Tekst ujednolicony, obowiazujacy od 1 stycznia 2005 r.

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o uslugach turystycznych1)

Tekst ujednolicony na podstawie:

Zmiana, ktora weszla w zycie 1 stycznia 2005 r., polega na uchyleniu w calosci art. 51a

SPIS TRESCI


Rozdzial 1

Przepisy ogolne

Art. 1. Ustawa okresla warunki swiadczenia przez przedsiebiorcow uslug turystycznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a takze za granica, jezeli umowy z klientami o swiadczenie tych uslug sa zawierane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 1a. (uchylony).

Art. 2. Zawieranie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w imieniu przedsiebiorcy zagranicznego umow z klientami o swiadczenie uslug turystycznych jest dopuszczalne, jezeli przedsiebiorca ten prowadzi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dzialalnosc gospodarcza na warunkach okreslonych w ustawie, o ktorej mowa w art. 1.

Art. 3. Przez uzyte w ustawie okreslenia nalezy rozumiec:

1) uslugi turystyczne - uslugi przewodnickie, uslugi hotelarskie oraz wszystkie inne uslugi swiadczone turystom lub odwiedzajacym;

2) impreza turystyczna - co najmniej dwie uslugi turystyczne tworzace jednolity program i objete wspolna cena, jezeli uslugi te obejmuja nocleg lub trwaja ponad 24 godziny albo jezeli program przewiduje zmiane miejsca pobytu;

3) wycieczka - rodzaj imprezy turystycznej, ktorej program obejmuje zmiane miejsca pobytu jej uczestnikow;

4) organizowanie imprez turystycznych - przygotowywanie lub oferowanie, a takze realizacja imprez turystycznych;

5) organizator turystyki - przedsiebiorca organizujacy impreze turystyczna;

6) posrednik turystyczny - przedsiebiorca, ktorego dzialalnosc polega na wykonywaniu, na zlecenie klienta, czynnosci faktycznych i prawnych zwiazanych z zawieraniem umow o swiadczenie uslug turystycznych;

7) agent turystyczny - przedsiebiorca, ktorego dzialalnosc polega na stalym posredniczeniu w zawieraniu umow o swiadczenie uslug turystycznych na rzecz organizatorow turystyki posiadajacych zezwolenia w kraju lub na rzecz innych uslugodawcow posiadajacych siedzibe w kraju;

7a) przewodnik turystyczny - osobe zawodowo oprowadzajaca turystow lub odwiedzajacych po wybranych obszarach, miejscowosciach i obiektach oraz udzielajaca o nich informacji;

7b) pilot wycieczek - osobe towarzyszaca, w imieniu organizatora turystyki, uczestnikom imprezy turystycznej, sprawujaca opieke nad nimi i czuwajaca nad sposobem wykonania na ich rzecz uslug;

8) uslugi hotelarskie - krotkotrwale, ogolnie dostepne wynajmowanie domow, mieszkan, pokoi, miejsc noclegowych, a takze miejsc na ustawienie namiotow lub przyczep samochodowych oraz swiadczenie, w obrebie obiektu, uslug z tym zwiazanych;

9) turysta - osobe, ktora podrozuje do innej miejscowosci poza swoim stalym miejscem pobytu na okres nieprzekraczajacy 12 miesiecy, dla ktorej celem podrozy nie jest podjecie stalej pracy w odwiedzanej miejscowosci i ktora korzysta z noclegu przynajmniej przez jedna noc;

10) odwiedzajacy - osobe, ktora podrozuje do innej miejscowosci poza swoim stalym miejscem pobytu, dla ktorej celem podrozy nie jest podjecie stalej pracy w odwiedzanej miejscowosci oraz niekorzystajaca z noclegu;

11) klient - osobe, ktora zamierza zawrzec lub zawarla umowe o swiadczenie uslug turystycznych na swoja rzecz lub na rzecz innej osoby, a zawarcie tej umowy nie stanowi przedmiotu jej dzialalnosci gospodarczej, jak i osobe, na rzecz ktorej umowa zostala zawarta, a takze osobe, ktorej przekazano prawo do korzystania z uslug turystycznych objetych uprzednio zawarta umowa;

12) (uchylony);

13) (uchylony);

14) przedsiebiorca - przedsiebiorce i przedsiebiorce zagranicznego w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie dzialalnosci gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807).

Rozdzial 2

Organizatorzy turystyki, posrednicy i agenci turystyczni

Art. 4. 1. Dzialalnosc gospodarcza w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz posredniczenia na zlecenie klientow w zawieraniu umow o swiadczenie uslug turystycznych jest dzialalnoscia regulowana w rozumieniu przepisow ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie dzialalnosci gospodarczej i wymaga uzyskania wpisu w rejestrze organizatorow turystyki i posrednikow turystycznych, zwanego dalej "rejestrem".

2. Dzialalnoscia regulowana, o ktorej mowa w ust. 1, nie jest dzialalnosc gospodarcza agentow turystycznych, polegajaca na stalym posredniczeniu w zawieraniu umow o swiadczenie uslug turystycznych na rzecz organizatorow turystyki posiadajacych wpis do rejestru, lub na rzecz innych uslugodawcow posiadajacych siedzibe w kraju.

Art. 5. 1. Przedsiebiorca wykonujacy dzialalnosc gospodarcza w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz posredniczenia na zlecenie klientow w zawieraniu umow o swiadczenie uslug turystycznych jest obowiazany spelniac nastepujace warunki:

1) zapewniac kierowanie dzialalnoscia przedsiebiorstwa oraz dzialalnoscia jego jednostek organizacyjnych samodzielnie dokonujacych czynnosci prawnych przez osoby:

a) posiadajace odpowiednie wyksztalcenie i praktyke, o ktorych mowa w art. 6 ust. 1 i 2,

b) niekarane za przestepstwa przeciwko zdrowiu i zyciu, wiarygodnosci dokumentow, mieniu oraz przeciwko obrotowi gospodarczemu;

2) zawrzec:

a) umowe gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej albo

b) umowe ubezpieczenia na rzecz klientow

- w zakresie pokrycia kosztow powrotu klienta do kraju, w wypadku gdy organizator turystyki lub posrednik turystyczny wbrew obowiazkowi nie zapewnia tego powrotu, a takze na pokrycie zwrotu wplat wniesionych przez klientow w razie niewykonania zobowiazan umownych;

3) skladac wojewodzie oryginaly dokumentow potwierdzajacych zawarcie kolejnych umow gwarancji lub ubezpieczenia, o ktorych mowa w pkt 2, przed uplywem terminu obowiazywania umowy poprzedniej.

2. Przedsiebiorca bedacy organizatorem turystyki lub posrednikiem turystycznym, ktory w ramach wykonywanej dzialalnosci jednoczesnie dziala jako agent turystyczny, jest obowiazany:

1) wykonywac dzialalnosc tylko na rzecz organizatorow turystyki wpisanych do rejestru;

2) w umowie zawieranej z klientem wskazywac jednoznacznie wlasciwego organizatora turystyki, ktorego reprezentuje;

3) dzialac na podstawie waznej umowy agencyjnej.

3. Obowiazek posiadania gwarancji lub umowy ubezpieczenia, o ktorych mowa w ust. 1 pkt 2, dotyczy calego okresu wykonywania dzialalnosci.

4. Tresc gwarancji lub umowy ubezpieczenia, o ktorych mowa w ust. 1 pkt 2, obejmuje upowaznienie dla wojewody lub wskazanej przez niego jednostki do wydawania dyspozycji wyplaty zaliczki na pokrycie kosztow powrotu klienta do kraju.

5. Wojewoda jest uprawniony do wystepowania na rzecz klientow w sprawach wyplaty srodkow z tytulu umowy gwarancji bankowej, umowy gwarancji ubezpieczeniowej lub umowy ubezpieczenia, na zasadach okreslonych w tresci tych umow.

6. Z sumy okreslonej w umowie gwarancji bankowej, umowie gwarancji ubezpieczeniowej lub umowie ubezpieczenia pokrywa sie w pierwszej kolejnosci koszty sprowadzenia do kraju klientow, o ktorych mowa w ust. 1 pkt 2. Jezeli pozostala suma gwarancji jest niewystarczajaca na zwrot wszystkich wplat wniesionych przez klientow, wyplaty obniza sie proporcjonalnie do wysokosci pozostalej sumy.

Art. 6. 1. Dzialalnoscia w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz dzialalnoscia w zakresie posrednictwa w zawieraniu umow o swiadczenie uslug turystycznych, o ktorej mowa w art. 4 ust. 1, moga kierowac osoby posiadajace:

1) rok praktyki w obsludze turystow i ukonczone studia wyzsze z zakresu turystyki i rekreacji, prawa, ekonomii lub zarzadzania i marketingu;

2) 2 lata praktyki w obsludze turystow i ukonczona szkole srednia z zakresu obslugi turystow lub ukonczone studia wyzsze inne niz wymienione w pkt 1;

3) 4 lata praktyki w obsludze turystow i ukonczona szkole srednia inna niz wymieniona w pkt 2;

4) 6 lat praktyki w obsludze turystow, w pozostalych przypadkach.

2. Za praktyke w obsludze turystow, o ktorej mowa w ust. 1, uwaza sie samodzielne wykonywanie dzialalnosci gospodarczej w zakresie organizowania imprez turystycznych lub posrednictwa w zawieraniu umow o swiadczenie uslug turystycznych, kierowanie jednostkami organizujacymi imprezy turystyczne, prace na stanowiskach zwiazanych z przygotowywaniem i zawieraniem umow o swiadczenie uslug turystycznych, samodzielne przygotowywanie programow imprez turystycznych, a takze wykonywanie zadan przewodnika turystycznego i pilota wycieczek.

3. Potwierdzeniem praktyki, o ktorej mowa w ust. 2, jest zaswiadczenie o wpisie do ewidencji dzialalnosci gospodarczej albo zaswiadczenie wydane przez jednostke organizacyjna powierzajaca zainteresowanemu czynnosci przy obsludze turystow.

