Tekst ujednolicony po zmianie z 27 lipca 2001 r. Stan prawny na 1 pazdziernika 2001 roku

Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o zegludze srodladowej

Dz. U. z 2001 r.: Nr 5 z 24 stycznia 2001 r., poz. 43 oraz Nr 100 z 18 wrzesnia 2001 r., poz. 1085

SPIS TRESCI

Rozdzial 1

Przepisy ogolne

Art. 1. 1. Ustawa reguluje sprawy zwiazane z uprawianiem zeglugi na wodach srodladowych uznanych za zeglowne na podstawie przepisow Prawa wodnego, zwanych dalej "srodladowymi drogami wodnymi".

2. Ustawa okresla:

1) organy administracji zeglugi srodladowej i ich kompetencje,

2) warunki uprawiania zeglugi,

3) zasady prowadzenia rejestru administracyjnego i wykonywania pomiaru statkow,

4) wymagania bezpieczenstwa zeglugi,

5) zasady klasyfikacji i utrzymania srodladowych drog wodnych,

6) zasady wykonywania pilotazu,

7) postepowanie w razie wypadku zeglugowego,

8) przepisy karne.

3. Przepisy ustawy stosuje sie takze do statkow sluzacych do przewozow miedzybrzegowych, zarobkowego przewozu osob lub ladunkow, zarobkowego polowu ryb, wykonywania robot technicznych lub eksploatacji zloz kruszywa na innych wodach srodladowych niz okreslone w ust. 1.

Art. 2. 1. W sprawach wyposazenia statkow zeglugi srodladowej i kwalifikacji ich zalog przepisy ustawy stosuje sie takze na wodach morskich, z uwzglednieniem odrebnych przepisow.

2. Granice miedzy wodami srodladowymi a wodami morskimi okreslaja przepisy Prawa wodnego.

Art. 3. 1. W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje sie przepisy Kodeksu cywilnego dotyczace umowy przewozu oraz przepisy Prawa przewozowego.

2. Ustawa nie narusza przepisow Prawa ochrony srodowiska oraz przepisow Prawa wodnego.

Art. 4. Przepisow ustawy, z wyjatkiem przepisow dotyczacych bezpieczenstwa ruchu, sygnalizacji i lacznosci oraz oznakowania drog wodnych, nie stosuje sie do statkow Sil Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji i Strazy Granicznej oraz statkow morskich przebywajacych na srodladowych drogach wodnych.

Art. 5. 1. Uzyte w ustawie okreslenia oznaczaja:

1) statek - urzadzenie plywajace o napedzie mechanicznym lub bez napedu mechanicznego, w tym rowniez prom, wodolot i poduszkowiec, przeznaczone lub uzywane na srodladowych drogach wodnych do:

a) przewozu osob lub rzeczy,

b) pchania lub holowania,

c) inspekcji, nadzoru nad bezpieczenstwem ruchu zeglugowego lub szkolenia,

d) ratowania zycia lub mienia,

e) polowu ryb,

f) wykonywania prac technicznych, utrzymania szlakow zeglugowych lub eksploatacji zloz kruszyw,

g) uprawiania sportu lub rekreacji,

h) celow mieszkalnych, biurowych, gastronomicznych, hotelowych lub warsztatowych, a takze jako przystanie plywajace, doki lub zaklady kapielowe,

2) armator - wlasciciela statku lub osobe, ktora uzyskala od wlasciciela tytul prawny do wladania statkiem we wlasnym imieniu,

3) port lub przystan - akwen i grunt oraz zwiazana z nimi infrastrukture, znajdujaca sie w granicach portu lub przystani,

4) port macierzysty - port, ktory armator wskazal jako miejsce stalego postoju statku,

5) szlak zeglowny - pas wody przeznaczony do zeglugi,

6) glebokosc tranzytowa - najmniejsza glebokosc szlaku zeglownego okreslonego odcinka drogi wodnej,

7) wypadek zeglugowy - zdarzenie zwiazane z ruchem lub postojem statku, w wyniku ktorego nastapilo uszkodzenie ciala powodujace rozstroj zdrowia lub smierc czlowieka, uszkodzenie mienia znacznej wartosci albo powazna awarie w rozumieniu przepisow Prawa ochrony srodowiska.

2. Statkiem o napedzie mechanicznym jest statek posiadajacy mechaniczne urzadzenia napedowe, niezaleznie od sposobu ich zamocowania.

3. Statkiem polskim jest statek, ktory stanowi wlasnosc:

1) Skarbu Panstwa,

2) osoby prawnej majacej siedzibe w Rzeczypospolitej Polskiej,

3) obywatela polskiego zamieszkalego w Rzeczypospolitej Polskiej.

Rozdzial 2

Organy administracji zeglugi srodladowej

Art. 6. 1. Organami administracji zeglugi srodladowej sa:

1) minister wlasciwy do spraw transportu - jako naczelny organ administracji zeglugi srodladowej,

2) dyrektorzy urzedow zeglugi srodladowej - jako terenowe organy administracji zeglugi srodladowej.

2. Dyrektorzy urzedow zeglugi srodladowej podlegaja ministrowi wlasciwemu do spraw transportu.

Art. 7. Dyrektora urzedu zeglugi srodladowej powoluje i odwoluje minister wlasciwy do spraw transportu sposrod kandydatow posiadajacych wiedze, kwalifikacje zawodowe i doswiadczenie w zakresie zeglugi srodladowej i funkcjonowania administracji rzadowej.

Art. 8. 1. Dyrektor urzedu zeglugi srodladowej wykonuje swoje zadania przy pomocy urzedu zeglugi srodladowej.

2. Urzedy zeglugi srodladowej tworzy i znosi, w drodze rozporzadzenia, minister wlasciwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw administracji publicznej, kierujac sie kryteriami ekonomicznymi i intensywnoscia ruchu zeglugowego.

3. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, terytorialny zakres dzialania dyrektorow urzedow zeglugi srodladowej i siedziby urzedow, uwzgledniajac kryteria, o ktorych mowa w ust. 2.

4. Organizacje urzedu zeglugi srodladowej okresli statut nadany, w drodze zarzadzenia, przez ministra wlasciwego do spraw transportu.

Art. 9. 1. Do wlasciwosci dyrektorow urzedow zeglugi srodladowej naleza sprawy z zakresu administracji rzadowej zwiazane z uprawianiem zeglugi na srodladowych drogach wodnych w zakresie unormowanym niniejsza ustawa.

2. Do wlasciwosci dyrektorow urzedow zeglugi srodladowej nalezy:

1) nadzor nad bezpieczenstwem zeglugi srodladowej,

2) przeprowadzanie inspekcji statkow,

3) weryfikacja ustalonej glebokosci tranzytowej na szlaku zeglownym,

4) kontrola przestrzegania przepisow dotyczacych zeglugi na srodladowych drogach wodnych, w portach, przystaniach i zimowiskach,

5) kontrola stanu oznakowania szlaku zeglownego, sluz, pochylni, mostow, urzadzen nad wodami i wejsc do portow,

6) przeprowadzanie postepowania w sprawach wypadkow zeglugowych,

7) kontrola dokumentow przewozowych i zgodnosci przewozonego przez statek ladunku z tymi dokumentami,

8) kontrola obcych statkow w zakresie zgodnosci wykonywanych przewozow z postanowieniami umow miedzynarodowych oraz pozwolen na te przewozy,

9) wspoldzialanie z innymi organami w zakresie bezpieczenstwa zeglugi i ochrony srodowiska.

3. Szczegolowy zakres dzialania dyrektora urzedu zeglugi srodladowej okresla statut, o ktorym mowa w art. 8 ust. 4.

Art. 10. 1. Zadania, o ktorych mowa w art. 9 ust. 2 pkt 2-8, wykonuja uprawnieni do inspekcji pracownicy urzedow zeglugi srodladowej, zwani dalej "inspektorami".

2. Inspektor ma prawo wejscia i przebywania na statku, na budowli wodnej sluzacej zegludze, w porcie, przystani i zimowisku, a takze podplywania i cumowania statku inspekcyjnego do tych obiektow.

3. Inspekcje przeprowadza sie w miare mozliwosci bez uszczerbku dla eksploatacji statku.

4. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, kategorie pracownikow uprawnionych do wykonywania zadan inspekcyjnych, majac na wzgledzie w szczegolnosci charakter tych zadan.

5. W czasie wykonywania zadan sluzbowych inspektor ma prawo do:

1) kontrolowania, czy statek jest uprawniony do dzialalnosci, jaka uprawia, i czy zegluga wykonywana jest zgodnie z przepisami prawa i umowami miedzynarodowymi,

2) kontroli dokumentow dotyczacych statku i zalogi oraz przewozowych,

3) zadania wyjasnien i podejmowania wszelkich czynnosci niezbednych do przeprowadzenia kontroli na pokladzie, w ladowniach i innych pomieszczeniach statku,

4) dokonywania wpisow dotyczacych przeprowadzonej kontroli w dzienniku pokladowym statku,

5) nakladania grzywien w drodze mandatu karnego za wykroczenia w zegludze srodladowej.

