Tekst ujednolicony, obowiazujacy od 13 do 31 sierpnia 2005 roku

Ustawa z dnia 6 wrzesnia 2001 r. o transporcie drogowym1)

Tekst ujednolicony na podstawie:

Ostatnia zmiana dotyczy zalacznika i polega na dodaniu po lp. 1.6.5.6 nowej lp. 1.6.5.7


SPIS TRESCI


Rozdzial 1

Przepisy ogolne

Art. 1. 1. Ustawa okresla zasady podejmowania i wykonywania:

1) krajowego transportu drogowego;

2) miedzynarodowego transportu drogowego;

3) niezarobkowego krajowego przewozu drogowego;

4) niezarobkowego miedzynarodowego przewozu drogowego.

2. Ustawa okresla rowniez zasady dzialania Inspekcji Transportu Drogowego.

Art. 2. Na zasadzie wzajemnosci, o ile umowy miedzynarodowe ratyfikowane przez Rzeczpospolita Polska nie stanowia inaczej, przedsiebiorca zagraniczny uprawniony do wykonywania transportu drogowego na podstawie prawa wlasciwego dla kraju jego siedziby moze go wykonywac na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach okreslonych w ustawie.

Art. 3. 1. Przepisow ustawy nie stosuje sie do przewozu drogowego wykonywanego pojazdami samochodowymi lub zespolami pojazdow:

1) przeznaczonymi konstrukcyjnie do przewozu nie wiecej niz 9 osob lacznie z kierowca - w niezarobkowym przewozie drogowym osob;

2) o dopuszczalnej masie calkowitej nieprzekraczajacej 3,5 tony w transporcie drogowym rzeczy oraz niezarobkowym przewozie drogowym rzeczy;

3) zespolow ratownictwa medycznego oraz w ramach uslug transportu sanitarnego.

2. Do przewozow drogowych wykonywanych:

1) w ramach powszechnych uslug pocztowych,

2) w ramach uslug polegajacych na przewozie odpadow komunalnych lub nieczystosci cieklych,

3) przez podmioty niebedace przedsiebiorcami

- stosuje sie odpowiednio przepisy ustawy dotyczace niezarobkowego przewozu drogowego.

Art. 4. Uzyte w ustawie okreslenia oznaczaja:

1) krajowy transport drogowy - podejmowanie i wykonywanie dzialalnosci gospodarczej w zakresie przewozu osob lub rzeczy pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi w kraju, za ktore uwaza sie rowniez zespoly pojazdow skladajace sie z pojazdu samochodowego i przyczepy lub naczepy, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym jazda pojazdu, miejsce rozpoczecia lub zakonczenia podrozy i przejazdu oraz droga znajduja sie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) miedzynarodowy transport drogowy - podejmowanie i wykonywanie dzialalnosci gospodarczej w zakresie przewozu osob lub rzeczy pojazdami samochodowymi, za ktore uwaza sie rowniez zespoly pojazdow skladajace sie z pojazdu samochodowego i przyczepy lub naczepy, przy czym jazda pojazdu miedzy miejscem poczatkowym i docelowym odbywa sie z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej;

3) transport drogowy - krajowy transport drogowy lub miedzynarodowy transport drogowy; okreslenie to obejmuje rowniez kazdy przejazd drogowy wykonywany przez przedsiebiorce pomocniczo w stosunku do podstawowej dzialalnosci gospodarczej, niespelniajacy warunkow, o ktorych mowa w pkt 4;

4) niezarobkowy przewoz drogowy - przewoz na potrzeby wlasne - kazdy przejazd pojazdu po drogach publicznych z pasazerami lub bez, zaladowanego lub bez ladunku, przeznaczonego do nieodplatnego krajowego i miedzynarodowego przewozu drogowego osob lub rzeczy, wykonywany przez przedsiebiorce pomocniczo w stosunku do jego podstawowej dzialalnosci gospodarczej, spelniajacy lacznie nastepujace warunki:

a) pojazdy samochodowe uzywane do przewozu sa prowadzone przez przedsiebiorce lub jego pracownikow,

b) przedsiebiorca legitymuje sie tytulem prawnym do dysponowania pojazdami samochodowymi,

c) w przypadku przejazdu pojazdu zaladowanego - rzeczy przewozone sa wlasnoscia przedsiebiorcy lub zostaly przez niego sprzedane, kupione, wynajete, wydzierzawione, wyprodukowane, wydobyte, przetworzone lub naprawione albo celem przejazdu jest przewoz osob lub rzeczy z przedsiebiorstwa lub do przedsiebiorstwa na jego wlasne potrzeby, a takze przewoz pracownikow i ich rodzin,

d) nie jest przewozem w ramach prowadzonej dzialalnosci gospodarczej w zakresie uslug turystycznych;

5) niezarobkowy krajowy przewoz drogowy - przewoz na potrzeby wlasne wykonywany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

6) niezarobkowy miedzynarodowy przewoz drogowy - przewoz na potrzeby wlasne wykonywany z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej;

7) przewoz regularny - publiczny przewoz osob i ich bagazu:

a) wykonywany wedlug rozkladu jazdy podanego przez przewoznika drogowego do publicznej wiadomosci przez ogloszenie wywieszone na przystankach i dworcach autobusowych,

b) podczas ktorego wsiadanie i wysiadanie pasazerow odbywa sie na przystankach okreslonych w rozkladach jazdy,

c) w ktorym naleznosc za przejazd jest pobierana zgodnie z cennikiem oplat podanym do publicznej wiadomosci,

d) wykonywany zgodnie z warunkami przewozu osob okreslonymi w zezwoleniu, o ktorym mowa w art. 18;

7a) komunikacja miejska - przewoz regularny wykonywany w ramach lokalnego transportu zbiorowego w granicach administracyjnych miasta albo:

a) miasta i gminy,

b) miast albo miast i gmin sasiadujacych

- jezeli zawarly porozumienie lub utworzyly zwiazek miedzygminny w sprawie wspolnej realizacji komunikacji na swoim obszarze;

8) linia komunikacyjna - polaczenie komunikacyjne na okreslonej drodze miedzy przystankami wskazanymi w rozkladzie jazdy, po ktorej odbywaja sie regularne przewozy osob;

8a) przystanek - miejsce przeznaczone do wsiadania lub wysiadania pasazerow na danej linii komunikacyjnej, oznaczone w sposob okreslony w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z pozn. zm.), z informacja o rozkladzie jazdy, z uwzglednieniem godzin odjazdow srodkow transportowych przewoznika drogowego uprawnionego do korzystania z tego miejsca;

9) przewoz regularny specjalny - niepubliczny przewoz regularny okreslonej grupy osob, z wylaczeniem innych osob;

10) przewoz wahadlowy - wielokrotny przewoz zorganizowanych grup osob tam i z powrotem, miedzy tym samym miejscem poczatkowym a tym samym miejscem docelowym, przy spelnieniu lacznie nastepujacych warunkow:

a) kazda grupa osob przewiezionych do miejsca docelowego wraca do miejsca poczatkowego,

b) miejsce poczatkowe i miejsce docelowe oznaczaja odpowiednio miejsce rozpoczecia uslugi przewozowej oraz miejsce zakonczenia uslugi przewozowej, z uwzglednieniem w kazdym przypadku okolicznych miejscowosci lezacych w promieniu 50 km;

11) przewoz okazjonalny - przewoz osob, ktory nie stanowi przewozu regularnego, przewozu regularnego specjalnego albo przewozu wahadlowego;

12) przewoz kabotazowy - przewoz wykonywany pojazdem samochodowym zarejestrowanym za granica lub przez przedsiebiorce zagranicznego miedzy miejscami polozonymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

13) transport kombinowany - przewoz rzeczy, podczas ktorego samochod ciezarowy, przyczepa, naczepa z jednostka ciagnaca lub bez jednostki ciagnacej, nadwozie wymienne lub kontener 20-stopowy lub wiekszy korzysta z drogi w poczatkowym lub koncowym odcinku przewozu, a na innym odcinku z uslugi kolei, zeglugi srodladowej lub transportu morskiego, przy czym odcinek morski przekracza 100 km w linii prostej; odcinek przewozu poczatkowego lub koncowego oznacza przewoz:

a) pomiedzy punktem, gdzie rzeczy sa zaladowane, i najblizsza odpowiednia kolejowa stacja zaladunkowa dla odcinka poczatkowego oraz pomiedzy najblizsza odpowiednia kolejowa stacja wyladunkowa a punktem, gdzie rzeczy sa wyladowane, dla koncowego odcinka lub

b) wewnatrz promienia nieprzekraczajacego 150 km w linii prostej ze srodladowego lub morskiego portu zaladunku lub wyladunku;

14) miedzynarodowy transport kombinowany - transport kombinowany, podczas ktorego nastepuje przekroczenie granicy Rzeczypospolitej Polskiej;

15) przewoznik drogowy - przedsiebiorca uprawniony do wykonywania dzialalnosci gospodarczej w zakresie transportu drogowego;

16) zagraniczny przewoznik drogowy - zagraniczny przedsiebiorca uprawniony do wykonywania dzialalnosci gospodarczej w zakresie transportu drogowego na podstawie przepisow obowiazujacych w panstwie, w ktorym znajduje sie jego siedziba;

17) licencja - decyzja administracyjna wydana przez ministra wlasciwego do spraw transportu lub okreslony w ustawie organ samorzadu terytorialnego, uprawniajaca do podejmowania i wykonywania dzialalnosci gospodarczej w zakresie transportu drogowego;

18) zezwolenie - decyzja administracyjna wydana przez ministra wlasciwego do spraw transportu lub okreslony w ustawie organ samorzadu terytorialnego, uprawniajaca przewoznika drogowego do wykonywania okreslonego rodzaju transportu drogowego;

19) zezwolenie zagraniczne - dokument otrzymany na podstawie umowy miedzynarodowej od wlasciwego organu innego panstwa lub organizacji miedzynarodowej przez wlasciwy organ Rzeczypospolitej Polskiej przekazywany przewoznikowi drogowemu i upowazniajacy go do wykonywania miedzynarodowego transportu drogowego, jednokrotnie lub wielokrotnie, do lub z terytorium panstwa okreslonego w zezwoleniu lub tranzytem przez jego terytorium;

20) certyfikat kompetencji zawodowych - dokument potwierdzajacy posiadanie kwalifikacji i wiedzy niezbednych do podjecia i wykonywania dzialalnosci gospodarczej w zakresie transportu drogowego;

21) (uchylony).

Rozdzial 2

Zasady podejmowania i wykonywania transportu drogowego

Art. 5. 1. Podjecie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie transportu drogowego, zwanej dalej "licencja".

2. Licencji udziela sie na czas oznaczony, nie krotszy niz 2 lata i nie dluzszy niz 50 lat, uwzgledniajac wniosek przedsiebiorcy.

3. Przedsiebiorcy udziela sie licencji, z zastrzezeniem art. 6, jezeli:

1) czlonkowie organu zarzadzajacego osoby prawnej, osoby zarzadzajace spolka jawna lub komandytowa, a w przypadku innego przedsiebiorcy - osoby prowadzace dzialalnosc gospodarcza, spelniaja wymogi dobrej reputacji; wymog dobrej reputacji nie jest spelniony lub przestal byc spelniany przez te osoby, jezeli:

a) zostaly skazane prawomocnym wyrokiem sadu za przestepstwa umyslne: karne skarbowe, przeciwko bezpieczenstwu w komunikacji, mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodnosci dokumentow, ochronie srodowiska lub warunkom pracy i placy albo innym przepisom dotyczacym wykonywania zawodu,

b) wydano w stosunku do tych osob prawomocne orzeczenie zakazujace wykonywania dzialalnosci gospodarczej w zakresie transportu drogowego;

2) przynajmniej jedna z osob zarzadzajacych przedsiebiorstwem lub osoba zarzadzajaca w przedsiebiorstwie transportem drogowym legitymuje sie certyfikatem kompetencji zawodowych;

3) posiada sytuacje finansowa zapewniajaca podjecie i prowadzenie dzialalnosci gospodarczej w zakresie transportu drogowego potwierdzona dostepnymi srodkami finansowymi, majatkiem lub ostatnim bilansem rocznym przedsiebiorstwa w wysokosci:

a) 9.000 euro - na pierwszy pojazd samochodowy przeznaczony do transportu drogowego,

b) 5.000 euro - na kazdy nastepny pojazd samochodowy;

4) przedsiebiorca osobiscie wykonujacy przewozy i zatrudnieni przez przedsiebiorce kierowcy, a takze inne osoby niezatrudnione przez przedsiebiorce, lecz wykonujace osobiscie przewozy na jego rzecz, spelniaja wymagania okreslone w przepisach ustawy, przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym oraz w innych przepisach okreslajacych wymagania w stosunku do kierowcow, a takze nie byli skazani prawomocnym wyrokiem sadu za przestepstwa umyslne przeciwko bezpieczenstwu w komunikacji, mieniu, wiarygodnosci dokumentow lub srodowisku;

5) posiada tytul prawny do dysponowania pojazdem lub pojazdami samochodowymi spelniajacymi wymagania techniczne okreslone przepisami prawa o ruchu drogowym, ktorymi transport drogowy ma byc wykonywany.

Art. 6. 1. Licencji na wykonywanie transportu drogowego taksowka udziela sie przedsiebiorcy, jezeli:

1) spelnia wymagania okreslone w art. 5 ust. 3 pkt 1 i 5 oraz w art. 39a ust. 1;

2) zatrudnieni przez niego kierowcy oraz sam przedsiebiorca osobiscie wykonujacy przewozy:

a) spelniaja wymagania okreslone w przepisach prawa o ruchu drogowym,

b) nie byli skazani za przestepstwa, o ktorych mowa w art. 5 ust. 3 pkt 4, a ponadto za przestepstwa przeciwko zyciu i zdrowiu oraz przeciwko wolnosci seksualnej i obyczajnosci,

c) posiadaja zaswiadczenie o ukonczeniu szkolenia w zakresie transportu drogowego taksowka, potwierdzonego zdanym egzaminem, lub wykaza sie co najmniej 5-letnia praktyka w zakresie wykonywania tego transportu; przerwa w wykonywaniu transportu drogowego nie moze byc dluzsza niz kolejnych 6 miesiecy z przyczyn zaleznych od nich.

2. Egzamin, o ktorym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, przeprowadzaja komisje egzaminacyjne powolane przez staroste.

3. Minister wlasciwy do spraw transportu, po zasiegnieciu opinii organizacji o zasiegu ogolnokrajowym zrzeszajacych taksowkarzy, okresli, w drodze rozporzadzenia, program szkolenia oraz wzor zaswiadczenia, o ktorych mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, majac na uwadze zakres i obszar dzialalnosci, ze szczegolnym uwzglednieniem znajomosci topografii miejscowosci, w ktorej przedsiebiorca prowadzi lub zamierza prowadzic dzialalnosc gospodarcza, oraz znajomosci przepisow porzadkowych, a takze okresli skladniki kosztow szkolenia i egzaminowania oraz wysokosc oplat z tego tytulu wynikajacych.

4. Licencja, o ktorej mowa w ust. 1, udzielana jest na okreslony pojazd i obszar obejmujacy:

1) gmine;

2) gminy sasiadujace - po uprzednim zawarciu przez nie porozumienia;

3) miasto st. Warszawe - zwiazek komunalny.

5. Dopuszcza sie wykonywanie przewozu z obszaru okreslonego w licencji poza ten obszar, lecz bez prawa swiadczenia uslug przewozowych poza obszarem okreslonym w tej licencji, z wyjatkiem przewozu wykonywanego w drodze powrotnej lub w przypadku zlozenia zamowienia przez klienta z innego obszaru.

6. Wlasciwe rady gmin i Rada m.st. Warszawy okreslaja na dany rok kalendarzowy, nie pozniej niz do dnia 30 listopada roku poprzedniego, liczbe przeznaczonych do wydania nowych licencji po zasiegnieciu opinii organizacji zrzeszajacych miejscowych taksowkarzy i organizacji, ktorych statutowym celem jest ochrona praw konsumenta.

7. Niedotrzymanie terminu, o ktorym mowa w ust. 6, oznacza zachowanie dotychczasowej liczby licencji.

Art. 7. 1. Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana lub cofniecie licencji nastepuje w drodze decyzji administracyjnej.

2. Organem wlasciwym w sprawach udzielenia, odmowy udzielenia, zmiany lub cofniecia licencji w zakresie transportu drogowego jest:

1) w krajowym transporcie drogowym - starosta wlasciwy dla siedziby przedsiebiorcy, z zastrzezeniem pkt 2;

2) w przewozach taksowkowych:

a) na obszar, o ktorym mowa w art. 6 ust. 4 pkt 1 - wojt, burmistrz lub prezydent miasta,

b) na obszar, o ktorym mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 - wojt, burmistrz lub prezydent miasta wlasciwy dla siedziby lub miejsca zamieszkania przedsiebiorcy,

c) na obszar, o ktorym mowa w art. 6 ust. 4 pkt 3 - Prezydent m.st. Warszawy;

3) w miedzynarodowym transporcie drogowym - minister wlasciwy do spraw transportu.

Art. 8. 1. Licencji udziela sie na pisemny wniosek przedsiebiorcy.

2. Wniosek, o ktorym mowa w ust. 1, powinien zawierac:

1) oznaczenie przedsiebiorcy, jego siedzibe i adres;

2) numer w rejestrze przedsiebiorcow albo w ewidencji dzialalnosci gospodarczej;

3) okreslenie rodzaju i zakresu, a w krajowym transporcie drogowym taksowka - takze obszaru;

4) rodzaj i liczbe pojazdow samochodowych, ktorymi dysponuje przedsiebiorca ubiegajacy sie o udzielenie licencji;

5) czas, na jaki licencja ma byc udzielona.

3. Do wniosku o udzielenie licencji, z zastrzezeniem ust. 4, nalezy dolaczyc:

1) odpis z rejestru przedsiebiorcow albo z ewidencji dzialalnosci gospodarczej;

2) kserokopie zaswiadczenia o nadaniu numeru identyfikacji statystycznej (REGON);

3) kserokopie zaswiadczenia o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej (NIP);

4) kserokopie certyfikatu kompetencji zawodowych przedsiebiorcy lub osoby zarzadzajacej transportem drogowym w przedsiebiorstwie;

5) zaswiadczenie z rejestru skazanych stwierdzajace niekaralnosc osob, o ktorych mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1;

6) dokumenty potwierdzajace spelnienie warunkow, o ktorych mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3;

7) oswiadczenie o zamiarze zatrudnienia kierowcow spelniajacych warunki, o ktorych mowa w art. 5 ust. 3 pkt 4 lub w art. 6 ust. 1 pkt 2;

8) wykaz pojazdow samochodowych wraz z kserokopiami dowodow rejestracyjnych albo kserokopie dowodow rejestracyjnych, a w przypadku gdy przedsiebiorca nie jest wlascicielem tych pojazdow - rowniez dokument potwierdzajacy prawo do dysponowania nimi.

4. Przy skladaniu wniosku o udzielenie licencji, o ktorej mowa w art. 6, nie dolacza sie dokumentow, o ktorych mowa w ust. 3 pkt 4 i pkt 6.

Art. 9. 1. Przedsiebiorca zamierzajacy podjac dzialalnosc gospodarcza w zakresie transportu drogowego moze ubiegac sie o przyrzeczenie udzielenia licencji, zwane dalej "promesa".

2. W postepowaniu o udzielenie promesy stosuje sie odpowiednio przepisy dotyczace udzielenia licencji, z wyjatkiem przepisu art. 8 ust. 3 pkt 8.

Art. 10. 1. Wnioski o udzielenie licencji rozpatruje sie wedlug kolejnosci ich zlozenia.

2. W razie niespelnienia przez przedsiebiorce warunkow, o ktorych mowa w art. 5 lub art. 6, odmawia sie udzielenia licencji.

3. (uchylony).

3a. (uchylony).

4. (uchylony).

5. (uchylony).

Art. 11. 1. W licencji okresla sie w szczegolnosci:

1) numer ewidencyjny licencji;

2) organ, ktory udzielil licencji;

3) date udzielenia licencji;

4) podstawe prawna;

5) przedsiebiorce, jego siedzibe i adres;

6) zakres transportu drogowego;

7) rodzaj przewozow;

8) oznaczenie obszaru przewozow w krajowym transporcie drogowym taksowka;

9) czas, na jaki udzielono licencji.