Art. 7. 1. Organem wlasciwym do prowadzenia rejestru jest wojewoda wlasciwy ze wzgledu na siedzibe przedsiebiorcy, a w przypadku przedsiebiorcy zagranicznego - wybrany przez niego wojewoda, z zastrzezeniem ust. 2.

2. W przypadku przedsiebiorcy zagranicznego, ktory utworzyl oddzial na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie dzialalnosci gospodarczej, organem wlasciwym do prowadzenia rejestru jest wojewoda wlasciwy ze wzgledu na siedzibe oddzialu.

3. Wpisu do rejestru dokonuje sie na wniosek przedsiebiorcy, zawierajacy nastepujace dane:

1) firme przedsiebiorcy, jego siedzibe i adres, a w przypadku gdy przedsiebiorca jest osoba fizyczna - adres zamieszkania;

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiebiorca taki numer posiada;

3) okreslenie przedmiotu dzialalnosci;

4) okreslenie zasiegu terytorialnego wykonywanej dzialalnosci (obszar kraju, kraje europejskie lub kraje pozaeuropejskie);

5) wskazanie glownego miejsca wykonywania dzialalnosci objetej wpisem do rejestru oraz oddzialow;

6) imiona i nazwiska osob upowaznionych do kierowania dzialalnoscia przedsiebiorcy oraz dzialalnoscia jego oddzialow.

4. Do wniosku przedsiebiorca dolacza oryginal umowy, o ktorej mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, oraz oswiadczenie nastepujacej tresci:

"Oswiadczam, ze:

1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru organizatorow turystyki i posrednikow turystycznych sa kompletne i zgodne z prawda;

2) znane mi sa i spelniam warunki wykonywania dzialalnosci w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz posredniczenia na zlecenie klientow w zawieraniu umow o swiadczenie uslug turystycznych, okreslone w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o uslugach turystycznych.".

5. Oswiadczenie powinno rowniez zawierac:

1) firme przedsiebiorcy oraz jego siedzibe i adres;

2) oznaczenie miejsca i date zlozenia oswiadczenia;

3) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiebiorcy, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pelnionej funkcji.

6. Wpis do rejestru obejmuje dane, okreslone w ust. 3, z wyjatkiem adresu zamieszkania, jezeli jest on inny niz adres siedziby.

7. Rejestr jest jawny.

8. Rejestr moze byc prowadzony w systemie informatycznym.

Art. 8. 1. Wojewoda przesyla kopie zaswiadczenia o wpisie do rejestru oraz kopie dokumentow, o ktorych mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, ministrowi wlasciwemu do spraw turystyki.

2. Minister wlasciwy do spraw turystyki, na podstawie kopii dokumentow, o ktorych mowa w ust. 1, prowadzi Centralna Ewidencje Organizatorow Turystyki i Posrednikow Turystycznych, zwana dalej "Ewidencja".

3. Wpisu do Ewidencji, o ktorej mowa w ust. 2, dokonuje sie z urzedu, na podstawie kopii dokumentow, o ktorych mowa w ust. 1.

4. W ramach Ewidencji prowadzi sie takze wykazy:

1) przedsiebiorcow, ktorych wykreslono z rejestru;

2) przedsiebiorcow, ktorzy wykonywali dzialalnosc bez wymaganego wpisu do rejestru.

5. Podstawa umieszczenia w wykazach, o ktorych mowa w ust. 4, jest ostateczna decyzja wojewody o zakazie wykonywania dzialalnosci gospodarczej, o ktorej mowa w art. 71 ustawy o swobodzie dzialalnosci gospodarczej, lub o stwierdzeniu wykonywania dzialalnosci bez wymaganego wpisu do rejestru.

6. W wykazach, o ktorych mowa w ust. 4, wskazuje sie termin, w ktorym uplywaja 3 lata od dnia wykreslenia wpisu do rejestru lub od dnia uprawomocnienia sie decyzji wlasciwego wojewody o stwierdzeniu wykonywania dzialalnosci bez wpisu do rejestru.

7. Z wykazow, o ktorych mowa w ust. 4, wykresla sie przedsiebiorce po uplywie 3 lat od dnia wydania ostatecznej decyzji o zakazie wykonywania lub o stwierdzeniu wykonywania dzialalnosci bez wymaganego wpisu do rejestru.

8. Minister wlasciwy do spraw turystyki, w drodze rozporzadzenia, okresla organizacje, szczegolowy sposob prowadzenia Ewidencji oraz tryb udzielania informacji o danych objetych wpisem, uwzgledniajac w szczegolnosci dokumenty i dane, na podstawie ktorych dokonuje sie wpisu do Ewidencji.

9. Wojewoda udziela informacji o danych zawartych w rejestrze na zasadach ustalonych dla Ewidencji.

Art. 9. 1. Minister wlasciwy do spraw turystyki oraz wojewoda sa upowaznieni do kontroli prowadzonej przez przedsiebiorce dzialalnosci gospodarczej, w zakresie:

1) zgodnosci ze stanem faktycznym danych zawartych w oswiadczeniu, o ktorym mowa w art. 7 ust. 4;

2) zgodnosci wykonywanej dzialalnosci z uzyskanym wpisem do rejestru;

3) przestrzegania warunkow wykonywania dzialalnosci gospodarczej okreslonych ustawa;

4) zgodnosci wykonywanej dzialalnosci gospodarczej z zawartymi umowami agencyjnymi;

5) przestrzegania przez przedsiebiorcow, dajacych zlecenie agentom, warunkow wykonywania dzialalnosci gospodarczej okreslonych ustawa.

2. W razie stwierdzenia przez ministra wlasciwego do spraw turystyki w wyniku kontroli, o ktorej mowa w ust. 1, uchybien w sposobie wykonywania dzialalnosci gospodarczej, wystepuje on do wlasciwego wojewody o podjecie stosownych dzialan.

3. Wojewoda wydaje decyzje administracyjna o stwierdzeniu wykonywania dzialalnosci gospodarczej, o ktorej mowa w art. 4 ust. 1, bez wymaganego wpisu do rejestru oraz o zakazie wykonywania dzialalnosci gospodarczej objetej wpisem do rejestru przez okres 3 lat.

4. Decyzja, o ktorej mowa w ust. 3, zawiera w szczegolnosci:

1) firme przedsiebiorcy;

2) imie i nazwisko oraz date urodzenia osoby lub osob upowaznionych do kierowania dzialalnoscia przedsiebiorcy;

3) date stwierdzenia wykonywania dzialalnosci bez wymaganego wpisu do rejestru.

Art. 10. 1. Minister wlasciwy do spraw instytucji finansowych okresli, w drodze rozporzadzenia, minimalna wysokosc sumy gwarancji, o ktorych mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a, uwzgledniajac zakres i rodzaj dzialalnosci wykonywanej przez organizatorow turystyki i posrednikow turystycznych.

2. Minister wlasciwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw turystyki, po zasiegnieciu opinii Polskiej Izby Ubezpieczen, okresli, w drodze rozporzadzenia, szczegolowy zakres ubezpieczenia obowiazkowego, o ktorym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b, termin powstania obowiazku ubezpieczenia oraz minimalna sume gwarancyjna, biorac w szczegolnosci pod uwage specyfike wykonywanej dzialalnosci oraz jej zakres.

Art. 10a. Razacym naruszeniem warunkow wykonywania dzialalnosci jest:

1) zawieranie umow z klientami bez uprzedniego zawarcia umowy, o ktorej mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2;

2) nieprzedlozenie wojewodzie oryginalu dokumentu, o ktorym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2;

3) niedopelnienie obowiazkow przedsiebiorcy okreslonych w rozdziale 3 ustawy;

4) powierzenie przez organizatora turystyki wykonywania zadan przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek osobie nieuprawnionej lub nieposiadajacej znajomosci jezyka, o ktorym mowa w art. 31, albo nieposiadajacej aktualnego zaswiadczenia lekarskiego o braku przeciwwskazan do wykonywania zadan przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, wydanego zgodnie z przepisami wymienionymi w art. 23 ust. 1;

5) uzywanie oraz powolywanie sie na posiadany wpis do rejestru, w celu wprowadzenia w blad klientow co do rzeczywistego charakteru wykonywanej przez siebie dzialalnosci, przy prowadzeniu sprzedazy prawa do korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym czasie w kazdym roku;

6) wykonywanie dzialalnosci poza zakresem terytorialnym okreslonym we wniosku.

Art. 10b. Przedsiebiorce wystepujacego wobec klientow jako agent turystyczny, ktory:

1) w umowach zawieranych z klientami nie wskazuje jednoznacznie wlasciwego organizatora turystyki, ktorego reprezentuje, lub

2) dziala jako agent organizatora turystyki, ktory nie jest uprawniony do zawierania umow z klientami na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub

3) dziala bez waznej umowy agencyjnej lub przekracza jej zakres

- uznaje sie za organizatora turystyki wykonujacego dzialalnosc bez wymaganego wpisu do rejestru dzialalnosci organizatorow turystyki i posrednikow turystycznych.

Rozdzial 3

Ochrona klienta

Art. 11. W zakresie nieuregulowanym ustawa do umow z klientami zawieranych przez organizatorow turystyki i posrednikow turystycznych stosuje sie przepisy Kodeksu cywilnego oraz inne przepisy dotyczace ochrony konsumenta.

Art. 11a. 1. Organizator turystyki odpowiada za niewykonanie lub nienalezyte wykonanie umowy o swiadczenie uslug turystycznych, chyba ze niewykonanie lub nienalezyte wykonanie jest spowodowane wylacznie:

1) dzialaniem lub zaniechaniem klienta;

2) dzialaniem lub zaniechaniem osob trzecich, nieuczestniczacych w wykonywaniu uslug przewidzianych w umowie, jezeli tych dzialan lub zaniechan nie mozna bylo przewidziec ani uniknac, albo

3) sila wyzsza.

