konsumenckie",
  • "drobne" sprawy cywilne, a w tym:

a) o ochrone posiadania,

b) o zaplate - do okreslonej wartosci (np. do 5000 zl, czyli takie, ktore nie podlegaja kasacji),

c) sprawy z postepowania nakazowego i upominawczego,

d) sprawy niesporne, tj. zalatwiane na zgodny wniosek stron z zakresu prawa rzeczowego, spadkowego (stwierdzenie nabycia spadku, dzial spadku, otwarcie i ogloszenie testamentu, ustanowienie kuratora spadku i zarzadcy majatku spadkowego), sprawy depozytu i aktow stanu cywilnego, o zniesienie wspolwlasnosci i o podzial majatku wspolnego,

e) sprawy o alimenty (o zmiane orzeczenia dotyczacego alimentow) oraz niektore czynnosci z zakresu wykonywania orzeczen sadu rodzinnego,

f) przeprowadzanie posiedzen pojednawczych,

  • sprawy pomocy sadowej.

II szczebel - sady rejonowe w liczbie okolo 200-240

Bylyby to sady o jednakowym zakresie rozpoznawanych spraw i o porownywalnych granicach wielkosci; sady tylko I-instancyjne.

W kazdym z nich przewidziec nalezaloby piec podstawowych rodzajow spraw: cywilne, karne (poza rozpatrywanymi w trybie uproszczonym sprawami przekazanymi wydzialom grodzkim), sprawy rodzinne i nieletnich, sprawy z zakresu prawa pracy i sprawy rentowe oraz sprawy zwiazane z prowadzeniem ksiag wieczystych.

Na szczeblu rejonu mozna przewidziec rowniez usytuowanie spraw egzekucyjnych i nadzoru nad komornikami.

W okolo 30-40 sadach rejonowych dodatkowo funkcjonowalyby wewnetrzne komorki organizacyjne dla prowadzenia spraw upadlosciowych, ukladowych oraz spraw "rejestrowych".

III szczebel - sady okregowe - okolo 22-24

Bylyby to sady pierwszej i drugiej instancji. Wlasciwosc w I instancji obejmowalaby najpowazniejsze sprawy cywilne w zakresie zblizonym do aktualnej wlasciwosci sadu wojewodzkiego, sprawy karne o zbrodnie, sprawy z ubezpieczenia spolecznego (bez spraw tzw. "rentowych") i sprawy gospodarcze dotyczace przedmiotu sporu o duzej wartosci.

Wlasciwosc w II instancji obejmowalaby rozpoznawanie srodkow odwolawczych od orzeczen sadow rejonowych (w tym grodzkich), przy czym odwolania od orzeczen "sadow" grodzkich moglyby byc rozpoznawane jednoosobowo.

Ponadto - na szczeblu sadu okregowego koncentrowalby sie nadzor administracyjny nad sadami rejonowymi (wraz z podleglymi im wydzialami grodzkimi) oraz sprawy szkolenia.

IV szczebel - sady apelacyjne - okolo 7-10

Bylyby to sady tylko odwolawcze, rozpatrujace srodki zaskarzenia od orzeczen sadow okregowych.

Ponadto sady apelacyjne sprawowalyby zadania "nadzorcze" i szkoleniowe (np. przeprowadzanie egzaminow sedziowskich), majace na celu zapewnienie jednolitosci orzecznictwa oraz wyrownywanie poziomu pracy wszystkich sadow.

Fundamentalna sprawa jest zabezpieczenie kadry orzeczniczej dla nowo tworzonych jednostek. Zrodla pozyskania tych kadr upatrywac nalezy m.in. w upowszechnieniu instytucji referendarzy sadowych. Niezbedne bedzie zatem sukcesywne zwiekszanie naboru na aplikacje referendarska juz od roku 1998, tak aby w ciagu 3 lat uzyskac kadre okolo 450-500 referendarzy, ktorzy podejmujac prace w wydzialach rejestrowych i wieczystoksiegowych, "uwolniliby" odpowiadajaca im liczbowo grupe sedziow. Sedziowie ci podjeliby obowiazki orzecznicze w innych pionach sadownictwa. Kolejna grupe przyszlych sedziow stanowiliby egzaminowani aplikanci.

6. Koncepcja reformy zmierzajaca do utworzenia sadow grodzkich wymaga wprowadzenia szczegolnych procedur, znacznie uproszczonych w stosunku do zwyklych postepowan, pozwalajacych na szybkie, pozbawione bagazu nadmiernego formalizmu rozstrzyganie spraw o nizszej wadze jednostkowej, a wystepujacych stosunkowo czesto. Uproszczone procedury nie moga jednak polegac na ograniczeniu czy wrecz przekresleniu gwarancji procesowych stron w postepowaniu.

Procedury te - odrebne dla postepowania cywilnego i karnego - musza okreslac zakres spraw podlegajacych rozpoznaniu przez sady grodzkie.

Cecha podstawowa tego postepowania bedzie jego szybkosc oraz zminimalizowanie kosztow sadowych i procesowych.

Nowy kodeks postepowania karnego w art. 468-484 przewiduje procedure uproszczona. Chodzi jednak o stworzenie dalszych uproszczen niz przewiduja to obecnie przepisy nowego k.p.k., np.:

  • uprawnienie policji do wnoszenia i popierania wlasnych aktow oskarzenia w sprawach przewidzianych dla sadow grodzkich,
  • uprawnienie takze Sadu Najwyzszego do rozpoznawania kasacji od prawomocnych wyrokow wydanych przez jednego sedziego - w skladzie jednoosobowym,
  • zachowanie prawa do wniesienia kasacji od wyrokow wydanych w sprawach dotyczacych wykroczen tylko dla ministra sprawiedliwosci- prokuratora generalnego oraz rzecznika praw obywatelskich (czyli podmiotow okreslonych w art. 521 k.p.k.),
  • zobowiazanie prokuratorow do sporzadzania pisemnych odpowiedzi na apelacje oraz kasacje strony przeciwnej, ulatwiajac w ten sposob dzialalnosc sadow odwolawczych (taki wymog w stosunku do kasacji obowiazuje w obecnym kodeksie).