6. Kierownik statku lub inna osoba odpowiedzialna za statek sa obowiazani stosowac sie do doraznych zalecen w zakresie bezpieczenstwa zeglugi wydanych przez inspektora.

Art. 11. 1. W wypadku stwierdzenia zaniedbania zagrazajacego bezpieczenstwu zeglugi, statku lub przebywajacych na nim osob albo zagrazajacego zanieczyszczeniem srodowiska, a takze ze wzgledu na uchybienia sanitarne, inspektor, na podstawie udzielonego upowaznienia, moze, w drodze decyzji administracyjnej, zatrzymac lub skierowac statek do najblizszego miejsca postoju oraz zatrzymac swiadectwo zdolnosci zeglugowej i dokument kwalifikacyjny kierownika statku do czasu usuniecia tego zaniedbania lub uchybienia.

2. O zatrzymaniu obcego statku niezwlocznie powiadamia sie na pismie administracje panstwa, w ktorym zostalo wystawione swiadectwo zdolnosci zeglugowej, z podaniem przyczyn, ktore uzasadnialy zatrzymanie statku.

Art. 12. 1. Pracownicy urzedow zeglugi srodladowej okreslonych kategorii w czasie wykonywania obowiazkow sluzbowych nosza umundurowanie.

2. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, kategorie pracownikow obowiazanych do noszenia umundurowania, warunki przydzialu i wzory tego umundurowania, majac na uwadze wykonywane przez pracownikow obowiazki sluzbowe.

Art. 13. 1. Statki inspekcyjne urzedow zeglugi srodladowej podnosza flage panstwowa z godlem Rzeczypospolitej Polskiej, okreslona w odrebnych przepisach.

2. W czasie wykonywania zadan statki inspekcyjne urzedow zeglugi srodladowej podnosza takze flage sluzbowa.

3. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze zarzadzenia, wzor flagi sluzbowej i sposob oznakowania statkow inspekcyjnych.

Art. 14. 1. Dyrektorzy urzedow zeglugi srodladowej wydaja przepisy prawa miejscowego okreslajace na obszarze ich dzialania szczegolowe warunki bezpieczenstwa ruchu i postoju statkow wynikajace z charakteru i wlasciwosci drog wodnych. Przepisy te wydawane sa w uzgodnieniu z administracja drogi wodnej.

2. Przepisy prawa miejscowego sa wydawane w drodze zarzadzenia, ktore podlega ogloszeniu w wojewodzkim dzienniku urzedowym wlasciwym ze wzgledu na terytorialny zakres obowiazywania tego zarzadzenia.

Rozdzial 3

Warunki uprawiania zeglugi

Art. 15. 1. Zegluge na polskich srodladowych drogach wodnych moze uprawiac statek polski oraz statek obcy na warunkach i w zakresie okreslonych w umowach miedzynarodowych, zawartych przez Rzeczpospolita Polska z panstwem przynaleznosci statku, z zastrzezeniem ust. 2.

2. W wypadku braku umowy miedzynarodowej statek obcy moze uprawiac zegluge na polskich srodladowych drogach wodnych po uzyskaniu pozwolenia:

1) ministra wlasciwego do spraw transportu - w razie prowadzenia regularnej zeglugi miedzy polskimi portami lub miedzy portem polskim a portem obcym,

2) dyrektora urzedu zeglugi srodladowej wlasciwego terytorialnie dla miejsca przekroczenia granicy Panstwa - w pozostalych wypadkach.

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje sie do statku uzywanego wylacznie do uprawiania sportu lub rekreacji, bez wzgledu na jego przynaleznosc panstwowa.

4. Pozwolenie wydaje sie na podstawie:

1) wynikow inspekcji statku dokonanej przez organ, o ktorym mowa w ust. 2 pkt 2, potwierdzajacej, ze wymiary statku odpowiadaja warunkom drogi wodnej, a jego wyposazenie jest zgodne z polskimi przepisami,

2) technicznej oceny statku wydanej przez polska instytucje klasyfikacyjna, uznana przez ministra wlasciwego do spraw transportu, zwana dalej "polska instytucja klasyfikacyjna".

5. Pozwolenie moze byc wydane na jedna podroz lub na czas okreslony, nie dluzszy jednak niz okres waznosci dokumentu zdolnosci zeglugowej statku. Wydane pozwolenie moze zastrzegac obowiazek korzystania z uslug pilota, jezeli kierownik statku nie posiada polskiego dokumentu kwalifikacyjnego lub dokumentu uznanego na podstawie art. 35 ust. 5.

6. Organ wydajacy pozwolenie odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wydania pozwolenia, jezeli wymiary statku nie odpowiadaja warunkom drogi wodnej lub gdy statek nie odpowiada wymaganiom co do wyposazenia, bezpieczenstwa zeglugi lub warunkom ochrony srodowiska okreslonym w art. 27.

7. Za wydanie pozwolenia pobiera sie oplate w wysokosci okreslonej w zalaczniku do ustawy.

8. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, wzory i tryb wydawania pozwolen, w zaleznosci od tego, czy pozwolenia dotycza regularnej zeglugi miedzy polskimi portami lub miedzy portem polskim a portem obcym, czy pozostalych wypadkow uprawiania zeglugi, a takze uwzgledniajac zakres inspekcji i technicznej oceny wynikajacej z wielkosci i przeznaczenia statku.

Art. 16. 1. Kierownik statku uprawiajacego zegluge na polskich srodladowych drogach wodnych jest obowiazany do skladania informacji ewidencyjnych, zwanych dalej "informacjami".

2. Informacje sklada sie na formularzu ewidencyjnym po zakonczeniu kazdej podrozy.

3. Obowiazek skladania informacji nie dotyczy kierownikow:

1) statkow towarowych o nosnosci nieprzekraczajacej 50 t,

2) statkow pasazerskich,

3) promow,

4) statkow wykorzystywanych do celow niehandlowych,

5) statkow towarowych wykorzystywanych wylacznie do magazynowania towarow,

6) statkow uzywanych do polowu ryb,

7) statkow sluzacych do eksploatacji zloz kruszywa i jednostek ich obslugujacych.

4. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, wzor formularza ewidencyjnego, miejsce jego skladania oraz szczegolowy sposob postepowania ze zlozonymi formularzami. W formularzu tym okresla sie mase przewozonego ladunku, rodzaj ladunkow oraz miejsce ich zaladowania i wyladowania, odleglosc drogi wodnej przebytej przez statek, rodzaj statku i panstwo jego rejestracji.

Art. 17. 1. Dzialalnosc przewoznika w transporcie krajowym lub miedzynarodowym w zakresie zarobkowego przewozu ladunkow statkami zeglugi srodladowej moze podejmowac przedsiebiorca, ktory odpowiada wymogowi zdolnosci zawodowej potwierdzonemu odpowiednim zaswiadczeniem albo zatrudnia co najmniej jedna osobe majaca takie zaswiadczenie.

2. Wymog zdolnosci zawodowej polega na posiadaniu podstawowej wiedzy z dziedziny prawa cywilnego, handlowego, finansowego, pracy, podatkowego, ubezpieczen oraz znajomosci procedur celnych i granicznych, a takze znajomosci wymagan bezpieczenstwa zeglugi, standardow technicznych statkow i technicznych aspektow dzialalnosci przewoznika, standardow zachowania w warunkach srodowiska wodnego oraz umow miedzynarodowych regulujacych ceny i warunki transportu.

3. Wymog zdolnosci zawodowej nie dotyczy przedsiebiorcy wykonujacego przewoz ladunkow:

1) na potrzeby wlasne,

2) statkami o ladownosci nieprzekraczajacej 200 t,

3) promami,

4) na wodach srodladowych innych niz okreslone w art. 1 ust. 1.

4. Uznaje sie, ze zdolnosc zawodowa ma osoba, ktora spelnia co najmniej jeden z nastepujacych warunkow:

1) ukonczyla szkole wyzsza o specjalizacji transportowej,

2) ukonczyla szkole srednia o kierunku zegluga srodladowa,

3) posiada kwalifikacje zawodowe uprawniajace do zajmowania stanowiska kierownika statku o ladownosci przekraczajacej 200 t,

4) odbyla kurs, ktorego program uwzglednia tematyke wymieniona w ust. 2,

5) przez 2 lata prowadzila dzialalnosc przewozowa w zegludze srodladowej albo byla zatrudniona u przedsiebiorcy przy prowadzeniu dzialalnosci transportowej.

5. Zaswiadczenie o spelnieniu wymogu zdolnosci zawodowej wydaje, na pisemny wniosek zainteresowanej osoby, dyrektor urzedu zeglugi srodladowej. Do wniosku nalezy dolaczyc dokumenty potwierdzajace spelnienie co najmniej jednego z warunkow okreslonych w ust. 4.