2. Wylaczenie odpowiedzialnosci za niewykonanie lub nienalezyte wykonanie umowy, w przypadkach wymienionych w ust. 1, nie zwalnia organizatora turystyki od obowiazku udzielenia w czasie trwania imprezy turystycznej pomocy poszkodowanemu klientowi.

Art. 11b. 1. Nie mozna w drodze umowy wylaczyc lub ograniczyc odpowiedzialnosci okreslonej w art. 11a, takze w razie wyboru prawa obcego, z zastrzezeniem ust. 2 i 3.

2. Odpowiedzialnosc za szkode wyrzadzona klientowi wskutek niewykonania lub nienalezytego wykonania umowy o swiadczenie uslug turystycznych moze byc ograniczona tylko wowczas, gdy okresla to umowa miedzynarodowa, ktorej strona jest Rzeczpospolita Polska.

3. Organizatorzy turystyki w umowach z klientami moga ograniczyc odpowiedzialnosc za niewykonanie lub nienalezyte wykonanie uslug w czasie imprezy turystycznej do dwukrotnosci ceny imprezy turystycznej wzgledem kazdego klienta.

4. Ograniczenie, o ktorym mowa w ust. 3, nie moze dotyczyc szkod na osobie.

Art. 12. 1. Organizator turystyki lub posrednik turystyczny, ktory proponuje klientom imprezy turystyczne lub uslugi turystyczne, udostepniajac im odpowiednie informacje pisemne, a w szczegolnosci broszury, foldery, katalogi, jest obowiazany wskazac w tych materialach w sposob dokladny i zrozumialy:

1) cene imprezy turystycznej lub uslugi turystycznej albo sposob jej ustalenia;

2) miejsce pobytu lub trase imprezy;

3) rodzaj, klase, kategorie lub charakterystyke srodka transportu;

4) polozenie, rodzaj i kategorie obiektu zakwaterowania, wedlug przepisow kraju pobytu;

5) ilosc i rodzaj posilkow;

6) program zwiedzania i atrakcji turystycznych;

7) kwote lub procentowy udzial zaliczki w cenie imprezy turystycznej lub uslugi turystycznej oraz termin zaplaty calej ceny;

8) termin powiadomienia klienta na pismie o ewentualnym odwolaniu imprezy turystycznej lub uslugi turystycznej z powodu niewystarczajacej liczby zgloszen, jezeli realizacja uslug jest uzalezniona od liczby zgloszen;

9) podstawy prawne umowy i konsekwencje prawne wynikajace z umowy;

10) ogolne informacje o obowiazujacych przepisach paszportowych, wizowych i sanitarnych oraz o wymaganiach zdrowotnych dotyczacych udzialu w imprezie turystycznej.

1a. Informacje, o ktorych mowa w ust. 1, nie moga wprowadzac klienta w blad.

2. Jezeli umowa zawarta z klientem nie zawiera odmiennych postanowien, to odpowiednie wskazania zawarte w informacjach pisemnych, o ktorych mowa w ust. 1 pkt 1-8, staja sie elementem umowy.

Art. 13. 1. Organizator turystyki lub posrednik turystyczny jest obowiazany podac klientowi, przed zawarciem umowy:

1) ogolne informacje o obowiazujacych przepisach paszportowych, wizowych i sanitarnych, w szczegolnosci o terminach oczekiwania na wydanie paszportu i wizy oraz o wymaganiach zdrowotnych dotyczacych udzialu w imprezie turystycznej;

2) informacje o mozliwosci zawarcia umowy ubezpieczenia od kosztow rezygnacji z udzialu w imprezie turystycznej oraz o zakresie ubezpieczenia od nastepstw nieszczesliwych wypadkow i kosztow leczenia.

2. Organizator turystyki jest obowiazany poinformowac klienta o szczegolnych zagrozeniach zycia i zdrowia na odwiedzanych obszarach oraz o mozliwosci ubezpieczenia z tym zwiazanego. Dotyczy to takze zagrozen powstalych po zawarciu umowy.

3. Organizator turystyki jest obowiazany we wlasciwym czasie, przed rozpoczeciem imprezy turystycznej, podac klientom:

1) nazwisko lub nazwe lokalnego przedstawiciela organizatora turystyki (lub innej instytucji), do ktorego klient moze zwracac sie w razie trudnosci, a takze jego adres i numer telefonu;

2) w odniesieniu do imprez turystycznych dla dzieci - informacje o mozliwosci bezposredniego kontaktu z dzieckiem lub osoba odpowiedzialna w miejscu pobytu dziecka;

3) planowany czas przejazdu, miejsca i czas trwania postojow;

4) szczegolowe informacje dotyczace polaczen komunikacyjnych oraz miejsca, jakie klient bedzie zajmowal w srodku transportu, w szczegolnosci kabiny na statku lub przedzialu sypialnego w pociagu.

3a. Informacje, o ktorych mowa w ust. 1-3, powinny byc podane klientowi na pismie.

4. Udzielenie informacji, o ktorych mowa w ust. 1-3, nie zwalnia organizatora turystyki od obowiazku opieki nad turystami.

Art. 14. 1. Umowa o swiadczenie uslug turystycznych polegajacych na organizowaniu imprez turystycznych wymaga formy pisemnej.

2. Umowa powinna okreslac:

1) organizatora turystyki i numer jego wpisu do rejestru, o ktorym mowa w art. 4 ust. 1, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), a takze imie i nazwisko oraz pelniona funkcje osoby, ktora w jego imieniu umowe podpisala;

2) miejsce pobytu lub trase wycieczki;

3) czas trwania imprezy turystycznej;

4) program imprezy turystycznej obejmujacy rodzaj, jakosc i terminy oferowanych uslug, w tym:

a) rodzaj, charakter i kategorie srodka transportu oraz date, godzine, miejsce wyjazdu i planowanego powrotu,

b) polozenie, rodzaj i kategorie obiektu hotelarskiego zgodnie z przepisami kraju pobytu lub opis wyposazenia obiektow niezaliczanych do rodzajow i kategorii,

c) ilosc i rodzaj posilkow,

d) program zwiedzania i inne uslugi wliczone w cene imprezy turystycznej;

5) cene imprezy turystycznej, wraz z wyszczegolnieniem wszelkich koniecznych naleznosci, podatkow i oplat, jezeli nie sa one zawarte w cenie, oraz wyrazne sformulowanie okolicznosci, ktore moga spowodowac podwyzszenie ceny zgodnie z art. 17;

6) sposob zaplaty;

7) rodzaj i zakres ubezpieczenia turystow oraz nazwe i adres ubezpieczyciela;

7a) termin powiadomienia klienta na pismie o ewentualnym odwolaniu imprezy turystycznej lub uslugi turystycznej z powodu niewystarczajacej liczby zgloszen, jezeli realizacja uslug jest uzalezniona od liczby zgloszen;

7b) termin zawiadomienia o przeniesieniu uprawnien i przejeciu obowiazkow, o ktorym mowa w art. 16 ust. 2;

8) sposob zglaszania reklamacji zwiazanych z wykonywaniem uslug przez organizatora turystyki lub osobe z nim wspolpracujaca wraz z podaniem terminu zglaszania takich reklamacji;

9) wymagania specjalne, o ktorych klient powiadomil organizatora turystyki lub posrednika turystycznego i na ktore strony umowy wyrazily zgode;

10) podstawy prawne umowy i konsekwencje prawne wynikajace z umowy.

2a. Osoba, ktora zawarla z klientem umowe o swiadczenie uslug turystycznych, jest obowiazana niezwlocznie dostarczyc klientowi jeden egzemplarz tej umowy.

3. Organizatorzy turystyki, organizujacy imprezy turystyczne za granica, maja obowiazek zawarcia na rzecz osob uczestniczacych w tych imprezach umow ubezpieczenia od nastepstw nieszczesliwych wypadkow i kosztow leczenia.

4. Organizator turystyki jest obowiazany wydac klientowi wplacajacemu naleznosc za impreze turystyczna lub zaliczke przekraczajaca 10 % tej sumy:

1) pisemne potwierdzenie posiadania gwarancji, o ktorej mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a, wraz ze wskazaniem sposobu ubiegania sie o wyplate srodkow z tej gwarancji w wypadkach okreslonych ustawa, lub

2) pisemne potwierdzenie zawarcia umowy ubezpieczenia, o ktorej mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b, wraz ze wskazaniem sposobu ubiegania sie o wyplate srodkow z umowy ubezpieczenia.

5. Organizator, ktory przed rozpoczeciem imprezy turystycznej jest zmuszony, z przyczyn od niego niezaleznych, zmienic istotne warunki umowy z klientem, z zastrzezeniem art. 17, powinien niezwlocznie o tym powiadomic klienta. W takiej sytuacji klient powinien niezwlocznie poinformowac organizatora, czy:

1) przyjmuje proponowana zmiane umowy albo

2) odstepuje od umowy za natychmiastowym zwrotem wszystkich wniesionych swiadczen i bez obowiazku zaplaty kary umownej.

6. Jezeli klient, zgodnie z ust. 5, odstepuje od umowy lub jezeli organizator odwoluje impreze turystyczna z przyczyn niezaleznych od klienta, klient ma prawo, wedlug swojego wyboru:

1) uczestniczyc w imprezie zastepczej o tym samym lub wyzszym standardzie, chyba ze zgodzi sie na impreze o nizszym standardzie za zwrotem roznicy w cenie;

2) zadac natychmiastowego zwrotu wszystkich wniesionych swiadczen.

7. W wypadkach okreslonych w ust. 6 klient moze dochodzic odszkodowania za niewykonanie umowy, chyba ze odwolanie imprezy turystycznej nastapilo z powodu:

1) zgloszenia sie mniejszej liczby uczestnikow niz liczba minimalna okreslona w umowie, a organizator powiadomil o tym klienta na pismie w uzgodnionym terminie;

2) sily wyzszej.

Art. 15. (uchylony).