2. (uchylony).

3. Organ udzielajacy licencji wydaje jej wypis lub wypisy w liczbie odpowiadajacej liczbie pojazdow samochodowych okreslonych we wniosku o udzielenie licencji.

4. (uchylony).

5. (uchylony).

Art. 12. 1. Licencja na krajowy transport drogowy uprawnia do wykonywania przewozow wylacznie na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Licencja na miedzynarodowy transport drogowy uprawnia do wykonywania przewozow z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z rodzajem przewozow w niej okreslonym.

2a. Licencja, o ktorej mowa w ust. 2, uprawnia rowniez do wykonywania przewozow w krajowym transporcie drogowym, zgodnie z rodzajem przewozow w niej okreslonych.

3. Licencja nie zastepuje zezwolen wymaganych przepisami ustawy lub umow miedzynarodowych.

Art. 13. 1. Licencji nie mozna odstepowac osobom trzecim ani przenosic uprawnien z niej wynikajacych na osobe trzecia, z zastrzezeniem ust. 2.

2. Organ, ktory udzielil licencji, przenosi, w drodze decyzji administracyjnej, uprawnienia z niej wynikajace w razie:

1) smierci osoby fizycznej posiadajacej licencje i wstapienia na jej miejsce spadkobiercy, w tym rowniez osoby fizycznej bedacej wspolnikiem w szczegolnosci spolki jawnej lub spolki komandytowej,

2) polaczenia, podzialu lub przeksztalcenia, zgodnie z odrebnymi przepisami, przedsiebiorcy posiadajacego licencje,

3) (uchylony)

- pod warunkiem spelnienia przez przedsiebiorce, przejmujacego uprawnienia wynikajace z licencji, wymagan okreslonych w art. 5 ust. 3.

3. Postepowanie, o ktorym mowa w ust. 2, wszczyna sie na wniosek.

4. Minister wlasciwy do spraw transportu moze, w drodze decyzji administracyjnej, wyrazic zgode na wykonywanie uprawnien wynikajacych z licencji przez spolki akcyjne lub spolki z ograniczona odpowiedzialnoscia, w ktorych spolka posiadajaca licencje posiada akcje lub udzialy, jezeli zawarly one umowe leasingu lub dzierzawy na uzywanie pojazdu samochodowego zgloszonego do prowadzenia dzialalnosci objetej licencja, pod warunkiem spelnienia przez te spolki wymagan okreslonych w art. 5 ust. 3.

Art. 14. 1. Przewoznik drogowy jest obowiazany zglaszac na pismie organowi, ktory udzielil licencji, wszelkie zmiany danych, o ktorych mowa w art. 8, nie pozniej niz w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

2. Jezeli zmiany, o ktorych mowa w ust. 1, obejmuja dane zawarte w licencji, przedsiebiorca jest obowiazany wystapic z wnioskiem o zmiane tresci licencji.

3. (uchylony).

4. (uchylony).

Art. 15. 1. Licencje cofa sie:

1) w przypadku gdy:

a) wydano prawomocne orzeczenie zakazujace przedsiebiorcy wykonywania dzialalnosci gospodarczej objetej licencja,

b) przedsiebiorca nie podjal dzialalnosci objetej licencja w ciagu 6 miesiecy od dnia jej wydania, pomimo wezwania organu licencyjnego do jej podjecia;

2) jezeli jej posiadacz:

a) nie spelnia wymagan uprawniajacych do wykonywania dzialalnosci w zakresie transportu drogowego,

b) razaco naruszyl warunki okreslone w licencji lub inne warunki wykonywania dzialalnosci objetej licencja okreslone przepisami prawa,

c) odstapil licencje osobie trzeciej,

d) zaprzestal wykonywania dzialalnosci gospodarczej objetej licencja, a w szczegolnosci nie wykonuje, na skutek okolicznosci zaleznych od niego, transportu drogowego co najmniej przez 6 miesiecy,

e) razaco narusza przepisy dotyczace czasu pracy kierowcow lub kwalifikacji kierowcow;

3) jezeli posiadacz licencji na wykonywanie transportu drogowego taksowka samowolnie zmienia wskazania urzadzen pomiarowo-kontrolnych, zainstalowanych w pojezdzie.

2. Cofniecie licencji w przypadkach okreslonych w ust. 1 pkt 2 lit. a, b, d oraz lit. e poprzedza sie pisemnym ostrzezeniem przedsiebiorcy, ze w przypadku ponownego stwierdzenia naruszenia tych przepisow wszczyna sie postepowanie w sprawie cofniecia licencji.

3. Licencja moze byc cofnieta, jezeli jej posiadacz:

1) nie przedstawil, w wyznaczonym terminie, informacji i dokumentow, o ktorych mowa w art. 8 ust. 2 i 3, art. 14 i art. 83;

2) razaco lub wielokrotnie narusza przepisy w zakresie dopuszczalnej masy, naciskow osi lub wymiaru pojazdu;

3) zalega w regulowaniu, stwierdzonych decyzja ostateczna lub prawomocnym orzeczeniem, zobowiazan:

a) celnych, podatkowych lub innych zobowiazan na rzecz Skarbu Panstwa z tytulu prowadzonej dzialalnosci gospodarczej w zakresie transportu drogowego,

b) wobec kontrahenta;

4) samowolnie zmienia wskazania urzadzen pomiarowo-kontrolnych zainstalowanych w pojezdzie, z zastrzezeniem ust. 1 pkt 3.

4. Przedsiebiorca jest obowiazany zwrocic dokumenty, o ktorych mowa w art. 11, organowi, ktory udzielil licencji, niezwlocznie, nie pozniej jednak niz w terminie 14 dni od dnia, w ktorym decyzja o cofnieciu licencji stala sie ostateczna.

5. W przypadku cofniecia licencji nie moze byc ona ponownie udzielona wczesniej niz po uplywie 3 lat od dnia, w ktorym decyzja o cofnieciu licencji stala sie ostateczna.

Art. 16. 1. Licencja wygasa w razie:

1) uplywu okresu, na ktory zostala udzielona;

2) zrzeczenia sie jej, z zastrzezeniem ust. 3;

3) smierci posiadacza licencji, z zastrzezeniem ust. 4;

4) likwidacji albo postanowienia o upadlosci przedsiebiorcy, ktoremu zostala udzielona, chyba ze zachodza okolicznosci okreslone w art. 13 ust. 2.

2. Przepis art. 15 ust. 4 stosuje sie odpowiednio.

3. Przedsiebiorca nie moze zrzec sie licencji w przypadku wszczecia postepowania o cofniecie licencji.

4. W razie smierci osoby fizycznej posiadajacej licencje organ, ktory jej udzielil, na wniosek osoby, ktora zlozyla wniosek o stwierdzenie nabycia spadku, wyraza zgode, w drodze decyzji administracyjnej, na wykonywanie uprawnien wynikajacych z licencji przez okres nie dluzszy niz 18 miesiecy od daty smierci posiadacza tej licencji.

Art. 17. 1. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, wzory licencji i wypisu z licencji, uwzgledniajac zakres niezbednych danych.

2. Minister wlasciwy do spraw transportu moze upowaznic, w drodze zarzadzenia, na okreslonych warunkach, kierownika jednostki specjalnie w tym celu dzialajacej do wykonywania niektorych czynnosci, okreslonych w ustawie, zwiazanych z postepowaniem w sprawie licencji na miedzynarodowy transport drogowy, majac na uwadze usprawnienie procedury w tym zakresie.

Art. 17a. Minister wlasciwy do spraw transportu moze upowaznic, w drodze zarzadzenia, kierownika jednostki, o ktorej mowa w art. 17 ust. 2, do wydawania dokumentow wynikajacych z wiazacych Rzeczpospolita Polska umow miedzynarodowych.

Art. 17b. Minister wlasciwy do spraw transportu moze oglosic, w drodze obwieszczenia, wykaz panstw, w stosunku do ktorych jest wymagane posiadanie zezwolenia zagranicznego w miedzynarodowym transporcie drogowym.

Rozdzial 3

Transport drogowy osob

Art. 18. 1. Wykonywanie przewozow regularnych i przewozow regularnych specjalnych wymaga zezwolenia:

1) w krajowym transporcie drogowym - wydanego, w zaleznosci od zasiegu tych przewozow odpowiednio przez:

a) wojta - na wykonywanie przewozow na liniach komunikacyjnych na obszarze gminy,

b) burmistrza albo prezydenta miasta - na wykonywanie przewozow na liniach komunikacyjnych w komunikacji miejskiej,

c) burmistrza albo prezydenta miasta, ktoremu powierzono to zadanie na mocy porozumienia, o ktorym mowa w art. 4 pkt 7a - na wykonywanie przewozow na liniach komunikacyjnych w komunikacji miejskiej w granicach okreslonych w art. 4 pkt 7a lit. a albo lit. b,

d) burmistrza albo prezydenta miasta, bedacego siedziba zwiazku miedzygminnego, o ktorym mowa w art. 4 pkt 7a - na wykonywanie przewozow na liniach komunikacyjnych na obszarze gmin, ktore utworzyly zwiazek miedzygminny,

e) staroste, w uzgodnieniu z wojtami, burmistrzami lub prezydentami miast wlasciwymi ze wzgledu na planowany przebieg linii komunikacyjnej - na wykonywanie przewozow na liniach komunikacyjnych na obszarze powiatu, z wylaczeniem linii komunikacyjnych okreslonych w lit. a-d,

f) marszalka wojewodztwa, w uzgodnieniu ze starostami wlasciwymi ze wzgledu na planowany przebieg linii komunikacyjnej - na wykonywanie przewozow na liniach komunikacyjnych wykraczajacych poza obszar co najmniej jednego powiatu, jednakze niewykraczajacych poza obszar wojewodztwa,

g) marszalka wojewodztwa wlasciwego dla siedziby albo miejsca zamieszkania przedsiebiorcy, w uzgodnieniu z marszalkami wojewodztw wlasciwymi ze wzgledu na planowany przebieg linii komunikacyjnej - na wykonywanie przewozow na liniach komunikacyjnych wykraczajacych poza obszar co najmniej jednego wojewodztwa;

2) w miedzynarodowym transporcie drogowym - wydanego przez ministra wlasciwego do spraw transportu.

2. Wykonywanie przewozow wahadlowych i okazjonalnych w miedzynarodowym transporcie drogowym wymaga zezwolenia wydanego przez organ, o ktorym mowa w ust. 1 pkt 2, z zastrzezeniem ust. 3.

3. Nie wymaga zezwolenia wykonywanie przewozu okazjonalnego, jezeli:

1) tym samym pojazdem samochodowym na calej trasie przejazdu przewozi sie te sama grupe osob i dowozi sie ja do miejsca poczatkowego albo

2) polega on na przewozie osob do miejsca docelowego, natomiast jazda powrotna jest jazda bez osob (podroznych), albo

3) polega on na jezdzie bez osob do miejsca docelowego i odebraniu oraz przewiezieniu do miejsca poczatkowego grupy osob, ktora przez tego samego przewoznika drogowego zostala przewieziona na zasadzie okreslonej w pkt 2.

4. Organ wydajacy zezwolenia wydaje przedsiebiorcy wypis lub wypisy z zezwolen w liczbie okreslonej we wniosku przedsiebiorcy.

Art. 18a. Przewoznik wykonujacy regularne przewozy osob, poza uprawnieniami pasazerow do ulgowych przejazdow okreslonymi w odrebnych przepisach, uwzglednia takze uprawnienia pasazerow do innych ulgowych przejazdow, jezeli podmiot, ktory ustanawia te ulgi, ustali z przewoznikiem, w drodze umowy, warunki zwrotu kosztow stosowania tych ulg.

Art. 19. 1. Wykonywanie przez zagranicznego przewoznika drogowego przewozu kabotazowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymaga zezwolenia na przewoz kabotazowy wydanego przez ministra wlasciwego do spraw transportu. Przepisy art. 22 ust. 1 stosuje sie odpowiednio.

2. Zezwolenie, o ktorym mowa w ust. 1, moze byc wydane na wniosek zagranicznego przewoznika drogowego pod warunkiem dolaczenia do niego co najmniej dwoch pozytywnych opinii polskich organizacji o zasiegu ogolnokrajowym zrzeszajacych przewoznikow drogowych.

Art. 19a. 1. Minister wlasciwy do spraw transportu moze, w drodze rozporzadzenia, wprowadzic wymog posiadania zezwolenia na wykonywanie miedzynarodowego transportu drogowego osob na lub przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie wiecej niz 9 osob lacznie z kierowca przez zagranicznych przewoznikow z niektorych panstw majac na uwadze zasade wzajemnosci.

2. Przepis ust. 1 stosuje sie rowniez w przypadku przejazdu pojazdu samochodowego bez osob podroznych.

3. Zezwolenie, o ktorym mowa w ust. 1, wydaje minister wlasciwy do spraw transportu.

Art. 20. 1. W zezwoleniu okresla sie w szczegolnosci:

1) warunki wykonywania przewozow;

2) przebieg trasy przewozow, w tym miejscowosci, w ktorych znajduja sie miejsca poczatkowe i docelowe przewozow;

3) miejscowosci, w ktorych znajduja sie przystanki - przy przewozach regularnych osob.

2. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, wzor zezwolenia, o ktorym mowa w art. 19a, oraz wzor zezwolenia i wypisu z zezwolenia, o ktorym mowa w art. 18, uwzgledniajac zakres niezbednych danych, a takze majac na uwadze przepisy rozporzadzenia nr 2121/98/WE z dnia 2 pazdziernika 1998 r. okreslajacego szczegolowe zasady stosowania rozporzadzen nr 684/92/EWG i nr 12/98/WE, w sprawie dokumentow wymaganych w miedzynarodowym transporcie osob wykonywanym autobusami i autokarami (Dz. Urz. WE L 268 z 03.10.1998).

Art. 21. 1. Zezwolenie, o ktorym mowa w art. 18, wydaje sie, na wniosek przedsiebiorcy, na czas nie dluzszy niz:

1) 5 lat - na wykonywanie przewozow regularnych lub przewozow regularnych specjalnych;

2) rok - na wykonywanie przewozow wahadlowych lub przewozow okazjonalnych.

2. Do wniosku, o ktorym mowa w ust. 1, dolacza sie kserokopie licencji i dokumenty, o ktorych mowa w art. 22.

3. Po uplywie okresu, o ktorym mowa w ust. 1 pkt 1, zezwolenie przedluza sie, na wniosek przedsiebiorcy, na okres nieprzekraczajacy 5 lat, o ile nie zaistnialy okolicznosci, o ktorych mowa w art. 23 pkt 2 i art. 24 ust. 4.

Art. 22. 1. Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozow regularnych w krajowym transporcie drogowym dolacza sie:

1) proponowany rozklad jazdy uwzgledniajacy przystanki, godziny odjazdow srodkow transportowych, dlugosc linii komunikacyjnej, podana w kilometrach, i odleglosci miedzy przystankami, kursy oraz liczbe pojazdow niezbednych do wykonywania codziennych przewozow, zgodnie z rozkladem jazdy;

2) schemat polaczen komunikacyjnych z zaznaczona linia komunikacyjna i przystankami;

3) potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania z obiektow dworcowych i przystankow, dokonanego z ich wlascicielami lub zarzadzajacymi;

4) zobowiazanie do zamieszczania informacji o godzinach odjazdow na tabliczkach przystankowych na przystankach;

5) cennik;

6) wykaz pojazdow, z okresleniem ich liczby oraz liczby miejsc, ktorymi wnioskodawca zamierza wykonywac przewozy.

2. Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozow regularnych w miedzynarodowym transporcie drogowym dolacza sie:

1) rozklad jazdy uzgodniony z zagranicznym przewoznikiem drogowym przewidzianym do prowadzenia przewozow regularnych na danej linii regularnej, uwzgledniajacy przystanki, czas odjazdow i przyjazdow, przejscia graniczne oraz dlugosc linii regularnej podana w kilometrach i odleglosci miedzy przystankami;

2) kopie umowy z zagranicznym przewoznikiem drogowym o wspolnym prowadzeniu linii regularnej;

3) harmonogram czasu pracy i odpoczynku kierowcow;

4) schemat polaczen komunikacyjnych z zaznaczona linia komunikacyjna i przystankami;

5) cennik.

3. Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozow wahadlowych i okazjonalnych w miedzynarodowym transporcie drogowym dolacza sie:

1) przebieg trasy przewozu dla kazdej grupy osob, uwzgledniajacy miejsce poczatkowe i docelowe przewozu, dlugosc tej trasy podana w kilometrach oraz przejscia graniczne;

2) wykaz terminow przewozow;

3) schemat polaczen komunikacyjnych z zaznaczona trasa przewozu;

4) kopie umowy miedzy organizatorem przewozu a przewoznikiem drogowym;

5) harmonogram czasu pracy i odpoczynku kierowcow.

4. Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozow regularnych specjalnych w krajowym transporcie drogowym dolacza sie:

1) informacje okreslajaca grupe osob, ktora bedzie uprawniona do korzystania z przewozu;

2) proponowany rozklad jazdy uwzgledniajacy przystanki, godziny odjazdow i przyjazdow srodkow transportowych, dlugosc linii komunikacyjnej, podana w kilometrach, i odleglosci miedzy przystankami oraz liczbe pojazdow niezbednych do wykonywania codziennych przewozow, zgodnie z rozkladem jazdy;

3) schemat polaczen komunikacyjnych z zaznaczona linia komunikacyjna i przystankami;

4) potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania z obiektow dworcowych i przystankow innych niz zlokalizowanych przy drogach publicznych, ustalone z ich wlascicielami lub zarzadzajacymi.

5. Do wniosku w sprawach, o ktorych mowa w ust. 2 i 3, dolacza sie informacje potwierdzajaca przekazanie marszalkom wlasciwych wojewodztw schematu polaczen komunikacyjnych z zaznaczona trasa przewozu.

Art. 22a. 1. Organy, o ktorych mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1:

1) odmawiaja udzielenia lub zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozow regularnych w krajowym transporcie drogowym w przypadku, gdy wnioskodawca nie jest w stanie swiadczyc uslug bedacych przedmiotem wniosku, korzystajac z pojazdow pozostajacych w jego bezposredniej dyspozycji;

2) moga odmowic udzielenia lub zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozow regularnych w krajowym transporcie drogowym, w przypadku wystapienia jednej z nastepujacych okolicznosci:

a) zostanie wykazane, ze projektowana linia regularna stanowic bedzie zagrozenie dla juz istniejacych linii regularnych, z wyjatkiem sytuacji, kiedy linie te sa obslugiwane tylko przez jednego przewoznika lub przez jedna grupe przewoznikow,

b) zostanie wykazane, ze wydanie zezwolenia ujemnie wplynie na rentownosc porownywalnych uslug kolejowych na liniach bezposrednio zwiazanych z trasa uslug drogowych,

c) wnioskodawca nie wykonuje, na skutek okolicznosci zaleznych od niego, krajowych przewozow regularnych na innych obslugiwanych liniach komunikacyjnych, co najmniej przez 7 dni,

d) wnioskodawca nie przestrzega warunkow okreslonych w posiadanym juz zezwoleniu lub wykonuje przewozy niezgodnie z posiadanym zezwoleniem.

2. Organy, o ktorych mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1, moga odmowic udzielenia zezwolenia lub zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozow regularnych specjalnych w przypadku, o ktorym mowa w ust. 1 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a i d.

3. Podjecie decyzji w sprawie wydania nowego lub zmiany istniejacego zezwolenia na linie komunikacyjne o dlugosci do 100 km, w szczegolnosci w zakresie zwiekszenia pojemnosci pojazdow, czestotliwosci ich kursowania, zmiany godzin odjazdow z poszczegolnych przystankow powinno byc poprzedzone analiza sytuacji rynkowej w zakresie regularnego przewozu osob.

4. Za czynnosci zwiazane z opracowaniem analizy, o ktorej mowa w ust. 3, organ wlasciwy do spraw zezwolen pobiera oplate od wnioskodawcy.