6. Za wydanie zaswiadczenia pobiera sie oplate w wysokosci okreslonej w zalaczniku do ustawy.

7. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, wzor zaswiadczenia, o ktorym mowa w ust. 5, w zaleznosci od tego, czy zaswiadczenie dotyczy transportu krajowego, czy miedzynarodowego.

8. Uznaje sie zaswiadczenia o spelnieniu wymogu zdolnosci zawodowej wydane zgodnie z przepisami obowiazujacymi we Wspolnotach Europejskich w sprawie dostepu do wykonywania zawodu przewoznika towarow w zegludze srodladowej w transporcie krajowym i miedzynarodowym oraz wzajemnego uznawania dyplomow, zaswiadczen i innych dowodow kwalifikacji formalnych.

9. Minister wlasciwy do spraw transportu, majac na wzgledzie przepis ust. 8, okresli, w drodze rozporzadzenia, wykaz panstw, w ktorych wydane zaswiadczenia o spelnieniu wymogu zdolnosci zawodowej beda uznawane przez organy administracji zeglugi srodladowej.

Rozdzial 4

Rejestr administracyjny i pomiar statkow

Art. 18. 1. Statek polski podlega obowiazkowi wpisu do rejestru administracyjnego polskich statkow zeglugi srodladowej, zwanego dalej "rejestrem", z zastrzezeniem ust. 2 i 3.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje sie do statku uzywanego wylacznie do uprawiania sportu lub rekreacji bez wzgledu na jego rodzaj i wielkosc oraz do statku uzywanego do polowu ryb bez napedu mechanicznego o iloczynie dlugosci i szerokosci nieprzekraczajacym 20 m2 lub o napedzie mechanicznym o mocy do 20 kW. Sprawy rejestracji tych statkow reguluja odrebne przepisy.

3. Do rejestru moze byc czasowo wpisany statek niebedacy statkiem polskim, jezeli osoby wymienione w art. 5 ust. 3 pkt 2 i 3 przedstawia dokument stwierdzajacy prawo dysponowania statkiem oraz pisemna zgode wlasciwych organow panstwa stalej rejestracji statku na czasowy wpis do polskiego rejestru.

Art. 19. 1. Rejestr prowadzi dyrektor urzedu zeglugi srodladowej wlasciwy dla portu macierzystego statku.

2. Wpis do rejestru nastepuje na podstawie pisemnego wniosku. Do zlozenia wniosku o wpis statku do rejestru jest obowiazany armator, niezwlocznie po wybudowaniu lub nabyciu statku w kraju albo po przybyciu statku do kraju, w razie nabycia go za granica.

Art. 20. 1. Rejestr sklada sie z ksiag rejestrowych, w ktorych wpisuje sie:

1) numer rejestracyjny statku i date wpisu,

2) nazwe statku lub inny znak rozpoznawczy,

3) nazwe portu macierzystego statku,

4) rodzaj i przeznaczenie statku,

5) rok, miejsce budowy, nazwe stoczni i numer budowy oraz okreslenie materialu glownego, z ktorego jest statek zbudowany,

6) rodzaj i liczbe glownych maszyn napedowych, laczna ich moc w kW, a takze liczbe i rodzaj pednikow,

7) wymiary statku,

8) oznaczenie i adres armatora statku wraz z numerem identyfikacyjnym REGON nadanym podmiotowi przez urzad statystyczny oraz oznaczeniami kodowymi adresu przyjetymi w krajowym rejestrze urzedowym podzialu terytorialnego kraju "TERYT". W wypadku braku numeru indentyfikacyjnego REGON wpisuje sie numer PESEL.

2. Kazda zmiana danych, o ktorych mowa w ust. 1, podlega wpisaniu do rejestru. Obowiazek zgloszenia zmiany danych spoczywa na armatorze w terminie 14 dni od zaistnienia zmiany.

3. Do zgloszenia statku do rejestru nalezy dolaczyc dowod wykreslenia z rejestru, jezeli statek byl uprzednio wpisany do rejestru w innym organie rejestrowym polskim lub zagranicznym.

4. Po wpisaniu statku do rejestru dyrektor urzedu zeglugi srodladowej wydaje armatorowi dokument rejestracyjny stanowiacy dowod polskiej przynaleznosci statku.

5. Odmowa wpisania statku do rejestru nastepuje w drodze decyzji administracyjnej.

Art. 21. 1. Statek wpisany do rejestru oznacza sie nazwa lub znakiem armatora, nazwa portu macierzystego i grupa liter rozpoznawczych kraju, w ktorym znajduje sie port macierzysty statku.

2. Kierownik statku, o ktorym mowa w ust. 1, jest obowiazany prowadzic dzienniki i posiadac dokumenty wynikajace z przepisow ustawy oraz wymagane umowami miedzynarodowymi.

3. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia:

1) szczegolowy sposob oznaczania statkow, uwzgledniajac ich wielkosc, rodzaj i przeznaczenie oraz czytelnosc uwidocznionych oznaczen,

2) rodzaje, wzory i sposob prowadzenia dziennikow oraz innych dokumentow statku, majac na uwadze rodzaj ladunku i uprawianej przez statek zeglugi oraz postanowienia umow miedzynarodowych.

Art. 22. Statek wykresla sie z rejestru:

1) na wniosek armatora,

2) z urzedu, jezeli utracil cechy urzadzenia plywajacego,

3) w razie zmiany przynaleznosci panstwowej lub zmiany portu macierzystego powodujacej zmiane organu rejestrowego.

Art. 23. Za wpis do rejestru i zmiane wpisu w rejestrze pobiera sie oplaty w wysokosciach okreslonych w zalaczniku do ustawy.

Art. 24. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, wzory ksiag rejestrowych, majac na uwadze dane, o ktorych mowa w art. 20 ust. 1 i w dokumencie rejestracyjnym, oraz szczegolowy tryb postepowania zwiazanego z wpisem do rejestru i zmianami wpisu w rejestrze, uwzgledniajac wielkosc i przeznaczenie statku.

Art. 25. Do statkow wpisanych do rejestru stosuje sie przepisy Kodeksu morskiego o zastawie na statku.

Art. 26. 1. Statek zeglugi srodladowej przeznaczony do przewozu ladunkow, statek pasazerski, holownik, pchacz i lodolamacz oraz inny statek nieprzeznaczony do przewozu ladunkow o dlugosci wiekszej niz 20 m podlegaja obowiazkowi pomiarowemu.

2. Pomiar statku przeznaczonego do przewozu ladunkow polega na ustaleniu jego nosnosci oraz wymiarow, natomiast pomiar innych statkow polega na ustaleniu ich wypornosci i wymiarow.

3. Pomiaru statku dokonuje organ pomiarowy, wydajac na jego podstawie swiadectwo pomiarowe na okres nie dluzszy niz 15 lat.

4. Organem pomiarowym jest polska instytucja klasyfikacyjna.

5. Statek inny niz wymieniony w ust. 1 moze byc zaopatrzony w swiadectwo pomiarowe na wniosek armatora.

6. Za swiadectwo pomiarowe pobiera sie oplate w wysokosci okreslonej w zalaczniku do ustawy.

7. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, przepisy szczegolowe dotyczace sposobu wykonywania pomiarow, uwzgledniajace w szczegolnosci postanowienia konwencji o pomierzaniu statkow zeglugi srodladowej, oraz tryb postepowania pomiarowego, wzory swiadectw pomiarowych, uwzgledniajac wielkosc i przeznaczenie statku.

Rozdzial 5

Bezpieczenstwo zeglugi

Art. 27. Statek moze byc uzywany w zegludze srodladowej, jezeli odpowiada wymaganiom bezpieczenstwa w zakresie:

1) budowy, jego stalych urzadzen i wyposazenia,

2) wlasciwosci manewrowych,

3) ochrony wod, powietrza lub ochrony przed halasem,

4) warunkow sanitarnych oraz bezpieczenstwa i higieny pracy,

5) skladu i kwalifikacji zalogi.

Art. 28. 1. Statek i jego stale urzadzenia podlegaja nadzorowi technicznemu polskiej instytucji klasyfikacyjnej, z zastrzezeniem ust. 4.

2. Nadzor techniczny obejmuje budowe, odbudowe, przebudowe, remont statku i jego stalych urzadzen oraz przeglady: zasadniczy, okresowy i dorazny. Za rownowazne z nadzorem nad budowa statkow przeznaczonych wylacznie do uprawiania sportu lub rekreacji uwaza sie posiadanie przez taki statek oznaczenia "CE", stwierdzajacego spelnienie wymagan bezpieczenstwa obowiazujacych we Wspolnotach Europejskich.

3. Spelnienie wymagan w zakresie budowy statku, jego stalych urzadzen, wlasciwosci manewrowych i ochrony wod, powietrza lub ochrony przed halasem, o ktorych mowa w art. 27 pkt 1-3, polska instytucja klasyfikacyjna stwierdza po dokonaniu przegladu, w dokumencie klasyfikacyjnym.