Art. 16. 1. Klient moze bez zgody organizatora turystyki przeniesc na osobe spelniajaca warunki udzialu w imprezie turystycznej wszystkie przyslugujace mu z tytulu umowy o swiadczenie uslug turystycznych uprawnienia, jezeli jednoczesnie osoba ta przejmuje wszystkie wynikajace z tej umowy obowiazki.

2. Przeniesienie uprawnien i przejecie obowiazkow, o ktorym mowa w ust. 1, jest skuteczne wobec organizatora turystyki, jezeli klient zawiadomi go o tym przed rozpoczeciem imprezy turystycznej w terminie okreslonym w umowie.

3. Za nieuiszczona czesc ceny imprezy turystycznej oraz koszty poniesione przez organizatora turystyki w wyniku zmiany uczestnika imprezy turystycznej klient i osoba przejmujaca jego uprawnienia odpowiadaja solidarnie.

Art. 16a. 1. Organizator turystyki, ktory w czasie trwania danej imprezy turystycznej nie wykonuje przewidzianych w umowie uslug, stanowiacych istotna czesc programu tej imprezy, jest obowiazany, bez obciazania klienta dodatkowymi kosztami, wykonac w ramach tej imprezy odpowiednie swiadczenia zastepcze. Jezeli jakosc swiadczenia zastepczego jest nizsza od jakosci uslugi okreslonej w programie imprezy turystycznej, klient moze zadac odpowiedniego obnizenia ceny imprezy.

2. Jezeli wykonanie swiadczen zastepczych, o ktorych mowa w ust. 1, jest niemozliwe albo klient z uzasadnionych powodow nie wyrazil na nie zgody i odstapil od umowy, organizator turystyki jest obowiazany, bez obciazania klienta dodatkowymi kosztami z tego tytulu, zapewnic mu powrot do miejsca rozpoczecia imprezy turystycznej lub do innego uzgodnionego miejsca w warunkach nie gorszych niz okreslone w umowie.

3. W razie odstapienia od umowy, o ktorym mowa w ust. 2, organizator turystyki nie moze zadac od klienta zadnych dodatkowych swiadczen z tego tytulu, w szczegolnosci zaplaty kary umownej. Klient moze zadac naprawienia szkody wyniklej z niewykonania umowy.

4. W razie niemoznosci wykonania swiadczenia zastepczego, o ktorej mowa w ust. 2, klient moze zadac naprawienia szkody wyniklej z niewykonania umowy, chyba ze niemoznosc wykonania swiadczenia zastepczego jest spowodowana wylacznie:

1) dzialaniami lub zaniechaniami osob trzecich, nieuczestniczacych w wykonywaniu swiadczenia zastepczego, jezeli tych dzialan lub zaniechan nie mozna bylo przewidziec ani uniknac, albo

2) sila wyzsza.

Art. 16b. 1. Jezeli w trakcie imprezy turystycznej klient stwierdza wadliwe wykonywanie umowy, powinien niezwlocznie zawiadomic o tym wykonawce uslugi oraz organizatora turystyki, w sposob odpowiedni dla rodzaju uslugi.

2. Umowa powinna jednoznacznie okreslac obowiazek klienta w zakresie, o ktorym mowa w ust. 1.

Art. 17. 1. Cena ustalona w umowie nie moze byc podwyzszona, chyba ze umowa wyraznie przewiduje mozliwosc podwyzszenia ceny, a organizator turystyki udokumentuje wplyw na podwyzszenie ceny jednej z nastepujacych okolicznosci:

1) wzrostu kosztow transportu;

2) wzrostu oplat urzedowych, podatkow lub oplat naleznych za takie uslugi, jak lotniskowe, zaladunkowe lub przeladunkowe w portach morskich i lotniczych;

3) wzrostu kursow walut.

2. W okresie 20 dni przed data wyjazdu cena ustalona w umowie nie moze byc podwyzszona.

Art. 18. (uchylony).

Art. 19. 1. Postanowienia umow zawieranych przez organizatorow turystyki z klientami mniej korzystne dla klientow niz postanowienia niniejszej ustawy sa niewazne.

2. W miejsce postanowien umowy mniej korzystnych dla klienta obowiazuja przepisy ustawy.

Art. 19a. Przepisy niniejszego rozdzialu stosuje sie odpowiednio do przedsiebiorcy dzialajacego w okolicznosciach okreslonych w art. 10b ust. 1 [UWAGA, przepis art. 10b w brzmieniu ustalonym przez art. 28 pkt 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzajace ustawe o swobodzie dzialalnosci gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808), nie zawiera ustepow].

Rozdzial 4

Przewodnicy turystyczni i piloci wycieczek

Art. 20. 1. Przewodnikiem turystycznym lub pilotem wycieczek moze byc osoba, ktora posiada uprawnienia okreslone ustawa.

2. Do zadan przewodnika turystycznego nalezy oprowadzanie wycieczek oraz fachowe udzielanie ich uczestnikom informacji o kraju, odwiedzanych miejscowosciach, obszarach i obiektach.

3. Do zadan pilota wycieczek nalezy sprawowanie, w imieniu organizatora turystyki, opieki nad uczestnikami imprezy turystycznej w niezbednym zakresie, wynikajacym z charakteru imprezy, czuwanie nad sposobem wykonywania uslug swiadczonych na rzecz uczestnikow podczas imprezy oraz przyjmowanie od nich reklamacji dotyczacych swiadczonych im uslug, a takze reprezentowanie organizatora turystyki wobec kontrahentow swiadczacych uslugi w trakcie trwania imprezy.

4. Pilot wycieczek ma obowiazek potwierdzic klientowi przyjecie reklamacji, a w wypadku jej niezalatwienia, przekazania jej niezwlocznie organizatorowi turystyki.

5. W wypadku odmowy uwzglednienia reklamacji organizator turystyki jest obowiazany szczegolowo uzasadnic na pismie przyczyny odmowy.

6. Jezeli organizator turystyki nie ustosunkuje sie do reklamacji na pismie, w terminie 30 dni od dnia zakonczenia imprezy turystycznej, a w wypadku zgloszenia tej reklamacji po zakonczeniu imprezy turystycznej w terminie 30 dni od jej zlozenia, uwaza sie, ze uznal reklamacje za uzasadniona.

Art. 21. 1. Przewodnicy turystyczni otrzymuja uprawnienia nastepujacych rodzajow:

1) przewodnikow gorskich dla okreslonych obszarow gorskich;

2) przewodnikow miejskich dla poszczegolnych miast;

3) przewodnikow terenowych dla poszczegolnych wojewodztw, regionow oraz tras turystycznych.

2. Uprawnienia przewodnikow gorskich dziela sie na trzy klasy w zaleznosci od stopnia trudnosci tras i wycieczek.

3. Uprawnienia przewodnika terenowego obejmuja rowniez miasta polozone w obrebie wojewodztwa lub regionu.

4. Minister wlasciwy do spraw turystyki, w drodze rozporzadzenia, moze okreslic wykaz miast, w ktorych wykonywanie zadan przewodnika turystycznego wymaga posiadania uprawnien przewodnika miejskiego, uwzgledniajac szczegolne walory turystyczne tych miast.

Art. 22. Uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek otrzymuje osoba, ktora:

1) ukonczyla 18 lat;

2) ukonczyla szkole srednia;

3) posiada stan zdrowia umozliwiajacy wykonywanie zadan przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek;

4) nie byla karana za przestepstwa umyslne lub inne popelnione w zwiazku z wykonywaniem zadan przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek;

5) odbyla szkolenie teoretyczne i praktyczne oraz zdala egzamin na przewodnika turystycznego lub na pilota wycieczek, z zastrzezeniem art. 22a.

Art. 22a. 1. Osoby wymienione w art. 49 ust. 1, ktore nie potwierdzily posiadanych uprawnien w terminie okreslonym w art. 49 ust. 2, dopuszcza sie odpowiednio do egzaminu na przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek bez koniecznosci odbycia szkolenia teoretycznego i praktycznego.

2. Osoby posiadajace uprawnienia przewodnika turystycznego dopuszcza sie do egzaminu umozliwiajacego uzyskanie uprawnien obejmujacych dodatkowy zakres terytorialny bez koniecznosci odbycia szkolenia teoretycznego i praktycznego.

Art. 23. 1. Osoba ubiegajaca sie o nadanie uprawnien przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek podlega badaniom lekarskim wstepnym, a osoba posiadajaca takie uprawnienia - badaniom okresowym, w trybie i zakresie okreslonych w przepisach o badaniach lekarskich pracownikow.

2. Przewodnik turystyczny lub pilot wycieczek, ktory nie przedstawi wlasciwemu wojewodzie aktualnego zaswiadczenia lekarskiego o braku przeciwwskazan do wykonywania zadan przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, wydanego zgodnie z przepisami, o ktorych mowa w ust. 1, nie moze wykonywac zadan wymagajacych posiadania odpowiednio uprawnien przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek.

Art. 24. 1. Szkolenie, o ktorym mowa w art. 22 pkt 5, moga prowadzic jednostki organizacyjne lub osoby upowaznione na podstawie decyzji administracyjnej wojewody wlasciwego ze wzgledu na ich siedzibe lub miejsce zamieszkania, a w wypadku jednostek organizacyjnych lub osob majacych siedzibe lub miejsce zamieszkania na terytorium panstwa czlonkowskiego Unii Europejskiej - wybranego przez nich wojewody, zwane dalej "organizatorami szkolenia", ktore:

1) do prowadzenia zajec teoretycznych dysponuja kadra wykladowcow posiadajacych wyksztalcenie wyzsze;

2) do prowadzenia zajec praktycznych dysponuja kadra instruktorow posiadajacych udokumentowana praktyke w zakresie wykonywania zadan odpowiednio przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek w wymiarze co najmniej 50 dni w okresie 5 lat poprzedzajacych dzien zlozenia wniosku o udzielenie upowaznienia;

3) zapewnia warunki umozliwiajace realizacje zajec, w tym takze praktycznych, oraz odpowiednia obsluge biurowa wraz z przechowywaniem i udostepnianiem dokumentacji szkolenia.