5. Analize, o ktorej mowa w ust. 3, przeprowadza organ wlasciwy do spraw zezwolen co najmniej raz w roku, z uwzglednieniem:

1) istniejacej komunikacji, w tym rodzaju pojazdow, godzin ich odjazdow lub czestotliwosci kursow oraz ich dostosowanie do potrzeb spolecznych;

2) dotychczasowego wywiazywania sie przewoznikow posiadajacych zezwolenia z realizacji przewozow i stosowanych taryf;

3) przewidywanych zmian w natezeniu przewozu podroznych;

4) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy lub planu zagospodarowania przestrzennego wojewodztwa.

6. Organ przeprowadzajacy analize, o ktorej mowa w ust. 3, zasiega opinii w sprawie proponowanych zmian w zakresie udzielanych lub zmienianych zezwolen od organizacji konsumentow.

7. Organy, o ktorych mowa w art. 18 ust. 1, moga realizowac zadania, o ktorych mowa w ust. 3, poprzez wlasne jednostki lub inne wyspecjalizowane podmioty.

8. Minister wlasciwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw finansow publicznych, okresli, w drodze rozporzadzenia, stawki oplat uiszczanych przez przewoznikow drogowych za czynnosci okreslone w ust. 3 w wysokosci nie wyzszej niz 5 zl za kazde 1.000 km planowanego rocznego przebiegu danej linii komunikacyjnej oraz nie mniejszej niz 100 zl za dana linie komunikacyjna, majac na uwadze ilosc linii komunikacyjnych oraz stopien zaspokojenia potrzeb przewozowych, a takze sytuacje rynkowa na danym terenie w zakresie regularnego przewozu osob.

Art. 23. Minister wlasciwy do spraw transportu:

1) odmawia udzielenia zezwolenia na wykonywanie przewozow regularnych w miedzynarodowym transporcie drogowym, gdy:

a) wnioskodawca nie jest w stanie swiadczyc uslug bedacych przedmiotem wniosku, korzystajac ze sprzetu pozostajacego w jego bezposredniej dyspozycji,

b) projektowana linia regularna bedzie stanowila bezposrednie zagrozenie dla istnienia juz zatwierdzonych linii regularnych, z wyjatkiem sytuacji, kiedy linie te sa obslugiwane tylko przez jednego przewoznika lub przez jedna grupe przewoznikow,

c) zostanie wykazane, iz wydanie zezwolenia powaznie wplyneloby na rentownosc porownywalnych uslug kolejowych na liniach bezposrednio zwiazanych z trasa uslug drogowych,

d) mozna wywnioskowac, ze uslugi wymienione we wniosku sa nastawione tylko na najbardziej dochodowe sposrod uslug istniejacych na danych trasach;

2) moze odmowic udzielenia zezwolenia na wykonywanie przewozow regularnych, wahadlowych lub okazjonalnych w miedzynarodowym transporcie drogowym, gdy przedsiebiorca:

a) nie przestrzega warunkow okreslonych w posiadanym juz zezwoleniu,

b) nie wykonuje, na skutek okolicznosci zaleznych od niego, przewozow regularnych co najmniej przez 3 miesiace,

c) wykonuje przewozy bez wymaganego zezwolenia.

Art. 24. 1. Zezwolenie zmienia sie na wniosek jego posiadacza w razie zmiany:

1) oznaczenia przedsiebiorcy;

2) siedziby i adresu przedsiebiorcy.

2. Zezwolenie moze byc zmienione na wniosek jego posiadacza w razie zmiany:

1) przebiegu linii regularnej, rozkladu jazdy, zwiekszenia pojemnosci pojazdow, czestotliwosci ich kursowania lub zmian godzin odjazdow z poszczegolnych przystankow;

2) zagranicznego przewoznika drogowego, z ktorym zawarto umowe o wspolnym prowadzeniu linii regularnej w miedzynarodowym transporcie drogowym.

3. Zezwolenie wygasa w razie:

1) zrzeczenia sie zezwolenia, z zastrzezeniem ust. 6;

2) uplywu terminu okreslonego w zezwoleniu;

3) wystapienia okolicznosci, o ktorych mowa w art. 16 ust. 1.

4. Zezwolenie cofa sie w razie:

1) cofniecia licencji;

2) naruszenia lub zmiany warunkow, na jakich zezwolenie zostalo wydane oraz okreslonych w zezwoleniu;

3) niewykonywania przez przedsiebiorce, na skutek okolicznosci zaleznych od niego, przewozow regularnych co najmniej przez 3 miesiace;

4) odstapienia zezwolenia osobie trzeciej, przy czym nie jest odstapieniem zezwolenia powierzenie wykonania przewozu innemu przewoznikowi, o ktorym mowa w art. 5 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe (Dz. U. z 2000 r. Nr 50, poz. 601, z pozn. zm.).

5. W razie cofniecia zezwolenia wniosek o ponowne wydanie zezwolenia nie moze byc rozpatrzony wczesniej niz po uplywie 3 lat od dnia, w ktorym decyzja o cofnieciu stala sie ostateczna.

6. Przedsiebiorca nie moze zrzec sie zezwolenia w przypadku wszczecia postepowania o cofniecie zezwolenia.

Art. 25. 1. Minister wlasciwy do spraw transportu wydaje przewoznikowi drogowemu zezwolenie zagraniczne na przewoz osob pod warunkiem posiadania przez niego odpowiedniej licencji.

2. Minister wlasciwy do spraw transportu:

1) odmawia wydania zezwolenia zagranicznego w razie braku mozliwosci zapewnienia wystarczajacej liczby zezwolen;

2) odmawia wydania zezwolenia zagranicznego w przypadkach, o ktorych mowa w art. 15 ust. 1;

3) moze odmowic wydania zezwolenia zagranicznego w przypadkach, o ktorych mowa w art. 15 ust. 3.

Art. 26. Minister wlasciwy do spraw transportu, majac na wzgledzie usprawnienie procedur wydawania zezwolen zagranicznych, moze upowaznic do wydawania tych dokumentow:

1) w drodze zarzadzenia - kierownika jednostki, o ktorym mowa w art. 17 ust. 2, na okreslonych warunkach;

2) w drodze rozporzadzenia - polskie organizacje o zasiegu ogolnokrajowym zrzeszajace miedzynarodowych przewoznikow drogowych, uwzgledniajac w szczegolnosci wlasciwe zabezpieczenie tych dokumentow uniemozliwiajace dostep osob niepowolanych, wyposazenie pomieszczen w urzadzenia gwarantujace bezpieczenstwo przechowywanych dokumentow, ubezpieczenie od wszelkiego ryzyka oraz sposob rozliczania sie w przypadku zaginiecia, zniszczenia lub utraty tych dokumentow.

Art. 27. 1. Przy wykonywaniu przewozow wahadlowych i okazjonalnych w miedzynarodowym transporcie drogowym wymagany jest formularz jazdy zawierajacy w szczegolnosci dane dotyczace oznaczenia przedsiebiorcy, numeru rejestracyjnego pojazdu, rodzaju uslugi, miejsca poczatkowego i miejsca docelowego przewozu drogowego oraz liste imienna przewozonych osob.

2. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, wzor formularza jazdy majac na uwadze przepisy Unii Europejskiej, o ktorych mowa w art. 20 ust. 2.

Art. 27a. Minister wlasciwy do spraw transportu moze upowaznic, w drodze zarzadzenia, kierownika jednostki, o ktorej mowa w art. 17 ust. 2, do wydawania i dystrybucji formularzy jazdy, majac na wzgledzie usprawnienie procedur wydawania tych formularzy.

Rozdzial 4

Transport drogowy rzeczy

Art. 28. 1. Wykonywanie miedzynarodowego transportu drogowego rzeczy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagranicznego przewoznika drogowego wymaga zezwolenia ministra wlasciwego do spraw transportu, o ile umowy miedzynarodowe nie stanowia inaczej.

2. Zezwolenie, o ktorym mowa w ust. 1, moze byc udzielone na okres nieprzekraczajacy danego roku kalendarzowego.

3. Przepisy ust. 1 i ust. 2 stosuje sie rowniez w przypadku przejazdu pojazdu samochodowego bez ladunku.

Art. 29. 1. Wykonywanie przez zagranicznego przewoznika przewozu kabotazowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymaga uzyskania zezwolenia, ktore wydaje minister wlasciwy do spraw transportu, o ile umowy miedzynarodowe nie stanowia inaczej.

2. Zezwolenie, o ktorym mowa w ust. 1, moze byc wydane na wniosek zagranicznego przewoznika pod warunkiem dolaczenia do niego co najmniej dwoch pozytywnych opinii polskich organizacji o zasiegu ogolnokrajowym zrzeszajacych przewoznikow drogowych.

Art. 30. 1. Minister wlasciwy do spraw transportu wydaje przewoznikowi drogowemu zezwolenie zagraniczne na przewoz rzeczy pod warunkiem posiadania przez niego odpowiedniej licencji.

2. Przepis art. 25 ust. 2 stosuje sie odpowiednio.

3. Przepisy ustawy dotyczace zezwolen zagranicznych stosuje sie do ekopunktow wydawanych zgodnie z rozporzadzeniem nr 2327/2003/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. ustanawiajacego przejsciowy system ekopunktow majacy zastosowanie do pojazdow ciezarowych przejezdzajacych przez Austrie w 2004 r. w ramach polityki zrownowazonego rozwoju (Dz. Urz. WE L 345 z 31.12.2003).

4. W przypadku zezwolen zagranicznych, ktorych wykorzystanie uzaleznione jest od spelnienia przez pojazd odpowiednich wymogow bezpieczenstwa lub warunkow dopuszczenia do ruchu, odpowiedni certyfikat potwierdzajacy ich spelnienie wydaje minister wlasciwy do spraw transportu.

Art. 30a. 1. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia:

1) rodzaje certyfikatow, o ktorych mowa w art. 30 ust. 4, i terminy ich waznosci;

2) dokumenty, na podstawie ktorych jest wydawany i wznawiany certyfikat;

3) wzory certyfikatow.

2. W rozporzadzeniu, o ktorym mowa w ust. 1, minister wlasciwy do spraw transportu uwzgledni w szczegolnosci:

1) wymagania dyrektywy 96/96/WE w sprawie zblizenia ustawodawstw panstw czlonkowskich dotyczacych badan przydatnosci do ruchu drogowego pojazdow silnikowych i ich przyczep, zmienionej dyrektywa 1999/52/WE, dla celow rezolucji CEMT/CM (2001)9/Final;

2) zakres niezbednych danych umieszczonych w certyfikatach.

Art. 31. Wykonywanie miedzynarodowego transportu kombinowanego nie wymaga posiadania zezwolenia zagranicznego ani zezwolenia polskiego przez przewoznika zagranicznego, jezeli w umowach miedzynarodowych, ktorymi Rzeczpospolita Polska jest zwiazana, przewidziano wzajemne zwolnienie w tym zakresie.

Art. 32. 1. Minister wlasciwy do spraw transportu, majac na wzgledzie usprawnienie procedur wydawania zezwolen zagranicznych, moze upowaznic do wydawania tych dokumentow:

1) w drodze zarzadzenia - kierownika jednostki, o ktorym mowa w art. 17 ust. 2, na okreslonych warunkach;

2) w drodze rozporzadzenia - polskie organizacje o zasiegu ogolnokrajowym zrzeszajace miedzynarodowych przewoznikow drogowych, uwzgledniajac w szczegolnosci wlasciwe zabezpieczenie tych dokumentow uniemozliwiajace dostep osob niepowolanych, wyposazenie pomieszczen w urzadzenia gwarantujace bezpieczenstwo przechowywanych dokumentow, ubezpieczenie od wszelkiego ryzyka oraz sposob rozliczania sie w przypadku zaginiecia, zniszczenia lub utraty tych dokumentow.

2. Minister wlasciwy do spraw transportu moze upowaznic, w drodze zarzadzenia, kierownika jednostki, o ktorym mowa w art. 17 ust. 2, do wydawania certyfikatow, o ktorych mowa w art. 30 ust. 4.

Rozdzial 4a

Swiadectwo kierowcy

Art. 32a. Do kierowcy niebedacego obywatelem panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej, zatrudnionego przez przedsiebiorce majacego siedzibe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykonujacego miedzynarodowy transport drogowy rzeczy, stosuje sie przepisy Unii Europejskiej dotyczace swiadectwa kierowcy. [UWAGA, w tym zakresie stosuje sie przepisy rozporzadzenia (WE) nr 484/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 1 marca 2002 r. zmieniajace rozporzadzenie Rady (EWG) nr 881/92 i (EWG) nr 3118/93 w celu ustanowienia cwiadectwa kierowcy (Dz. Urz. WE nr L 076, 19.03.2002)]

Art. 32b. 1. Minister wlasciwy do spraw transportu, w drodze decyzji, wydaje, odmawia wydania, zmienia lub cofa swiadectwo kierowcy.

2. Swiadectwo kierowcy wydaje sie na pisemny wniosek przedsiebiorcy posiadajacego licencje na miedzynarodowy transport drogowy rzeczy.

3. Swiadectwo kierowcy wraz z wypisem ze swiadectwa kierowcy wydaje sie przedsiebiorcy na okres do 5 lat.

4. Wniosek, o ktorym mowa w ust. 2, powinien zawierac:

1) oznaczenie przedsiebiorcy, jego siedzibe i adres;

2) imie i nazwisko, date i miejsce urodzenia oraz obywatelstwo kierowcy.

5. Do wniosku, o ktorym mowa w ust. 2, dolacza sie:

1) kserokopie licencji;

2) zaswiadczenie o zatrudnieniu kierowcy oraz spelnieniu przez kierowce wymagan, o ktorych mowa w art. 39a;

3) kserokopie dokumentu tozsamosci;

4) kserokopie prawa jazdy;

5) kserokopie dokumentu potwierdzajacego ubezpieczenie spoleczne kierowcy.

6. W przypadku zmiany danych, o ktorych mowa w ust. 4, oraz danych zawartych w dokumentach, o ktorych mowa w ust. 5, stosuje sie odpowiednio przepis art. 14 ust. 1.

7. Do wygasniecia swiadectwa kierowcy stosuje sie odpowiednio przepisy dotyczace wygasniecia licencji.

Art. 32c. 1. Organem uprawnionym do przeprowadzania kontroli wydanych swiadectw kierowcy jest minister wlasciwy do spraw transportu.

2. Organ, o ktorym mowa w ust. 1, moze powierzyc, w drodze porozumienia, czynnosci kontrolne w zakresie swiadectw kierowcy, organowi administracji publicznej lub innemu organowi panstwowemu.

3. Do przeprowadzania kontroli, o ktorej mowa w ust. 1, stosuje sie odpowiednio przepisy art. 85 i art. 90.

Art. 32d. (utracil moc).

Art. 32e. 1. Minister wlasciwy do spraw transportu prowadzi rejestr wydanych swiadectw kierowcy.

2. Minister wlasciwy do spraw transportu moze upowaznic, w drodze zarzadzenia, kierownika jednostki, o ktorej mowa w art. 17 ust. 2, do wydawania swiadectw kierowcy i prowadzenia rejestru, o ktorym mowa w ust. 1, majac na wzgledzie usprawnienie procedur wydawania tych swiadectw.

Rozdzial 5

Przewozy na potrzeby wlasne

Art. 33. 1. Przewozy drogowe na potrzeby wlasne moga byc wykonywane po uzyskaniu zaswiadczenia potwierdzajacego zgloszenie przez przedsiebiorce prowadzenia przewozow drogowych jako dzialalnosci pomocniczej w stosunku do jego podstawowej dzialalnosci gospodarczej.

2. Obowiazek uzyskania zaswiadczenia, o ktorym mowa w ust. 1, nie dotyczy przewozow drogowych wykonywanych:

1) w ramach powszechnych uslug pocztowych;

2) przez podmioty, niebedace przedsiebiorcami, o ktorych mowa w art. 3 ust. 2 pkt 3, z tym ze w przypadku dzialalnosci wytworczej w rolnictwie dotyczacej upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierzat, ogrodnictwa, warzywnictwa, lesnictwa i rybactwa srodladowego obowiazek uzyskania zaswiadczenia nie dotyczy rolnika w rozumieniu przepisow ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu spolecznym rolnikow (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25, z pozn. zm.);

3) przez przedsiebiorcow posiadajacych uprawnienia do wykonywania transportu drogowego.

3. Zaswiadczenie, o ktorym mowa w ust. 1, powinno zawierac: oznaczenie przedsiebiorcy, jego siedzibe (miejsce zamieszkania) i adres, numer w rejestrze przedsiebiorcow albo w ewidencji dzialalnosci gospodarczej, rodzaj i zakres wykonywania przewozow drogowych na potrzeby wlasne oraz rodzaj i liczbe pojazdow samochodowych.

4. Zaswiadczenie na krajowy niezarobkowy przewoz drogowy uprawnia do wykonywania przewozow wylacznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

5. Zaswiadczenie na miedzynarodowy niezarobkowy przewoz drogowy uprawnia do wykonywania przewozow z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej. Zaswiadczenie to uprawnia rowniez do wykonywania niezarobkowego przewozu drogowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z rodzajem przewozow w nim okreslonych.

6. Wniosek o wydanie zaswiadczenia, o ktorym mowa w ust. 1, powinien zawierac informacje i dokumenty okreslone w art. 8 ust. 2 pkt 1-4 i ust. 3 pkt 1-3, 7 i pkt 8.

7. Przepis art. 14 ust. 1 stosuje sie odpowiednio.

8. Zaswiadczenie na krajowy niezarobkowy przewoz drogowy oraz wypis lub wypisy z zaswiadczenia wydaje wlasciwy dla siedziby przedsiebiorcy starosta na okres do 5 lat. Zaswiadczenie na miedzynarodowy niezarobkowy przewoz drogowy oraz wypis lub wypisy z zaswiadczenia wydaje minister wlasciwy do spraw transportu na okres do 5 lat.

9. W przypadku wykonywania przewozow, o ktorych mowa w ust. 1, niezgodnie z wydanym zaswiadczeniem wlasciwy organ odmawia wydania nowego zaswiadczenia przez okres 3 lat od dnia uplywu waznosci posiadanego zaswiadczenia.

10. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, wzor zaswiadczenia, o ktorym mowa w ust. 1, oraz wypisu z tego zaswiadczenia, majac na uwadze przepisy Unii Europejskiej, o ktorych mowa w art. 20 ust. 2.

11. Minister wlasciwy do spraw transportu moze upowaznic, w drodze zarzadzenia, kierownika jednostki, o ktorym mowa w art. 17 ust. 2, do wydawania zaswiadczen na miedzynarodowy niezarobkowy przewoz drogowy.

Art. 34. 1. Wykonywanie miedzynarodowego przewozu drogowego na potrzeby wlasne moze wymagac uzyskania odpowiedniego zezwolenia, jezeli umowy miedzynarodowe, ktorymi Rzeczpospolita Polska jest zwiazana, tak stanowia.

2. Do wniosku o wydanie zezwolenia, o ktorym mowa w ust. 1, przedsiebiorca, z zastrzezeniem art. 33 ust. 2, obowiazany jest dolaczyc zaswiadczenie okreslone w art. 33 ust. 1.

3. Przepis art. 25 oraz art. 30 ust. 1 stosuje sie odpowiednio.

4. Przy wykonywaniu miedzynarodowego przewozu drogowego osob na potrzeby wlasne jest wymagany formularz jazdy, o ktorym mowa w art. 27.

5. Minister wlasciwy do spraw transportu prowadzi rejestr pojazdow i przedsiebiorcow wykonujacych miedzynarodowy przewoz drogowy na potrzeby wlasne, z zastrzezeniem ust. 6.

6. Minister wlasciwy do spraw transportu moze upowaznic, w drodze zarzadzenia, kierownika jednostki, o ktorym mowa w art. 17 ust. 2, do prowadzenia rejestru, o ktorym mowa w ust. 5.

7. Minister wlasciwy do spraw transportu odmawia wydania zezwolenia na wykonywanie miedzynarodowego przewozu drogowego na potrzeby wlasne przez okres 3 lat od dnia stwierdzenia wykonywania przewozu niezgodnie z wydanym zaswiadczeniem.