4. Nadzorowi technicznemu, o ktorym mowa w ust. 1 i 2, nie podlega statek bez napedu mechanicznego o iloczynie najwiekszej dlugosci i szerokosci nieprzekraczajacym 50 m2 oraz statek o napedzie mechanicznym o mocy do 50 kW. Statki te podlegaja przegladom technicznym.

5. Minister wlasciwy do spraw transportu, kierujac sie koniecznoscia zapewnienia bezpieczenstwa statkow oraz zycia osob na statkach, okresli, w drodze rozporzadzenia:

1) wymagania w zakresie budowy statku, jego stalych urzadzen, wyposazenia i wlasciwosci manewrowych oraz dotyczace ochrony wod, powietrza lub ochrony przed halasem albo uzna za obowiazujace w tym zakresie wymagania okreslone w przepisach technicznych polskiej instytucji klasyfikacyjnej,

2) tryb i podmioty wlasciwe do przeprowadzania przegladow technicznych statkow, o ktorych mowa w ust. 4, uwzgledniajac ich rodzaj i przeznaczenie.

Art. 29. 1. Statek moze byc dopuszczony do zeglugi po uzyskaniu swiadectwa zdolnosci zeglugowej stwierdzajacego, ze statek odpowiada wymaganiom okreslonym w art. 27 pkt 1-4. W swiadectwie tym okresla sie rowniez sklad i kwalifikacje zalogi niezbedne do bezpiecznej zeglugi.

2. Dla statku uzywanego do przewozu ladunkow o nosnosci 15 t i wiekszej, do przewozu wiecej niz 12 osob oraz dla statku przeznaczonego do holowania lub pchania - wydaje sie swiadectwo zdolnosci zeglugowej odpowiadajace wymaganiom przepisow obowiazujacych we Wspolnotach Europejskich.

3. Dla statku niewymienionego w ust. 2 wydaje sie uproszczone swiadectwo zdolnosci zeglugowej.

4. Przepisu ust. 1 nie stosuje sie do statku:

1) uzywanego wylacznie do uprawiania sportu lub rekreacji bez napedu mechanicznego lub o napedzie mechanicznym o mocy silnikow mniejszej niz 75 kW,

2) innego niz wymieniony w pkt 1 bez napedu mechanicznego o iloczynie dlugosci i szerokosci nieprzekraczajacym 20 m2 lub o napedzie mechanicznym o mocy silnikow do 20 kW,

3) spelniajacego wymagania okreslone w Konwencji o zegludze na Renie.

5. Swiadectwo zdolnosci zeglugowej wydaje dyrektor urzedu zeglugi srodladowej wlasciwy dla portu macierzystego statku na wniosek armatora. Swiadectwo to wydaje sie na czas oznaczony w zaleznosci od rodzaju statku, nie dluzszy jednak niz 5 lat - w wypadku statku o napedzie mechanicznym, i 10 lat - w wypadku statku bez napedu mechanicznego.

6. Uznaje sie swiadectwa zdolnosci zeglugowej obcych statkow wydane zgodnie z obowiazujacymi we Wspolnotach Europejskich przepisami o wzajemnym uznawaniu swiadectw zdolnosci zeglugowej w zegludze srodladowej.

7. Minister wlasciwy do spraw transportu, majac na wzgledzie przepis ust. 6, okresli, w drodze rozporzadzenia, wykaz panstw, w ktorych wydane swiadectwa zdolnosci zeglugowej beda uznawane przez organy administracji zeglugi srodladowej.

Art. 30. 1. Do wniosku o wydanie swiadectwa zdolnosci zeglugowej nalezy zalaczyc:

1) dokument klasyfikacyjny polskiej instytucji klasyfikacyjnej oraz wyciag ze swiadectwa pomiarowego, jezeli statek podlega obowiazkowi pomiarowemu,

2) orzeczenie Urzedu Dozoru Technicznego o stanie kotlow parowych lub zbiornikow cisnieniowych przeznaczonych do procesow technologicznych, jezeli statek w takie kotly lub zbiorniki jest wyposazony,

3) dla statku nowo zbudowanego, przebudowanego lub wpisanego do rejestru po raz pierwszy, z wylaczeniem statku uzywanego do uprawiania sportu lub rekreacji, dodatkowo:

a) orzeczenie Panstwowej Inspekcji Pracy o dopuszczeniu statku do eksploatacji pod wzgledem bezpieczenstwa i higieny pracy,

b) opinie wojewodzkiego inspektora sanitarnego o dopuszczeniu statku do eksploatacji pod wzgledem wymagan sanitarnych,

4) dla statku nowo zbudowanego lub przebudowanego uzywanego wylacznie do uprawiania sportu lub rekreacji o napedzie mechanicznym o mocy wiekszej niz 75 kW - dodatkowo wyciag z dokumentu rejestracyjnego.

2. Podstawe do wydania swiadectwa zdolnosci zeglugowej stanowia kopie lub wyciagi dokumentow wymienionych w ust. 1 oraz pozytywny wynik inspekcji statku przeprowadzonej przez organ wydajacy to swiadectwo.

3. Organ wydajacy swiadectwo zdolnosci zeglugowej odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, jego wydania, gdy nie zostaly spelnione warunki okreslone w ust. 2.

4. W swiadectwie zdolnosci zeglugowej dokonuje sie zmian na udokumentowany wniosek armatora.

5. Przepisy ust. 1-3 stosuje sie odpowiednio w sprawie o przedluzenie waznosci swiadectwa zdolnosci zeglugowej.

Art. 31. 1. Swiadectwo zdolnosci zeglugowej cofa sie w razie:

1) uszkodzenia kadluba statku lub jego urzadzen zagrazajacego bezpieczenstwu zeglugi,

2) przebudowy statku powodujacej zmiane jego charakterystyki,

3) utraty lub zawieszenia waznosci dokumentow wymienionych w art. 30 ust. 1 pkt 1-3, ktore stanowily podstawe do wydania swiadectwa zdolnosci zeglugowej,

4) gdy stan techniczny statku nie odpowiada warunkom, ktore stanowily podstawe do wydania swiadectwa zdolnosci zeglugowej.

2. Swiadectwo zdolnosci zeglugowej moze byc cofniete w razie stwierdzenia zaniedban zagrazajacych bezpieczenstwu zeglugi, pasazerow lub zalogi, a takze na udokumentowany wniosek Panstwowej Inspekcji Pracy, Inspekcji Sanitarnej, Urzedu Dozoru Technicznego lub wojewodzkiego inspektora ochrony srodowiska.

3. Swiadectwo zdolnosci zeglugowej cofa, w drodze decyzji administracyjnej, dyrektor urzedu zeglugi srodladowej wlasciwy dla miejsca, w ktorym znajduje sie statek w czasie stwierdzenia utraty zdolnosci zeglugowej, zawiadamiajac niezwlocznie o tym fakcie armatora statku i organ, ktory wydal swiadectwo.

Art. 32. 1. W szczegolnie uzasadnionych wypadkach statek nieposiadajacy swiadectwa zdolnosci zeglugowej moze byc dopuszczony do jednorazowej podrozy niezwiazanej z eksploatacja na podstawie jednorazowego zezwolenia wydanego przez dyrektora urzedu zeglugi srodladowej, wlasciwego dla miejsca rozpoczecia podrozy. W zezwoleniu okresla sie droge wodna, warunki uprawiania zeglugi i termin waznosci zezwolenia.

2. Statek, ktoremu cofnieto swiadectwo zdolnosci zeglugowej w czasie podrozy z przyczyn okreslonych w art. 31 ust. 1 pkt 3 i 4, moze byc dopuszczony na podstawie zezwolenia dyrektora urzedu zeglugi srodladowej do jej zakonczenia, jezeli nie zagraza to bezpieczenstwu zeglugi lub srodowisku. W zezwoleniu okresla sie droge wodna, miejsce zakonczenia podrozy, warunki uprawiania zeglugi i termin waznosci zezwolenia.

Art. 33. Za wydanie lub przedluzenie terminu waznosci swiadectwa zdolnosci zeglugowej oraz za dokonanie w nim zmian, a takze za wydanie zezwolenia, o ktorym mowa w art. 32, pobiera sie oplaty w wysokosciach okreslonych w zalaczniku do ustawy.

Art. 34. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, wzory swiadectw zdolnosci zeglugowej i terminy, na jakie sie je wydaje, w zaleznosci od rodzajow statkow, o ktorych mowa w art. 29 ust. 2 i 3, tryb ich wydawania, przedluzania, dokonywania w nich zmian i cofania ich, kierujac sie wzgledami bezpieczenstwa zeglugi i wymaganiami miedzynarodowymi.

Art. 35. 1. Statek musi miec zaloge w skladzie i o kwalifikacjach zapewniajacych bezpieczenstwo zeglugi.