2. Potwierdzeniem posiadania praktyki, o ktorej mowa w ust. 1 pkt 2, jest zaswiadczenie wydane przez organizatora turystyki lub jednostke organizacyjna powierzajaca zadania odpowiednio przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek.

3. Upowaznienie, o ktorym mowa w ust. 1, wydaje sie na przeprowadzenie jednego szkolenia lub na stale.

4. Decyzja, o ktorej mowa w ust. 1, powinna zawierac w szczegolnosci:

1) numer upowaznienia;

2) oznaczenie organu udzielajacego upowaznienia;

3) date wydania upowaznienia;

4) oznaczenie organizatora szkolenia;

5) wskazanie siedziby i adresu zakladu glownego organizatora szkolenia oraz oddzialow;

6) imie i nazwisko osoby (osob) kierujacych szkoleniem;

7) okreslenie przedmiotu i zakresu szkolenia;

8) okres, na ktory udziela sie upowaznienia stosownie do ust. 3;

9) pouczenie o obowiazkach organizatora szkolenia w zwiazku z prowadzeniem dzialalnosci objetej upowaznieniem oraz o skutkach zwiazanych z niewywiazaniem sie z tych obowiazkow.

5. Organizator szkolenia jest obowiazany zglaszac organowi, ktory udzielil upowaznienia, zmiany danych, o ktorych mowa w ust. 4 pkt 5 i 6.

6. W wypadku zgloszenia zmian danych, o ktorych mowa w ust. 4 pkt 5 i 6, organ, ktory udzielil upowaznienia, wydaje decyzje administracyjna o zmianie upowaznienia.

7. Upowaznienie moze zostac cofniete, jezeli organizator szkolenia przestal spelniac warunki okreslone w ust. 1 lub gdy szkolenie jest prowadzone niezgodnie z wydanym upowaznieniem.

Art. 24a. 1. Wojewoda jest upowazniony do kontroli organizatorow szkolen w zakresie:

1) spelniania wymagan niezbednych do uzyskania upowaznienia;

2) zgodnosci prowadzonej dzialalnosci z wydanym upowaznieniem.

2. Kontroli, o ktorej mowa w ust. 1, dokonuja osoby imiennie upowaznione przez wojewodow.

3. Wojewoda moze wezwac organizatora szkolenia do usuniecia stwierdzonych uchybien w wyznaczonym terminie, pod rygorem cofniecia upowaznienia.

4. Cofniecie upowaznienia do szkolenia oraz stwierdzenie jego prowadzenia bez wymaganego upowaznienia nastepuje w formie decyzji administracyjnej.

5. Organizator szkolenia, ktoremu cofnieto upowaznienie do szkolenia, a takze organizator szkolenia, ktory prowadzil szkolenie bez wymaganego upowaznienia, nie moze uzyskac zadnego z upowaznien, o ktorych mowa w art. 24 ust. 3, w okresie 3 lat od daty wydania decyzji o cofnieciu upowaznienia lub o stwierdzeniu prowadzenia szkolenia bez wymaganego upowaznienia.

Art. 24b. Minister wlasciwy do spraw turystyki, w drodze rozporzadzenia, okresli:

1) warunki, jakie powinien spelniac organizator szkolenia ubiegajacy sie o upowaznienie do szkolenia przewodnikow turystycznych i pilotow wycieczek, z uwzglednieniem w szczegolnosci warunkow materialnych umozliwiajacych realizacje zajec, kwalifikacji kadry wykladowcow i instruktorow, oraz warunki przechowywania i udostepniania dokumentacji szkolenia;

2) warunki, jakim powinien odpowiadac wniosek o upowaznienie do szkolenia przewodnikow turystycznych i pilotow wycieczek oraz tryb i szczegolowe zasady kontroli szkolen, z uwzglednieniem w szczegolnosci dokumentow, jakie powinny byc zalaczane do wniosku oraz ze szczegolnym uwzglednieniem zakresu, procedury i czestotliwosci dokonywania kontroli szkolen.

Art. 25. 1. Egzamin przeprowadza komisja egzaminacyjna powolywana przez wojewode wlasciwego ze wzgledu na:

1) obszar uprawnien - dla przewodnikow turystycznych;

2) miejsce organizacji kursu - dla pilotow wycieczek.

2. W wypadku gdy obszar uprawnien, o ktorym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje terytorium wykraczajace poza jedno wojewodztwo, egzamin przeprowadza komisja egzaminacyjna powolywana przez wojewode wlasciwego ze wzgledu na zakres terytorialny jednej z czesci obszaru, ktorego dotycza uprawnienia przewodnika turystycznego.

3. Wyboru komisji egzaminacyjnej w wypadku, o ktorym mowa w ust. 2, dokonuje osoba ubiegajaca sie o nadanie uprawnien przewodnika turystycznego.

4. Do komisji egzaminacyjnych, o ktorych mowa w ust. 1 i 2, powoluje sie przedstawicieli stowarzyszen zrzeszajacych przewodnikow turystycznych i pilotow wycieczek oraz organizacji zrzeszajacych organizatorow turystyki, a takze przedstawiciela wojewodzkiego konserwatora zabytkow, jezeli na obszarze objetym uprawnieniami, o ktore ubiega sie kandydat na przewodnika turystycznego, znajduja sie obiekty zabytkowe i muzea.

5. Do komisji egzaminacyjnych, o ktorych mowa w ust. 1 i 2, mozna powolac takze nauczycieli akademickich specjalizujacych sie w dziedzinie turystyki.

6. Za sprawdzenie kwalifikacji osob ubiegajacych sie o uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek oraz za sprawdzenie znajomosci jezyka obcego przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek pobiera sie oplaty.

Art. 26. 1. Uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek moga byc zawieszone za powtarzajace sie uchybienia w wykonywaniu zadan lub postepowaniu przewodnika turystycznego albo pilota wycieczek:

1) jezeli uchybienie stwierdza osoby uprawnione do kontroli;

2) w wypadku skarg potwierdzonych co do ich slusznosci.

2. Zawieszenie uprawnien przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek moze nastapic na okres do 12 miesiecy. Przywrocenie zawieszonych uprawnien wojewoda moze uzaleznic od zdania egzaminu sprawdzajacego, obejmujacego czesc lub calosc zakresu umiejetnosci wymaganych od przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek.

3. Egzamin sprawdzajacy przeprowadza komisja egzaminacyjna, o ktorej mowa w art. 25 ust. 1.

Art. 27. Uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek cofa sie, jezeli przewodnik turystyczny lub pilot wycieczek:

1) zostanie skazany prawomocnym wyrokiem za popelnienie przestepstwa, o ktorym mowa w art. 22 pkt 4;

2) nie zda egzaminu sprawdzajacego, o ktorym mowa w art. 26 ust. 2;

3) wykonuje zadania przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, nie przedstawiajac uprzednio wlasciwemu wojewodzie aktualnego orzeczenia o braku przeciwwskazan do wykonywania zadan odpowiednio przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, wydanego zgodnie z art. 23.

Art. 28. 1. Uprawnienia przewodnika turystycznego i pilota wycieczek osobom bedacym obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej nadaje, odmawia nadania, zawiesza i przywraca oraz cofa wojewoda wlasciwy dla miejsca ich zamieszkania, a w wypadku nieposiadania miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - wojewoda wybrany przez te osoby ubiegajace sie o te uprawnienia, w formie decyzji administracyjnej, z zastrzezeniem ust. 2 i 3.

2. Uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek osobom niebedacym obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej, nieposiadajacym miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, spelniajacym warunki okreslone w art. 22, nadaje, odmawia ich nadania, zawiesza, przywraca oraz cofa wojewoda wybrany przez osobe ubiegajaca sie o te uprawnienia.

3. Uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek obywatelom panstw czlonkowskich Unii Europejskiej nieposiadajacym miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ktorzy nabyli kwalifikacje do wykonywania zawodu przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek w tych panstwach, nadaje, zawiesza, przywraca oraz cofa wojewoda wybrany przez osobe ubiegajaca sie o te uprawnienia. Podstawe do nadania uprawnien stanowi decyzja ministra wlasciwego do spraw turystyki o uznaniu kwalifikacji do wykonywania zawodu przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wydana na podstawie odrebnych przepisow.

4. Ewidencje nadanych uprawnien przewodnika turystycznego i pilota wycieczek prowadza wojewodowie, o ktorych mowa w ust. 1-3.

5. Nadanie uprawnien przewodnika turystycznego i pilota wycieczek dokumentuje sie poprzez wydanie odpowiedniej legitymacji i identyfikatora.

Art. 29. 1. Osoby wykonujace zadania przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek podlegaja kontroli. Kontrola obejmuje:

1) posiadanie uprawnien co do ich obszaru i waznosci;

2) poprawnosc wykonywania zadan przewodnika turystycznego i pilota wycieczek.

2. Kontroli podlega takze zapewnienie przez organizatorow turystyki opieki przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek nad uczestnikami imprezy turystycznej, przewidzianej w art. 30 i art. 31.

3. Kontroli, o ktorej mowa w ust. 1 i 2, dokonuja osoby imiennie upowaznione przez wojewodow.

4. Osoby dokonujace kontroli powiadamiaja o stwierdzonych uchybieniach wojewode wlasciwego ze wzgledu na miejsce dokonanej kontroli.

5. Wojewoda, o ktorym mowa w ust. 4, przekazuje otrzymane wyniki kontroli wojewodzie, ktory nadal uprawnienia przewodnikowi turystycznemu lub pilotowi wycieczek.

Art. 30. 1. Organizatorzy turystyki, podlegajacy obowiazkowi uzyskania wpisu w rejestrze, organizujacy wycieczki w kraju i za granica, w ktorych uczestniczy co najmniej 10 osob realizujacych wspolny program, sa obowiazani, jezeli umowa nie stanowi inaczej, zapewnic uczestnikom:

1) wycieczek w kraju - uslugi przewodnika turystycznego oraz opieke pilota wycieczek,

2) wycieczek za granica - opieke pilota wycieczek

- posiadajacych odpowiednie uprawnienia.

