Sztuka pomnażania majątku
2007.09.25
Oswajanie ryzyka
Marek Federak Private Banker | Noble Bank
Ryzyko to nieodłączny element inwestycji. Jeśli chcemy z sukcesem pomnażać nasze oszczędności, musimy nauczyć się określać ryzyko inwestycyjne i skutecznie je ograniczać. Najlepszym wyjściem jest odpowiednia dywersyfikacja portfela.
Inwestowanie to nic innego jak długookresowe zaangażowanie kapitału w przedsięwzięcie, które ma na celu odłożenie konsumpcji posiadanych środków. Po to, aby w określonej przyszłości otrzymać zwrot zainwestowanej kwoty powiększonej o nadwyżkę rekompensującą poniesiony czas inwestycji oraz związane z nią ryzyko. Lokowanie środków ściśle wiąże się z angażowaniem ich na rynku kapitałowym. Jest wiele różnych form inwestowania kapitału. Zaczynając od wymagających mniejszego zaangażowania klienta, typu wpłata środków na ROR czy lokata bankowa, poprzez inwestowanie w programy inwestycji masowych, typu fundusze inwestycyjne, a kończąc na samodzielnym inwestowaniu w akcje spółek.
Zyskowny, ale ryzykowny
Generalnie im dłuższy jest horyzont inwestycyjny, a także im bardziej dynamiczne aktywa w portfelu, tym większa oczekiwana premia za ryzyko, czyli spodziewana stopa zwrotu.
Dla klasycznego inwestora, który wybiera jeden z popularnych sposobów pomnażania majątku na rynku finansowym, są rozwiązania, które można klasyfikować wg klas ryzyka. Będą to rachunki ROR, lokaty terminowe, fundusze rynku pieniężnego, fundusze obligacyjne, zrównoważone, fundusze akcji i akcje.
Wybierając optymalną inwestycję, warto zastanowić się najpierw nad strategią inwestycyjną. Strategii tej powinien przyświecać założony wcześniej cel - musi być ona notorycznie obserwowana i optymalizowana dla inwestora, co powinno ostatecznie zapewnić uzyskanie satysfakcjonującego wyniku.
Inwestycja czy hazard
Planując inwestycję, warto po pierwsze odpowiedzieć sobie na pytanie, jaka stopa zwrotu w założonym horyzoncie inwestycyjnym nas interesuje.
Ustawienie poprzeczki na zbyt wysokim poziomie w stosunku do zastanych warunków rynkowych zmusza do podejmowania nieracjonalnych zachowań. Konsekwencją jest ryzyko przekształcenia się inwestycji w grę hazardową. Oznacza to, że aby osiągnąć założony na początku cel, należy podejmować bardzo wysokie ryzyko, co przy odwróceniu korzystnej koniunktury może w istotny sposób odbić się na zaangażowanym portfelu.
Osoba decydująca się na inwestowanie własnego kapitału, liczy na osiągnięcie dzięki temu określonej stopy zwrotu w przyszłości. Biorąc pod uwagę czas i ryzyko inwestycji (ściśle związane z klasami aktywów, w które lokuje inwestor) powinien on zoptymalizować skład portfela - umiejętnie oszacować ryzyko inwestycyjne w stosunku do okresu zaangażowania środków.
Podzielony portfel
Kluczem do zoptymalizowania inwestycji i ograniczania ryzyka jest dywersyfikacja portfela. Metoda ta polega na takim doborze instrumentów finansowych, który pozwoli na minimalizację ryzyka.
Określenie to po raz pierwszy pojawiło się ponad 50 lat temu, w opublikowanej przez Harry'ego Markowitza pracy o teorii portfelowej. Teza postawiona przez autora publikacji zaprzeczała dotychczasowym praktykom podejmowania decyzji inwestycyjnych w oparciu o maksymalizację zysku. Dodawała ona nowy składnik do procesu decyzyjnego, jakim jest bezpieczeństwo. Markowitz radził szukać takich inwestycji, które nie tylko pozwalają osiągać zakładany zysk, ale - dzięki swojej konstrukcji - także minimalizować straty. Jego teoria portfelowa zyskała zwolenników na całym świecie i do dziś jest polecana przez specjalistów jako złoty środek, zapewniający bezpieczeństwo inwestycji.
Zgodnie z teorią portfelową, można zainwestować część środków w papiery dłużne, czy też fundusze stabilnego wzrostu, a pozostałe fundusze przeznaczyć na inwestycje w akcje, w których udział jest uzależniony od preferencji inwestora bądź też od konkretnych uwarunkowań rynkowych. Fakt zainwestowania w kilka instrumentów finansowych sprawia, że nawet niepomyślna inwestycja na rynku akcji nie odbije się negatywnie na całym portfelu, tylko na jego części.