Art. 34a. 1. Na podstawie umow cywilnoprawnych moga byc uzywane, do celow sluzbowych, samochody osobowe, motocykle i motorowery niebedace wlasnoscia pracodawcy.

2. Minister wlasciwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw finansow publicznych okresla, w drodze rozporzadzenia, warunki ustalania oraz sposob dokonywania zwrotu kosztow uzywania pojazdow, o ktorych mowa w ust. 1, uwzgledniajac rodzaj pojazdu mechanicznego, jego pojemnosc oraz limit kilometrow w zaleznosci od liczby mieszkancow w danej gminie lub miescie, wlasciwych ze wzgledu na miejsce zatrudnienia pracownika.

Rozdzial 6

Zwolnienie z obowiazku uzyskania zezwolenia

Art. 35. 1. Przedsiebiorca wykonujacy transport drogowy moze byc zwolniony z obowiazku uzyskania zezwolenia w przypadku wykonywania przez niego przewozow w ramach pomocy humanitarnej, medycznej lub w przypadku kleski zywiolowej.

2. Zwolnienie, o ktorym mowa w ust. 1, nastepuje, w drodze decyzji administracyjnej, wydanej przez ministra wlasciwego do spraw transportu.

3. Przedsiebiorca wykonujacy transport drogowy jest zwolniony z obowiazku uzyskania zezwolenia, jezeli umowy miedzynarodowe, ktorymi Rzeczpospolita Polska jest zwiazana, tak stanowia.

Art. 36. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, dokumenty potwierdzajace wykonywanie przez przedsiebiorce przewozow, o ktorych mowa w art. 35 ust. 1.

Rozdzial 7

Warunki i tryb uzyskiwania certyfikatow kompetencji zawodowych

Art. 37. 1. Uzyskanie certyfikatu kompetencji zawodowych wymaga wykazania sie wiedza lub praktyka niezbednymi do wykonywania dzialalnosci gospodarczej w zakresie transportu drogowego, z zastrzezeniem ust. 2.

2. Osoby legitymujace sie co najmniej 5-letnia praktyka przedsiebiorcy wykonujacego dzialalnosc gospodarcza w zakresie transportu drogowego lub zarzadzania przedsiebiorstwem wykonujacym taka dzialalnosc otrzymuja certyfikat kompetencji zawodowych po uzyskaniu pozytywnego wyniku testu z wiedzy potwierdzajacego kompetencje zawodowe.

3. Do wykonywania miedzynarodowego transportu drogowego wymagane jest ponadto wykazanie sie znajomoscia zagadnien w zakresie obowiazujacych miedzynarodowych umow i przepisow transportowych, przepisow celnych oraz warunkow i dokumentow wymaganych do wykonywania miedzynarodowego transportu drogowego.

4. Certyfikat kompetencji zawodowych w miedzynarodowym transporcie drogowym osob jest jednoczesnie certyfikatem kompetencji zawodowych w krajowym transporcie drogowym osob.

5. Certyfikat kompetencji zawodowych w miedzynarodowym transporcie drogowym rzeczy jest jednoczesnie certyfikatem kompetencji zawodowych w krajowym transporcie drogowym rzeczy.

Art. 38. 1. Sprawdzianem znajomosci zagadnien, o ktorych mowa w art. 37 ust. 1 i ust. 3, jest egzamin pisemny zdany przed komisja egzaminacyjna.

2. Minister wlasciwy do spraw transportu wyznacza jednostki, przy ktorych dzialaja komisje egzaminacyjne.

3. Jednostki, o ktorych mowa w ust. 2, wydaja certyfikaty kompetencji zawodowych i przekazuja informacje o ich wydaniu do centralnego rejestru tych certyfikatow prowadzonego przez ministra wlasciwego do spraw transportu.

Art. 39. 1. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia:

1) zakres zagadnien objetych egzaminem, o ktorym mowa w art. 38 ust. 1, oraz jego forme;

2) jednostki certyfikujace, o ktorych mowa w art. 38 ust. 2 i 3;

3) wymagania kwalifikacyjne dotyczace czlonkow komisji egzaminacyjnej i jej sklad;

4) wzory certyfikatow kompetencji zawodowych w:

a) krajowym transporcie drogowym osob,

b) miedzynarodowym transporcie drogowym osob,

c) krajowym transporcie drogowym rzeczy,

d) miedzynarodowym transporcie drogowym rzeczy.

2. W rozporzadzeniu, o ktorym mowa w ust. 1, okresla sie odrebnie zakres oraz forme testu z wiedzy dla osob, o ktorych mowa w art. 37 ust. 2.

Rozdzial 7a

Kierowcy wykonujacy transport drogowy lub przewozy na potrzeby wlasne

Art. 39a. 1. Przewoznik drogowy moze zatrudnic kierowce, jezeli osoba ta:

1) ukonczyla 21 lat, z zastrzezeniem ust. 2;

2) posiada odpowiednie uprawnienie do kierowania pojazdem samochodowym okreslone w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;

3) ukonczyla odpowiedni kurs doksztalcajacy kierowcow, o ktorym mowa w art. 39b ust. 1;

4) nie ma przeciwwskazan zdrowotnych do pracy na stanowisku kierowcy;

5) nie ma przeciwwskazan psychologicznych do pracy na stanowisku kierowcy.

2. Wymaganie, o ktorym mowa w ust. 1 pkt 1, nie dotyczy kierowcy wykonujacego transport drogowy rzeczy pojazdem samochodowym lub zespolem pojazdow o dopuszczalnej masie calkowitej od 3,5 t do 7,5 t.

Art. 39b. 1. Osoba ubiegajaca sie o zatrudnienie po raz pierwszy na stanowisku kierowcy wykonujacego transport drogowy jest obowiazana ukonczyc kurs doksztalcajacy:

1) kierowcow przewozacych rzeczy - dla kierowcow pojazdow samochodowych konstrukcyjnie przystosowanych do przewozu rzeczy;

2) kierowcow przewozacych osoby - dla kierowcow pojazdow samochodowych przeznaczonych konstrukcyjnie do przewozu powyzej 5 osob lacznie z kierowca.

2. Kursy doksztalcajace, o ktorych mowa w ust. 1, zwane dalej "kursami", sa prowadzone przez wojewodzkie osrodki ruchu drogowego, o ktorych mowa w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

3. Wojewodzki osrodek ruchu drogowego przy organizacji i realizacji kursow jest zobowiazany do wspolpracy z organizacjami zrzeszajacymi kierowcow i przewoznikow drogowych o zasiegu ogolnokrajowym.

4. Wspolpraca, o ktorej mowa w ust. 3, obejmuje zwlaszcza uzgodnienie szczegolowego programu kursu oraz warunkow i miejsca jego przeprowadzenia.

5. Dyrektor wojewodzkiego osrodka ruchu drogowego potwierdza ukonczenie kursu przez wydanie zaswiadczenia o jego ukonczeniu, a takze prowadzi rejestr osob przeszkolonych i wydanych zaswiadczen.

6. Nadzor nad prowadzeniem kursow sprawuje wojewoda. W ramach nadzoru wojewoda moze:

1) kontrolowac sposob prowadzenia kursow oraz dokumentacje z nimi zwiazana;

2) zawiesic prowadzenie kursow do czasu usuniecia stwierdzonych nieprawidlowosci.

7. Minister wlasciwy do spraw transportu, okresli, w drodze rozporzadzenia, ramowy program kursow, o ktorych mowa w ust. 1, minimalny czas ich trwania, wzor zaswiadczenia oraz rejestru, o ktorych mowa w ust. 5, majac na wzgledzie podniesienie kwalifikacji zawodowych kierowcow wykonujacych transport drogowy.

Art. 39c. 1. Kierowca wykonujacy transport drogowy podlega badaniom lekarskim przeprowadzanym w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazan zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy.

2. Badania lekarskie, o ktorych mowa w ust. 1, sa wykonywane, z zastrzezeniem ust. 3, w zakresie i na zasadach okreslonych w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z pozn. zm.), zwany dalej "Kodeksem pracy", z tym ze badania okresowe przeprowadza sie do czasu ukonczenia przez kierowce:

1) 55 lat - co 5 lat;

2) od 56 lat do 65 lat - co 2 lata;

3) powyzej 65 roku - corocznie.

3. Zakres badan lekarskich, o ktorych mowa w ust. 1, obejmuje ponadto ustalenie istnienia lub braku przeciwwskazan zdrowotnych do kierowania pojazdami, zgodnie z ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

4. Badania lekarskie, o ktorych mowa w ust. 1, wykonuja lekarze uprawnieni do wykonywania badan profilaktycznych, o ktorych mowa w przepisach Kodeksu pracy, i posiadajacy dodatkowo uprawnienia do przeprowadzania badan lekarskich kandydatow na kierowcow i kierowcow okreslone w odrebnych przepisach.

Art. 39d. 1. Kierowca wykonujacy transport drogowy podlega badaniom psychologicznym przeprowadzanym w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazan psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy.

2. Badania psychologiczne, o ktorych mowa w ust. 1, sa wykonywane:

1) w wieku do 55 lat - co 5 lat;

2) w wieku od 56 lat do 65 lat - co 2 lata;

3) powyzej 65 roku zycia - corocznie.

3. Badania psychologiczne, o ktorych mowa w ust. 1, sa wykonywane w zakresie i na zasadach okreslonych dla kierowcow w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

Art. 39e. 1. Przewoznik drogowy jest obowiazany do:

1) kierowania kierowcow na badania lekarskie i psychologiczne, o ktorych mowa odpowiednio w art. 39c i 39d;

2) pokrywania kosztow badan lekarskich i psychologicznych;

3) przechowywania przez caly okres zatrudnienia kierowcy orzeczen lekarskich i psychologicznych oraz zaswiadczen o ukonczeniu kursow doksztalcajacych, jezeli kursy te sa wymagane;

4) prowadzenia dokumentacji: dotyczacej pracy kierowcy, a w szczegolnosci pojazdow, ktorymi kierowca wykonywal przewozy, oraz czasu pracy kierowcy; przepis ten dotyczy dokumentacji prowadzonej niezaleznie od ewidencji czasu pracy, o ktorej mowa w art. 12911 Kodeksu pracy;

5) przekazania kierowcy z chwila rozwiazania stosunku pracy orzeczen i zaswiadczen, o ktorych mowa w pkt 3, oraz wyciagu z dokumentacji, o ktorej mowa w pkt 4;

6) wystawienia kierowcy zaswiadczenia poswiadczajacego jego zatrudnienie oraz spelnianie wszystkich wymagan okreslonych ustawa.

2. Spelnienie przez przedsiebiorce bedacego pracodawca obowiazku, o ktorym mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje sie za rownoznaczne ze spelnieniem obowiazkow pracodawcy w zakresie wykonywania wstepnych i okresowych badan lekarskich, o ktorych mowa w art. 229 1 i 2 Kodeksu pracy.

3. Minister wlasciwy do spraw transportu, okresli, w drodze rozporzadzenia, szczegolowy sposob postepowania z dokumentacja zwiazana z praca kierowcy oraz ustali wzory stosowanych dokumentow, w tym wzor zaswiadczenia, o ktorym mowa w ust. 1 pkt 6, uwzgledniajac zakres niezbednych informacji.

Art. 39f. Wymagania, o ktorych mowa:

1) w art. 39a-39e, stosuje sie odpowiednio do przedsiebiorcy osobiscie wykonujacego transport drogowy lub osob wykonujacych osobiscie przewozy na rzecz tego przedsiebiorcy;

2) w art. 39a ust. 1 pkt 2, 4 i 5 oraz art. 39c-39e, stosuje sie odpowiednio do przedsiebiorcy osobiscie wykonujacego przewozy na potrzeby wlasne lub kierowcy przez niego zatrudnionego.

Rozdzial 8

Oplaty

Art. 40. Przedsiebiorca podejmujacy i wykonujacy transport drogowy jest obowiazany do ponoszenia oplat za:

1) czynnosci administracyjne okreslone w ustawie;

2) przeprowadzenie egzaminu, o ktorym mowa w art. 38 ust. 1;

3) wydanie certyfikatu kompetencji zawodowych, o ktorym mowa w art. 38 ust. 3.

Art. 41. 1. Oplaty za czynnosci administracyjne pobiera sie z tytulu:

1) udzielenia licencji lub zmiany licencji, wydania wypisu z licencji, wydania wtornika licencji, przeniesienia uprawnien wynikajacych z licencji oraz wyrazenia zgody na wykonywanie uprawnien wynikajacych z licencji;

2) wydania zezwolenia lub zmiany zezwolenia, wydania wypisu z zezwolenia na wykonywanie przewozu regularnego, przewozu regularnego specjalnego, przewozu wahadlowego lub przewozu okazjonalnego;

3) wydania zezwolenia na przewoz kabotazowy;

4) wydania zezwolenia zagranicznego;

5) wydania zaswiadczenia lub zmiany zaswiadczenia, wydania wypisu z zaswiadczenia o zgloszeniu dzialalnosci w zakresie przewozow na potrzeby wlasne;

6) wydania zezwolenia zagranicznemu przewoznikowi na wykonanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przewozu w miedzynarodowym transporcie drogowym osob pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie wiecej niz 9 osob lacznie z kierowca;

7) wydania swiadectwa kierowcy lub jego zmiany oraz wydania wtornika swiadectwa kierowcy;

8) wydania formularza jazdy;

9) wydania certyfikatu, o ktorym mowa w art. 30 ust. 4.

2. Oplaty, o ktorych mowa w ust. 1, pobieraja organy dokonujace tych czynnosci.

3. Oplaty, o ktorych mowa w art. 40 pkt 2 i pkt 3, pobiera jednostka, o ktorej mowa w art. 38 ust. 2 i ust. 3.

4. Minister wlasciwy do spraw transportu moze, w drodze rozporzadzenia, upowaznic, na okreslonych warunkach, do pobierania oplat za niektore czynnosci administracyjne w miedzynarodowym transporcie drogowym, o ktorych mowa w ust. 1, jednostke okreslona w art. 17 ust. 2 lub polskie organizacje o zasiegu ogolnokrajowym zrzeszajace miedzynarodowych przewoznikow drogowych, majac na wzgledzie usprawnienie procedur pobierania oplat.

Art. 42. 1. Przedsiebiorcy wykonujacy transport drogowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wykonujacy przewozy na potrzeby wlasne sa obowiazani do uiszczania oplaty za przejazd pojazdu samochodowego po drogach krajowych, ktorej maksymalna wysokosc nie moze byc wyzsza niz rownowartosc 800 euro rocznie, z wylaczeniem:

1) przedsiebiorcow wykonujacych transport drogowy taksowka;

2) przejazdow po autostradach platnych;

3) transportu kombinowanego;

4) komunikacji miejskiej;

5) zakladow pracy chronionej lub zakladow aktywnosci zawodowej.

2. Stawki oplaty, o ktorej mowa w ust. 1, uzaleznione sa od:

1) czasu przejazdu po drogach krajowych;

2) rodzaju pojazdu samochodowego;

3) dopuszczalnej masy calkowitej oraz liczby osi i emisji spalin pojazdu samochodowego.

3. Oplata, o ktorej mowa w ust. 1, moze byc w szczegolnosci wnoszona w:

1) jednostce, o ktorej mowa w art. 17 ust. 2;

2) granicznych urzedach celnych;

3) urzedach celnych wewnatrz kraju;

4) stacjach benzynowych, z zastrzezeniem ust. 4;

5) polskich organizacjach zrzeszajacych przewoznikow drogowych o zasiegu ogolnokrajowym, z zastrzezeniem ust. 5.

4. Przedsiebiorcy prowadzacy stacje benzynowe moga pobierac wylacznie oplate dobowa, siedmiodniowa i miesieczna po zawarciu porozumien z jednostka, o ktorej mowa w art. 17 ust. 2.

5. Polskie organizacje zrzeszajace przewoznikow drogowych o zasiegu ogolnokrajowym moga pobierac oplate po zawarciu porozumien z jednostka, o ktorej mowa w art. 17 ust. 2.

6. W porozumieniach, o ktorych mowa w ust. 4 i ust. 5, okresla sie w szczegolnosci:

1) sposob zabezpieczenia przekazywanych kart oplaty drogowej uniemozliwiajacy dostep do nich osobom niepowolanym;

2) wyposazenie w odpowiednie urzadzenia gwarantujace zabezpieczenie przed zaginieciem, zniszczeniem lub utrata dokumentow;

3) obowiazek ubezpieczenia otrzymanych dokumentow od wszelkiego ryzyka zwiazanego z ich zaginieciem, zniszczeniem lub utrata;

4) zasady rozliczania z jednostka, o ktorej mowa w art. 17 ust. 2, w przypadku zaginiecia, zniszczenia lub utraty otrzymanych dokumentow.

7. Minister wlasciwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw finansow publicznych, okresli, w drodze rozporzadzenia, rodzaj i stawki oplaty za przejazd po drogach krajowych, zgodnie z zasadami okreslonymi w ust. 2, oraz tryb wnoszenia i sposob rozliczania tej oplaty w przypadku niewykorzystania w calosci lub w czesci dokumentu potwierdzajacego jej wniesienie za okres polroczny lub roczny z przyczyn niezaleznych od przedsiebiorcy, a takze wzory dokumentow potwierdzajacych wniesienie tej oplaty.

Art. 42a. Przepisu art. 42 nie stosuje sie do podmiotow niebedacych przedsiebiorcami, a zaliczonych do sektora finansow publicznych.

Art. 43. 1. Na zasadach wzajemnosci moga byc pobierane od przedsiebiorcow zagranicznych oplaty inne niz okreslone w art. 42.

2. Minister wlasciwy do spraw transportu moze, w drodze rozporzadzenia, wprowadzic dla przedsiebiorcow zagranicznych oplaty, o ktorych mowa w ust. 1, okreslajac ich wysokosc, tryb wnoszenia oraz jednostki wlasciwe do ich pobierania.

Art. 44. 1. Jednostki, o ktorych mowa w art. 17 ust. 2, art. 26 pkt 2, art. 32 pkt 2, art. 42 ust. 3 oraz art. 43 ust. 2, otrzymuja prowizje od pobranych oplat, w wysokosci nie mniejszej niz 7 % i nie wiekszej niz 10 %, z zastrzezeniem ust. 1b.

1a. (uchylony)

1b. Jednostka, o ktorej mowa w art. 17 ust. 2, otrzymuje prowizje, w wysokosci nie wiekszej niz 14 %, od oplat pobranych w miedzynarodowym transporcie drogowym z tytulu:

1) wydania zezwolenia zagranicznego;

2) wydania zezwolenia zagranicznemu przewoznikowi na wykonanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przewozu w miedzynarodowym transporcie drogowym osob pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie wiecej niz 9 osob lacznie z kierowca;

3) wydania swiadectwa kierowcy, zmiany swiadectwa kierowcy lub wydania wtornika swiadectwa kierowcy;

4) udzielenia licencji lub zmiany licencji, wydania wypisu z licencji, wydania wtornika licencji, a takze

5) przeniesienia uprawnien wynikajacych z licencji oraz wyrazenia zgody na wykonywanie uprawnien wynikajacych z licencji;

6) wydania formularza jazdy;

7) wydania zezwolenia, zmiany zezwolenia, wydania wypisu z zezwolenia na wykonywanie przewozu regularnego, przewozu regularnego specjalnego, przewozu wahadlowego lub przewozu okazjonalnego;

8) wydania zaswiadczenia o zgloszeniu dzialalnosci w zakresie przewozu na potrzeby wlasne;

9) wydania certyfikatu, o ktorym mowa w art. 30 ust. 4.

2. Minister wlasciwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw finansow publicznych, okresli, w drodze rozporzadzenia, wysokosc stawek prowizji oraz sposob jej pobierania i rozliczania z jednostkami, o ktorych mowa w ust. 1.

Art. 45. 1. Przedsiebiorca wykonujacy transport drogowy moze byc zwolniony z oplat, o ktorych mowa w art. 42 i art. 43, w przypadku wykonywania przez niego przewozow w ramach pomocy humanitarnej, medycznej lub w przypadku kleski zywiolowej.

2. Zwolnienie, o ktorym mowa w ust. 1, nastepuje, w drodze decyzji administracyjnej, wydanej przez ministra wlasciwego do spraw transportu, na zgodny wniosek przedsiebiorcy i wlasciwego organu panstwowego lub organizacji humanitarnej.