2. Przedsiebiorcy, o ktorych mowa w ust. 1, sa obowiazani wystawic przewodnikowi turystycznemu i pilotowi wycieczek pisemne zlecenie, okreslajac w nim miejsce (obszar) i czas uslugi przewodnickiej lub pilotarskiej, oraz upowaznienie do dzialania w imieniu organizatora w zakresie niezbednym do prowadzenia imprezy turystycznej.

Art. 31. 1. Organizator turystyki organizujacy wycieczki za granica jest obowiazany zapewnic opieke pilota wycieczek posiadajacego znajomosc jezyka powszechnie znanego w kraju odwiedzanym lub jezyka uzgodnionego z kontrahentem zagranicznym.

2. Organizator turystyki organizujacy wycieczki dla turystow z zagranicy jest obowiazany zapewnic uslugi przewodnika turystycznego i opieke pilota wycieczek posiadajacych znajomosc jezyka obcego umozliwiajaca swobodny kontakt z uczestnikami lub jezyka uzgodnionego z kontrahentem zagranicznym.

Art. 32. 1. Znajomosc jezyka obcego dokumentuje sie dyplomem ukonczenia studiow filologicznych, nauczycielskiego kolegium jezykow obcych lub swiadectwem ukonczenia szkoly z obcym jezykiem wykladowym za granica.

2. Osoby, ktore nie legitymuja sie dokumentami wymienionymi w ust. 1, moga zlozyc egzamin ze znajomosci jezyka obcego przed komisja egzaminacyjna jezykow obcych, o ktorej mowa w ust. 3.

3. Komisje egzaminacyjne jezykow obcych powoluja wojewodowie sposrod osob znajdujacych sie na liscie ministra wlasciwego do spraw turystyki, ogloszonej w formie obwieszczenia w dzienniku urzedowym urzedu obslugujacego ministra wlasciwego do spraw turystyki.

4. Minister wlasciwy do spraw oswiaty i wychowania, w drodze rozporzadzenia, moze uznac za udokumentowana znajomosc jezyka obcego potwierdzona swiadectwem wystawionym przez inne instytucje niz wymienione w ust. 1.

Art. 33. 1. Przewodnicy turystyczni moga po przeszkoleniu oprowadzac obslugiwane wycieczki po muzeach, wystawach i zabytkach, gdy zadania tego nie wykonuje uprawniony pracownik etatowy.

2. W programie szkolenia przewodnikow turystycznych uwzglednia sie znajomosc muzeow polozonych na obszarze waznosci ich uprawnien.

3. Minister wlasciwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw turystyki, w drodze rozporzadzenia, okresli sposob wykonywania funkcji przewodnika turystycznego w muzeach i zabytkach oraz szkolenia, ze szczegolnym uwzglednieniem specyfiki zbiorow muzealnych i zabytkow w programach szkolen.

Art. 33a. (uchylony).

Art. 34. 1. Minister wlasciwy do spraw turystyki, w drodze rozporzadzenia, okresli:

1) wlasciwosc terytorialna wojewodow powolujacych komisje egzaminacyjne dla przewodnikow turystycznych i pilotow wycieczek, z uwzglednieniem w szczegolnosci podzialu administracyjnego kraju;

2) kwalifikacje, sklad, sposob powolywania i odwolywania czlonkow komisji egzaminacyjnych, o ktorych mowa w art. 25, zasady egzaminowania kandydatow na przewodnikow turystycznych i pilotow wycieczek oraz wzor swiadectwa wydawanego przez te komisje, ze szczegolnym uwzglednieniem sposobu powolywania zespolow egzaminacyjnych;

3) warunki, jakim powinien odpowiadac wniosek o nadanie uprawnien przewodnika turystycznego i pilota wycieczek, z uwzglednieniem w szczegolnosci dokumentow, jakie powinny byc zalaczane do wniosku;

4) programy szkolenia kandydatow na przewodnikow turystycznych i pilotow wycieczek, z uwzglednieniem w szczegolnosci minimalnego wymiaru godzin zajec dla poszczegolnych przedmiotow stanowiacych program szkolenia;

5) warunki uzyskiwania poszczegolnych klas przewodnikow gorskich, zakres terytorialny uprawnien przewodnikow gorskich i stopien trudnosci tras oraz wycieczek prowadzonych przez przewodnikow gorskich posiadajacych uprawnienia okreslonej klasy, ze szczegolnym uwzglednieniem programow podstawowego szkolenia specjalistycznego oraz programow uzupelniajacego szkolenia dla przewodnikow gorskich poszczegolnych klas;

6) miasta i obszary, na ktorych organizatorzy turystyki, zgodnie z art. 30 ust. 1, maja obowiazek zapewnienia opieki przewodnika turystycznego, ze szczegolnym uwzglednieniem najwiekszych miast o znaczeniu historycznym i kulturowym oraz obszarow posiadajacych szczegolne walory turystyczne;

7) sklad i zasady dzialania komisji egzaminacyjnych jezykow obcych, o ktorych mowa w art. 32 ust. 3, wzor swiadectwa wydawanego przez te komisje oraz tryb wylaniania kandydatow do umieszczenia na liscie ministra wlasciwego do spraw turystyki, o ktorej mowa w art. 32 ust. 3, ze szczegolnym uwzglednieniem wymagan, ktore kandydaci do umieszczenia na tej liscie powinni spelniac, oraz sposobu dokumentowania tych wymagan;

8) wysokosc oplat za sprawdzenie kwalifikacji osob ubiegajacych sie o uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, sprawdzenie znajomosci jezyka obcego przez komisje egzaminacyjna jezykow obcych, o ktorej mowa w art. 32 ust. 3, oraz wysokosc wynagrodzenia egzaminatorow, z uwzglednieniem w szczegolnosci wysokosci oplat za poszczegolne czesci egzaminow, zasad ich zwrotu w wypadku nieprzystapienia do egzaminu oraz zasad wynagradzania egzaminatorow za przygotowywanie pytan do egzaminu;

9) wzory dokumentow potwierdzajacych posiadanie uprawnien przewodnika turystycznego i pilota wycieczek, a takze tryb okazywania legitymacji przewodnika turystycznego i pilota wycieczek upowaznionym organom oraz sposob noszenia identyfikatorow podczas wykonywania zadan przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, ze szczegolnym uwzglednieniem danych dotyczacych rodzaju potwierdzanych uprawnien i terminow waznosci tych uprawnien.

2. Minister wlasciwy do spraw turystyki oglasza, w drodze obwieszczenia, na wniosek wojewody lub wojewodow, zakres terytorialny regionow oraz przebieg tras turystycznych, o ktorych mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3.

3. Wniosek, o ktorym mowa w ust. 2, powinien zawierac:

1) okreslenie regionu, ze szczegolnym uwzglednieniem przebiegu jego granic lub okreslenie przebiegu trasy turystycznej;

2) uzasadnienie zawierajace w szczegolnosci opis miejscowosci i obiektow o znaczeniu historycznym, kulturowym i krajobrazowym lub posiadajacych szczegolne znaczenie turystyczne, znajdujacych sie na trasach turystycznych.

Rozdzial 5

Uslugi hotelarskie

Art. 35. 1. Uslugi hotelarskie moga byc swiadczone w obiektach hotelarskich, ktore spelniaja:

1) wymagania co do wielkosci obiektu, jego wyposazenia oraz zakresu swiadczonych uslug, ustalone dla rodzaju i kategorii, do ktorych obiekt zostal zaszeregowany;

2) wymagania sanitarne, przeciwpozarowe oraz inne okreslone odrebnymi przepisami.

2. Uslugi hotelarskie moga byc swiadczone rowniez w innych obiektach, jezeli obiekty te spelniaja minimalne wymagania co do wyposazenia, o ktorych mowa w art. 45 pkt 4, oraz wymagania okreslone w ust. 1 pkt 2.

3. Za inne obiekty, w ktorych moga byc swiadczone uslugi hotelarskie, uwaza sie takze wynajmowane przez rolnikow pokoje i miejsca na ustawianie namiotow w prowadzonych przez nich gospodarstwach rolnych, jezeli obiekty te spelniaja minimalne wymagania co do wyposazenia, o ktorych mowa w art. 45 pkt 4, oraz wymagania okreslone w ust. 1 pkt 2.

Art. 36. Ustala sie nastepujace rodzaje obiektow hotelarskich:

1) hotele - obiekty posiadajace co najmniej 10 pokoi, w tym wiekszosc miejsc w pokojach jedno- i dwuosobowych, swiadczace szeroki zakres uslug zwiazanych z pobytem klientow;

2) motele - hotele polozone przy drogach, zapewniajace mozliwosc korzystania z uslug motoryzacyjnych i dysponujace parkingiem;

3) pensjonaty - obiekty posiadajace co najmniej 7 pokoi, swiadczace dla swoich klientow calodzienne wyzywienie;

4) kempingi (campingi) - obiekty strzezone, umozliwiajace nocleg w namiotach, samochodach mieszkalnych (campobusach) i przyczepach samochodowych, przyrzadzanie posilkow, parkowanie samochodow, a takze swiadczace uslugi zwiazane z pobytem klientow; obiekty te moga dodatkowo umozliwiac nocleg w domkach turystycznych lub innych obiektach stalych;

5) domy wycieczkowe - obiekty posiadajace co najmniej 30 miejsc noclegowych, dostosowane do samoobslugi klientow oraz swiadczace minimalny zakres uslug zwiazanych z pobytem klientow;

6) schroniska mlodziezowe - obiekty przeznaczone do indywidualnej i grupowej turystyki mlodziezowej, dostosowane do samoobslugi klientow;

7) schroniska - obiekty zlokalizowane poza obszarami zabudowanymi, przy szlakach turystycznych, swiadczace minimalny zakres uslug zwiazanych z pobytem klientow;

8) pola biwakowe - obiekty niestrzezone, umozliwiajace nocleg w namiotach.