2. Potwierdzeniem posiadania kwalifikacji jest:

1) patent zeglarski uprawniajacy do kierowania statkiem,

2) patent mechanika statkowego uprawniajacy do obslugi maszyn napedowych,

3) swiadectwo uprawniajace do zajmowania innych stanowisk na statku.

3. Patent zeglarski moze zawierac ograniczenia co do rodzaju statkow i drog wodnych, a patent mechanika statkowego - co do rodzaju statku.

4. Patent lub swiadectwo wydaje dyrektor urzedu zeglugi srodladowej.

5. Uznaje sie dokumenty kwalifikacyjne kierownikow obcych statkow wydane zgodnie z:

1) przepisami obowiazujacymi we Wspolnotach Europejskich w sprawie uzyskiwania krajowych patentow kapitanow statkow do przewozu towarow i pasazerow srodladowymi drogami wodnymi,

2) Konwencja o zegludze na Renie.

6. Minister wlasciwy do spraw transportu, majac na wzgledzie przepis ust. 5, okresli, w drodze rozporzadzenia, wykaz panstw, w ktorych wydane dokumenty kwalifikacyjne kierownikow statkow beda uznawane przez organy administracji zeglugi srodladowej.

7. Przepisow ust. 1 - 6 dotyczacych kwalifikacji zalog nie stosuje sie do zalogi statku uzywanego wylacznie do uprawiania sportu lub rekreacji.

Art. 36. 1. Patent lub swiadectwo uzyskuje osoba, ktora:

1) ukonczyla 18 lat,

2) ma stan zdrowia odpowiedni do zakresu pracy na statkach zeglugi srodladowej potwierdzony swiadectwem zdrowia,

3) odbyla praktyke plywania na statkach zeglugi srodladowej w charakterze czlonka zalogi, w wymiarze:

a) nie krotszym niz 12 miesiecy - w wypadku patentu,

b) nie krotszym niz 3 miesiace - w wypadku swiadectwa,

4) zdala z wynikiem pozytywnym egzamin z zakresu wymaganej wiedzy i umiejetnosci.

2. Egzaminy przeprowadzaja komisje egzaminacyjne na podstawie ustalonych wymagan egzaminacyjnych i na podstawie regulaminu dzialania komisji. Czlonkom komisji przysluguje wynagrodzenie za udzial w pracach komisji egzaminacyjnej.

3. Za przeprowadzenie egzaminu oraz za wydanie patentu lub swiadectwa pobiera sie oplaty w wysokosciach okreslonych w zalaczniku do ustawy.

Art. 37. 1. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia:

1) wykaz stanowisk na statkach w zaleznosci od rodzajow statkow i drog wodnych,

2) minimalny sklad zalogi w zaleznosci od czasu pracy statku,

3) rodzaje i wzory patentow i swiadectw, o ktorych mowa w art. 35 ust. 2, oraz tryb ich uzyskiwania,

4) czas praktyki plywania na statkach zeglugi srodladowej, z uwzglednieniem art. 36 ust. 1 pkt 3,

5) zakres wymagan egzaminacyjnych niezbednych do uzyskania patentow i swiadectw,

6) liczbe, sklad i regulamin dzialania komisji egzaminacyjnych, a takze warunki wynagradzania czlonkow komisji egzaminacyjnych,

kierujac sie wzgledami bezpieczenstwa zeglugi i miedzynarodowymi wymaganiami w tym zakresie.

2. Minister wlasciwy do spraw zdrowia okresli, w drodze rozporzadzenia, warunki zdrowotne wymagane od osob wykonujacych prace na statkach zeglugi srodladowej, ze szczegolnym uwzglednieniem:

1) stanow chorobowych i ulomnosci uniemozliwiajacych wykonywanie okreslonej pracy,

2) trybu uznawania osob za zdolne albo niezdolne do wykonywania okreslonej pracy,

3) trybu wydawania swiadectwa zdrowia.

Art. 38. 1. Czlonek zalogi statku jest obowiazany posiadac zeglarska ksiazeczke pracy, stwierdzajaca przebieg pracy na statkach zeglugi srodladowej.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje sie do zalog statkow przeznaczonych lub uzywanych do uprawiania sportu lub rekreacji, w tym do amatorskiego polowu ryb, oraz statkow uzywanych do polowu ryb na innych wodach srodladowych niz okreslone w art. 1 ust. 1.

Art. 39. 1. Zeglarska ksiazeczke pracy wydaje dyrektor urzedu zeglugi srodladowej na czas nieokreslony.

2. W razie zniszczenia, zagubienia lub braku miejsc do dokonywania wpisow wydaje sie nowa zeglarska ksiazeczke pracy.

3. Za wydanie zeglarskiej ksiazeczki pracy pobiera sie oplate w wysokosci okreslonej w zalaczniku do ustawy.

Art. 40. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, wzor zeglarskiej ksiazeczki pracy, tryb jej wydawania i wymiany, rodzaj dokonywanych w niej adnotacji i wpisow urzedowych, a takze sposob i tryb ich dokonywania, kierujac sie obowiazujacymi w tej mierze wymaganiami miedzynarodowymi.

Art. 41. 1. Materialy niebezpieczne moga byc przewozone statkami zeglugi srodladowej w sposob niezagrazajacy bezpieczenstwu ruchu zeglugowego i wykluczajacy zanieczyszczenie lub skazenie srodowiska, zgodnie z wymaganiami Europejskiego porozumienia w sprawie miedzynarodowych przewozow materialow niebezpiecznych srodladowymi drogami wodnymi (ADN), zwanego dalej "ADN".

2. Statek przewozacy materialy niebezpieczne obowiazany jest posiadac swiadectwo dopuszczenia do przewozu materialow niebezpiecznych, stwierdzajace spelnienie wymagan w zakresie konstrukcji i wyposazenia.

3. Swiadectwo, o ktorym mowa w ust. 2, wydaje po przeprowadzeniu inspekcji dyrektor urzedu zeglugi srodladowej na okres nie dluzszy niz 5 lat. Za wydanie swiadectwa pobiera sie oplate w wysokosci okreslonej w zalaczniku do ustawy.

4. Na statku, o ktorym mowa w ust. 2, musi znajdowac sie ekspert do spraw bezpieczenstwa przewozu materialow niebezpiecznych statkami zeglugi srodladowej, zwany dalej "ekspertem ADN".

5. Ekspertem ADN moze byc osoba, ktora posiada swiadectwo eksperta ADN.

6. Warunkiem uzyskania swiadectwa eksperta ADN jest ukonczenie kursu i zdanie egzaminu przed komisja, o ktorej mowa w art. 36 ust. 2, ze znajomosci postanowien Europejskiego porozumienia w sprawie miedzynarodowych przewozow materialow niebezpiecznych srodladowymi drogami wodnymi. Za egzamin pobiera sie oplate w wysokosci okreslonej w zalaczniku do ustawy.

7. Swiadectwo eksperta ADN wydaje dyrektor urzedu zeglugi srodladowej; za wydanie swiadectwa pobiera sie oplate w wysokosci okreslonej w zalaczniku do ustawy.

8. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, szczegolowy sposob przewozu materialow niebezpiecznych, uwzgledniajac zakres inspekcji, o ktorej mowa w ust. 3, i wzor swiadectwa dopuszczenia statku do przewozu materialow niebezpiecznych oraz wzor swiadectwa eksperta ADN i tryb ich uzyskiwania, kierujac sie wymaganiami okreslonymi w ADN.

Rozdzial 6

Srodladowe drogi wodne

Art. 42. 1. Srodladowe drogi wodne dziela sie na klasy.

2. Srodladowe drogi wodne, w zaleznosci od klasy, dziela sie na drogi wodne o znaczeniu:

1) regionalnym,

2) miedzynarodowym.

3. Klase drogi wodnej okresla sie:

1) maksymalnymi parametrami statkow, jakie moga byc dopuszczone do zeglugi,

2) wielkoscia minimalnego przeswitu pod mostami, rurociagami i innymi urzadzeniami krzyzujacymi sie z droga wodna.

4. Rada Ministrow okresli, w drodze rozporzadzenia, szczegolowy sposob klasyfikacji srodladowych drog wodnych na podstawie kryteriow okreslonych w ust. 3 oraz dokona podzialu tych drog wodnych na klasy, okresli drogi wodne o znaczeniu regionalnym i miedzynarodowym oraz warunki eksploatacyjne i projektowe dla poszczegolnych klas drog wodnych, z uwzglednieniem wiazacych Rzeczpospolita Polska umow miedzynarodowych.

Art. 43. 1. Srodladowe drogi wodne nalezy utrzymywac w sposob zapewniajacy bezpieczna zegluge poprzez:

1) nalezyty stan techniczny budowli i urzadzen hydrotechnicznych sluzacych zegludze oraz ich wlasciwa obsluge,

2) systematyczna poprawe warunkow eksploatacyjnych odpowiednich do klasy drogi wodnej,

3) oznakowanie nawigacyjne szlaku zeglownego, budowli i urzadzen hydrotechnicznych, przeszkod nawigacyjnych oraz budowli i linii przesylowych krzyzujacych sie z droga wodna.

