...tym, którzy starają się dojrzeć promyk światła,
tam gdzie inni widzą tylko ciemność...

Dzień Dobrej Wiadomości

Lubimy świętować, lubimy podkreślać ważność określonych  dat, osób, wydarzeń, zawodów. Od niepamiętnych czasów uroczyście obchodzimy najróżniejsze święta. Takich szczególnych  dni w kalendarzu mamy niezliczoną ilość. Są dni dla wszystkich pokoleń:  matki,  ojca, babci, dziadka, dziecka. Na różny sposób świętowane są dni szkolne: dzień nauczyciela, wagarowicza, Dni państwowe: niepodległości, wojska polskiego, konstytucji, pracy.
Tradycyjnie obchodzimy  święta religijne Wigilię, Boże narodzenia , Wielkanoc, Wszystkich świętych, zmarłych. Każdy z nas  ma swój dzień. Dzień urodzin, ta jedna 365 -ta ogólnej ważności, należy do nas. Zawodowcy też mają swoje święta: dzień leśnika, taksówkarza policjanta, strażaka, górnika. Nowa obyczajowość wprowadziła dzień, św. Patryka, św. Walentego, Dzień bez papierosa, Dzień Ziemi. Można zorganizować swoje życie świętując, można też codziennie, każdego dnia mieć swój dzień,
DZIEŃ DOBREJ WIADOMOŚCI.

Dobra wiadomość - daje nam poczucie bezpieczeństwa, poczucie harmonii.
Dobra wiadomość - może zmienić nasze nastawienie do drugiego człowieka, do świata.
Dobra wiadomość - nie jest przekłamywaniem rzeczywistości.
Dobra wiadomość - jest jak ziele, które właściwie podane leczy.

Uroczysta proklamacja Dnia Dobrej Wiadomości miała miejsce w Warszawie 8 września 2001 roku. Patronat Prezydenta Warszawy, działania organizacji społecznych, artystów, napływające na adres organizatorów poparcia dla idei, przesłania i deklaracje współpracy umocniły organizatorów w przekonaniu o sensie i potrzebie idei  . "... rozpoczynamy proces w czasie którego wyłaniać będziemy z otaczającego nasz chaosu fakty, wydarzenia, sytuacje, przeżycia, którymi najchętniej obdarzylibyśmy bliską osobę, których sami pragniemy doświadczyć" - napisano w preambule. Pod czujnym okiem Kapituły w składzie:

  • Małgorzata Bocheńska,
  • Marcin Frybes,
  • Marek Nowicki,
  • Urszula Dudziak,
  • Wojciech Eichelberger,
  • Tadeusz Rolke,
  • Jacek Żakowski,
  • Tomasz Jaworski,
  • Artur Partyka
  rozpoczęła się popularyzacja idei. Powiedziano stop "obowiązującej modzie" na sensację i brutalność.  

Wystosowano apel do mediów o zainicjowanie artykułów, audycji, programów telewizyjnych, będących nośnikiem Dobrej Wiadomości. Pojawiły się wątpliwości i zarzuty. Dziennikarze zapytani, czy podjęliby się zrealizować program pod hasłem Dobra Wiadomość - odpowiedzieli  szybko, dla nas bed news is a good news.  Dobre wiadomości są nudne, nie atakują, nie mobilizują odbiorcy, zamazują prawdę.

Poddano ideę publicznej dyskusji: Anna Maria Giza, Anna Maruszeczko, Jakub Urlich, Włodek Kleszcz w swoich programach radiowych zapytali słuchaczy o dobra wiadomość.  Podejrzliwość sięgała szczytu,  określono ideę jako nową propagandę sukcesu, jako próbę przekłamania rzeczywistości, jako próbę zamydlania oczu. Niepewność, niejasność pojęcia dobra wiadomość....ale i powracająca pamięć drobnych faktów...

Inni mówili: wystarczy wiedzieć, że przeciwstawienie się  terroryzmowi, totalitaryzmom, pomoc ludziom w zagrożeniu jest dobrą wiadomość. Świadczenie na rzecz słabszych, niezgoda na przemoc, agresję jest dobrą wiadomością. Odkrycia naukowe ostatnich lat, pozwalające pokonać chorobę, uśmierzyć cierpienie i ból są dobrą wiadomością. I te najprostsze sprawy, codzienne...szacunek, życzliwość, odpowiedzialność...

Odpowiedź przyszła po 11 września, wydarzenia w Nowym Jorku zweryfikowały wszelkie wątpliwości. Zmobilizowani strachem, zmobilizowani przeciw złu, niosąc pomoc i wyrażając swoje poparcie dla ofiar dramatu. potrafiliśmy wznieść się ponad podziały rasowe, religijne, społeczne, narodowe

Czym jest dobra wiadomość?.  Odpowiedź dała rzeczywistość, odpowiedź nadesłali w dziesiątkach tekstów zwolennicy inicjatywy, uczniowie liceów,  biorący  udział w konkursie polonistycznym, na temat: czym jest dla ciebie dobra wiadomość. Odpowiedź modzieży była prosta: być uważnym, dokonywać wyboru, być po stronie życia, kochać. Nie chcemy żyć w cywilizację śmierci.