Art. 37. Ustala sie dla:

1) hoteli, moteli i pensjonatow - piec kategorii oznaczonych gwiazdkami;

2) kempingow (campingow) - cztery kategorie oznaczone gwiazdkami;

3) domow wycieczkowych i schronisk mlodziezowych - trzy kategorie oznaczone cyframi rzymskimi.

Art. 38. 1. Zaszeregowania obiektow hotelarskich do poszczegolnych rodzajow dokonuje, kategorie nadaje oraz prowadzi ich ewidencje wojewoda wlasciwy ze wzgledu na miejsce polozenia obiektu hotelarskiego, z zastrzezeniem ust. 2.

2. Zaszeregowania pol biwakowych dokonuje i prowadzi ich ewidencje wojt (burmistrz, prezydent miasta) wlasciwy ze wzgledu na miejsce ich polozenia.

3. Ewidencje obiektow, o ktorych mowa w art. 35 ust. 2 i 3, prowadzi wojt (burmistrz, prezydent miasta) wlasciwy ze wzgledu na miejsce ich polozenia.

4. Przed wydaniem decyzji w zakresie rodzajow i kategorii obiektow hotelarskich organy wymienione w ust. 1 moga zwracac sie o opinie do wyspecjalizowanych stowarzyszen.

5. Zadania okreslone w ust. 2 i 3 sa zadaniami wlasnymi gminy.

Art. 39. 1. Przed rozpoczeciem swiadczenia uslug hotelarskich w obiekcie hotelarskim, o ktorym mowa w art. 35 ust. 1, przedsiebiorca jest obowiazany uzyskac zaszeregowanie tego obiektu do odpowiedniego rodzaju i kategorii.

2. W razie rozpoczecia swiadczenia uslug w obiekcie hotelarskim, ktory posiada zaszeregowanie, o ktorym mowa w ust. 1, przedsiebiorca jest obowiazany wystapic do wlasciwego wojewody o potwierdzenie lub zmiane dotychczasowego zaszeregowania.

3. Przed rozpoczeciem swiadczenia uslug hotelarskich w obiekcie, o ktorym mowa w art. 35 ust. 2, przedsiebiorca lub rolnik zamierzajacy swiadczyc uslugi hotelarskie w gospodarstwie rolnym jest obowiazany zglosic ten obiekt do ewidencji wymienionej w art. 38 ust. 3.

4. Przedsiebiorcy swiadczacy uslugi hotelarskie w obiektach, o ktorych mowa w art. 35, maja obowiazek informowania wlasciwego organu o okolicznosciach powodujacych zmiane rodzaju lub kategorii obiektu hotelarskiego oraz o zakonczeniu swiadczenia uslug hotelarskich.

5. Rolnicy swiadczacy uslugi hotelarskie w gospodarstwie rolnym maja obowiazek informowania wlasciwego organu o zakonczeniu swiadczenia uslug hotelarskich.

Art. 39a. 1. Przedsiebiorca, ktory zamierza rozpoczac swiadczenie uslug hotelarskich w obiekcie hotelarskim, moze ubiegac sie o przyrzeczenie zaszeregowania obiektu hotelarskiego do odpowiedniego rodzaju i kategorii, zwane dalej "promesa".

2. Promese wydaje, na wniosek przedsiebiorcy, wojewoda wlasciwy ze wzgledu na miejsce polozenia obiektu hotelarskiego.

3. Promesa jest wydawana w formie decyzji administracyjnej na czas okreslony nie dluzszy niz dwa lata.

4. Wniosek, o ktorym mowa w ust. 2, powinien zawierac w szczegolnosci:

1) oznaczenie przedsiebiorcy wraz z podaniem jego siedziby i adresu, a w wypadku gdy przedsiebiorca jest osoba fizyczna - miejsca zamieszkania i adresu;

2) nazwe obiektu, jezeli uslugi beda swiadczone z uzyciem nazwy wlasnej obiektu;

3) okreslenie polozenia obiektu, wraz z podaniem jego adresu;

4) wskazanie rodzaju obiektu hotelarskiego i kategorii, o ktore ubiega sie przedsiebiorca.

5. Do wniosku dolacza sie ostateczna decyzje o pozwoleniu na budowe lub zmiane sposobu uzytkowania obiektu.

6. W okresie waznosci promesy przedsiebiorca nie moze swiadczyc uslug hotelarskich w obiekcie, z zastrzezeniem ust. 7. Przedsiebiorca moze uzywac nazwy rodzajowej i oznaczenia kategorii do celow informacyjnych i promocyjnych obiektu hotelarskiego.

7. Wojewoda moze, w drodze postanowienia, zezwolic na rozpoczecie swiadczenia uslug hotelarskich przez przedsiebiorce, ktory otrzymal promese, po zlozeniu przez niego kompletnego wniosku o zaszeregowanie obiektu hotelarskiego do odpowiedniego rodzaju i kategorii.

Art. 40. 1. (uchylony).

2. (uchylony).

3. Organy wymienione w art. 38 maja prawo kontrolowac, w zakresie swojej wlasciwosci miejscowej, przestrzeganie wymagan, okreslonych w art. 35, w stosunku do wszystkich obiektow hotelarskich i innych obiektow, w ktorych sa swiadczone uslugi hotelarskie. Jezeli obiekt, pozostajacy poza ewidencja organu dokonujacego kontroli, nie spelnia wymagan przewidzianych dla rodzaju i kategorii, do ktorych zostal zaszeregowany, lub minimalnych wymagan dla innych obiektow swiadczacych uslugi hotelarskie, organ kontrolujacy zawiadamia organ prowadzacy ewidencje obiektu.

4. Organy, o ktorych mowa w art. 38, moga wykonywac nastepujace czynnosci kontrolne:

1) dokonywac kontroli wszystkich pomieszczen i urzadzen wchodzacych w sklad kontrolowanych obiektow;

2) zadac od kierownika obiektu oraz od wszystkich osob, ktore sa w tym obiekcie zatrudnione, pisemnych i ustnych informacji w sprawach objetych kontrola;

3) zadac okazania dokumentow potwierdzajacych spelnienie przez obiekt wymagan, o ktorych mowa w art. 35 ust. 1 pkt 2.

5. Minister wlasciwy do spraw turystyki moze dokonywac kontroli w zakresie spelniania przez obiekt hotelarski wymagan przewidzianych dla rodzaju i kategorii, do ktorych zostal zaszeregowany. Do kontroli wykonywanej przez ministra wlasciwego do spraw turystyki stosuje sie odpowiednio ust. 3 i 4.

6. W razie stwierdzenia, ze obiekt hotelarski nie spelnia wymagan przewidzianych dla rodzaju i kategorii, do ktorych zostal zaszeregowany, minister wlasciwy do spraw turystyki wystepuje do wlasciwego organu o dokonanie zmiany rodzaju lub kategorii obiektu.

Art. 41. 1. Jezeli obiekt hotelarski przestal spelniac wymagania okreslone dla rodzaju i kategorii, o ktorych mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1, wlasciwy organ dokonuje z urzedu zmiany rodzaju lub kategorii obiektu badz uchyla decyzje o zaszeregowaniu obiektu do okreslonego rodzaju.

2. Jezeli obiekt, w ktorym sa swiadczone uslugi hotelarskie, nie spelnia wymagan okreslonych w art. 35 ust. 1 pkt 2 lub w art. 35 ust. 2, organ prowadzacy ewidencje obiektu moze nakazac wstrzymanie swiadczenia uslug hotelarskich do czasu usuniecia stwierdzonych uchybien.

3. Przepis ust. 2 nie narusza uprawnien innych organow, wynikajacych z odrebnych przepisow.

Art. 42. 1. Zaszeregowanie, odmowa zaszeregowania, potwierdzenie zaszeregowania badz zmiana zaszeregowania obiektu hotelarskiego do okreslonego rodzaju, nadanie, odmowa nadania lub zmiana kategorii, odmowa wpisu do ewidencji obiektow hotelarskich i wykreslenie z ewidencji obiektow hotelarskich, a takze nakazanie wstrzymania swiadczenia uslug hotelarskich nastepuje w formie decyzji administracyjnej.

2. Podstawa odmowy wpisu do ewidencji obiektow hotelarskich jest decyzja o odmowie zaszeregowania lub o odmowie potwierdzenia zaszeregowania obiektu hotelarskiego do okreslonego rodzaju i kategorii.

Art. 43. 1. Nazwy rodzajow i oznaczenia kategorii obiektow hotelarskich, o ktorych mowa w art. 36 i art. 37, podlegaja ochronie prawnej i moga byc stosowane wylacznie w odniesieniu do obiektow hotelarskich w rozumieniu niniejszej ustawy.

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy nazw rodzajow uzywanych w kontekscie, z ktorego jednoznacznie wynika, ze obiekty te nie sa obiektami hotelarskimi w rozumieniu niniejszej ustawy.

3. Przedsiebiorcy swiadczacy uslugi hotelarskie moga do oznaczenia obiektow hotelarskich, obok nazw rodzajow okreslonych w ustawie, stosowac inne nazwy.

Art. 44. 1. W obiektach hotelarskich nalezy umiescic na widocznym miejscu:

1) nazwe oraz siedzibe lub imie i nazwisko, a takze adres przedsiebiorcy swiadczacego uslugi hotelarskie w tym obiekcie;

2) tablice okreslajaca rodzaj i kategorie obiektu;

3) informacje o zakresie swiadczonych uslug wraz z podstawowymi cenami;

4) informacje o przystosowaniu obiektu do obslugi osob niepelnosprawnych.

2. Informacje, o ktorych mowa w ust. 1 pkt 2 i 4, nalezy umiescic rowniez na zewnatrz obiektu hotelarskiego.

3. Przedsiebiorcy swiadczacy uslugi hotelarskie w obiektach hotelarskich moga, w celu zapewnienia porzadku oraz bezpieczenstwa klientow i ich mienia, wydawac regulaminy porzadkowe wiazace wszystkie osoby przebywajace na terenie obiektu.