2. Szlak zeglowny nalezy oznakowac znakami zeglugowymi plywajacymi lub brzegowymi, w sposob wskazujacy przeszkody nawigacyjne i miejsca niebezpieczne dla zeglugi.

3. Zabrania sie wykorzystywania znakow nawigacyjnych do cumowania lub przeciagania statku, jak rowniez ich uszkadzania, przemieszczania, niszczenia badz czynienia niezdolnymi do uzytku zgodnie z przeznaczeniem.

4. Utrzymanie srodladowych drog wodnych w stanie zapewniajacym bezpieczna zegluge, z zastrzezeniem ust. 5, nalezy do jednostek organizacyjnych ministra wlasciwego do spraw gospodarki wodnej, zwanych dalej "administracja drogi wodnej".

5. Oznakowanie nawigacyjne w portach oraz urzadzen, budowli i linii przesylowych krzyzujacych sie z droga wodna nalezy do ich wlascicieli. Sposob oznakowania nalezy uzgodnic z administracja drogi wodnej.

6. Administracja drog wodnych oglasza w formie komunikatow w sposob zwyczajowo przyjety aktualne warunki zeglugowe na srodladowych drogach wodnych, terminy otwarcia i zamkniecia drog wodnych dla zeglugi oraz wydaje informator o srodladowych zeglownych drogach wodnych.

Art. 44. 1. Kierownik statku uprawiajacego zegluge jest obowiazany stosowac sie do znakow i sygnalow zeglugowych znajdujacych sie na drodze wodnej i na jej brzegach lub pokazywanych przez posterunki sygnalizacyjne.

2. Przecinanie kursu lub wyprzedzanie statku jest dozwolone tylko wowczas, gdy szerokosc drogi wodnej jest wystarczajaca dla jednoczesnego przejscia, z uwzglednieniem warunkow na danym akwenie oraz ruchu innych statkow.

3. Przy mijaniu statek plynacy w gore drogi wodnej powinien, uwzgledniajac miejscowe warunki i ruch innych statkow, ustapic drogi statkowi plynacemu w dol drogi wodnej.

4. Statek wyprzedzajacy powinien wyprzedzac statek wyprzedzany z jego lewej burty. Jezeli szlak zeglowny jest dostatecznie szeroki, statek wyprzedzajacy moze rowniez wyprzedzac statek wyprzedzany z jego prawej burty.

5. Statki moga plynac obok kursami rownoleglymi tylko wowczas, gdy umozliwia to szerokosc drogi wodnej, nie wystepuje ryzyko zderzenia i gdy nie stanowi to przeszkody lub niebezpieczenstwa dla ruchu zeglugowego.

Art. 45. 1. Statek moze zatrzymac sie na postoj w miejscu do tego wyznaczonym, a w wypadku braku zakazu postoju - wybierac miejsce postoju tak blisko brzegu, jak na to pozwala jego zanurzenie oraz warunki miejscowe, i tak aby nie utrudniac ruchu zeglugowego.

2. Statek na postoju nalezy zakotwiczyc lub przycumowac w sposob bezpieczny, aby nie mogl zmieniac swojego polozenia pod wplywem fali, wiatru, pradu wody, zmian stanow wody lub ruchu statkow i aby nie stanowil zagrozenia dla innych statkow.

3. Statek wycofany z eksploatacji moze znajdowac sie na postoju tylko w miejscu wyznaczonym przez dyrektora urzedu zeglugi srodladowej.

4. Na statku znajdujacym sie na postoju na szlaku zeglownym lub w jego poblizu powinien byc stale pelniony dozor przez osoby o odpowiednich kwalifikacjach.

Art. 46. Minister wlasciwy do spraw transportu, majac na wzgledzie koniecznosc zapewnienia bezpieczenstwa ruchu zeglugowego, okresli, w drodze rozporzadzenia, szczegolowe przepisy zeglugowe normujace:

1) ruch i postoj statkow na szlaku zeglownym i w portach, sygnalizacje wzrokowa i dzwiekowa oraz lacznosc radiowa na srodladowych drogach wodnych,

2) sposoby oznakowania nawigacyjnego szlaku zeglownego, budowli i urzadzen hydrotechnicznych, przeszkod nawigacyjnych oraz budowli i linii przesylowych, wzory znakow i sygnalow zeglugowych, ich znaczenie i zakres obowiazywania,

kierujac sie obowiazujacymi w tym zakresie wymaganiami miedzynarodowymi.

Art. 47. 1. Zabrania sie wyrzucania ze statkow przedmiotow i wylewania substancji mogacych stanowic przeszkode lub niebezpieczenstwo dla zeglugi badz innych uzytkownikow srodladowych drog wodnych albo zanieczyszczac droge wodna.

2. W razie zanieczyszczenia drogi wodnej badz zauwazenia na drodze wodnej przedmiotow lub substancji, o ktorych mowa w ust. 1, kierownik statku niezwlocznie zawiadamia o tym administracje drogi wodnej, wskazujac miejsce i charakter zanieczyszczenia.

3. Minister wlasciwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem wlasciwym do spraw srodowiska okresli, w drodze rozporzadzenia, warunki gromadzenia, przechowywania i usuwania odpadow i sciekow ze statkow oraz sposobu zapobiegania zanieczyszczeniom wynikajacym z przewozenia ladunkow, uwzgledniajac obowiazujace w tym zakresie wymagania miedzynarodowe.

Rozdzial 7

Pilotaz

Art. 48. 1. Pilotazem jest swiadczenie uslug majacych na celu ulatwienie ruchu zeglugowego, polegajacych na udzielaniu kierownikowi statku przebywajacego na srodladowych drogach wodnych informacji lub porad potrzebnych do prowadzenia statku na drodze wodnej.

2. Uslugi w zakresie pilotazu moga swiadczyc osoby fizyczne, prawne i inne jednostki organizacyjne niemajace osobowosci prawnej.

Art. 49. 1. Obowiazkowi korzystania z pilotazu podlegaja:

1) polski statek morski lub zeglugi srodladowej, ktorego kierownik nie posiada odpowiednich uprawnien do kierowania statkami na danej drodze wodnej,

2) obcy statek morski lub zeglugi srodladowej.

2. Nie podlega obowiazkowi korzystania z pilotazu statek uzywany wylacznie do uprawiania sportu lub rekreacji.

3. Kierownik statku podlegajacego obowiazkowi korzystania z pilotazu jest obowiazany korzystac z uslug pilota.

4. Korzystanie z uslug pilota nie zwalnia kierownika statku z odpowiedzialnosci za kierowanie statkiem.

5. Z obowiazku korzystania z pilotazu jest zwolniony statek, ktorego kierownik posiada swiadectwo zwolnienia z obowiazku korzystania z pilotazu lub dokumenty uznane w trybie okreslonym w art. 35 ust. 5, oraz statek panstwa, z ktorym zawarta umowa przewiduje wzajemne uznawanie dokumentow kwalifikacyjnych w zegludze srodladowej.

6. Warunkiem uzyskania swiadectwa zwolnienia z obowiazku korzystania z pilotazu jest:

1) odbycie co najmniej pieciu podrozy po danej drodze wodnej, potwierdzonych przez pilota,

2) pozytywna ocena sprawdzianu ze znajomosci drogi wodnej i miejscowych przepisow zeglugowych.

Art. 50. 1. Pilotaz moze byc wykonywany przez osobe posiadajaca kwalifikacje pilota zeglugi srodladowej.

2. Pilotem zeglugi srodladowej moze zostac osoba posiadajaca patent zeglarski uprawniajacy do kierowania wszystkimi statkami, co najmniej 12-miesieczna praktyke plywania nabyta po uzyskaniu patentu na drodze wodnej, ktorej ma dotyczyc uprawnienie, odpowiedni stan zdrowia i ktora zdala z wynikiem pozytywnym egzamin na pilota.

3. Egzamin na pilota lub sprawdzian, o ktorym mowa w art. 49 ust. 6 pkt 2, przeprowadzaja komisje egzaminacyjne okreslone w art. 36 ust. 2.

4. Potwierdzeniem posiadania kwalifikacji pilota zeglugi srodladowej jest uprawnienie pilotowe.

5. Uprawnienie pilotowe i swiadectwo zwolnienia z obowiazku korzystania z pilotazu wydaje dyrektor urzedu zeglugi srodladowej wlasciwy dla drogi wodnej, ktorej uprawnienia dotycza.

6. Za przeprowadzenie egzaminu lub sprawdzianu oraz za wydanie uprawnienia pilotowego lub swiadectwa zwolnienia z obowiazku korzystania z pilotazu pobiera sie oplaty w wysokosciach okreslonych w zalaczniku do ustawy.