Art. 46. 1. Wplywy uzyskane z oplat, o ktorych mowa w art. 42 i 43, oraz wplywy z oplat z tytulu:

1) wydania licencji na wykonywanie miedzynarodowego transportu drogowego,

2) wydania w miedzynarodowym transporcie drogowym:

a) zezwolenia na wykonywanie przewozow regularnych, przewozow regularnych specjalnych oraz przewozow wahadlowych i przewozow okazjonalnych,

b) formularza jazdy,

c) zezwolenia na przewoz kabotazowy,

3) wydania zezwolenia zagranicznego i przyznania ekopunktow w systemie elektronicznym,

4) wydania zaswiadczenia na miedzynarodowy niezarobkowy przewoz drogowy,

5) zezwolen dla zagranicznych przewoznikow drogowych na wykonywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miedzynarodowego transportu drogowego osob pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie wiecej niz 9 osob lacznie z kierowca,

6) z oplat, o ktorych mowa w art. 41 ust. l pkt 7

- sa przekazywane na wyodrebniony rachunek bankowy Generalnej Dyrekcji Drog Krajowych i Autostrad.

2. Generalny Dyrektor Drog Krajowych i Autostrad sprawuje nadzor nad prawidlowa realizacja wplywow z oplat, o ktorych mowa w art. 42 i 43.

3. Generalny Dyrektor Drog Krajowych i Autostrad przekazuje kwoty pobranych oplat, o ktorych mowa w ust. 1, w terminie do 10 dnia miesiaca nastepujacego po miesiacu ich otrzymania na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego, z przeznaczeniem na budowe i utrzymanie drog krajowych oraz na potrzeby gromadzenia danych o drogach publicznych i sporzadzania informacji o sieci drog publicznych, jak rowniez na poprawe bezpieczenstwa ruchu drogowego i budowy autostrad oraz na druk kart oplat za przejazd po drogach krajowych.

4. Wplywy uzyskane z innych oplat niz wymienione w ust. 1, stanowia odpowiednio dochod wlasciwej jednostki samorzadu terytorialnego lub budzetu panstwa.

Art. 47. 1. Minister wlasciwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw finansow publicznych, okresli, w drodze rozporzadzenia:

1) wysokosc oplat za czynnosci administracyjne, o ktorych mowa w art. 41 ust. 1, majac na uwadze w szczegolnosci rodzaj udzielanych uprawnien i okres, na jaki zostana wydane;

2) wysokosc oplat za egzaminowanie oraz za wydanie certyfikatu kompetencji zawodowych.

2. W rozporzadzeniu, o ktorym mowa w ust. 1, wysokosc oplat zostanie okreslona:

1) w przypadku licencji, w zaleznosci od:

a) okresu waznosci licencji,

b) liczby pojazdow samochodowych, na ktore wydaje sie wypisy z licencji,

c) zakresu transportu drogowego,

d) rodzaju przewozow,

e) rodzaju pojazdow - w miedzynarodowym transporcie drogowym osob;

2) w przypadku zezwolenia, w zaleznosci od:

a) okresu waznosci zezwolenia,

b) rodzaju zezwolenia;

3) w przypadku zaswiadczenia potwierdzajacego zgloszenie przez przedsiebiorce prowadzenia przewozow drogowych jako dzialalnosci pomocniczej w stosunku do jego podstawowej dzialalnosci gospodarczej, w zaleznosci od:

a) zakresu przewozow,

b) rodzajow przewozow;

4) w przypadku certyfikatu kompetencji zawodowych, w zaleznosci od:

a) zakresu i formy testu z wiedzy z uwzglednieniem kosztow jego przeprowadzenia,

b) rodzaju certyfikatu kompetencji zawodowych z uwzglednieniem kosztow jego wydania;

5) w przypadku swiadectwa kierowcy, w zaleznosci od okresu waznosci.

3. Wysokosc oplaty z tytulu:

1) udzielenia licencji - nie moze byc wyzsza niz rownowartosc 1.000.000 euro;

2) udzielenia zezwolenia na transport drogowy osob - nie moze byc wyzsza niz rownowartosc 800 euro;

3) udzielenia zezwolenia na przewoz kabotazowy - nie moze byc wyzsza niz rownowartosc 800 euro za przewoz jednorazowy;

4) wydania zezwolenia zagranicznego - nie moze byc wyzsza niz rownowartosc:

a) 500 euro za wielokrotne zezwolenie roczne,

b) 15 euro za zezwolenie jednorazowe;

5) wydania swiadectwa kierowcy - nie moze byc wyzsza niz rownowartosc 10 euro;

6) wydania formularza jazdy - nie moze byc wyzsza niz rownowartosc 30 euro;

7) wydania certyfikatu, o ktorym mowa w art. 30 ust. 4 - nie moze byc wyzsza niz rownowartosc:

a) 70 euro dla pojazdu samochodowego nieposiadajacego certyfikatu,

b) 50 euro dla pojazdu samochodowego w przypadku wznowienia certyfikatu,

c) 30 euro dla przyczepy lub naczepy nieposiadajacej certyfikatu,

d) 15 euro dla przyczepy lub naczepy w przypadku wznowienia certyfikatu.

Rozdzial 9

Inspekcja Transportu Drogowego

Art. 48. Tworzy sie Inspekcje Transportu Drogowego, zwana dalej "Inspekcja", powolana do kontroli przestrzegania przepisow w zakresie transportu drogowego i niezarobkowego krajowego i miedzynarodowego przewozu drogowego wykonywanego pojazdami samochodowymi, z wyjatkiem pojazdow, o ktorych mowa w art. 3.

Art. 49. Przepisy ustawy nie naruszaja przewidzianych w odrebnych ustawach obowiazkow i uprawnien organow publicznych w zakresie kontroli przestrzegania przepisow.

Art. 50. Do zadan Inspekcji nalezy kontrola:

1) dokumentow zwiazanych z wykonywaniem transportu drogowego lub przewozow na potrzeby wlasne oraz przestrzegania warunkow w nich okreslonych;

2) dokumentow przewozowych zwiazanych z wykonywaniem transportu drogowego lub przewozow na potrzeby wlasne, o ktorych mowa w art. 1;

3) ruchu drogowego w zakresie transportu, o ktorym mowa w art. 1, na zasadach okreslonych w przepisach dzialu V ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, a w tym stanu technicznego pojazdow;

4) przestrzegania przepisow dotyczacych okresow prowadzenia pojazdu i obowiazkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy;

5) przestrzegania szczegolowych zasad i warunkow transportu zwierzat;

6) przestrzegania zasad i warunkow dotyczacych przewozu drogowego towarow niebezpiecznych;

7) wprowadzonych do obrotu cisnieniowych urzadzen transportowych pod wzgledem zgodnosci z wymaganiami technicznymi, dokumentacja techniczna i prawidlowoscia ich oznakowania w zakresie okreslonym w ustawie z dnia 28 pazdziernika 2002 r. o przewozie drogowym towarow niebezpiecznych (Dz. U. Nr 199, poz. 1671 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 97, poz. 962 i Nr 173, poz. 1808).

Art. 51. 1. Zadania Inspekcji Transportu Drogowego okreslone w niniejszym rozdziale wykonuja nastepujace organy:

1) Glowny Inspektor Transportu Drogowego;

2) wojewodzki inspektor transportu drogowego.

2. Organy wymienione w ust. 1 wykonuja zadania Inspekcji Transportu Drogowego zgodnie z kompetencjami okreslonymi w ustawie i przepisach odrebnych.

3. Glowny Inspektor Transportu Drogowego koordynuje, nadzoruje i kontroluje dzialalnosc wojewodzkich inspektorow transportu drogowego.

4. Wojewodzki inspektor transportu drogowego kieruje dzialalnoscia wojewodzkiego inspektoratu transportu drogowego.

5. Czynnosci zwiazane z realizacja zadan okreslonych w art. 50 w zakresie okreslonym w art. 68-75 wykonuja inspektorzy wojewodzkich inspektoratow transportu drogowego, zwani dalej "inspektorami".

6. W sprawach zwiazanych z wykonywaniem zadan i kompetencji Inspekcji organem wlasciwym jest wojewodzki inspektor, a organem wyzszego stopnia w rozumieniu Kodeksu postepowania administracyjnego - Glowny Inspektor.

Art. 52. 1. Glowny Inspektor kieruje Inspekcja przy pomocy podleglego mu Glownego Inspektoratu Transportu Drogowego.

2. Organizacje Glownego Inspektoratu Transportu Drogowego okresli statut nadany, w drodze zarzadzenia, przez Prezesa Rady Ministrow.

3. Wojewodzki inspektor kieruje wojewodzka inspekcja przy pomocy wojewodzkiego inspektoratu transportu drogowego.

4. Minister wlasciwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw administracji publicznej, okresli, w drodze rozporzadzenia, zasady organizacji wojewodzkich inspektoratow transportu drogowego, uwzgledniajac podzial na komorki organizacyjne.

Art. 53. 1. Glowny Inspektor jest centralnym organem administracji rzadowej podleglym ministrowi wlasciwemu do spraw transportu.

2. Glownego Inspektora powoluje i odwoluje Prezes Rady Ministrow, na wniosek ministra wlasciwego do spraw transportu.

3. Zastepce Glownego Inspektora powoluje i odwoluje minister wlasciwy do spraw transportu, na wniosek Glownego Inspektora.

4. Wojewodzkiego inspektora transportu drogowego powoluje, po zasiegnieciu opinii wojewody, Glowny Inspektor Transportu Drogowego. Wojewodzkiego inspektora transportu drogowego odwoluje Glowny Inspektor Transportu Drogowego.

5. Zastepce wojewodzkiego inspektora transportu drogowego powoluje i odwoluje Glowny Inspektor Transportu Drogowego na wniosek wojewodzkiego inspektora transportu drogowego.

Art. 54. 1. Glowny Inspektor sprawuje nadzor nad wojewodzkimi inspektorami oraz ma prawo kontroli ich dzialalnosci, a takze wydawania im wiazacych polecen w tym zakresie.

2. Glowny Inspektor Transportu Drogowego:

1) opracowuje kierunki dzialania Inspekcji w porozumieniu z organizacjami zrzeszajacymi przewoznikow o zasiegu ogolnokrajowym i plany kontroli o znaczeniu ogolnokrajowym, zatwierdzane przez ministra wlasciwego do spraw transportu;

2) okresla metody i formy wykonywania zadan przez Inspekcje, w zakresie nieobjetym innymi przepisami wydanymi na podstawie ustawy;

3) organizuje kursy specjalistyczne i szkolenia inspektorow.

3. Wojewodzki inspektor opracowuje kierunki dzialania wojewodzkiej inspekcji transportu drogowego, zatwierdzane przez Glownego Inspektora.

Art. 54a. Do zadan Glownego Inspektora Transportu Drogowego nalezy takze kontrola spelniania wymagan wprowadzonych do obrotu cisnieniowych urzadzen transportowych oraz prowadzenie postepowan w tych sprawach na zasadach okreslonych w ustawie z dnia 28 pazdziernika 2002 r. o przewozie drogowym towarow niebezpiecznych.

Art. 55. 1. Inspektor wykonujac zadania, o ktorych mowa w art. 50, ma prawo do:

1) wstepu do pojazdu;

2) kontroli dokumentow;

3) kontroli urzadzen pomiarowo-kontrolnych znajdujacych sie w pojezdzie;

4) kontrolowania masy, naciskow osi i wymiarow pojazdu przy uzyciu przyrzadu pomiarowego;

5) zadania od przedsiebiorcy i jego pracownikow pisemnych lub ustnych wyjasnien, okazania dokumentow i innych nosnikow informacji oraz udostepnienia wszelkich danych majacych zwiazek z przedmiotem kontroli;

6) wstepu na teren przedsiebiorcy, w tym do pomieszczen, gdzie prowadzi on dzialalnosc gospodarcza, w dniach i godzinach, w ktorych jest lub powinna byc wykonywana ta dzialalnosc.

1a. Inspektor przeprowadza czynnosci kontrolne, o ktorych mowa w ust. 1 pkt 5 i 6, w obecnosci przedsiebiorcy lub osoby przez niego wyznaczonej.

2. Inspektor ma rowniez prawo do:

1) stosowania srodkow przymusu bezposredniego;

2) uzywania broni palnej.

Art. 56. Inspektor ma prawo w szczegolnosci do nakladania i pobierania kar pienieznych:

1) zgodnie z przepisami ustawy;

2) zgodnie z przepisami o drogach publicznych.

Art. 57. 1. Srodki przymusu bezposredniego stosuje sie wobec osob okreslonych w art. 68 ust. 1 pkt 1, niepodporzadkowujacych sie poleceniom wydanym przez inspektorow, a takze wobec osob uniemozliwiajacych im wykonanie czynnosci kontrolnych.

2. Srodki przymusu bezposredniego moga byc uzyte jedynie w zakresie niezbednym do osiagniecia podporzadkowania sie poleceniom, o ktorych mowa w ust. 1, lub do skutecznego odparcia bezposredniego i bezprawnego zamachu na inspektora.

3. Dopuszczalne jest stosowanie tylko takich srodkow przymusu bezposredniego, jakie odpowiadaja potrzebom wynikajacym z istniejacej sytuacji, i pod warunkiem, ze w inny dostepny w tej sytuacji sposob nie mozna skutecznie oraz bezpiecznie wykonac czynnosci kontrolnych.

Art. 58. 1. Do srodkow przymusu bezposredniego zalicza sie uzycie:

1) sily fizycznej, w postaci chwytow obezwladniajacych oraz podobnych technik obrony;

2) indywidualnych technicznych i chemicznych srodkow lub urzadzen przeznaczonych do obezwladniania osob oraz unieruchamiania pojazdow.

2. Sile fizyczna mozna stosowac w celu odparcia czynnej napasci lub zmuszenia do wykonania polecenia albo zatrzymania osoby sciganej.

3. Indywidualne techniczne i chemiczne srodki przymusu bezposredniego mozna stosowac w przypadku odpierania czynnej napasci, pokonywania czynnego oporu lub udaremniania ucieczki osoby kontrolowanej.

4. Inspektor moze stosowac rowniez kolczatke drogowa lub inne urzadzenia techniczne umozliwiajace unieruchomienie pojazdu.

5. Zastosowanie urzadzenia technicznego, o ktorym mowa w ust. 4, nalezy poprzedzic:

1) sygnalem zatrzymania, podanym przez inspektora w sposob zrozumialy i widoczny dla kierujacego zatrzymywanym pojazdem;

2) wstrzymaniem ruchu drogowego w obu kierunkach na odleglosc nie mniejsza niz 100 metrow od tego urzadzenia.

Art. 59. 1. Srodki przymusu bezposredniego moga byc stosowane po uprzednim wezwaniu do zachowania sie zgodnego z prawem oraz po bezskutecznym uprzedzeniu o zamiarze ich uzycia.

2. Inspektor moze odstapic od wezwania osoby do zachowania sie zgodnego z prawem oraz od uprzedzenia o zamiarze uzycia srodkow przymusu bezposredniego, jezeli zwloka grozilaby niebezpieczenstwem dla zycia, zdrowia ludzkiego lub mienia.

3. Srodki przymusu bezposredniego stosuje sie w taki sposob, aby osiagniecie podporzadkowania sie wydanym poleceniom powodowalo mozliwie najmniejsza dolegliwosc osobie, wobec ktorej zostaly one uzyte.

4. Od dalszego stosowania srodkow przymusu bezposredniego nalezy odstapic, gdy osoba, wobec ktorej uzyto tych srodkow, podporzadkowala sie wydanym poleceniom.

Art. 60. Jezeli wskutek zastosowania srodka przymusu bezposredniego nastapilo zranienie osoby, inspektor jest obowiazany udzielic jej pierwszej pomocy, a w razie potrzeby wezwac lekarza.

Art. 61. 1. O fakcie zastosowania srodka przymusu bezposredniego inspektor niezwlocznie zawiadamia pisemnie bezposredniego przelozonego.

2. Przelozony jest obowiazany kazdorazowo zbadac zasadnosc, warunki i sposob zastosowania srodkow przymusu bezposredniego przez podleglych mu inspektorow.

Art. 62. 1. W przypadku gdy srodki przymusu bezposredniego wymienione w art. 58 ust. 1 okaza sie niewystarczajace lub ich uzycie ze wzgledu na okolicznosci danego zdarzenia nie bedzie mozliwe, inspektor moze uzyc broni palnej.

2. Uzycie broni palnej przez inspektora w przypadku, o ktorym mowa w ust. 1, moze nastapic wylacznie w celu odparcia bezposredniego i bezprawnego zamachu na jego zycie lub zdrowie.

3. Przez uzycie broni palnej rozumie sie oddanie strzalu w kierunku osoby w celu jej obezwladnienia, po wyczerpaniu toku postepowania okreslonego w art. 63.

4. Inspektor, ktory podjal decyzje o uzyciu broni palnej, powinien postepowac ze szczegolna rozwaga, traktujac bron jako ostateczny srodek dzialania.

5. Broni palnej nalezy uzyc w sposob wyrzadzajacy mozliwie najmniejsza szkode osobie, przeciwko ktorej jej uzyto, i jej uzycie nie moze zmierzac do pozbawienia tej osoby zycia ani narazac osob postronnych na niebezpieczenstwo utraty zycia lub zdrowia.

Art. 63. 1. Inspektor przed uzyciem broni palnej jest obowiazany:

1) po okrzyku "Inspekcja drogowa" wezwac osobe, w stosunku do ktorej przewiduje sie uzycie broni palnej, do zachowania zgodnego z prawem, a w szczegolnosci do natychmiastowego porzucenia broni lub innego niebezpiecznego narzedzia, odstapienia od bezprawnych dzialan lub uzycia przemocy albo zaniechania ucieczki;

2) w razie niepodporzadkowania sie wezwaniom okreslonym w pkt 1, zagrozic uzyciem broni palnej okrzykiem "Stoj, bo strzelam";

3) oddac strzal ostrzegawczy w gore, jezeli czynnosci okreslone w pkt 1 i pkt 2 okaza sie bezskuteczne.

2. Przepisow ust. 1 nie stosuje sie, w przypadku gdy z zachowania osoby posiadajacej bron lub inne niebezpieczne narzedzie wynika, ze wszelka zwloka grozilaby bezposrednim niebezpieczenstwem dla zycia lub zdrowia ludzkiego.

3. Uzycie broni palnej w sytuacji, o ktorej mowa w ust. 2, musi byc poprzedzone okrzykiem "Inspekcja drogowa".

Art. 64. 1. Jezeli wskutek uzycia broni palnej nastepuje zranienie lub zachodzi podejrzenie smierci osoby, inspektor jest obowiazany, bez zbednej zwloki, do udzielenia pierwszej pomocy i niezwlocznego wezwania lekarza oraz powiadomienia najblizszej jednostki Policji.

2. W przypadkach, o ktorych mowa w ust. 1, oraz gdy w wyniku uzycia broni palnej doszlo do wyrzadzenia szkody w mieniu, inspektor jest obowiazany ponadto do zabezpieczenia sladow na miejscu zdarzenia i niedopuszczenia na to miejsce osob trzecich oraz jezeli jest to mozliwe - ustalenia swiadkow zdarzenia.

Art. 65. 1. O kazdym przypadku uzycia broni palnej lub podjecia czynnosci, o ktorych mowa w art. 63, inspektor jest obowiazany niezwlocznie powiadomic bezposredniego przelozonego oraz sporzadzic pisemna notatke.

2. Do obowiazkow wojewodzkiego inspektora nalezy:

1) zbadanie, czy uzycie broni palnej lub podjecie czynnosci okreslonych w art. 63 bylo zgodne z obowiazujacymi przepisami;

2) niezwloczne zawiadomienie prokuratora - w przypadku stwierdzenia, ze uzycie broni palnej bylo niezgodne z obowiazujacymi przepisami;

3) wszczecie postepowania dyscyplinarnego w przypadku okreslonym w pkt 2 oraz w razie stwierdzenia, ze podjecie czynnosci okreslonych w art. 63 bylo niezgodne z obowiazujacymi przepisami.

Art. 66. 1. Inspektorzy wykonujacy zadania okreslone w art. 50 ustawy moga byc wyposazeni w bron palna.