4. Wykaz wymagan dla obiektow hotelarskich, odpowiadajacy rodzajowi i kategorii obiektu, a takze pelny cennik uslug powinny byc udostepnione na zadanie klienta.

Art. 44a. 1. Za dokonanie oceny spelniania przez obiekt hotelarski wymagan niezbednych do zaszeregowania obiektu do okreslonego rodzaju i kategorii pobiera sie oplaty.

2. Minister wlasciwy do spraw turystyki okresla, w drodze rozporzadzenia, wysokosc oplat zwiazanych z dokonywaniem ocen okreslonych w ust. 1 oraz tryb pobierania tych oplat.

Art. 45. Minister wlasciwy do spraw turystyki, w drodze rozporzadzenia, okresla:

1) wymagania dla poszczegolnych rodzajow i kategorii obiektow hotelarskich co do wyposazenia oraz zakresu swiadczonych uslug, w tym uslug gastronomicznych, oraz warunki dopuszczenia odstepstw od tych wymagan, ze szczegolnym uwzglednieniem wymagan w zakresie:

a) zewnetrznych elementow zagospodarowania i urzadzenia,

b) instalacji i urzadzen technicznych,

c) podstawowych elementow dotyczacych funkcji, programu obslugowego i uzytecznosci obiektu,

d) czesci mieszkalnej,

e) oferty uslug podstawowych i uzupelniajacych;

2) szczegolowe zasady i tryb zaliczania obiektow hotelarskich do poszczegolnych rodzajow i kategorii, z uwzglednieniem w szczegolnosci sposobu oceny obiektu hotelarskiego;

3) sposob dokumentowania spelnienia wymagan, o ktorych mowa w art. 35 ust. 1 pkt 2, z uwzglednieniem w szczegolnosci rodzajow dokumentow, jakie powinny byc dolaczone do wniosku o zaszeregowanie;

4) minimalne wymagania co do wyposazenia obiektow swiadczacych uslugi hotelarskie, o ktorych mowa w art. 35 ust. 2 i 3;

5) tryb sprawowania kontroli nad przestrzeganiem w poszczegolnych obiektach wymagan co do wyposazenia i swiadczenia uslug, odpowiadajacych rodzajowi i kategorii obiektu, o ktorych mowa w art. 40, z uwzglednieniem w szczegolnosci czestotliwosci dokonywania kontroli i warunkow kontroli;

6) sposob prowadzenia ewidencji obiektow hotelarskich oraz innych obiektow, w ktorych sa swiadczone uslugi hotelarskie, ze szczegolnym uwzglednieniem danych, jakie powinna zawierac karta ewidencyjna obiektow hotelarskich, a takze innych obiektow, w ktorych sa swiadczone uslugi hotelarskie.

Rozdzial 6

Zmiany w przepisach obowiazujacych oraz przepisy przejsciowe i koncowe

Art. 46. W Kodeksie wykroczen w art. 601 dodaje sie 4 w brzmieniu:

" 4. Kto:

1) wykonuje bez wymaganych uprawnien zadania przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek,

2) swiadczac uslugi hotelarskie uzywa nazw rodzajowych lub okreslenia kategorii obiektow hotelarskich bez decyzji lub niezgodnie z decyzja,

3) wbrew obowiazkowi swiadczy uslugi hotelarskie w obiekcie niezgloszonym do ewidencji,

4) swiadczy uslugi hotelarskie wbrew decyzji nakazujacej wstrzymanie ich swiadczenia

- podlega karze ograniczenia wolnosci albo grzywny."

Art. 47. W ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o dzialalnosci gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 34, poz. 198 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 31, poz. 128, Nr 41, poz. 179, Nr 73, poz. 321, Nr 105, poz. 452, Nr 106, poz. 457 i Nr 107, poz. 460, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, Nr 47, poz. 212 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 60, poz. 310, Nr 83, poz. 426, Nr 90, poz. 446, Nr 141, poz. 700 i Nr 147, poz. 713, z 1996 r. Nr 41, poz. 177 i Nr 45, poz. 199 oraz z 1997 r. Nr 9, poz. 44, Nr 23, poz. 117, Nr 43, poz. 272, Nr 54, poz. 348, Nr 60, poz. 369, Nr 75, poz. 471, Nr 88, poz. 554, Nr 96, poz. 591, Nr 98, poz. 602, Nr 106, poz. 677, Nr 113, poz. 733, Nr 114, poz. 740, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 124, poz. 783) wprowadza sie nastepujace zmiany: (zmiany pominiete).

Art. 48. W ustawie z dnia 13 pazdziernika 1995 r. - Prawo lowieckie (Dz. U. Nr 147, poz. 713 oraz z 1997 r. Nr 14, poz. 72, Nr 60, poz. 369, Nr 88, poz. 554 i Nr 110, poz. 715) w art. 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Warunkiem otrzymania koncesji, o ktorej mowa w art. 17 pkt 3, jest ponadto:

1) posiadanie koncesji organizatora turystyki lub posrednika turystycznego, zgodnie z przepisami o uslugach turystycznych,

2) zatrudnienie przez organizatora turystyki osob, ktore zloza egzamin ze znajomosci zasad wykonywania polowania oraz zasad ochrony przyrody."

Art. 49. 1. Osoby, ktore przed dniem wejscia w zycie ustawy:

1) posiadaly uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek krajowych, nadane im przez terenowe organy administracji rzadowej,

2) zdaly egzamin na przewodnika turystycznego w Polskim Towarzystwie Turystyczno-Krajoznawczym albo u innego organizatora szkolenia w zakresie obowiazujacym w Polskim Towarzystwie Turystyczno-Krajoznawczym,

3) posiadaly uprawnienia pilota wycieczek zagranicznych, nadane im przez centralny organ administracji rzadowej do spraw turystyki lub przez instytucje uprawniona przez ten organ

- staja sie odpowiednio przewodnikami turystycznymi lub pilotami wycieczek w rozumieniu ustawy, z zastrzezeniem ust. 2.

2. Osoby, o ktorych mowa w ust. 1, sa obowiazane, pod rygorem utraty dotychczasowych uprawnien, do wystapienia, w terminie dwoch lat od dnia wejscia w zycie ustawy, z wnioskiem o potwierdzenie posiadanych uprawnien oraz ich udokumentowanie.

3. Minister wlasciwy do spraw turystyki, w drodze rozporzadzenia, okresla sposob i tryb zaliczania uprawnien, o ktorych mowa w ust. 1, do zakresu uprawnien przewodnikow turystycznych i pilotow wycieczek ustalonego ustawa.

4. W sprawach, o ktorych mowa w ust. 2, wydaje sie decyzje administracyjna.

Art. 50. 1. Zaszeregowanie obiektow hotelarskich do poszczegolnych rodzajow i kategorii na podstawie dotychczasowych przepisow zachowuje waznosc, o ile rodzaj i kategoria obiektu odpowiada wymaganiom ustalonym w ustawie.

2. Jezeli do dnia wejscia w zycie ustawy obiekt hotelarski nie zostal zaszeregowany do okreslonego rodzaju i kategorii lub dotychczasowy rodzaj i kategoria obiektu nie odpowiada wymaganiom ustalonym w ustawie, przedsiebiorca swiadczacy uslugi hotelarskie w tym obiekcie jest obowiazany wystapic, w terminie 6 miesiecy od dnia wejscia w zycie aktow wykonawczych do ustawy, o ktorych mowa w art. 45, do wlasciwego organu o zaszeregowanie obiektu wedlug nowych przepisow.

Art. 51. 1. Wpisy do ewidencji dzialalnosci gospodarczej w zakresie organizowania imprez turystycznych lub posrednictwa w zawieraniu umow o swiadczenie uslug turystycznych zachowuja waznosc:

1) w terminie do dnia 31 grudnia 1998 r.,

2) do czasu uprawomocnienia sie decyzji wydanej na wniosek o udzielenie zezwolenia, zlozony w terminie okreslonym w pkt 1, nie dluzej jednak niz do uplywu 12 miesiecy od dnia wejscia w zycie ustawy.

2. Organ zezwalajacy zawiadomi wlasciwy organ ewidencyjny o uprawomocnieniu sie decyzji, o ktorej mowa w ust. 1 pkt 2.

3. Przedsiebiorcy niepodlegajacy wpisowi do ewidencji dzialalnosci gospodarczej, a prowadzacy w dniu wejscia w zycie ustawy dzialalnosc w zakresie organizowania imprez turystycznych lub posrednictwa w zakresie zawierania umow o swiadczenie uslug turystycznych, maja obowiazek wystapienia o wydanie odpowiedniego zezwolenia w terminie 6 miesiecy od dnia wejscia w zycie ustawy.

4. Do czasu udzielenia lub odmowy udzielenia zezwolenia, przedsiebiorcy, o ktorych mowa w ust. 3, maja prawo dzialac na dotychczasowych zasadach.

Art. 51a. (uchylony)

Art. 51b. W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do wykonywania dzialalnosci gospodarczej, o ktorej mowa w art. 4 ust. 1, stosuje sie przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie dzialalnosci gospodarczej.

Art. 52. Ustawa wchodzi w zycie z dniem 1 lipca 1998 r.


1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrozenia dyrektywy 90/314/EWG z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podrozy, wakacji i wycieczek (Dz. Urz. WE L 158 z 23.06.1990). Dane dotyczace ogloszenia aktow prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolita Polska czlonkostwa w Unii Europejskiej - dotycza ogloszenia tych aktow w Dzienniku Urzedowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.

| ISO-Latin2 |   
| Rzeczpospolita | Archiwum | Serwis Ekonomiczny | Serwis Prawny | Cennik | Regulamin | Serwis WAP | Prenumerata
| Reklama | English/Deutsch | O nas | Praca i staze | Zglaszanie uwag | Kontakt |
© Copyright by Presspublica Sp. z o.o.