DOBRA WIADOMOŚĆ - to aspekt naszego codziennego życia, który przejawia się w postawach, myślach, inicjatywach, faktach, ideach, ideałach. Dobra wiadomość sprawia, że czujemy się bezpieczni, panuje w nas harmonia, postrzegamy świat jako  miejsce w którym panuje ład.  Mamy poczucie sensu. Postawa, która przeciwstawia się złym skłonnościom: brutalności, ksenofobi, szowinizmowi, przesądom, uprzedzeniom, nietolerancji jest dobrą wiadomością  Dobra wiadomość to w praktyce  nie czynienie zła. To czynienie dobra, czynienie dobra dla innych.

Kapituła i organizatorzy proklamacji Dnia Dobrej Wiadomości, międzynarodowe środowisko Salonu 101, w styczniu 2002 roku przekazało ludziom i instytucjom na całym świecie Księgę Dobrej Wiadomości. Zapisane w niej idee, przesłania, inicjatywy wyłaniają z otaczającego nas chaosu fakty i zjawiska służące idei Dobra, Prawdy, Piękna. Księgę Dobrej Wiadomości  udostępniono gościom  Międzynarodowych Targów Książki w Warszawie.

W Księdze odczytać można deklaracje, manifesty jak i rozmyślania oraz wpisy, między innymi: Jolanty Kwaśniewskiej, Szymona Peresa, Szewacha  Weissa, Szymona Bojko, Józefa Szajny, Krystiany Robb- Narbutt, Rafała Olbińskiego, Urszuli Dudziak, Zygmunta Kubiaka, Marii Ginter, Jana Tyszkiewicza czy ks. Prałata Wiesława Niewęgłowskiego. Przy życzliwym udziale ludzi księgi- Posłańców Dobrej Wiadomości  przygotowywana jest wędrówka Księgi, przez Polskę, Europę, Świat. Księga Dobrej Wiadomości - dokument Trzeciego Milenium, zaświadczający o sensie poszukiwań współczesnego  człowieka  zostanie opublikowana w 2010 roku.

Ars Polona, podczas trwających w maju, w Warszawie, Międzynarodowych Targów Książki pomogła Fundacji  Salon 101 poprowadzić plebiscyt do tytułu Posłańca Dobrej Wiadomości. Rozdano pięć tysięcy kart plebiscytowych. Odpowiedziało 1273 osoby. Wyniki plebiscytu ogłoszone zostaną 8 września 2002 w Lapidarium w obecności Prezydenta Warszawy - Wojciecha Kozaka.

Rok 2002 realizowany jest pod hasłem Dzień Dobrej Wiadomości w mediach

To dzień uświadamiający rolę jaką mogą pełnić media w relacjach między ludźmi, w kształtowaniu pozytywnego nastawienia do życia, narodów, kultur i religii.

Spotkanie nadawców telewizyjnych, radiowych i przedstawicieli prasy miało miejsce 19 czerwca  w Salonie 101. Raz jeszcze mówiono o roli i misji telewizji publicznej o zapotrzebowaniu rynkowym, które wypełniają stacje komercyjne. Trudna rozmowa. Juliusz  Braun - przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wspierając inicjatywę DDW w mediach, poparł organizatorów w próbach zmobilizowania mediów do wyeksponowania programów, które służą pozytywnemu wizerunkowi świata, obiektywnej ocenie faktów,  popularyzację osób, które uznajemy za autorytety. Telewizja Publiczna podjęła kampanię społeczną. Podobnie zareagowały stacje radiowe i prasa. 8 - go września 2002 - dzięki Gminie Centrum i Staromiejskiemu Domu Kultury spotkamy się w Lapidarium w Warszawie.

W Lapidarium czekać na państwa będą  inicjatorzy idei, jej sympatycy, artyści. Tutaj poprowadzimy program telewizyjny - bez kabla.

Wszystko jest możliwe. Wystarczy dokonać wyboru i nie czekając na dobry interes, koniunkturę, karierę, Wielkiego Brata, kampanię reklamową, sensację, substytuty, dogmaty, panaceum zostać posłańcem Dobrej wiadomości -napisał w swoim przesłaniu Tadeusz Rolke - artysta fotografik.

Zapraszamy do Lapidarium w niedzielę, 8 września. Zapraszamy każdego dla kogo słowa ...do zobaczenia, do jutra.... są dobra wiadomością.