2. Pozwolenie na bron palna na okaziciela wydaje, na wniosek wojewodzkiego inspektora, w trybie okreslonym w ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 i Nr 96, poz. 959), wlasciwy miejscowo komendant wojewodzki Policji.

3. Wojewodzki inspektor dokonuje zakupu broni palnej i amunicji wedlug zasad okreslonych w przepisach o broni i amunicji.

4. Wojewodzki inspektor wystepuje z wnioskiem do wlasciwego miejscowo komendanta wojewodzkiego Policji o dopuszczenie inspektora do posiadania broni palnej oraz amunicji na zasadach okreslonych w przepisach o broni i amunicji.

5. Inspektorzy, po zakonczeniu pracy, sa obowiazani do codziennego zdawania broni i amunicji do podrecznego magazynku broni, znajdujacego sie w najblizszej jednostce Policji, gdzie inspektor wykonywal swoje zadanie sluzbowe.

Art. 67. 1. Inspekcja wspoldziala w szczegolnosci z: Policja, Agencja Bezpieczenstwa Wewnetrznego, Agencja Wywiadu, Biurem Ochrony Rzadu, Zandarmeria Wojskowa, Straza Graniczna, Sluzba Celna, kontrola skarbowa, Panstwowa Inspekcja Pracy, Inspekcja Handlowa, Inspekcja Ochrony Srodowiska, Inspekcja Weterynaryjna i zarzadcami drog - w zakresie bezpieczenstwa i porzadku ruchu na drogach publicznych oraz zwalczania przestepstw i wykroczen drogowych dokonywanych w zakresie transportu drogowego lub w zwiazku z tym transportem, z uwzglednieniem wlasciwosci i kompetencji tych organow oraz zadan Inspekcji.

2. W celu realizacji zadan okreslonych w art. 50 Inspekcja wspoldziala z organami samorzadu terytorialnego, jak rowniez z organizacjami zrzeszajacymi przewoznikow drogowych.

Art. 68. 1. Kontroli, o ktorej mowa w art. 50 i 87, z zastrzezeniem ust. 2, podlegaja:

1) kierowcy wykonujacy transport drogowy lub przewoz na potrzeby wlasne,

2) przedsiebiorcy wykonujacy transport drogowy lub przewoz na potrzeby wlasne,

3) podmioty, o ktorych mowa w art. 3 ust. 2

- zwani dalej "kontrolowanymi".

2. Kontroli, o ktorej mowa w ust. 1, nie podlegaja pojazdy przewozace wartosci pieniezne w rozumieniu przepisow o ochronie osob i mienia.

Art. 69. 1. Inspektor wykonuje czynnosci kontrolne w umundurowaniu oraz posluguje sie legitymacja sluzbowa i znakiem identyfikacyjnym, a takze uzywa oznakowanego pojazdu sluzbowego.

2. Glownemu Inspektorowi, wojewodzkiemu inspektorowi, ich zastepcom, inspektorom oraz pracownikom inspektoratow wykonujacych zadania z zakresu nadzoru i kontroli pracy inspektorow przysluguje umundurowanie sluzbowe.

3. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, dystynkcje i wzor umundurowania, o ktorym mowa w ust. 2, normy umundurowania i sposob jego przydzialu oraz zasady i sposob noszenia umundurowania, jak rowniez ustali kryteria przydzialu umundurowania, warunki jego uzywania, majac na uwadze okres uzywalnosci umundurowania.

3a. Minister wlasciwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw finansow publicznych, okresli, w drodze rozporzadzenia, wysokosc i warunki przyznawania rownowaznika pienieznego w zamian za umundurowanie, uwzgledniajac:

1) elementy umundurowania stanowiace podstawe do okreslenia wysokosci rownowaznika;

2) sposob ustalania wysokosci rownowaznika;

3) tryb i przypadki przyznawania, zwrotu i zawieszania wyplaty rownowaznika;

4) terminy wyplacania lub zwrotu rownowaznika.

4. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, wzor legitymacji inspektora oraz szczegolowy sposob postepowania z nia zwiazanego. Do legitymacji sluzbowej podlegaja wpisaniu nastepujace dane osobowe: imie, nazwisko, stanowisko. Rozporzadzenie ustali sposob wydawania legitymacji oraz przypadki, w ktorych podlega ona wymianie i zwrotowi, a takze sposob jej uzywania i przechowywania.

5. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, wzor odznaki identyfikacyjnej inspektora i oznakowania pojazdu sluzbowego oraz szczegolowy sposob postepowania z nimi zwiazany. Rozporzadzenie to ustali w szczegolnosci sposob uzywania i przechowywania odznaki.

Art. 70. 1. Rozpoczecie kontroli przez inspektora poprzedzone jest okazaniem kontrolowanemu legitymacji sluzbowej.

2. Legitymacja, o ktorej mowa w ust. 1, upowaznia inspektora do dokonania czynnosci kontrolnych.

3. Inspektor ma obowiazek zapoznac kontrolowanego z jego prawami i obowiazkami wynikajacymi z ustawy.

4. Inspektor wykonuje czynnosci kontrolne w obecnosci kontrolowanego, osoby zastepujacej kontrolowanego lub przez niego zatrudnionej.

Art. 71. Zatrzymanie pojazdu samochodowego do kontroli moze byc dokonane tylko przez umundurowanych inspektorow, znajdujacych sie w poblizu oznakowanego pojazdu sluzbowego.

Art. 72. Kontrolowany jest obowiazany umozliwic inspektorowi dokonanie czynnosci kontrolnych, a w szczegolnosci:

1) udzielic ustnych lub pisemnych wyjasnien, okazac dokumenty lub inne nosniki informacji oraz udostepnic dane majace zwiazek z przedmiotem kontroli;

2) udostepnic pojazd, a w uzasadnionych przypadkach wynikajacych z przeprowadzonej kontroli pojazdu na drodze, obiekt, siedzibe przedsiebiorcy oraz wszystkie pomieszczenia, w ktorych przedsiebiorca prowadzi dzialalnosc gospodarcza badz tez przechowuje mienie przedsiebiorstwa;

3) umozliwic sporzadzenie kopii dokumentow wskazanych przez kontrolujacego;

4) umozliwic sporzadzenie dokumentacji filmowej lub fotograficznej, jezeli moze ona stanowic dowod lub przyczynic sie do utrwalenia dowodu w sprawie bedacej przedmiotem kontroli;

5) umozliwic przekazanie, za potwierdzeniem odbioru, kopii dokumentow oraz oryginalu zapisu urzadzenia samoczynnie rejestrujacego predkosc jazdy, czas jazdy i postoju, ktorych kontrola bedzie dokonywana poza siedziba przedsiebiorcy.

Art. 73. 1. W toku kontroli inspektor moze:

1) legitymowac kierowcow i inne osoby w celu ustalenia tozsamosci, jezeli jest to niezbedne dla potrzeb kontroli;

2) badac dokumenty i inne nosniki informacji objete zakresem kontroli;

3) dokonywac ogledzin i zabezpieczac zebrane dowody;

4) przesluchiwac swiadkow i zasiegac opinii bieglych;

5) przesluchiwac kontrolowanego w charakterze strony, jezeli po wyczerpaniu srodkow dowodowych lub z powodu ich braku pozostaly niewyjasnione fakty istotne dla ustalen kontroli.

2. W przypadku nieusprawiedliwionego niestawienia sie kontrolowanego, swiadka lub bieglego na wezwanie inspektora stosuje sie przepisy Kodeksu postepowania administracyjnego.

Art. 74. 1. Z przeprowadzonych czynnosci kontrolnych inspektor sporzadza protokol, a jego kopie dorecza sie kontrolowanemu.

2. Protokol podpisuja inspektor i kontrolowany. Do protokolu kontroli kontrolowany moze wniesc zastrzezenia.

3. Odmowe podpisania protokolu przez kontrolowanego odnotowuje sie w protokole.

Art. 75. Wyniki kontroli wykorzystywane sa do formulowania wnioskow o wszczecie postepowania:

1) administracyjnego o cofniecie uprawnien przewozowych przedsiebiorcy, okreslonych przepisami ustawy;

2) karnego lub karno-skarbowego;

3) w sprawach o wykroczenia;

4) przez organy Panstwowej Inspekcji Pracy;

5) przewidzianego w umowach miedzynarodowych w stosunku do przedsiebiorcow zagranicznych.

Art. 76. 1. Inspektorem moze byc osoba, ktora:

1) posiada obywatelstwo polskie;

2) ma nienaganna opinie i nie byla karana za przestepstwo umyslne;

3) legitymuje sie swiadectwem dojrzalosci po zdanym egzaminie maturalnym;

4) posiada prawo jazdy co najmniej kategorii B;

5) ukonczyla 25 lat oraz posiada wymagany stan zdrowotny;

6) zlozyla z wynikiem pozytywnym egzamin kwalifikacyjny.

2. Zatrudnienie pracownika Inspekcji na stanowisku inspektora poprzedzone jest praktyka w ramach szesciomiesiecznego kursu specjalistycznego zakonczonego egzaminem kwalifikacyjnym, z zastrzezeniem ust. 3.

3. Inspektor podlega co najmniej raz w roku szkoleniu organizowanemu przez Glownego Inspektora w celu podniesienia poziomu wiedzy fachowej.

4. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia:

1) szczegolowe warunki odbywania praktyki, programy szkolenia oraz sposob organizacji kursow specjalistycznych i przeprowadzania egzaminow kwalifikacyjnych, a takze obowiazujace kryteria kwalifikacji, z uwzglednieniem czasu trwania praktyki i wiedzy niezbednej dla inspektorow, kryteriow oceny osob przystepujacych do egzaminu kwalifikacyjnego oraz trybu jego przeprowadzenia;

2) warunki i tryb przeprowadzania badan lekarskich i psychologicznych w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazan zdrowotnych do wykonywania czynnosci inspektora.

Art. 77. 1. Do pracownikow Inspekcji zatrudnionych na stanowiskach urzedniczych, w tym inspektorow, stosuje sie przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o sluzbie cywilnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483, z pozn. zm.), z zastrzezeniem ust. 2.

2. Do pracownikow Inspekcji zatrudnionych na stanowiskach inspektorow nie maja zastosowania przepisy art. 4 i art. 25-27 ustawy, o ktorej mowa w ust. 1.

3. Do pracownikow innych niz wymienieni w ust. 1 maja zastosowanie przepisy ustawy z dnia 16 wrzesnia 1982 r. o pracownikach urzedow panstwowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z pozn. zm.).

Art. 78. Inspektorom wykonujacym czynnosci kontrolne przysluguje miesieczny dodatek inspekcyjny do wynagrodzenia w wysokosci do 100 % wynagrodzenia.

Art. 79. Inspektorzy w zwiazku z wykonywaniem czynnosci kontrolnych korzystaja z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

Art. 80. 1. Tworzy sie centralna ewidencje naruszen stwierdzonych w wyniku przeprowadzanych kontroli, zwana dalej "ewidencja".

2. W ewidencji gromadzi sie dane i informacje o przedsiebiorcach i kierowcach oraz popelnianych przez nich naruszeniach, o ktorych mowa w ust. 1.

2a. Ewidencja obejmuje rowniez informacje o przeprowadzonych kontrolach, w trakcie ktorych nie stwierdzono naruszen, o ktorych mowa w ust. 1.

3. Ewidencje prowadzi w systemie telefonicznym lub elektronicznym Glowny Inspektor, ktory jest administratorem danych i informacji zgromadzonych w ewidencji.

Art. 81. Dane i informacje przekazuja do ewidencji:

1) wojewodzki inspektor;

2) uprawnieni do kontroli, o ktorych mowa w przepisach ustawy;

3) uprawnieni do kontroli, o ktorych mowa w przepisach o przewozie drogowym towarow niebezpiecznych.

Art. 82. Administrator danych przetwarzajacy dane osobowe na potrzeby ewidencji jest zwolniony z obowiazku informacyjnego okreslonego w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 i Nr 153, poz. 1271 oraz z 2004 r. Nr 25, poz. 219 i Nr 33, poz. 285).

Rozdzial 10

Nadzor i kontrola

Art. 83. 1. Organ, ktory udzielil licencji lub zezwolenia, moze nalozyc na przewoznika drogowego obowiazek przedstawienia w oznaczonym terminie informacji i dokumentow potwierdzajacych, ze spelnia on wymagania ustawowe i warunki okreslone w licencji lub zezwoleniu.

2. Na zadanie ministra wlasciwego do spraw transportu lub organu wlasciwego w sprawach licencji lub zezwolen przewoznik drogowy obowiazany jest przekazywac informacje zwiazane z dzialalnoscia transportowa dotyczace stosowanych cen i taryf oraz liczby przewiezionych osob lub masy przewiezionych rzeczy.

3. Organy, o ktorych mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 oraz art. 18 ust. 1 pkt 1, obowiazane sa przedstawiac ministrowi wlasciwemu do spraw transportu, co najmniej dwa razy w roku, w terminach do dnia 15 stycznia oraz do dnia 15 lipca, informacje dotyczace liczby i zakresu udzielonych licencji i zezwolen.

4. Przepis ust. 3 stosuje sie odpowiednio do jednostki uprawnionej do egzaminowania w zakresie wymaganym do uzyskania certyfikatu kompetencji zawodowych.

5. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, zakres danych i informacji, o ktorych mowa w ust. 1 i ust. 2, sposob i terminy ich przedstawiania, majac na wzgledzie koniecznosc monitorowania rynku przewozow drogowych.

Art. 84. 1. Organ udzielajacy licencji lub zezwolenia albo organ wydajacy zaswiadczenie jest uprawniony do kontroli przedsiebiorcy w zakresie zgodnosci wykonywania transportu drogowego lub przewozow na potrzeby wlasne z przepisami ustawy i warunkami udzielonej licencji lub zezwolenia albo zaswiadczenia.

2. Kontrole, o ktorej mowa w ust. 1, organ udzielajacy licencji przeprowadza co najmniej raz na 5 lat.

Art. 85. 1. Postepowanie kontrolne przeprowadza sie na podstawie wydanego w tej sprawie postanowienia okreslajacego zakres kontroli oraz osoby upowaznione do jej przeprowadzenia.

2. Osoby upowaznione do przeprowadzenia kontroli maja prawo do:

1) zadania od przedsiebiorcy i jego pracownikow pisemnych lub ustnych wyjasnien, okazania dokumentow i innych nosnikow informacji oraz udostepnienia wszelkich danych majacych zwiazek z przedmiotem kontroli;

2) wstepu na teren przedsiebiorcy, w tym do pomieszczen, gdzie prowadzi on dzialalnosc gospodarcza, w dniach i godzinach, w ktorych jest lub powinna byc wykonywana ta dzialalnosc, oraz wstepu do pojazdow uzytkowanych przez przedsiebiorce.

3. Czynnosci kontrolne przeprowadza sie w obecnosci przedsiebiorcy lub osoby przez niego wyznaczonej.

Art. 86. 1. Organ udzielajacy licencji lub zezwolenia moze powierzyc, w drodze porozumienia, czynnosci kontrolne organowi administracji publicznej lub innemu organowi panstwowemu.

2. Nadzor nad wydawaniem licencji i zezwolen w krajowym transporcie drogowym, a takze zaswiadczen przy przewozach na potrzeby wlasne, sprawuje wojewodzki inspektor transportu drogowego.

Art. 87. 1. Podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca pojazdu samochodowego, z zastrzezeniem ust. 4, jest obowiazany miec przy sobie i okazywac, na zadanie uprawnionego organu kontroli, wypis z licencji, dowod uiszczenia naleznej oplaty za korzystanie z drog krajowych, zapisy urzadzenia rejestrujacego samoczynnie predkosc jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiazkowe przerwy i czas odpoczynku, a ponadto:

1) w transporcie drogowym osob:

a) przy wykonywaniu przewozow regularnych, przewozow regularnych specjalnych, przewozow wahadlowych lub okazjonalnych - odpowiednie zezwolenie,

b) przy wykonywaniu miedzynarodowych przewozow okazjonalnych lub wahadlowych, a takze miedzynarodowych przewozow na potrzeby wlasne - formularz jazdy;

2) w transporcie drogowym rzeczy - dokumenty zwiazane z przesylka:

a) odpowiednie zezwolenie wymagane w miedzynarodowym transporcie drogowym,

b) wymagane przy przewozie drogowym towarow niebezpiecznych,

c) swiadectwo wymagane zgodnie z umowa o miedzynarodowych przewozach szybko psujacych sie artykulow zywnosciowych i o specjalnych srodkach transportu przeznaczonych do tych przewozow (ATP),

d) zezwolenie na przejazd pojazdu, z ladunkiem lub bez ladunku, o masie, naciskach osi lub wymiarach przekraczajacych wielkosci okreslone w odrebnych przepisach,

e) wymagane przy przewozie zywych zwierzat;

3) w miedzynarodowym transporcie drogowym - swiadectwo kierowcy, jezeli jest wymagane.

1a. Podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego lub przewozu na potrzeby wlasne kierowca pojazdu samochodowego jest obowiazany miec przy sobie i okazywac na zadanie uprawnionego organu kontroli zaswiadczenie, o ktorym mowa w art. 39e ust. 1 pkt 6.

2. Podczas przewozu drogowego wykonywanego na potrzeby wlasne kontrolowany jest obowiazany miec przy sobie i okazywac na zadanie uprawnionego organu kontroli, oprocz odpowiednich dokumentow wymaganych przy takim przewozie, okreslonych w ust. 1 i 1a, wypis zaswiadczenia, o ktorym mowa w art. 33 ust. 10.

3. Przedsiebiorca lub podmiot, o ktorym mowa w art. 3 ust. 2, wykonujacy przewozy na potrzeby wlasne, odpowiedzialni sa za wyposazenie kierowcy wykonujacego transport drogowy lub przewoz na potrzeby wlasne w wymagane dokumenty.

4. Podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksowki jest obowiazany miec przy sobie i okazac na zadanie licencje.

Art. 88. Przepisy art. 87 nie naruszaja praw i obowiazkow przedsiebiorcow i kierowcow wykonujacych transport drogowy, wynikajacych z odrebnych ustaw lub umow miedzynarodowych.

Art. 89. 1. Do kontroli dokumentow, o ktorych mowa w art. 87, oraz warunkow w nich okreslonych, uprawnieni sa:

1) funkcjonariusze Policji;

2) inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego;

3) funkcjonariusze organow celnych;

4) funkcjonariusze Strazy Granicznej;

5) upowaznieni pracownicy zarzadcow drog publicznych - z wylaczeniem dokumentow, o ktorych mowa w art. 87 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a i ust. 4;

6) inspektorzy Panstwowej Inspekcji Pracy - w odniesieniu do zapisow urzadzenia rejestrujacego samoczynnie predkosc jazdy oraz czas jazdy i postoju.

2. Minister wlasciwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw wewnetrznych i ministrem wlasciwym do spraw finansow publicznych, kierujac sie zasada skutecznosci kontroli, okresli, w drodze rozporzadzenia, warunki i sposob wykonywania kontroli, o ktorej mowa w ust. 1, oraz stosowane przez uprawnionych do tej kontroli dokumenty, a takze ich wzory.

Art. 90. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzajacej uchybienia organ udzielajacy licencji lub zezwolenia:

1) wzywa przedsiebiorce do usuniecia stwierdzonych uchybien w wyznaczonym terminie;

2) cofa licencje lub zezwolenie, z zachowaniem warunkow, o ktorych mowa w art. 15 i art. 24 ust. 4-6.

Art. 91. 1. Minister wlasciwy do spraw transportu kontroluje sposob egzaminowania i wydawania certyfikatow kompetencji zawodowych oraz gospodarke finansowa jednostki certyfikujacej.

2. Jezeli w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono uchybienia, minister wlasciwy do spraw transportu:

1) wzywa kontrolowana jednostke do niezwlocznego usuniecia uchybien lub

2) pozbawia ja uprawnien, o ktorych mowa w art. 38 ust. 3.

