Wkrótce (22 czerwca) minie rok, gdy Michał Olszański zastąpił Piotra Kaczkowskiego na stanowisku dyrektora Programu III PR. Zarzucono odwołanemu Kaczkowskiemu spadek słuchalności, który wynosił 13,5 proc., a był efektem zmiany częstotliwości fal z niskiej na wysoką w styczniu 2000 roku. Jeszcze rok temu Trójka była antenową enklawą kultury przez duże K i zadowalała nawet bardzo wybrednego słuchacza. Znakiem firmowym był profesjonalizm najwyższej próby i przemyślany, perfekcyjnie dopracowany program. Niestety, od roku ulega niepokojącym przeobrażeniom, dramatycznie obniżając loty, przeistaczając się w trudny do zdefiniowania chaos i pozbawiony gustu szum (dez)informacyjny, a lawinowym trwonieniem wieloletniej tradycji, nieodwracalnie traci swą tożsamość. Nastąpiła pauperyzacja programów, deprecjonowanie autorytetów i antenowa degrengolada.

Słuchalność wynosi raptem 5 proc., ciągle spada, a rewolucja Michała Olszańskiego sprowadziła się do likwidacji popularnych i lubianych programów, skracania innych, zmiany ich nazw, pasm czasowych, wprowadzania wątpliwych kulturowo pomysłów, wielokrotnych powtórek, blokowania krytycznych opinii słuchaczy i pozbywania się dobrych, popularnych dziennikarzy. Ta schizofreniczna zabawa w ciuciubabkę i histeryczne tempo zmian ramówek, odzwierciedlają rozpaczliwe miotanie się twórcy nowych niemożliwości, którego krótkie doświadczenie w komercyjnym, lokalnym Radiu Kolor nie predestynuje na to stanowisko. Zwłaszcza w obliczu misji, jaką ma do spełnienia radio publiczne.

Wierni fani prawdziwej Trójki podjęli akcję protestacyjną w Internecie (www.tajniak.nsbi.pl/protest), gdzie również opublikowano list otwarty do szefa KRRiTV Juliusza Brauna, który maksymę "milczenie jest złotem" uczynił odpowiedzią.

List, swymi podpisami wspierają znani i poważani, trafił do rzecznika praw obywatelskich.

Joanna Grochowska, Częstochowa