W zakresie postepowanie cywilnego procedury "uproszczone" musi cechowac:

  • uproszczenie formy pozwu (wniosku) oraz odpowiedzi na wniosek, z mozliwoscia wnoszenia ich ustnie do protokolu,
  • uproszczenie formy zawiadomienia o posiedzeniu sadu,
  • umozliwienie w szerszym zakresie niz w postepowaniu zwyklym rozpoznania sprawy mimo niestawiennictwa pozwanego, lub odmowy wdania sie w spor co do istoty sprawy,
  • ograniczenie podstaw odroczenia posiedzenia sadu,
  • zwiekszenie mozliwosc rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym,
  • ograniczenie zakresu postepowania dowodowego (np. przez wylaczenie poslugiwania sie dowodem z opinii bieglych),
  • wprowadzenie ograniczenia czasowego w powolywaniu srodkow obrony (zarzutow, dowodow) przez pozwanego,
  • umozliwienie oparcia rozstrzygniecia na podstawie doswiadczenia sedziowskiego,
  • uproszczenie postepowania odwolawczego (apelacyjnego), przez okreslenie podstaw zaskarzenia i umozliwienie rozpoznania sprawy w drugiej instancji bez wyznaczania rozprawy (na posiedzeniu niejawnym),
  • wylaczenie kasacji.

Wprowadzenie tak okreslonego postepowania uproszczonego nie bedzie powodowac pozbawienia prawa do obrony, lecz spowoduje wylaczenie mozliwosci naduzywania prawa do obrony swych praw w sprawach drobnych, graniczacego czesto z pieniactwem, a przede wszystkim pozwoli na zrealizowanie postulatu szybkiego rozstrzygania spraw przez sady.

7. Skomplikowanym problemem jest ustalenie srodkow pozaplacowych zwiazanych z realizacja reformy, gdyz trudno przewidziec, jakie stanowisko zajma samorzady terytorialne, mimo iz reforma bedzie przeprowadzana w interesie obywateli.

Wstepny sondaz poczyniony przez niektorych prezesow sadow wojewodzkich wskazuje, iz stopien zainteresowania samorzadow ta sprawa jest zroznicowany.

Zaklada sie, iz okolo 60-80 wydzialow grodzkich znajdzie pomieszczenia w siedzibach znoszonych (najmniejszych) sadow rejonowych. Natomiast koszty pozyskania nowych obiektow dla wydzialow grodzkich beda zroznicowane; nizsze sa bowiem koszty przebudowy czy adaptacji budynkow juz istniejacych od kosztow wybudowania nowych obiektow. Zaklada sie, ze dla wiekszosci jednostek grodzkich potrzebne beda pomieszczenia o lacznej powierzchni po okolo 250-300 m2.

Przy kazdym sadzie rejonowym bedzie utworzony z reguly jeden wydzial grodzki (miejscowy) oraz zamiejscowy wydzial (wydzialy) grodzki w liczbie nie mniejszej, a raczej wiekszej - niz obecnie funkcjonuje kolegiow ds. wykroczen, usytuowanych w miastach nie bedacych siedzibami ich "macierzystych" sadow.

8. Reformie sadownictwa towarzyszyc bedzie reorganizacja prokuratury, z Prokuratura Krajowa wlacznie. Zmiany te powinny doprowadzic do usprawnienia dzialalnosci prokuratury i zwiekszenia skutecznosci scigania przestepstw. Prokuratura winna byc istotnym narzedziem umozliwiajacym rzadowi wplyw na walke z przestepczoscia i poprawe bezpieczenstwa obywateli. Jednoczesnie zachowana byc powinna rownowaga miedzy niezaleznoscia prokuratorow w postepowaniu karnym a ich sluzbowym, hierarchicznym podporzadkowaniem.

Struktura organizacyjna jednostek prokuratury bedzie - jak sie wydaje - paralelna do struktury sadow, z tym ze nie przewiduje sie w prokuraturach odpowiednika "wydzialu" grodzkiego.

W praktyce przewiduje sie, ze liczba prokuratur rejonowych moze byc wieksza od liczby sadow. Wynika to ze specyfiki pracy tych organow.

Jezeli jednak obszary dzialania np. dwoch prokuratur beda odpowiadac obszarowi wlasciwosci okreslonego sadu, to zgodnosc struktury obu organow zostanie zachowana. Takie rozwiazania stosowane sa rowniez obecnie; niedopuszczalne jest jedynie "krzyzowanie sie" obszarow dzialania jednostek organow scigania i wymiaru sprawiedliwosci.

Odpowiednio - liczba prokuratur okregowych moze byc nieco wieksza od liczby sadow tego szczebla, w zaleznosci od wynikow szczegolowych analiz i uzgodnien.

 

| ISO-Latin2 |   
| Rzeczpospolita | Archiwum | Serwis Ekonomiczny | Serwis Prawny | Cennik | Regulamin | Serwis WAP | Prenumerata
| Reklama | English/Deutsch | O nas | Praca i staze | Zglaszanie uwag | Kontakt |
© Copyright by Presspublica Sp. z o.o.