Rozdzial 11

Kary pieniezne

Art. 92. 1. Kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby wlasne, naruszajac obowiazki lub warunki wynikajace z przepisow ustawy lub przepisow:

1) ustawy z dnia 28 pazdziernika 2002 r. o przewozie drogowym towarow niebezpiecznych (Dz. U. Nr 199, poz. 1671 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 97, poz. 962 i Nr 173, poz. 1808),

2) ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowcow (Dz. U. Nr 123, poz. 1354, z 2002 r. Nr 155, poz. 1286 oraz z 2003 r. Nr 149, poz. 1452), [obecnie: ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowcow (Dz. U. Nr 92, poz. 879), ktora weszla w zycie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolita Polska czlonkostwa w Unii Europejskiej.]

3) ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. Nr 62, poz. 628, z pozn. zm.),

4) ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierzat (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002 oraz z 2004 r. Nr 69, poz. 625, Nr 92, poz. 880 i Nr 96, poz. 959),

5) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym oraz w zakresie ochrony srodowiska, okresowych ograniczen ruchu pojazdow na drogach lub zakazu ruchu niektorych ich rodzajow,

6) wiazacych Rzeczpospolita Polska umow miedzynarodowych

- podlega karze pienieznej w wysokosci od 50 zlotych do 15.000 zlotych.

2. Suma kar pienieznych nalozonych podczas jednej kontroli nie moze przekroczyc kwoty:

1) 15.000 zlotych - w odniesieniu do kontroli drogowej;

2) 30.000 zlotych - w odniesieniu do kontroli w przedsiebiorstwie.

3. Jezeli czyn bedacy naruszeniem przepisow, o ktorych mowa w ust. 1, wyczerpuje jednoczesnie znamiona wykroczenia, stosuje sie wylacznie przepisy niniejszej ustawy.

4. Wykaz naruszen obowiazkow lub warunkow, o ktorych mowa w ust. 1, oraz wysokosci kar pienieznych za poszczegolne naruszenia okresla zalacznik do ustawy.

Art. 93. 1. Uprawnieni do kontroli, o ktorych mowa w art. 89 ust. 1, maja prawo nalozyc na przedsiebiorce wykonujacego transport drogowy lub przedsiebiorce wykonujacego przewozy na potrzeby wlasne albo podmiot, o ktorym mowa w art. 3 ust. 2, kare pieniezna, w drodze decyzji administracyjnej.

1a. Decyzja, o ktorej mowa w ust. 1, wydawana jest w imieniu organu wlasciwego ze wzgledu na miejsce przeprowadzanej kontroli.

2. W przypadku gdy podczas kontroli granicznej na kontrolowanego zostanie nalozona kara, o ktorej mowa w ust. 1, przeprowadzajacy kontrole uprawnieni sa do uniemozliwienia kontrolowanemu wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Decyzji, o ktorej mowa w ust. 1, nadaje sie rygor natychmiastowej wykonalnosci, z zastrzezeniem ust. 4.

4. Przedsiebiorca krajowy uiszcza nalozona kare pieniezna w terminie 21 dni od dnia jej wymierzenia; spoczywa na nim obowiazek niezwlocznego przekazania dowodu uiszczenia kary pienieznej organowi, ktory ja nalozyl.

5. Od decyzji o nalozeniu kary pienieznej przysluguje odwolanie do organu nadrzednego w stosunku do organu, ktory kare te nalozyl, w terminie 14 dni od dnia doreczenia przedsiebiorcy lub innemu podmiotowi wykonujacemu przewozy na potrzeby wlasne tej decyzji.

6. W przypadku uwzglednienia odwolania uiszczona kara pieniezna podlega zwrotowi w terminie 14 dni od dnia uchylenia lub zmiany decyzji o nalozeniu kary pienieznej, a w sytuacji, kiedy o uchyleniu lub zmianie decyzji orzekl organ drugiej instancji - w terminie 14 dni od dnia otrzymania przez wlasciwy organ pierwszej instancji decyzji uchylajacej lub zmieniajacej decyzje o nalozeniu kary.

Art. 94. 1. Kary pieniezne stanowia dochody budzetu panstwa.

2. Kare pieniezna uiszcza sie w formie przekazu na wlasciwy rachunek bankowy, z tym ze mozliwe jest jej uiszczenie w formie gotowkowej bezposrednio organowi, ktory ja nalozyl, przez ukaranego niebedacego przedsiebiorca krajowym.

2a. W przypadku, kiedy kara pieniezna nalozona zostala przez inspektorow Inspekcji Transportu Drogowego, mozliwe jest jej uiszczenie w formie bezgotowkowej, za pomoca karty platniczej.

3. W przypadku uiszczenia kary pienieznej w formie gotowkowej organ wydaje pokwitowanie na druku scislego zarachowania, stanowiace dowod uiszczenia tej kary.

3a. W przypadku, o ktorym mowa w ust. 2a, ukarany ponosi rowniez koszty zwiazane z autoryzacja transakcji i przekazem srodkow na wlasciwy rachunek bankowy.

4. Koszty zwiazane z uiszczeniem kary pienieznej poprzez przekazanie jej na rachunek bankowy pokrywa wplacajacy.

5. W przypadku uwzglednienia odwolania uiszczona kara pieniezna podlega zwrotowi w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji o zwrocie tej kary.

Art. 95. 1. Uprawniony do kontroli zatrzymuje, za pokwitowaniem, dokumenty podlegajace kontroli i kieruje lub usuwa pojazd, na koszt przedsiebiorcy, na najblizszy parking strzezony do czasu:

1) uiszczenia kary pienieznej, z zastrzezeniem art. 93 ust. 4;

2) usuniecia stwierdzonych nieprawidlowosci;

3) ustapienia zakazow lub ograniczen ruchu, o ktorych mowa w art. 92 ust. 1 pkt 5.

2. W zakresie postepowania w zwiazku z usuwaniem pojazdu stosuje sie odpowiednio przepisy prawa o ruchu drogowym.

3. Zwrot pojazdu z parkingu nastepuje po przedstawieniu przez kontrolowanego organowi, ktory kare nalozyl, dowodu uiszczenia kary pienieznej oraz usuniecia przyczyny skierowania pojazdu na parking.

4. Jezeli kara pieniezna nie zostanie uiszczona i pojazd nie zostanie odebrany z parkingu w ciagu 30 dni od dnia nalozenia kary pienieznej, stosuje sie odpowiednio przepisy dzialu II rozdzialu 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postepowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2002 r. Nr 110, poz. 968, z pozn. zm.) dotyczace egzekucji naleznosci pienieznych z ruchomosci.

Art. 96. W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje sie odpowiednio przepisy ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo dzialalnosci gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z pozn. zm.) [UWAGA, utracila moc na podstawie art. 66 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzajace ustawe o swobodzie dzialalnosci gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808), ktora weszla w zycie z dniem 21 sierpnia 2004 r.].

Rozdzial 11a

Przepisy karne

Art. 96a. 1. Kto nie wypelnia obowiazkow, o ktorych mowa w art. 15 ust. 4, podlega karze grzywny.

2. Orzekanie w sprawach, o ktorych mowa w ust. 1, nastepuje w trybie przepisow Kodeksu postepowania w sprawach o wykroczenia.

Rozdzial 12

Zmiany w przepisach obowiazujacych, przepisy przejsciowe i koncowe

Art. 97. W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczen (Dz. U. Nr 12, poz. 114, z 1981 r. Nr 24, poz. 124, z 1982 r. Nr 16, poz. 125, z 1983 r. Nr 6, poz. 35 i Nr 44, poz. 203, z 1984 r. Nr 54, poz. 275, z 1985 r. Nr 14, poz. 60 i Nr 23, poz. 100, z 1986 r. Nr 39, poz. 193, z 1988 r. Nr 20, poz. 135 i Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 34, poz. 180, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 72, poz. 422 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 75, poz. 332 i Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1994 r. Nr 123, poz. 600, z 1995 r. Nr 6, poz. 29, Nr 60, poz. 310 i Nr 95, poz. 475, z 1997 r. Nr 54, poz. 349, Nr 60, poz. 369, Nr 85, poz. 539, Nr 98, poz. 602, Nr 104, poz. 661, Nr 106, poz. 677, Nr 111, poz. 724, Nr 123, poz. 779, Nr 133, poz. 884 i Nr 141, poz. 942, z 1998 r. Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 83, poz. 931 i Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 73, poz. 852, Nr 74, poz. 855 i Nr 117, poz. 1228 oraz z 2001 r. Nr 100, poz. 1081 i Nr 106, poz. 1149) skresla sie art. 103a.

Art. 98. W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe (Dz. U. z 2000 r. Nr 50, poz. 601) w art. 72: (zmiany pominiete).

Art. 99. W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 i Nr 86, poz. 958) wprowadza sie nastepujace zmiany: (zmiany pominiete).

Art. 100. W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i oplatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 31 i Nr 101, poz. 444, z 1992 r. Nr 21, poz. 86, z 1994 r. Nr 123, poz. 600, z 1996 r. Nr 91, poz. 409 i Nr 149, poz. 704, z 1997 r. Nr 5, poz. 24, Nr 107, poz. 689, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 780, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 150, poz. 983 i Nr 160, poz. 1058, z 2000 r. Nr 88, poz. 983, Nr 95, poz. 1041 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 111, poz. 1197) wprowadza sie nastepujace zmiany: (zmiany pominiete).

Art. 101. W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 133, poz. 872, z 1999 r. Nr 106, poz. 1216, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 483 i Nr 53, poz. 649 oraz z 2001 r. Nr 27, poz. 298, Nr 106, poz. 1149, Nr 110, poz. 1189, Nr 111, poz. 1194 i Nr 123, poz. 1353) wprowadza sie nastepujace zmiany: (zmiany pominiete).

Art. 102. W ustawie z dnia 4 wrzesnia 1997 r. o dzialach administracji rzadowej (Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718, Nr 70, poz. 816, Nr 73, poz. 852, Nr 109, poz. 1158 i Nr 122, poz. 1314 i 1321 oraz z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 5, poz. 43 i 44, Nr 42, poz. 475, Nr 63, poz. 634, Nr 73, poz. 761, Nr 76, poz. 811, Nr 87, poz. 954, Nr 102, poz. 1116, Nr 113, poz. 1207, Nr 115, poz. 1229 i Nr 123, poz. 1353) w art. 27 w ust. 2 kropke zastepuje sie przecinkiem i dodaje sie wyrazy "Glownym Inspektorem Transportu Drogowego."

Art. 103. 1. Przedsiebiorcy prowadzacy do dnia wejscia w zycie ustawy dzialalnosc gospodarcza w zakresie miedzynarodowego transportu drogowego obowiazani sa do dnia uzyskania przez Rzeczpospolita Polska czlonkostwa w Unii Europejskiej uzyskac odpowiednia licencje na wykonywanie tego transportu pod rygorem wygasniecia dotychczasowych uprawnien. Nie pozniej niz w terminie 2 lat od dnia wejscia w zycie ustawy przedsiebiorcy powinni wystapic do ministra wlasciwego do spraw transportu z wnioskiem o udzielenie licencji na miedzynarodowy transport drogowy.

2. Przedsiebiorcy prowadzacy do dnia wejscia w zycie ustawy dzialalnosc gospodarcza w zakresie krajowego drogowego przewozu osob moga ja nadal wykonywac w dotychczasowym zakresie, na podstawie posiadanych uprawnien, przez okres 2 lat od dnia wejscia w zycie ustawy. Nie pozniej niz w terminie 6 miesiecy przed uplywem tego okresu przedsiebiorcy ci powinni wystapic do organu udzielajacego licencji z wnioskiem o udzielenie licencji na krajowy transport drogowy osob.

3. Przedsiebiorcy prowadzacy do dnia wejscia w zycie ustawy dzialalnosc gospodarcza w zakresie krajowego drogowego przewozu rzeczy obowiazani sa do dnia uzyskania przez Rzeczpospolita Polska czlonkostwa w Unii Europejskiej uzyskac licencje na wykonywanie tego transportu pod rygorem wygasniecia dotychczasowych uprawnien. Nie pozniej niz w terminie 2 lat od dnia wejscia w zycie ustawy przedsiebiorcy powinni wystapic do organu udzielajacego licencji z wnioskiem o udzielenie licencji na krajowy transport drogowy rzeczy.

3a. W przypadku, o ktorym mowa w ust. 3, do czasu uzyskania licencji przedsiebiorcy sa obowiazani posiadac dokument potwierdzajacy prowadzenie przez nich, przed dniem 1 stycznia 2002 r., dzialalnosci gospodarczej w tym zakresie.

4. Organ udzielajacy licencji jest obowiazany udzielic lub odmowic udzielenia licencji w terminie 3 miesiecy od dnia zlozenia wniosku, o ktorym mowa w ust. 2 i ust. 3.

5. Przedsiebiorcy, o ktorych mowa w ust. 1-3, do czasu uzyskania licencji prowadza dzialalnosc gospodarcza na dotychczasowych warunkach.

6. Za wymiane uprawnien przewozowych, o ktorych mowa w ust. 1 i ust. 2, gdy nie ulegaja zmianie dotychczasowe dane okreslone w tych uprawnieniach, wlasciwe organy pobieraja oplate w wysokosci 100 zl.

Art. 104. 1. Zezwolenia na wykonywanie transportu drogowego udzielone przed dniem wejscia w zycie ustawy zachowuja moc.

2. Do postepowan administracyjnych wszczetych, a niezakonczonych decyzja ostateczna przed dniem wejscia w zycie ustawy, stosuje sie jej przepisy.

Art. 105. Swiadectwo potwierdzajace zdanie egzaminu z zakresu wykonywania krajowego zarobkowego przewozu osob wydane na podstawie dotychczasowych przepisow o warunkach wykonywania krajowego drogowego przewozu osob staje sie z mocy prawa certyfikatem kompetencji zawodowych w zakresie krajowego transportu drogowego osob.

Art. 106. 1. Wysokosci minimalnych wymaganych zabezpieczen, o ktorych mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 lit. a), wynosza w 2002 r. - 3.000 euro i w 2003 r. - 6.000 euro.

2. Wysokosci minimalnych wymaganych zabezpieczen, o ktorych mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 lit. b), wynosza w 2002 r. - 1.000 euro i w 2003 r. - 2.000 euro.

Art. 107. Z dniem uzyskania przez Rzeczpospolita Polska czlonkostwa w Unii Europejskiej do przedsiebiorcow zagranicznych z panstw czlonkowskich Unii Europejskiej oraz panstw czlonkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, nie stosuje sie przepisow art. 18 ust. 2, art. 19 oraz art. 28 ust. 1.

Art. 108. 1. W terminie 24 miesiecy od dnia wejscia w zycie ustawy, wojewodowie przejma, z mocy prawa, na wlasnosc urzadzenia techniczne do wazenia pojazdow, bedace we wladaniu Generalnej Dyrekcji Drog Publicznych.

2. Przekazanie urzadzen, o ktorych mowa w ust. 1, nastapi w drodze protokolu zdawczo-odbiorczego.

Art. 109. 1. Traca moc:

1) ustawa z dnia 2 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania miedzynarodowego transportu drogowego (Dz. U. Nr 106, poz. 677, z 1999 r. Nr 32, poz. 310 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268);

2) ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania krajowego drogowego przewozu osob (Dz. U. Nr 141, poz. 942 i Nr 158, poz. 1045, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 86, poz. 963 i Nr 91, poz. 1043 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136).

2. Przepisy wydane na podstawie ustaw, o ktorych mowa w ust. 1, zachowuja moc do czasu wydania przepisow na podstawie niniejszej ustawy, nie dluzej jednak niz do dnia 31 grudnia 2002 r., o ile nie sa sprzeczne z niniejsza ustawa.

Art. 110. Ustawa wchodzi w zycie z dniem 1 stycznia 2002 r., z tym ze rozdzial 9 wchodzi w zycie z dniem 1 listopada 2001 r., z wyjatkiem art. 50, art. 68-75 i art. 80-82, ktore wchodza w zycie po uplywie 6 miesiecy od dnia ogloszenia [ustawa zostala ogloszona w dniu 30 pazdziernika 2001 r.].

ZALACZNIK

Lp. Wyszczegolnienie naruszen Wysokosc kary w zl
I II III

1.1.

WYKONYWANIE TRANSPORTU DROGOWEGO LUB PRZEWOZU NA POTRZEBY WLASNE BEZ WYMAGANEJ LICENCJI LUB BEZ WYMAGANEGO ZASWIADCZENIA
1.1.1. Wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji, z wylaczeniem taksowek 8 000
1.1.2. Wykonywanie transportu drogowego bez posiadania w pojezdzie wymaganego wypisu z licencji 500
1.1.3. (uchylona)  
1.1.4. Wykonywanie transportu drogowego taksowka bez wymaganej licencji 3 000
1.1.5. Wykonywanie przejazdu w ramach transportu drogowego taksowka bez posiadania przy sobie przez kierowce wymaganej licencji 100
1.1.6. (uchylona)  
1.1.7. Wykonywanie przewozu na potrzeby wlasne bez wymaganego zaswiadczenia 2 000
1.1.8. Wykonywanie przewozu na potrzeby wlasne bez posiadania w pojezdzie wymaganego wypisu z zaswiadczenia 100
1.1.9. (uchylona)  
1.1.10. Wykonywanie miedzynarodowego transportu drogowego przez kierowce niebedacego obywatelem panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej bez wymaganego swiadectwa kierowcy 1 000
1.1.11. Wykonywanie miedzynarodowego transportu drogowego przez kierowce niebedacego obywatelem panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej bez posiadania w pojezdzie wymaganego swiadectwa kierowcy 100

1.2.

WYKONYWANIE TRANSPORTU DROGOWEGO LUB PRZEWOZU NA POTRZEBY WLASNE BEZ WYMAGANEGO ZEZWOLENIA NA PRZEWOZ OSOB LUB RZECZY
1.2.1. Wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia 6 000
1.2.2. Wykonywanie transportu drogowego osob z naruszeniem warunkow okreslonych w zezwoleniu dotyczacych:  
1) dni 2 000
2) godzin odjazdu i przyjazdu 500
3) ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystankow 3 000
1.2.3. Wykonywanie transportu drogowego bez posiadania w pojezdzie wymaganego wypisu z zezwolenia 100

1.3.

PRZEWOZ KABOTAZOWY
1.3.1. Wykonywanie przewozu kabotazowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez wymaganego zezwolenia 15 000
1.3.2. Wykonywanie przewozu kabotazowego bez posiadania przez kierowce przy sobie wymaganego zezwolenia 100

1.4.

WYKONYWANIE TRANSPORTU DROGOWEGO LUB PRZEWOZU NA POTRZEBY WLASNE Z NARUSZENIEM PRZEPISOW DOTYCZACYCH UISZCZANIA OPLAT ZA PRZEJAZD PO DROGACH KRAJOWYCH
1.4.1. Wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby wlasne bez uiszczenia oplaty za przejazd po drogach krajowych 3 000
1.4.2. Wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby wlasne bez posiadania w pojezdzie karty oplaty drogowej; dotyczy tylko karty oplaty miesiecznej, polrocznej i rocznej wykupionej najpozniej w dniu poprzedzajacym dzien kontroli 200
1.4.3. Wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby wlasne z oplata uiszczona w wysokosci nizszej niz wymagana dla danego pojazdu samochodowego albo pojazdu samochodowego i przyczepy lub naczepy 1 000
1.4.4. Wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby wlasne z nieprawidlowo wypelniona karta oplaty drogowej 500

1.5.

WYKONYWANIE TRANSPORTU DROGOWEGO LUB PRZEWOZU NA POTRZEBY WLASNE Z NARUSZENIEM PRZEPISOW DOTYCZACYCH PRZEWOZU ZYWYCH ZWIERZAT
1.5.1. Wykonywanie przewozu zwierzat przez kierowce lub konwojenta nieposiadajacych kwalifikacji do transportu zwierzat 300
1.5.2. Wykonywanie przewozu zwierzat bez sporzadzenia planu trasy, jezeli przewoz trwal bedzie dluzej niz 8 godzin 500
1.5.3. Wykonywanie przewozu zwierzat bez wymaganego orzeczenia lekarza weterynarii 500
1.5.4. Wykonywanie miedzynarodowego przewozu zwierzat bez wymaganego swiadectwa zdrowia zwierzat 500
1.5.5. Przekroczenie dopuszczalnego czasu przewozu zwierzat 500
1.5.6. Przewoz zwierzat srodkami transportu niedopuszczonymi do przewozu 1 000

1.6.