Art. 51. 1. Pilot ponosi wobec armatora odpowiedzialnosc za szkody spowodowane swoim dzialaniem, chyba ze udowodni dolozenie nalezytej starannosci wymaganej przy swiadczeniu uslugi pilotowej.

2. Wobec osob trzecich za szkody wyrzadzone przez pilota odpowiada armator, tak jak za szkody wyrzadzone przez czlonka zalogi statku.

3. W razie razacego naruszenia przez pilota przepisow zeglugowych dyrektor urzedu zeglugi srodladowej, na mocy decyzji administracyjnej, moze, w zaleznosci od stopnia zagrozenia bezpieczenstwa zeglugi:

1) udzielic pilotowi ostrzezenia o grozacym zawieszeniu uprawnienia pilotowego,

2) zawiesic uprawnienia pilotowe na okres do 12 miesiecy.

Art. 52. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia:

1) szczegolowe warunki wykonywania pilotazu i sprawowania nadzoru nad jego wykonywaniem,

2) tryb przeprowadzania egzaminow na pilota i sprawdzianow dla uzyskania swiadectwa zwolnienia z obowiazku korzystania z pilotazu,

3) wzory i tryb wydawania uprawnien pilotowych oraz swiadectwa zwolnienia z obowiazku korzystania z pilotazu,

majac na wzgledzie zapewnienie prawidlowej realizacji uslug pilotowych.

Rozdzial 8

Wypadki zeglugowe

Art. 53. 1. W razie zaistnienia wypadku zeglugowego kierownik statku podejmuje niezwlocznie wszelkie dzialania zmierzajace do ratowania ludzi i mienia oraz do ograniczenia rozmiarow szkody.

2. Kierownik statku znajdujacego sie w poblizu miejsca wypadku zeglugowego jest obowiazany udzielic pomocy w dzialaniach ratowniczych.

Art. 54. 1. O zaistnieniu wypadku zeglugowego kierownik statku jest obowiazany niezwlocznie zawiadomic wlasciwego terytorialnie dyrektora urzedu zeglugi srodladowej i postepowac stosownie do otrzymanych polecen.

2. W razie ciezkiego uszkodzenia ciala, smierci czlowieka, wybuchu lub pozaru na statku, zatoniecia statku albo zniszczenia mienia znacznej wartosci kierownik statku zawiadamia takze Policje.

3. W razie powaznej awarii w wyniku wypadku zeglugowego kierownik statku zawiadamia o tym fakcie sluzby ratownicze wlasciwej terenowo jednostki Panstwowej Strazy Pozarnej.

4. Fakt zaistnienia wypadku zeglugowego kierownik statku odnotowuje w dzienniku pokladowym z podaniem daty, godziny, miejsca, okolicznosci i rodzaju wypadku oraz zabezpiecza slady i dowody w sprawie.

Art. 55. 1. Dyrektor urzedu zeglugi srodladowej po otrzymaniu zawiadomienia o wypadku zeglugowym przeprowadza niezwlocznie postepowanie w celu ustalenia okolicznosci, przyczyn, rozmiarow szkody i winnych spowodowania wypadku.

2. W postepowaniu, o ktorym mowa w ust. 1, moze uczestniczyc przedstawiciel armatora i administracji drogi wodnej.

Art. 56. Czlonkowi zalogi statku uznanemu winnym naruszenia przepisow zeglugowych lub przepisow dotyczacych obslugi maszyn lub urzadzen statku dyrektor urzedu zeglugi srodladowej moze w drodze decyzji administracyjnej:

1) udzielic ostrzezenia o grozacym zawieszeniu uprawnien zawodowych wynikajacych z posiadanego dokumentu kwalifikacyjnego, jezeli naruszenie przepisow stworzylo zagrozenie wypadkiem zeglugowym,

2) zawiesic uprawnienia na okres do 12 miesiecy w razie spowodowania w ciagu 12 miesiecy od udzielenia ostrzezenia ponownego naruszenia przepisow,

3) zawiesic uprawnienia na okres do 12 miesiecy za spowodowanie wypadku lub przyczynienie sie do jego zaistnienia, uzalezniajac ich przywrocenie od zlozenia egzaminu sprawdzajacego,

4) pozbawic uprawnien zawodowych, jezeli w wyniku tego wypadku nastapila smierc czlowieka lub znaczna szkoda.

Art. 57. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, szczegolowy tryb postepowania w zwiazku z wypadkami zeglugowymi, majac na uwadze w szczegolnosci kwalifikacje wypadkow, obowiazki kierownika statku po zaistnieniu wypadku, a takze sposob prowadzenia postepowania przez dyrektora urzedu zeglugi srodladowej.

Rozdzial 9

Przepisy karne

Art. 58. Kto:

1) wykonuje przewoz ladunkow niezgodnie z dokumentami przewozowymi,

2) wykonuje przewoz obcym statkiem niezgodnie z postanowieniami umow miedzynarodowych albo pozwolen na przewozy,

3) uprawia zegluge statkiem obcym bez wymaganego pozwolenia,

4) nie dopelnia obowiazku zlozenia formularza ewidencyjnego,

5) wykonuje zarobkowy przewoz towarow statkami o ladownosci wiekszej niz 200 t bez spelnienia wymogu zdolnosci zawodowej,

6) niszczy, uszkadza, przemieszcza lub wykorzystuje znaki zeglugowe do cumowania lub przeciagania statkow,

podlega karze grzywny.

Art. 59. Kto wykracza przeciw obowiazkowi:

1) wpisu statku do rejestru,

2) dokonania pomiaru statku,

podlega karze grzywny.

Art. 60. Kto uprawia zegluge statkiem bez waznego swiadectwa zdolnosci zeglugowej lub jednorazowego zezwolenia na okreslona podroz,

podlega karze grzywny.

Art. 61. Kto:

1) kieruje statkiem albo zajmuje stanowisko czlonka zalogi statku, nie posiadajac do tego wlasciwego dokumentu kwalifikacyjnego,

2) bedac czlonkiem zalogi statku, nie posiada dokumentu potwierdzajacego warunki zdrowia odpowiednie do zajmowanego stanowiska,

3) bedac czlonkiem zalogi statku, nie posiada zeglarskiej ksiazeczki pracy,

podlega karze grzywny.

Art. 62. Kto wykracza przeciw przepisom w zakresie:

1) ruchu i sygnalizacji na srodladowych drogach wodnych,

2) oznakowania, wyposazenia i dokumentow statkow,

3) warunkow ruchu i postoju statkow na szlaku zeglownym i w portach,

4) skladu zalogi statku i norm czasu pracy,

5) przewozu statkami materialow niebezpiecznych,

6) pilotazu na srodladowych drogach wodnych,

7) warunkow sanitarnych na statkach,

8) warunkow bezpieczenstwa i higieny pracy na statkach,

9) ochrony srodowiska,

podlega karze grzywny.

Art. 63. Orzekanie w sprawach okreslonych w art. 58-62 nastepuje w trybie okreslonym w Kodeksie postepowania w sprawach o wykroczenia.

Rozdzial 10

Zmiany w przepisach obowiazujacych

Art. 64. W ustawie z dnia 24 pazdziernika 1974 r. - Prawo wodne (Dz. U. Nr 38, poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222, z 1991 r. Nr 32, poz. 131 i Nr 77, poz. 335, z 1993 r. Nr 40, poz. 183, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 47, poz. 299, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 89, poz. 991, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268) w art. 19 w ust. 1 w pkt 4 skresla sie wyrazy "oraz zasady okreslania klas tych wod".

Art. 65. W ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. Nr 25, poz. 113 i Nr 137, poz. 639, z 1997 r. Nr 106, poz. 680, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 160, poz. 1078, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 96, poz. 1106 i Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 9, poz. 117, Nr 72, poz. 839 i Nr 120, poz. 1268) w art. 53 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Minister wlasciwy do spraw kultury fizycznej i sportu, po zasiegnieciu opinii wlasciwego zwiazku sportowego, okresli, w drodze rozporzadzenia:

1) organy wlasciwe do rejestracji statkow uzywanych do celow sportowych lub rekreacyjnych oraz sposob rejestracji i zwolnienia z rejestracji, tryb postepowania, wzory dokumentow rejestracyjnych i sposob oznakowania tych statkow,

2) organy wlasciwe do nadzoru technicznego, wymagania techniczne, wzory dokumentow stwierdzajacych zdolnosc do zeglugi i warunki przeprowadzania przegladow technicznych statkow uzywanych na wodach srodladowych do celow sportowych lub rekreacyjnych:

a) bez napedu mechanicznego niezaleznie od wielkosci oraz o napedzie mechanicznym o mocy do 75 kW,

b) o napedzie mechanicznym o mocy powyzej 75 kW na wodach srodladowych innych niz srodladowe drogi wodne,

majac na wzgledzie koniecznosc zapewnienia bezpieczenstwa zeglugi tych statkow."