Teoria ta jest w praktyce z powodzeniem stosowana przez miliony inwestorów. Warto posiadać w swoim portfelu inwestycyjnym różne rodzaje aktywów, najlepiej nieskorelowane ze sobą, dzięki czemu portfel uodparnia się na zależność od jednego z aktywów, które są w jego koszyku.
W przypadku inwestowania w fundusze inwestycyjne takie możliwości udostępniają fundusze funduszy. Pozwalają na zaangażowanie środków w dowolny rodzaj aktywów, płynne zarządzanie pomiędzy nimi, a także dywersyfikowanie inwestycji podmiotowo, poprzez uczestnictwo na ich platformie wielu TFI inwestujących w różnych branżach, walutach i z różnymi strategiami.
Osoba myśląca o dywersyfikowaniu swoich inwestycji i ograniczaniu ryzyka powinna pomyśleć także o inwestycji w nieruchomości - zakupie ziemi rolnej/budowlanej bądź też mieszkań. Optymalnie na portfel inwestycyjny wpływa korzystanie w tym celu z finansowania zakupu nieruchomości kredytem długookresowym. Pozwala to korzystać z dźwigni finansowej, która w bezpieczny sposób, przy nawet niewielkim wzroście wartości nieruchomości, przynosi istotne zwiększenie wyniku zainwestowanego portfela.
NAJPOPULARNIEJSZE INWESTYCJE A KLASY RYZYKA
Rachunki ROR - środki charakteryzują się całkowitą płynnością, horyzont inwestycyjny jest nieidentyfikowalny.
W związku z tym oczekiwania co do stóp zwrotu nie mogą znajdować się na zbyt wysokim poziomie. Większość dostępnych ofert bankowych nie pozwala na uniknięcie dewaluacji środków pieniężnych związanych z występującą inflacją.
Lokaty terminowe - płynność środków jest ograniczona terminem zapadalności lokat. Jedynym zagrożeniem przy zerwaniu lokaty jest utrata odsetek od zaangażowanego kapitału. Zysk jest proporcjonalnie wyższy im dłuższy okres lokaty.
Fundusze rynku pieniężnego - środki w funduszu są lokowane głównie w krótkoterminowe obligacje Skarbu Państwa bądź bony skarbowe - ryzyko przy takiej inwestycji jest na minimalnym poziomie. Spodziewany zwrot z inwestycji powinien przekraczać stopę inflacji.
Fundusze obligacyjne - inwestują głównie w krótko- i długoterminowe obligacje skarbowe. Ryzyko w porównaniu do poprzedniego funduszu jest wyższe w związku z ewentualnymi wahaniami na rynku długu związanymi m.in. z sytuacją polityczną bądź ruchem stóp procentowych. Zalecany przy nich jest minimum roczny horyzont czasowy.
Fundusze zrównoważone - parytet inwestycyjny jest z reguły proporcjonalnie podzielony pomiędzy papiery dłużne, a akcje spółek notowanych na GPW. Mamy tu do czynienia ze zwiększonym ryzykiem inwestycyjnym, zalecany okres inwestycji wynosi min. 3 lata.
Fundusze akcji - w zależności od strategii funduszu, inwestują w głównej mierze w akcje. Ryzyko inwestycyjne jest tu wśród funduszy najwyższe, jednak można zakładać najwyższy potencjał wzrostu i oczekiwań - zaleca się inwestować
w tej klasie aktywów przez co najmniej 5 lat.
Akcje - nabywane bezpośrednio na rynku pierwotnym bądź wtórnym (na Giełdzie Papierów Wartościowych). Jest to zdecydowanie najbardziej ryzykowna inwestycja. Na obraz ogólnego ryzyka nakładają się tu między innymi ryzyko rynkowe (wycena posiadanych akcji jest często oderwana od ich rzeczywistej wyceny księgowej z uwagi na odwrócenie sentymentu do tego rodzaju aktywów), ryzyko branży, które jest związane z inwestowaniem w ten segment rynku, który jest obarczony dużo większym ryzykiem niż inne, czy też wreszcie ryzyko inwestycji w konkretną spółkę, dla której mogą wystąpić czynniki wysokiego ryzyka właściwe tylko dla danej spółki. Inwestycja w akcje daje najlepsze rezultaty, jeśli ustalamy długi horyzont inwestycyjny. Albo jeśli dzięki stosowaniu odpowiednich narzędzi analizy wybiera się do portfela najbardziej perspektywiczne i niedowartościowane w danym momencie papiery.
Źródło: gazeta Private Banking, nr VIII wrzesień 2007
|