WYKONYWANIE TRANSPORTU DROGOWEGO LUB PRZEWOZU NA POTRZEBY WLASNE Z NARUSZENIEM PRZEPISOW DOTYCZACYCH PRZEWOZU DROGOWEGO TOWAROW NIEBEZPIECZNYCH
1.6.1. Dokumenty
1.6.1.1. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych bez wymaganego dokumentu przewozowego 2 000
1.6.1.2. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych bez posiadania w pojezdzie wymaganego dokumentu przewozowego 200
1.6.1.3. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych z nieprawidlowo sporzadzonym dokumentem przewozowym 200
1.6.1.4. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych bez wymaganego zaswiadczenia ADR o ukonczeniu szkolenia 2 000
1.6.1.5. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych bez posiadania w pojezdzie wymaganego zaswiadczenia ADR o ukonczeniu szkolenia 200
1.6.1.6. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych bez posiadania w pojezdzie wymaganych instrukcji pisemnych dla kierowcy 200
1.6.1.7. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych z nieprawidlowo sporzadzona instrukcja pisemna dla kierowcy 100
1.6.1.8. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych bez wymaganego swiadectwa dopuszczenia pojazdu do przewozu niektorych towarow niebezpiecznych 6 000
1.6.1.9. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych bez posiadania w pojezdzie wymaganego swiadectwa dopuszczenia pojazdu do przewozu niektorych towarow niebezpiecznych 200
1.6.1.10. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych bez wymaganej kopii glownego tekstu umowy specjalnej 200
1.6.1.11. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych bez wymaganego certyfikatu pakowania kontenera 1 000
1.6.1.12. Wykonywanie zaladunku lub rozladunku towaru niebezpiecznego bez wymaganego specjalnego zezwolenia w miejscu publicznym, na obszarze zabudowanym 2 000
1.6.1.13. Wykonywanie przewozu materialu promieniotworczego bez wczesniejszego uzyskania zatwierdzenia przez wlasciwa wladze 2 000
1.6.2. Pojazd, oznakowanie pojazdu, warunki techniczne
1.6.2.1. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych pojazdem niewyposazonym w sprzet gasniczy 500
1.6.2.2. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych pojazdem bez wymaganego wyposazenia awaryjnego - za kazdy brakujacy element 100
1.6.2.3. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych pojazdem lub zespolem pojazdow nieoznakowanym w prawidlowy sposob tablicami barwy pomaranczowej 700
1.6.2.4. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych w nieprawidlowo oznakowanym kontenerze, cysternie lub wieloelementowym kontenerze do gazow 2 000
1.6.2.5. Wykonywanie przewozu drogowego pojazdem lub zespolem pojazdow przeznaczonym do przewozu towarow niebezpiecznych z niezdjetymi lub z niezakrytymi tablicami barwy pomaranczowej 200
1.6.2.6. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych pojazdem bez zamontowanego lub z nieprawidlowo dzialajacym ogranicznikiem predkosci 2 000
1.6.2.7. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych pojazdem z niedozwolonym lub nieprawidlowo dzialajacym ogrzewaczem spalinowym 500
1.6.2.8. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych pojazdem nieodpowiadajacym warunkom okreslonym w swiadectwie dopuszczenia pojazdu 1 500
1.6.2.9. Przewoz towaru niebezpiecznego w pojezdzie bez zamontowanego wymaganego urzadzenia przeciwblokujacego (ABS) 1 000
1.6.3. Sposob przewozu towarow niebezpiecznych
1.6.3.1. Wykonywanie przewozu drogowego cysterna towarow niedopuszczonych do przewozu w cysternie 6 000
1.6.3.2. Wykonywanie przewozu drogowego luzem towarow niedopuszczonych do przewozu luzem 6 000
1.6.3.3. Wykonywanie przewozu drogowego w sztukach przesylki towarow niedopuszczonych do przewozu w sztukach przesylki 6 000
1.6.3.4. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych pojazdem niewlasciwym do przewozu ze wzgledu na wymagany sposob przewozu 3 000
1.6.3.5. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych pojazdem z naruszeniem przepisow dotyczacych rozmieszczania i mocowania ladunkow 700
1.6.3.6. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych z naruszeniem przepisow dotyczacych dopuszczalnego stopnia napelnienia cysterny 4 500
1.6.3.7. Wykonywanie przewozu drogowego materialow reagujacych ze soba niebezpiecznie, umieszczonych w sasiadujacych komorach cysterny 5 000
1.6.3.8. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych pojazdem zanieczyszczonym pozostalosciami przewozonych uprzednio w sztukach przesylki towarow niebezpiecznych 1 500
1.6.3.9. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych w ilosciach przekraczajacych ilosci dozwolone 2 000
1.6.3.10. Wykonywanie przewozu drogowego niektorych towarow niebezpiecznych z naruszeniem wymaganych srodkow ostroznosci przy ich przewozie razem z artykulami zywnosciowymi, towarami konsumpcyjnymi lub karma dla zwierzat 1 000
1.6.4. Towary niebezpieczne i ich opakowanie
1.6.4.1. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych niedopuszczonych do przewozu 10 000
1.6.4.2. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych z naruszeniem przepisow dotyczacych pakowania razem do sztuki przesylki 3 000
1.6.4.3. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych bez wymaganego opakowania lub w niewlasciwym opakowaniu 500
1.6.4.4. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych bez wymaganego oznakowania sztuki przesylki 200
1.6.4.5. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych bez stosowania nalepek ostrzegawczych - za kazda nalepke ostrzegawcza 50
1.6.4.6. Nieprzestrzeganie przepisow dotyczacych proznych i nieoczyszczonych opakowan 500
1.6.5. Inne naruszenia
1.6.5.1. Wykonywanie zaladunku lub rozladunku towaru niebezpiecznego w miejscu publicznym, poza obszarem zabudowanym, bez wymaganego powiadomienia wlasciwych wladz 1 000
1.6.5.2. Wykonywanie przewozu drogowego towarow niebezpiecznych przy uzyciu duzego kontenera, niezdatnego do uzytku z powodu istotnych wad elementow konstrukcyjnych 1 000
1.6.5.3. Postoj pojazdu przewozacego towary niebezpieczne bez wymaganego nadzoru 800
1.6.5.4. Postoj pojazdu przewozacego towary niebezpieczne bez zabezpieczenia hamulcem postojowym 500
1.6.5.5. Uzywanie ognia lub nieoslonietego plomienia w pojazdach przewozacych towary klasy 1, a takze w ich poblizu oraz podczas zaladunku lub rozladunku tych towarow 2 000
1.6.5.6. Niezgloszenie wypadku lub awarii dotyczacej towaru niebezpiecznego 2 000
1.6.5.7. Niewyznaczenie doradcy do spraw bezpieczenstwa w transporcie towarow niebezpiecznych przez przedsiebiorce lub inny podmiot wykonujacy przewoz towarow niebezpiecznych lub zwiazany z nim zaladunek lub rozladunek 5 000

1.7.

WYKONYWANIE TRANSPORTU DROGOWEGO LUB PRZEWOZU NA POTRZEBY WLASNE Z NARUSZENIEM PRZEPISOW DOTYCZACYCH PRZEWOZU ODPADOW
1.7.1. Przywoz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadow niebezpiecznych bez wymaganego zezwolenia Glownego Inspektora Ochrony Srodowiska 6 000
1.7.2. Przewoz przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadow niebezpiecznych bez wymaganego zezwolenia Glownego Inspektora Ochrony Srodowiska 6 000
1.7.3. Przywoz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadow innych niz niebezpieczne bez wymaganego zezwolenia Glownego Inspektora Ochrony Srodowiska 3 000
1.7.4. Wykonywanie przywozu, przewozu lub wwozu odpadow z naruszeniem warunkow okreslonych w zezwoleniu, w szczegolnosci co do trasy, ilosci lub rodzaju przewozonych odpadow 3 000
1.7.5. Przewoz drogowy odpadow innych niz niebezpieczne bez wymaganego zezwolenia 1 500
1.7.6. Przewoz drogowy odpadow niebezpiecznych bez wymaganego zezwolenia 6 000

1.8.

WYKONYWANIE TRANSPORTU DROGOWEGO LUB PRZEWOZU NA POTRZEBY WLASNE ARTYKULOW ZYWNOSCIOWYCH SZYBKO PSUJACYCH SIE
1.8.1. Wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby wlasne bez wymaganego swiadectwa zgodnie z urnowa o miedzynarodowych przewozach szybko psujacych sie artykulow zywnosciowych i o specjalnych srodkach transportu przeznaczonych do tych przewozow 2 000
1.8.2. Wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby wlasne bez posiadania w pojezdzie wymaganego swiadectwa zgodnie z umowa o miedzynarodowych przewozach szybko psujacych sie artykulow zywnosciowych i o specjalnych srodkach transportu przeznaczonych do tych przewozow 200

1.9.

WYKONYWANIE TRANSPORTU DROGOWEGO LUB PRZEWOZU NA POTRZEBY WLASNE BEZ FORMULARZA JAZDY LUB Z NIEPRAWIDLOWO WYPELNIONYM FORMULARZEM JAZDY
1.9.1 Wykonywanie miedzynarodowego przewozu wahadlowego, okazjonalnego lub miedzynarodowego niezarobkowego przewozu osob bez posiadania w pojezdzie formularza jazdy 500
1.9.2. Wykonywanie miedzynarodowego przewozu wahadlowego, okazjonalnego lub miedzynarodowego niezarobkowego przewozu osob z nieprawidlowo wypelnionym formularzem jazdy 200

1.10.

WYKONYWANIE TRANSPORTU DROGOWEGO LUB PRZEWOZU NA POTRZEBY WLASNE Z NARUSZENIEM PRZEPISOW W ZAKRESIE OCHRONY SRODOWISKA
1.10.1. Przejazd pojazdem powodujacym halas przekraczajacy dopuszczalny poziom 200
1.10.2. Przejazd pojazdem wydzielajacym szkodliwe substancje w stopniu przekraczajacym dopuszczalny poziom 300

1.11.

WYKONYWANIE TRANSPORTU DROGOWEGO LUB PRZEWOZU NA POTRZEBY WLASNE Z NARUSZENIEM PRZEPISOW O CZASIE PRACY
1.11.1 Skrocenie dziennego czasu odpoczynku, przy wykonywaniu transportu drogowego lub przewozu na potrzeby wlasne:  
a) o czas do jednej godziny 50
b) za kazda rozpoczeta kolejna godzine 50
1.11.2. Skrocenie tygodniowego czasu odpoczynku, przy wykonywaniu transportu drogowego lub przewozu na potrzeby wlasne:  
a) o czas do jednej godziny 50
b) za kazda rozpoczeta kolejna godzine 100
1.11.3. (uchylona)  
1.11.4. Przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia bez przerwy, przy wykonywaniu transportu drogowego lub przewozu na potrzeby wlasne:  
a) o czas powyzej 15 minut do 30 minut 100
b) za kazde nastepne rozpoczete 30 minut 50
1.11.5. Przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia, przy wykonywaniu transportu drogowego lub przewozu na potrzeby wlasne:  
a) o czas do jednej godziny 50
b) za kazda nastepna rozpoczeta godzine 100
1.11.6. Przekroczenie calkowitego czasu prowadzenia w okresie dwutygodniowym, przy wykonywaniu transportu drogowego lub przewozu na potrzeby wlasne:  
a) przekroczenie okresu prowadzenia o czas do 2 godzin 100
b) za kazda nastepna rozpoczeta godzine 100
1.11.7. Przyrzad kontrolny:  
1. Nie jest zainstalowany 3 000
2. Nie odpowiada przepisom w zakresie rejestracji wymaganych okresow jazdy 2 000
3. Nie zawiera tabliczki znamionowej 300
1.11.8. Karta drogowa:  
1. Brak wymaganej karty drogowej 400
2. Karta drogowa wypelniona jest nieprawidlowo. W karcie drogowej brakuje rejestracji danych dotyczacych:  
a) imienia lub nazwiska kierowcy 50
b) daty wystawienia karty drogowej 50
c) numeru rejestracyjnego pojazdu 50
d) czasu pracy kierowcy 200
e) czasu prowadzenia przez kierowce pojazdu 200
f) dobowego czasu odpoczynku kierowcy 200
Wskazane kary podlegaja sumowaniu  
1.11.9. Nieprawidlowe dzialanie przyrzadu kontrolnego:  
  1. Nieuzasadnione uzycie kilku wykresowek w ciagu tego samego 24-godzinnego okresu - za kazdy dzien, jezeli wskutek tego kontrola byla:  
  a) niemozliwa 200 maks. 6 000
  b) utrudniona 150 maks. 3 000
  c) nie ma watpliwosci co do zapisow na wykresowkach 50 maks. 1 500
  2. Wykresowka z danego dnia byla zbyt dlugo zapisywana - za kazda wykresowke, jezeli wskutek tego kontrola byla:  
  a) niemozliwa 200 maks. 3 000
  b) utrudniona 150 maks. 2 000
  c) nie ma watpliwosci co do zapisow na wykresowce 100 maks. 1 000
  3. Przelacznik grup czasowych nie byl uzywany lub byl uzywany nieprawidlowo - za kazda wykresowke, jezeli wskutek tego kontrola byla:  
  a) niemozliwa 200 maks. 5 000
  b) utrudniona 150 maks. 3 000
  c) nie ma watpliwosci co do zapisow na wykresowce 100 maks. 1 000
  4. Oznaczenie czasowe na wykresowce nie bylo zgodne z urzedowym czasem kraju reiestracji - za kazda wykresowke, jezeli wskutek tego kontrola byla:  
  a) niemozliwa 100 maks. 1 000
  b) utrudniona 100 maks. 500
  c) nie ma watpliwosci co do zapisow na wykresowce 50 maks. 200
1.11.10. Uzywanie nieprawidlowych wykresowek:  
1. Uzyta wykresowka jest nieczytelna - za kazda wykresowke, jezeli wskutek tego kontrola byla:  
a) niemozliwa 150
b) utrudniona 100
2. Zastosowany typ wykresowki nie byl zatwierdzony i przeznaczony do danego typu przyrzadu kontrolnego - za kazda wykresowke, jezeli wskutek tego kontrola byla:  
a) niemozliwa 200 maks. 6 000
b) utrudniona 150 maks. 3 000
c) nie ma watpliwosci co do zapisow na wykresowce 100 maks. 1 000
1.11.11. Wykresowki  
1. Nieokazanie wykresowek:  
a) nieokazanie wykresowek lub dokumentu potwierdzajacego fakt nieprowadzenia pojazdu, podczas kontroli w przedsiebiorstwie - za kazdy dzien pracy kierowcy, 300
b) nieokazanie wykresowek lub dokumentu potwierdzajacego fakt nieprowadzenia pojazdu, podczas kontroli drogowej - za kazda wykresowke 200
2. Kierowca okazal podczas kontroli wykresowke niezawierajaca pelnych danych o okresach pracy kierowcy  
- za kazda wykresowke 150
3. Uzywanie tej samej wykresowki przez kilku kierowcow, z wyjatkiem przypadku gdy konstrukcja tachografu przewiduje taka mozliwosc 50
4. Wykresowka nie zawiera przepisowych wpisow:  
a) imienia lub nazwiska kierowcy 50
b) miejsca i daty poczatkowej uzytkowania wykresowki 50
c) miejsca i daty koncowej uzywania wykresowki 50
d) numeru rejestracyjnego pojazdu 50
e) stanu licznika kilometrow w chwili rozpoczecia uzytkowania pojazdow 50
f) stanu licznika kilometrow w chwili zakonczenia uzytkowania pojazdu 50
g) godziny zmiany pojazdu 50
Wskazane kary podlegaja sumowaniu  
1.11.12. Inne rodzaje dokumentowania czasu pracy:  
1. Brak wyciagu z planu pracy lub rozkladu jazdy 400
2. Nieposiadanie przez kierowce podczas przejazdu wyciagu z planu pracy lub kopii rozkladu jazdy 200
1.11.13. Samowolna zmiana wskazan urzadzen pomiarowo-kontrolnych zainstalowanych w pojezdzie przy wykonywaniu transportu drogowego lub przewozu na potrzeby wlasne 2 000
1.11.14. Samowolna zmiana wskazan urzadzen pomiarowo-kontrolnych zainstalowanych w pojezdzie, przy wykonywaniu transportu drogowego taksowka 500

1.12.

WYKONYWANIE TRANSPORTU DROGOWEGO LUB PRZEWOZU NA POTRZEBY WLASNE Z NARUSZENIEM PRZEPISOW DOTYCZACYCH OKRESOWYCH OGRANICZEN RUCHU POJAZDOW NA DROGACH LUB ZAKAZU RUCHU NIEKTORYCH ICH RODZAJOW
1.12.1. Wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby wlasne w okresie obowiazywania zakazow lub ograniczen w ruchu wprowadzonych dla okreslonej kategorii pojazdow ze wzgledu na uplastycznienie nawierzchni bitumicznych 300
1.12.2. Wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby wlasne w okresie obowiazywania zakazow lub ograniczen ruchu okreslonej kategorii pojazdow w terminach okreslonych wlasciwymi przepisami 500



1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrozenia nastepujacych dyrektyw Wspolnot Europejskich:

1) dyrektywy 76/914/EWG z dnia 16 grudnia 1976 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia kierowcow w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 357 z 29.12.1976),

2) dyrektywy 84/647/EWG z dnia 19 grudnia 1984 r. w sprawie uzytkowania pojazdow najmowanych bez kierowcow w celu przewozu drogowego rzeczy (Dz. Urz. WE L 335 z 22.12.1984),

3) dyrektywy 88/599/EWG z dnia 23 listopada 1988 r. w sprawie standardowych procedur sprawdzajacych przy wykonaniu rozporzadzenia (EWG) nr 3820/85 w sprawie harmonizacji niektorych przepisow socjalnych odnoszacych sie do transportu drogowego oraz rozporzadzenia (EWG) nr 3821/85 w sprawie urzadzen rejestrujacych stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 325 z 29.11.1988),

4) dyrektywy 90/398/EWG z dnia 24 lipca 1990 r. zmieniajacej dyrektywe 84/647/EWG w sprawie uzytkowania pojazdow najmowanych bez kierowcow w celu drogowego przewozu rzeczy (Dz. Urz. WE L 202 z 31.07.1990),

5) dyrektywy 92/106/EWG z dnia 7 grudnia 1992 r. w sprawie ustanowienia wspolnych zasad dla niektorych typow transportu kombinowanego towarow miedzy panstwami czlonkowskimi (Dz. Urz. WE L 368 z 17.12.1992),

6) dyrektywy 98/76/WE z dnia 1 pazdziernika 1998 r. zmieniajacej dyrektywe 96/26/WE w sprawie dostepu do zawodu przewoznika drogowego transportu rzeczy i przewoznika drogowego transportu osob oraz wzajemnego uznawania dyplomow, swiadectw i innych dokumentow potwierdzajacych posiadanie kwalifikacji, majaca na celu ulatwienie im korzystania z prawa swobody przedsiebiorczosci w dziedzinie transportu krajowego i miedzynarodowego (Dz. Urz. WE L 277 z 14.10.1998),

7) dyrektywy 1999/62/WE z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie pobierania oplat za uzytkowanie niektorych typow infrastruktury przez pojazdy ciezarowe (Dz. Urz. WE L 187 z 20.07.1999),

8) dyrektywy 2000/30/WE z dnia 6 czerwca 2000 r. w sprawie drogowej kontroli przydatnosci do ruchu pojazdow uzytkowych poruszajacych sie we Wspolnocie (Dz. Urz. WE L 203 z 10.08.2000).

Dane dotyczace ogloszenia aktow prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolita Polska czlonkostwa w Unii Europejskiej - dotycza ogloszenia tych aktow w Dzienniku Urzedowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.

| ISO-Latin2 |   
| Rzeczpospolita | Archiwum | Serwis Ekonomiczny | Serwis Prawny | Cennik | Regulamin | Serwis WAP | Prenumerata
| Reklama | English/Deutsch | O nas | Praca i staze | Zglaszanie uwag | Kontakt |
© Copyright by Presspublica Sp. z o.o.