Art. 66. W ustawie z dnia 4 wrzesnia 1997 r. o dzialach administracji rzadowej (Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718, Nr 70, poz. 816, Nr 73, poz. 852, Nr 109, poz. 1158 i Nr 122, poz. 1314 i 1321 oraz z 2001 r. Nr 3, poz. 18) w art. 27 w ust. 3 wyrazy "inspektoraty zeglugi srodladowej" zastepuje sie wyrazami "urzedy zeglugi srodladowej".

Art. 67. W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rzadowej w wojewodztwie (Dz. U. Nr 91, poz. 577, z 1999 r. Nr 70, poz. 778 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 22, poz. 268, Nr 48, poz. 550 i 552, Nr 62, poz. 718 i Nr 122, poz. 1321) pkt 12 zalacznika otrzymuje brzmienie:

"12) Dyrektorzy urzedow zeglugi srodladowej".

Art. 68. W ustawie z dnia 9 wrzesnia 2000 r. o oplacie skarbowej (Dz. U. Nr 86, poz. 960) w zalaczniku skresla sie:

1) w czesci III - pkt 9,

2) w czesci IV - pkt 24 i 28.

Rozdzial 11

Przepisy przejsciowe i koncowe

Art. 69. 1. Stawki oplat, okreslone kwotowo w zalaczniku do ustawy, ulegaja podwyzszeniu w wypadku wzrostu cen towarow i uslug konsumpcyjnych o ponad 15%, w stopniu odpowiadajacym wzrostowi tych cen.

2. Wskaznik wzrostu cen, o ktorych mowa w ust. 1, ustala sie na podstawie komunikatow Prezesa Glownego Urzedu Statystycznego ogloszonych w Dzienniku Urzedowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" w terminie 30 dni po uplywie kazdego kwartalu.

3. Stawki kwotowe oplat obliczone zgodnie z ust. 1 zaokragla sie w gore do pelnego zlotego.

4. Minister wlasciwy do spraw transportu oglasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzedowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" stawki kwotowe oplat obliczone zgodnie z przepisami ust. 1 i 3.

Art. 70. 1. Platnikami oplat sa:

1) armatorzy - za pozwolenie na uprawianie zeglugi obcymi statkami, wpis do rejestru administracyjnego, swiadectwo pomiarowe statku, swiadectwo zdolnosci zeglugowej oraz swiadectwo dopuszczenia statku do przewozu materialow niebezpiecznych,

2) osoby fizyczne - za zaswiadczenie o spelnieniu wymogu zdolnosci zawodowej, egzaminy i dokumenty kwalifikacyjne zalogi, zeglarska ksiazeczke pracy, egzamin i swiadectwo eksperta ADN, egzamin i uprawnienie pilotowe oraz sprawdzian i swiadectwo zwolnienia z obowiazku korzystania z pilotazu.

2. Oplaty pobieraja organy administracji zeglugi srodladowej, z wyjatkiem oplat za pomiary statkow.

3. Oplaty pobierane przez organy administracji zeglugi srodladowej stanowia dochod Skarbu Panstwa.

Art. 71. 1. Dzialajace do dnia wejscia w zycie niniejszej ustawy inspektoraty zeglugi srodladowej z dniem wejscia w zycie ustawy staja sie urzedami zeglugi srodladowej.

2. Z dniem wejscia w zycie niniejszej ustawy pracownicy inspektoratow zeglugi srodladowej staja sie pracownikami urzedow zeglugi srodladowej.

Art. 72. 1. Dokumenty kwalifikacyjne, zeglarskie zalogi i rejestracyjne statkow, swiadectwa zdolnosci zeglugowej oraz swiadectwa pomiarowe wydane na podstawie dotychczasowych przepisow zachowuja waznosc do czasu ich wymiany w zakresie, na jaki zostaly wydane. Za wymiane dokumentow pobiera sie oplaty w wysokosciach okreslonych w zalaczniku do ustawy.

2. Minister wlasciwy do spraw transportu okresli, w drodze rozporzadzenia, warunki i terminy wymiany dokumentow, o ktorych mowa w ust. 1, uwzgledniajac koniecznosc wprowadzenia jednolitych dokumentow wedlug zasad i wzorow przewidzianych w ustawie.

Art. 73. Do postepowan administracyjnych w sprawach objetych przepisami ustawy, wszczetych przed jej wejsciem w zycie, stosuje sie przepisy dotychczasowe.

Art. 74. 1. Traci moc ustawa z dnia 7 marca 1950 r. o zegludze i splawie na srodladowych drogach wodnych (Dz. U. z 1952 r. Nr 26, poz. 182, z 1960 r. Nr 29, poz. 163, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 i z 1997 r. Nr 141, poz. 943).

2. Do czasu wydania przepisow wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dluzej jednak niz przez 12 miesiecy od dnia wejscia jej w zycie, zachowuja moc dotychczasowe przepisy wykonawcze, o ile nie sa sprzeczne z niniejsza ustawa.

Art. 75. Ustawa wchodzi w zycie po uplywie 3 miesiecy od dnia ogloszenia.

Zalacznik

WYSOKOSCI OPLAT
I
Uprawianie zeglugi obcymi statkami
 
1 Za pozwolenie na uprawianie zeglugi obcym statkiem po polskich srodladowych drogach wodnych:  
  1) na jedna podroz 100 zl
  2) na okreslony czas lub wielokrotne podroze 200 zl
2 Za wtornik pozwolenia 20 zl
     
II
Spelnienie wymogu zdolnosci zawodowej
 
1 Za zaswiadczenie o spelnieniu wymogu zdolnosci zawodowej 30 zl
2 Za wtornik zaswiadczenia 15 zl
     
III
Rejestr administracyjny
 
1 Za wpis statku do rejestru:  
  1) bez napedu mechanicznego o iloczynie dlugosci i szerokosci statku do 20 m2 40 zl
  2) bez napedu mechanicznego o iloczynie dlugosci i szerokosci statku powyzej 20 m2 80 zl
  3) o napedzie mechanicznym o iloczynie dlugosci i szerokosci statku do 20 m2 80 zl
  4) o napedzie mechanicznym o iloczynie dlugosci i szerokosci statku powyzej 20 m2 400 zl
2 Za dokonanie zmian wpisu w rejestrze 15 zl
3 Za wtornik karty rejestracyjnej 20 zl
     
IV
Pomiar statkow
 
1 Za swiadectwo pomiarowe:  
  1) dla statku przeznaczonego do przewozu ladunkow 150 zl
  2) dla statku nieprzeznaczonego do przewozu ladunkow 100 zl
2 Za wtornik swiadectwa pomiarowego 60 zl
  Uwaga: Oplaty nie obejmuja oplat za czynnosci zwiazane z pomiarem statku.  
     
V
Swiadectwa zdolnosci zeglugowej
 
1 Za swiadectwo zdolnosci zeglugowej 25 zl
2 Za uproszczone swiadectwo zdolnosci zeglugowej 20 zl
3 Za przedluzenie swiadectwa zdolnosci zeglugowej 15 zl
4 Za dokonanie zmian w swiadectwie zdolnosci zeglugowej 15 zl
5 Za wydanie zezwolenia na jednorazowa podroz (oplata obejmuje dokonanie inspekcji) 200 zl
6 Za wtornik swiadectwa zdolnosci zeglugowej 20 zl
     
VI
Kwalifikacje zawodowe
 
1 Za egzamin na patent 150 zl
2 Za egzamin na swiadectwo 100 zl
3 Za patent 50 zl
4 Za swiadectwo 25 zl
5 Za wtornik patentu 40 zl
6 Za wtornik swiadectwa 20 zl
     
VII
Zeglarska ksiazeczka pracy
 
  Za zeglarska ksiazeczke pracy 30 zl
     
VIII
Przewoz materialow niebezpiecznych
 
1 Za swiadectwo dopuszczenia statku do przewozu materialow niebezpiecznych (oplata obejmuje inspekcje)  200 zl
2 Za egzamin na swiadectwo eksperta ADN 100 zl
3 Za swiadectwo eksperta ADN 20 zl
4 Za wtornik dokumentu z poz. 1 i 3 20 zl
     
IX
Pilotaz
 
1 Za swiadectwo zwolnienia z obowiazku korzystania z pilotazu 50 zl
2 Za uprawnienie pilotowe 50 zl
3 Za egzamin na pilota 100 zl
4 Za sprawdzian na swiadectwo zwolnienia z obowiazku korzystania z pilotazu 100 zl
5 Za wtornik dokumentu z poz. 1 i 2 50 zl

 

| ISO-Latin2 |   
| Rzeczpospolita | Archiwum | Serwis Ekonomiczny | Serwis Prawny | Cennik | Regulamin | Serwis WAP | Prenumerata
| Reklama | English/Deutsch | O nas | Praca i staze | Zglaszanie uwag | Kontakt |
© Copyright by Presspublica Sp. z o.o.